Avrupa Birliği Turizm Politikaları ile Türkiye Turizm Politikalarının Karşılaştırılması

Abstract

Dünyadaki turizm hareketlerinde ve toplam turizm gelirinde en büyük pay Avrupa kıtasındadır. Avrupa kıtasının en önemli ve yönlendirici gücü olan Avrupa Birliği birçok ekonomik alanda olduğu gibi turizmde de eğilimleri ve gelişmeleri belirleyen, üye ülkeler ile turizmin dümenini yöneten bir role sahiptir. Türkiye’nin gerek Avrupa Birliği ile ilişkileri gerekse turizm pazarının önemli bir bölümünü Avrupa kıtasının oluşturması, Avrupa Birliği’nin turizme yönelik yaklaşımlarını yakından takip etmesini gerekli kılmaktadır. Bu çalışmanın amacı Avrupa Birliği turizm politikaları ile Türkiye turizm politikalarının karşılaştırılmasıdır. Bu amaç çerçevesinde Avrupa Birliği’nin doğrudan ve dolaylı turizm politikalarının yanı sıra Avrupa Birliği’ne üye ülkelerin ulusal turizm politikaları irdelenmiştir. Karşılaştırma sonucunda Avrupa Birliği ile Türkiye’nin turizm politikalarının belli noktalarda aynı yönde olduğu ancak farklı uygulamaların yer aldığı, bazı noktalarda ise farklılaştığı değerlendirilmiştir. Bu kapsamda politika yapıcılara bazı öneriler sunulmuştur.

Keywords

• Turizm
• Avrupa Birliği Turizm Politikası
• Türkiye Turizm Politikası
• Tourism
• European Union Tourism Policy
• Turkey Tourism Policy

Comparison of European Union Tourism Policies and Turkey Tourism Policies

Abstract

The European continent has the largest share in tourism movements and total tourism income in the world. The European Union, which is the most important and leading power of the European continent, has a role that determines trends and developments in tourism, as well as in many economic areas and holds the control of tourism with its member countries. Turkey's both its relations with the European Union and the fact that the European continent constitutes an important part of the tourism market, necessitate to follow closely the European Union's approaches to tourism. The aim of this study is to compare the tourism policies of the European Union with the tourism policies of Turkey. Within the framework of this purpose, the direct and indirect tourism policies of the European Union as well as the national tourism policies of the European Union member countries were examined. As a result of the comparison, it has been evaluated that the tourism policies of the European Union and Turkey are in the same direction at certain points, but different applications take place and differ in some points. In this context, some suggestions have been presented to policy makers.

Keywords

• Tourism
• European Union Tourism Policy
• Turkey Tourism Policy

References

1. Referans1: Akbaş, Z. ve Mutlu, Ç. (2016). Turizmi etkileyen Avrupa Birliği Politikalarının Türkiye Turizm Politikaları ile karşılaştırılması: Ak parti dönemi. Yalova Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 6(12), 123-139.
2. Referans2: Akça, Y. (2016). Türkiye’nin kalkınma politikalarında turizm politikası. International Conference On Eurasıan Economies, 721-726.
3. Referans3: Akdemir, H. (2020). Sosyal turizme yeni bir bakış: Türkiye’nin alternatif kamp incelemesi. Türk Turizm Araştırmaları Dergisi, 4(2), 1328-1343.
4. Referans4: Altıntaş, A. ve Şahin, F. K. (2007). Reşit Saffet Atabinen (1884-1965) ve Türk turizmine katkıları. Tarih Araştırmaları Dergisi, 26 (42), 9-36.
5. Referans5: Arslan, F. (2014). Avrupa Birliği’nin Turizm Politikası ve Türkiye Turizm Stratejisi 2023 üzerine bir değerlendirme. Uluslararası Sosyal Araştırmalar Dergisi, 7(31), 427-438.
6. Referans6: Ateşoğlu, L. (2006). Avrupa Birliği Turizm Politikası ve Avrupa Birliği ile Türkiye turizm sektörleri üzerine etkileri. (Yayınlanmamış yüksek lisans tezi). Muğla Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Kamu Yönetimi Ana Bilim Dalı, Muğla.
7. Referans7: Avcıkurt, C. (1997). Avrupa Birliği ile Bütünleşme Sürecinde Türk Turizmi (Sorunlar ve Çözüm Önerileri. (Yayınlanmamış doktora tezi). Balıkesir Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Turizm İşletmeciliği ve Otelcilik Ana Bilim Dalı.
8. Referans8: Batuhan, T. (2018). 3. Turizm Şurası Kararlarının Turizm Planlaması ve Politikası Çerçevesinde Değerlendirilmesi. Uluslararası Global Turizm Araştırmaları Dergisi, 2(2), 58-69.

9. Referans9: Bıçkı, D., Ak, D., Özgökçeler, S. (2013). Avrupa’da ve Türkiye’de Sosyal turizm. Muğla Sıtkı Koçman Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, sayı-31, 49-73.
10. Referans10: Commission of the European Communities (1991), Community Action Plan To Assist Tourism (Com 91/97) Final, Brussels, 1-47.
11. Referans11: Çımat, A. ve Bahar, O. (2003). Turizm sektörünün Türkiye ekonomisi içindeki yeri ve önemi üzerine bir değerlendirme. Akdeniz İ.İ.B.F Dergisi, 3(6), 1-18.
12. Referans12: Çiçek, O. ve Özgen, I. (2001). Avrupa Birliği’nde turist hakları ve adaylık sürecinde Türkiye’deki uygulamalar, Dokuz Eylül Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 3(3), 139-153.
13. Referans13: Dinçer, M. Z. ve Çetin, G. (2015). Kalkınma planlarında turizm. Değişik Perspektifleriyle Turizm Politikası ve Planlaması, Ankara: Detay Yayıncılık.
14. Referans14: Dinçer, M. Z., Türkay, B. ve Avunduk, Z. B. (2015). Kırsal turizm politikaları: Avrupa Birliği ve Türkiye’deki politikaların değerlendirilmesi, Uluslararası Sosyal ve Ekonomik Bilimler Dergisi, 5 (1), 49-60.
15. Referans15: Emekli, G. (2005). Avrupa Birliği’nde turizm politikaları ve Türkiye’de kültürel turizm. Ege Coğrafya Dergisi, 14 (1-2), 99-107.
16. Referans16: Emekli, G. (2006). Avrupa Birliği bölgesel turizm politikasında turizmin yeri ve Türkiye turizmi. IV. Ulusal Coğrafya Sempozyumu ‘‘Avrupa Birliği Sürecindeki Türkiye’de Bölgesel Farklılıklar’’, Ankara Üniversitesi.
17. Referans17: Güneş, İ. (1997). Türkiye’de turizm eğitimi ve öğretiminin temel sorunları. Anatolia Turizm Araştırmaları Dergisi, sayı 1-2, 99-105.
18. Referans18: Gyr, U. (2010). The history of tourism: structures on the path to modernity. European History Online, 1-18.
19. Referan19: Haberturk (2022). [URL: https://www.haberturk.com/kyk-ucretsiz-konaklama-kac-gun-kyk-ucretsiz-konaklamadan-kimler-hangi-yastakiler-yararlanabilir-3478956/3] (Erişim Tarihi: 25 Ağustos 2022).
20. Referans20: Karakuş, G. (2003). Avrupa Birliği turizm politikası, Kültür ve Turizm Bakanlığı.
21. Referans21: Karayazı, M. (2019). Avrupa Birliği’nde turizm politikasına yönelik düzenlemeler. Uluslararası Turizm Uygulamaları, 71-116.
22. Referans22: Keleş, Y. (2018). Neden turizm eğitimi? Lisans düzeyinde turizm öğrencilerine yönelik bir araştırma. Journal Of Tourism and Gastronomy Studies, 6(4), 219-236.
23. Referans23: Lane, P. (2012). Tourism and the European Union- A brief overwiev. Journal of Public Policies and Territory, 1(3), 57-63.
24. Referans24: OECD (2020). OECD tourism trends and policies. [URL:https://www.oecd.org/cfe/tourism/oecd-tourism-trends-and-policies-20767773.htm] (Erişim Tarihi: 15 Eylül 2022).
25. Referans25: Özdemir, M. (2002). 2. Turizm Şurası, Anatolia: Turizm Araştırmaları Dergisi, 13(1), 6-9.
26. Referans26: Özdemir, V. (2014). Türkiye’de planlı kalkınma deneyimleri. [URL: https://dumludag.files.wordpress.com/2013/09/ozdemir_planlama.pdf] (Erişim Tarihi: 22 Temmuz 2022)
27. Referans27: Özer, M. A. (2007). Temel belgeler eşliğinde Türkiye-Avrupa Birliği ilişkileri. Sayıştay Dergisi. 18(66-67), 67-98.
28. Referan28: Paksoy, P. (2005). Avrupa Birliği ile bütünleşme sürecinde Avrupa Birliği’nin Türk turizminde rolü ve önemi. (Yayınlanmamış doktora tezi). İstanbul Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü AB Ana Bilim Dalı, İstanbul.
29. Referans29: Sivil, İ. H. (2007). Avrupa Birliği turizm politikaları ve Türkiye turizmi. (Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Fırat Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Coğrafya Anabilim Dalı, Elâzığ.
30. Referans30: Soykan, F. (2000). Kırsal turizm ve Avrupa’da kazanılan deneyim. Anatolia: Turizm Araştırmaları Dergisi, 11(1), 21-33.
31. Referans31: T.C. Cumhurbaşkanlığı Mevzuat Bilgi Sistemi (2022). Yerüstü su kalitesi yönetmeliği. [URL:https://www.mevzuat.gov.tr/mevzuat?MevzuatNo=16806&MevzuatTur=7&MevzuatTertip=5] (Erişim Tarihi: 28 Ağustos 2022).
32. Referans32: T.C. Dışişleri Bakanlığı Avrupa Birliği Başkanlığı (2022). [URL: ]https://www.ab.gov.tr/] (Erişim Tarihi: 26 Ağustos 2022).
33. Referans33: Tekindağ, M. (2014). Avrupa Birliği turizm destek politikalarının Türk turizm sektörüne etkileri. Journal of Recreatıon and Tourısm Research, 1(1), 1-19.
34. Referans34: Timur, A. (1992). Türkiye’de turizm eğitiminin yapısı, uygulanan politikalar ve sonuçları. Turizm eğitimi konferansı- Workshop, 9-11 Aralık, 47-53. Ankara. Turizm Bakanlığı Turizm Eğitimi Genel Müdürlüğü.
35. Referans35: Turismo (2020). [URL: https://estrategia.turismodeportugal.pt/sites/default/files/Turismo2020_Parte%20I_mercados%20-%20SWOT.pdf] (Erişim Tarihi Erişim Tarihi: 10 Eylül 2022).
36. Referans36: Tonbil, A. S. (2019). Türkiye’de Turizm politikası ve planlanması. (Yayınlanmamış yüksek lisans tezi). Ondokuz Mayıs Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, İktisat Ana Bilim Dalı. Samsun. Referans37: Türkiye Cumhuriyeti Cumhurbaşkanlığı Strateji ve Bütçe Başkanlığı. Planlar ve programlar. [URL: https://www.sbb.gov.tr/] (Erişim Tarihi 28 Haziran 2022).
37. Referans38: Türkeri, İ. (2014). Yükseköğretim düzeyinde turizm eğitiminin özel nitelikli sorunları ve çözüm önerileri. Mehmet Akif Ersoy Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü Dergisi, 3(4), 1-14.
38. Referans39: T.C. Kültür ve Turizm Bakanlığı (2007). 2023 Türkiye Turizm Stratejisi. [URL: https://www.ktb.gov.tr/] (Erişim Tarihi: 19 Haziran 2022).
39. Referans40: T.C. Kültür ve Turizm Bakanlığı. 3. Turizm Şurası. [URL: https://www.ktb.gov.tr/] (Erişim Tarihi: 20 Haziran 2022).
40. Referans41: TÜRSAB (2022). Milliyetlerine göre gelen yabancı ziyaretçiler. [URL: https://www.tursab.org.tr/] (Erişim Tarihi: 20 Haziran 2022).
41. Referans42: Tüzünkan, D. (2015). Türkiye’de uygulanan beş yıllık kalkınma planlarının istihdam politikaları açısından değerlendirilmesi. Beykent Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 8(2), 90-117.
42. Referans43: TYD (2003). Avrupa Birliği Turizm Mevzuat Rehberi. AB Bilgi Köprüleri Programı.
43. Referans44: UNWTO. UNWTO Tourism data dashboard. [URL: https://www.unwto.org/] (Erişim Tarihi 30 Mayıs 2022).
44. Referans45: Ünal, A.B. (2007). Türkiye’nin Avrupa Birliği turizm politikasına uyumu. (Yayınlanmamış yüksek lisans tezi). Bahçeşehir Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Avrupa Birliği İlişkileri Bölümü, İstanbul.
45. Referans46: Ünlüönen, K. ve Boylu, Y. (2009). Turizmin Türkiye ekonomisindeki yeri. Elektronik Sosyal Bilimler Dergisi, 8(27), 1-17.