Disaster Preparedness in Amasya Province: Stakeholder Analysis

Abstract

Disasters have a significant negative impact on people's lives, property and socioeconomic cycles. In order to create societies that are ready and resilient against disasters and emergencies, disaster preparedness studies should be carried out with an interdisciplinary perspective, taking into account all stakeholders and local dynamics. While every institutional contribution creates great changes in this field, deficiencies negatively affect the success of disaster preparedness studies. Therefore, in this study, it is aimed to re-evaluate the disaster preparedness studies from the perspective of all stakeholders and to make the local problems visible. In this context, in-depth interviews were conducted with 24 people from 15 different institutions working in the field, as well as managers, who contributed to disaster preparedness in Amasya. The data of the study, which was designed as a qualitative research, were analyzed through the Maxqda 2022 program. As a result of the interviews, 6 main themes were formed in the disaster preparedness studies: problems related to lack of supervision, problems related to legislation, problems related to institutional deficiencies, problems related to lack of awareness, problems related to systemic deficiencies, and problems related to the economy. Stakeholders, especially in disaster preparedness studies, eliminate the lack of supervision, ensure inter-institutional coordination, ensure that legislations are appropriate, up-to-date and applicable, ensure mentality transformation in society, create a permanent system in this area with community-based inclusive policies, eliminate institutional deficiencies and respond to disasters. It focuses on increasing the financial resource transfer of preparatory studies.

Keywords

• Disaster
• Disaster Preparadness
• Resilience
• Coordination
• Stakeholder

Amasya İlinde Afete Hazırlık Çalışmaları: Paydaş Analizi

Öz

Afetler insanların hayatlarını, mallarını ve sosyoekonomik döngüsünü önemli ölçüde olumsuz etkilemektedir. Afetlere ve acil durumlara karşı hazır ve dirençli toplumlar oluşturabilmek için afete hazırlık çalışmalarının disiplinler arası bakış açısıyla tüm paydaşlar ve yerel dinamikler göz önünde bulundurularak yapılması gerekmektedir. Kurumsal anlamda yapılan her katkı bu alanda büyük değişimler yaratırken, eksiklikler de afete hazırlık çalışmalarının başarısını olumsuz yönde etkilemektedir. Bu nedenle bu çalışmada afete hazırlık çalışmalarını tüm paydaşların gözüyle yeniden değerlendirmek ve yerelde yaşanan sorunları görünür kılmak amaçlanmıştır. Bu çerçevede Amasya ilinde afete hazırlık çalışmalarına katkı veren gerek yönetici gerek sahada çalışan 15 farklı kurumdan 24 kişiyle derinlemesine görüşmeler gerçekleştirilmiştir. Nitel bir araştırma olarak tasarlanan çalışmanın verileri Maxqda 2022 programı aracılığıyla analiz edilmiştir. Yapılan görüşmeler sonucunda afete hazırlık çalışmalarında denetim eksikliğine ilişkin sorunlar, mevzuata ilişkin sorunlar, kurumsal eksikliklere ilişkin sorunlar, bilinç düzeyi eksikliğine ilişkin sorunlar, sistemsel eksikliklere ilişkin sorunlar, ekonomiye ilişkin sorunlar olmak üzere 6 ana tema oluşturulmuştur. Paydaşlar afete hazırlık çalışmalarında özellikle denetim eksikliğinin giderilmesi, kurumlar arası koordinasyonun sağlanması, mevzuatın güncel ve uygulanabilir olması, toplumda zihniyet dönüşümünün sağlanması, toplum tabanlı içerici politikalarla bu alanda kalıcı sistem oluşturulması, kurumsal eksikliklerin giderilmesi ve afete hazırlık çalışmalarının finansal kaynak aktarımının arttırılması üzerinde durmaktadır.

Anahtar Kelimeler

• Afet
• Afete Hazırlık
• Dirençlilik
• Koordinasyon
• Paydaş

Kaynakça

1. AFAD. (2018). Türkiye'de Afet Yönetimi ve Doğa Kaynaklı Afet İstatistikleri. Ankara: Afet ve Acil Durum Yönetimi Başkanlığı.
2. Alshehri, S. A., Rezgui, Y., & Li, H. (2013). Public perception of the risk of disasters in a developing economy: the case of Saudi Arabia. Nat Hazards, 65:1813–1830.DOI 10.1007/s11069-012-0445-5.
3. Becker, J. S., Paton, D., Johnston, D., & Ronan, K. (2012). A model of household preparedness for earthquakes:how individuals make meaning of earthquake information and how this influences preparedness. Nat Hazards, 64:107–137.DOI 10.1007/s11069-012-0238-x.
4. Berg, B. L., & Lune, H. (2019). Nitel Yöntemler Nitel Veri. M. Koçyiğit içinde, Sosyal Bilimlerde Nitel Araştırma Yöntemleri (s. 11-29). Konya: Eğitim Yayınevi.
5. Bosher, L., Dainty, A., Carrillo, P., Glass, J., & Price, A. (2009). Attaining improved resilience to floods: a proactive multi-stakeholder approach. Disaster Prevention and Management, 18:1,9-22.DOI 10.1108/09653560910938501.
6. Bozkurt, Ö., & Çiçekdağı, H. (2022). Comparative Analysis of the Parliamentary Research Commission Reports Published 2010 and 2021 in the Earthquake Specific. Turkish Journal of Earthquake Research, 4(1), 137-154.DOI: 10.46464/tdad.1085753.
7. Brzoska, M. (2018). Weather Extremes, Disasters, and Collective Violence: Conditions,Mechanisms, and Disaster-Related Policies in Recent Research. Current Climate Change Reports, 4:320–329.https://doi.org/10.1007/s40641-018-0117-y.
8. Chen, C. Y., Xu, W., Dai, Y., Xu, W., Liu, C., Wu, Q., et al. (2019). Household preparedness for emergency events: a cross-sectional survey on residents in four regions of China. BMJ Open, 1-9. doi:10.1136.

9. Dariagan, J. D., Atando, R., & Asis, J. (2021). Disaster preparedness of local governments in Panay Island,Philippines. Natural Hazards, 105:1923–1944.https://doi.org/10.1007/s11069-020-04383-0.
10. Djalante, R. (2012). Adaptive governance and resilience: the role of multi-stakeholder platforms in disaster risk reduction. Natural Hazards and Earth System Sciences, 12, 2923–2942, https://doi.org/10.5194/nhess-12-2923-2012, 2012.
11. Efeoğlu, İ. E., Sezgili, K., & Seğmenoğlu, M. (2021). Afete Hazirlik: Kontrol Odaği Ve Genel Afet Hazırlık İnanııi İlişkisi Üzerine Bir Araştirma. Türk İdare Dergisi, 493:109-134.
12. EMDAT. (2022). Natural Hazards & Disasters(An overview of the first half of 2022). USA: Cred Crunch. Ganapati, N. (2009). Rising from the Rubble: Emergence of Place-Based Social Capital in Gölcük, Turkey. International Journal of Mass Emergencies & Disasters, 27(2):127-166.https://doi.org/10.1177/02807270090270020.
13. Hashim, H. M., Ng, Y., Talib, O., & Tamrin, S. (2021). Factors influencing flood disaster preparedness initiatives among small and medium enterprises located at flood-prone area. International Journal of Disaster Risk Reduction, 60:1-8.https://doi.org/10.1016/j.ijdrr.2021.102302.
14. Horney, J., Nguyen, M., Salvesen, D., Tomasco, O., & Berke, P. (2016). Engaging the public in planning for disaster recovery. International Journal of Disaster Risk Reduction, 17:33-37.https://doi.org/10.1016/j.ijdrr.2016.03.011.
15. İnal, E., Altıntaş, K., & Doğan, N. (2019). General disaster preparedness beliefs and related sociodemographic characteristics: The example of Yalova University, Turkey . Turk J Public Health , 17(1):1-16.https://doi.org/10.20518/tjph.381667.
16. İRAP, A. (2021). Amasya İl Afet Risk Azaltma Planı. Amasya: Amasya Valiliği İl Afet ve Acil Durum Müdürlüğü.
17. J.Lechliter, G., & Willis, F. (1996). Living with earthquakes: beliefs and information. The Psychological Record, 46,391-396.
18. Kelman, I. (2016). Catastrophe and conflict: disaster diplomacy and its foreign policy implications. Brill Research Perspectives in Diplomacy and Foreign Policy, 1(1):1–76.doi: https://doi.org/10.1163/24056006-12340001.
19. Kılıç, M., & Malak Akgün, B. (2022). Afet Risk Yönetimi Çerçevesinde COVID-19 Hastalığına Yakalanmış Kişilerin Kader Algısı ve Ahlaki Olgunluk Düzeylerinin Değerlendirilmesi. Afet ve Risk Dergisi, 5(2):473-494.DOI 10.35341/afet.1014571.
20. Kümbetoğlu, B. (2017). Sosyolojide ve Antropolojide Niteliksel Yöntem ve Araştırma. İstanbul: Bağlam Yayıncılık.
21. Lazo, J. K., Bostrom, A., Morss, R., Demuth, J., & Lazrus, H. (2015). Factors Affecting Hurricane Evacuation Intentions. Risk Analysis, 35(10):1837-1857. https://doi.org/10.1111/risa.12407.
22. Lindell, M. K., & Perry, R. (2012). The Protective action decision model: theoretical changes and additional evidence. Risk Anal, 32(4):616-32. doi: 10.1111/j.1539-6924.2011.01647.
23. McClure, J., Wills, C., Johnston, D., & Recker, C. (2011). How the 2010 Canterbury (Darfield) earthquake affected earthquake risk perception: Comparing citizens inside and outside the earthquake region. Australasian Journal of Disaster and Trauma Studies, 2:3-10. Erişim Adresi:https://www.massey.ac.nz/~trauma/issues/2011-2/AJDTS_2011-2_McClure.pdf.
24. McNeill, H. M., Dunlop, P., Heath, J., Skinner, T., & Morrison, D. (2013). Expecting the Unexpected: Predicting Physiological and Physiological Wildfire Preperadness from Perceived Risk, Responsibility,and Obstacles. Risk Analysis, 33(10):1829-1843. https://doi.org/10.1111/risa.12037.
25. Mileti, D. (1999). Disasters by Design : A Reassessment of Natural Hazards in the United States. Washington: Joseph Henry Press.
26. Mileti, D., & Darlington, D. (1995). Community Response to Revised Earthquake Probabilities in the San Francisco Bay Area. International journal of collective emergencies and disasters, 13(2): 119-145.DOI: 10.1177/028072709501300201.
27. Miseli, R., Sotgiu, I., & Settanni, M. (2008). Disaster preparedness and flood risk perception: A study in a mountain valley in Italy. Journal of Environmental Psychology, 28(2):164-73.https://doi.org/10.1016/j.jenvp.2007.10.006.
28. Mojtahedi, M., & Oo, B. (2017). Critical attributes for proactive engagement of stakeholders in disaster risk management. International Journal of Disaster Risk Reduction, 21,35-43.http://dx.doi.org/10.1016/j.ijdrr.2016.10.017.
29. Mojtahedi, S. M., & Oo, B. (2014). Stakeholders’ approaches. Disaster Prevention and Management to disaster risk reduction in built environment, 23:4,356-369.DOI 10.1108/DPM-11-2013-0209.
30. Oral, M., Yenel, A., Oral, E., Aydın, N., & Tuncay, T. (2015). Earthquake experience and preparedness in Turkey. Disaster Prevention and Management, 24(1),21-37.DOI 10.1108/DPM-01-2013-0008.
31. Parvin, G. A., Dasgupta, R., Abedin, M., & Sakamoto, M. (2023). Disaster experiences, associated problems and lessons in southwestern coastal Bangladesh. Sustainable and Resilient Infrastructure, 8 (1),223-236. DOI:10.1080/23789689.2022.2138165.
32. Paul, S. K., Naim, J., & Mou, M. (2022). Assessing efficiency of disaster management institutions at local level in the coastal region of Bangladesh. Nature-Based Solutions, 2, doi:10.1016/j.nbsj.2022.100024.
33. Quarantelli, E. (1998). What is a Disaster. London : Routledge.
34. Quenet, G. (2000). La catastrophe, un objet historique? Hypothèses, 3 (1): 11–20.Erişim Adresi:https://www.cairn.info/revue-hypotheses-2000-1-page-11.htm.
35. Rüstemli, A., & Karancı, A. (1999). Correlates of Earthquake Cognitions and Preparedness Behavior in a Victimized Population. The Journal of Social Psychology, 139:1, 91-101, DOI:10.1080/00224549909598364.
36. Soetanto, R., Hermawan, F., Milne, A., Hatmoko, J., As’ad, S., & He, C. (2020). Developingsustainable arrangements for“proactive” disaster risk financing in Java,Indonesia. International Journal of Disaster Resilience in the Built Environment, 11(3):435-451.DOI10.1108/IJDRBE-01-2020-0006.
37. Stevenson, A. (2010). Oxford Dictionary of English. New York: Oxford University Press.
38. Şahin, G. (2016). Yerel Yönetİmlerde Afetlere Hazirlik Ve Zarar Azaltma Sorumluluklari: İzmİr Büyükşehİr Beledİyesİ Örneğİ. Kamu Yönetimi Sempozyumu, (s. 5-7 Mayıs). İzmir.
39. UNISDR. (2016). Report of the open-ended intergovernmental expert working group on indicators and terminology relating to disaster risk reduction . Geneva: United Nations General Assembly.
40. URL1, https://www.afad.gov.tr/aciklamali-afet-yonetimi-terimleri-sozlugu. https://www.afad.gov.tr/aciklamali-afet-yonetimi-terimleri-sozlugu (Son Erişim Tarihi:02.09.2023)
41. URL2, https://www.mevzuat.gov.tr/mevzuatmetin/19.5.4.pdf . (Son Erişim Tarihi:02.09.2023)
42. URL3, http://www.unisdr.org/files/1037_hyogoframeworkforactionenglish.pdf (Son Erişim Tarihi:01.09.2023)
43. URL4, https://www.undrr.org/publication/sendai-framework-disaster-risk-reduction-2015-2030 (Son Erişim Tarihi:10.08.2023)
44. URL5, https://www.aa.com.tr/tr/gundem/amasyada-sel-/2914452 . (Son Erişim Tarihi:01.08.2023)
45. URL6, https://www.afad.gov.tr/turkiye-deprem-tehlike-haritasi . (Son Erişim Tarihi:15.08.2023)
46. URL7, https://www.afad.gov.tr/2021-afet-egitim-yili-kapsaminda-ulasilan-kisi-sayisi-10-milyonu-asti---basin-bulteni-17052021. (Son Erişim Tarihi:20.08.2023)
47. Varol, N., & Buluş Kırıkkaya, E. (2017). Afetler Karşısında Toplum Dirençliliği. Dirençlilik Dergisi, 1(1),(1-9).DOI: 10.32569/resilience.344784.
48. Xu, D., Peng, L., Liu, S., & Wang, X. (2018). Influences of Risk Perception and Sense of Place on Landslide Disaster Preparedness in Southwestern China. International Journal of Disaster Risk Science, 9:167–180.https://doi.org/10.1007/s13753-018-0170-0.
49. Yıldız, S. G. (2019). Türkİye’de Yapi Denetim Sistemi ve Afet Yönetimi İlişkisi. ASSAM Uluslararası Hakemli Dergi, Assam Uluslararasi Hakemli Dergİ 13. Uluslararasi Kamu Yönetimi Sempozyumu Bildirileri Özel Sayisi,389-400. https://dergipark.org.tr/tr/pub/assam/issue/48907/602538.