MÜSABAKA ÖNCESİ YAPILAN REAKTİF ÇEVİKLİK ÇALIŞMALARININ MÜSABAKA SIRASINDAKİ SEÇİCİ DİKKAT PERFORMANSI ÜZERİNE ETKİSİNİN İNCELENMESİ

This study aims to investigate the effect of reactive agility warm-up on attention performance of football players. The changes between different groups were evaluated by applying d2 attention test before and after the relevant warm-up protocol. 39 football players between the ages of 18-25 participated in the study. Participants were randomly divided into experimental and control groups and reactive agility warm-up was applied to the experimental group. Attention levels were measured by applying d2 attention test at the 15th minute of the match. An experimental design with post-test control group without pre-test was used as the research model. Independent sample t-test and Pearson correlation analysis were applied in the analysis of the data, and Cohen's d values ​​were calculated to determine the effect size. As a result of the analyses, no significant differences were observed in d2 attention test scores between football players who did and did not do reactive agility warm-up (p > 0.05). No significant difference was found between the d2 attention test scores applied before and during the match (p > 0.05). As a result of Pearson correlation analysis, no statistically significant relationship was determined between reactive agility scores and attention test parameters (p>0.05). The findings show that reactive agility warm-up has no significant effect on the attention level of football players. It is recommended that different study methodologies and the effects of long-term training programs be addressed in future studies to increase attention performance in athletes.

Bu çalışma, reaktif çeviklik ısınmasının futbolcuların dikkat performansı üzerindeki etkisini incelemeyi amaçlamaktadır. İlgili ısınma protokolü uygulanmadan ve uygulandıktan sonra d2 dikkat testi uygulanarak, farklı gruplar arasındaki değişiklikler değerlendirilmiştir. Araştırmaya 18-25 yaş arası 39 futbolcu katılmıştır. Katılımcılar rastgele olarak deney ve kontrol gruplarına ayrılmış ve deney grubuna reaktif çeviklik ısınması uygulanmıştır. Müsabakanın 15. dakikasında d2 dikkat testi uygulanarak dikkat seviyeleri ölçülmüştür. Araştırma modeli olarak ön testsiz son test kontrol gruplu deneysel tasarım kullanılmıştır. Verilerin analizinde bağımsız örneklem t-testi ve Pearson korelasyon analizi uygulanmış, etki büyüklüğünü belirlemek için Cohen's d değerleri hesaplanmıştır. Yapılan analizler sonucunda, reaktif çeviklik ısınması yapan ve yapmayan futbolcular arasında d2 dikkat testi skorlarında anlamlı farklılıklar gözlemlenmemiştir (p > 0.05). Müsabaka öncesi ve sırasında uygulanan d2 dikkat testi skorları arasında anlamlı bir fark bulunmamıştır (p > 0.05). Pearson korelasyon analizi sonucunda, reaktif çeviklik skorları ile dikkat testi parametreleri arasında istatistiksel olarak anlamlı bir ilişki belirlenmemiştir (p > 0.05). Elde edilen bulgular, reaktif çeviklik ısınmasının futbolcuların dikkat seviyesi üzerinde anlamlı bir etkisi olmadığını göstermektedir. Sporcularda dikkat performansının artırılması için farklı çalışma metodolojileri ve uzun vadeli antrenman programlarının etkileri ilerleyen araştırmalarda ele alınması önerilmektedir.