Functions of mi and Teaching its Spelling

Abstract

In this study, the effect of teaching activities prepared according to functional grammar theory on secondary school students' learning of the functions and spelling of mi were examined. For this purpose, the functions and writing of mi were taught two hours a week for four weeks. A curriculum was designed following the functional grammar theory. The study group consisted of 76 secondary school students and 4 Turkish teachers. In the study, qualitative and quantitative techniques were used together to determine the effectiveness of the teaching program by obtaining the perspectives of teachers and students. The quantitative part of the study was carried out using a single group pre-test-post-test weak experimental design, and the qualitative part was carried out by doing a case study. In the collection of quantitative data, a listening text containing the functions of mi in the form of a fill-in-the-blanks activity was used as the pre-test and the post-test. Qualitative data were collected by obtaining the opinions of teachers and students at the end of the study. It was found that the students at all grade levels had made significant progress in learning the reinforcement, conditional and question functions, and spelling of mi. The teachers and students stated that the teaching activities prepared according to functional grammar were fun and easy, and they allowed more active student participation in the lesson.

Keywords

• Functional grammar
• functions of mi
• secondary school students
• teaching spelling
• grammar

Mi’nin İşlevleri ve Yazımının Öğretimi

Abstract

Bu araştırmanın amacı, İşlevsel Dilbilgisi’ne göre hazırlanan öğretim etkinliklerinin ortaokul öğrencilerinin mi’nin işlevleri ve yazımını öğrenmelerine etkisini araştırmaktır. Bu amaçla mi’nin işlevleri ve yazımının öğretiminde kullanılmak üzere İşlevsel Dilbilgisi ilkelerine uygun olarak öğretim yapılmıştır. Araştırmanın çalışma grubu, 76 ortaokul öğrencisi ve 4 Türkçe öğretmenidir. Araştırma, nitel ve nicel araştırma tekniklerinin birlikte kullanıldığı karma yöntem deseninde tasarlanarak yürütülmüştür. Araştırmanın nicel boyutu tek grup ön test-son test zayıf deneysel modelde; nitel boyutu ise durum çalışması ile gerçekleştirilmiştir. Nicel verilerin toplanmasında boşluk doldurma tekniğine göre hazırlanmış mi’nin işlevlerinin yer aldığı dinleme metni ön-son test olarak kullanılmıştır. Nitel veriler, öğretmen ve öğrencilerden yapılandırılmış görüşme formlarıyla toplanan öğretmen ve öğrenci görüşleridir. Araştırma sonunda; bütün sınıf düzeylerindeki öğrencilerin mi’nin pekiştirme, soru ve koşul işlevlerini ve yazımını öğrenmelerinde olumlu ve anlamlı bir düzeyde ilerleme olmuştur. Görüşü alınan öğretmen ve öğrenciler; İşlevsel Dilbilgisi’ne göre hazırlanan öğretim etkinliklerinin eğlenceli ve kolay olduğunu, derse etkin katılmayı sağladığını belirtmiştir.

Keywords

• İşlevsel Dilbilgisi
• mi’nin işlevleri
• ortaokul öğrencileri
• yazım öğretimi
• dilbilgisi
• Functional grammar
• functions of mi
• secondary school students
• teaching spelling
• grammar

References

1. A. Wilson, R. & C. Keil, F. (1999). The MIT encyclopedia of the cognitive sciences. Cambridge-London: MIT Press.
2. Akmugan, A. M. (2019). İlkokul 4. sınıf öğrencilerinin çalışma kitaplarında yaptıkları yazım ve noktalama hatalarının tespiti (Erzincan örneği) [Yüksek lisans tezi]. Erzincan Üniversitesi.
3. Aksan, M. (1993). Dilbilimde işlevci-biçimci yaklaşım. Dilbilim Araştırmaları, 4, 189-200.
4. Bayram, Y., ve Erdemir, A. (2006). Amasya'daki ilköğretim ikinci kademe öğrencilerinin imla kurallarını kullanma düzeyleri üzerine bir değerlendirme. Milli Eğitim, 35(171), 140-155.
5. Büyüköztürk, Ş., Kılıç Çakmak, E., Akgün, Ö.E., Karadeniz, Ş. ve Demirel, F. (2018). Bilimsel araştırma yöntemleri (5. baskı). Ankara: Pegem Akademi.
6. Can, Ö. (Ed.). (2018). Dilbilim kuramları, iki düzlem beş kuram. İstanbul, İthaki Yayınları.
7. Chomsky, N. (1993). Lectures on government and binding: The Pisa lectures. Berlin- New York: Mouten de Gruyter.
8. Cohen J. (1988). The analysis of variance. In Statistical Power Analysis for the Behavioral Sciences (2. Ed.). New Jersey: Lawrence Erlbaum Associates.

9. Creswell, J. W. & J. D. Creswell (2018). Research design: qualitative, ouantitative, and mixed methods approaches (5. Ed.). Los Angeles: SAGE.
10. Çiçek, S. (2021). Türkçede çatı kavramı Yönetme ve Bağlama Kuramı’na göre çatı öğretimi. [Doktora tezi]. Bolu Abant İzzet Baysal Üniversitesi.
11. Davey, L. (2009). The application of case study evaluations (Çev. Tuba Gökçek). Elemantry Education Online, 8(2), 1-3.
12. Dik, S. C. (1997). The theory of functional grammar (Part ı: the structure of the clause (Revised 2. Ed.). Kees Hengeveld (Ed.). Berlin, New York: Mouton de Gruyter.
13. Ediskun, H. (2017). Türk dilbilgisi (13. Basım). İstanbul: Remzi Kitabevi.
14. Ekinci Çelikpazu, E. (2012). Dil bilgisi öğretiminde çatı kavramı ve bu kavramla ilgili yanılgılar [Doktora Tezi]. Atatürk Üniversitesi.
15. Fontaine, L. (2003). A systemic functional introduction. Cambridge: Cambridge University Press.
16. Gencan, T. N. (1979 ). Dil bilgisi (4. Baskı). Ankara: TDK Yayınları.
17. Halliday, M. A. K. (2004). An ıntroduction to functional grammar (3. edition). London United Kingdom: Arnold.
18. Hamzadayı, E., ve Çetinkaya, G. (2013). Dikte uygulamalarının 5. sınıf öğrencilerinin yazım ve noktalama kurallarını uygulama becerilerine etkisi. Mersin Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 9(3), 133-143. Retrieved from https://dergipark.org.tr/tr/pub/mersinefd/issue/17384/181655
19. İmer, K., Kocaman, A. ve Özsoy, A. S. (2011). Dilbilim sözlüğü. İstanbul: Boğaziçi Üniversitesi Yayınevi.
20. Karabuğa, H. (2011). Türkçe öğretmeni adaylarının yazılı anlatım çalışmalarında noktalama işaretlerini ve yazım kurallarını kullanabilme düzeyleri [Yüksek lisans tezi]. Abant İzzet Baysal Üniversitesi.
21. Karagül, S. (2010). İlköğretim 6-8. sınıf öğrencilerinin Türkçe dersi öğretim programında belirtilen yazım ve noktalama kurallarını uygulayabilme düzeyi [Doktora tezi]. Dokuz Eylül Üniversitesi.
22. Kemiksiz, Ö. (2020). Öğretmen adaylarının yazılı anlatımlarındaki imla hataları. Journal of Language Education and Research , 6 (1) , 35-55 . DOI: 10.31464/jlere.591822
23. Kerimoğlu, C. (2016). Genel dilbilime giriş (3. baskı). Ankara: Pegem Akademi.
24. Kıran, Z. ve Kıran, A. (2010). Dilbilime giriş (3. baskı). Ankara: Seçkin Yayıncılık.
25. Kırbaş, A. (2006). İlköğretim sekizinci sınıf öğrencilerinin yazılı anlatım becerilerinin değerlendirilmesi [ Yüksek lisans tezi]. Atatürk Üniversitesi.
26. Korkmaz, Z. (2017). Türkiye Türkçesi grameri şekil bilgisi (5. baskı). Ankara: Türk Dil Kurumu Yayınları.
27. Luraghi, S. and Parodi, C. (2008). Key terms in syntax and syntactic theory. New York: Continuum International Publishing Group.
28. MEB. (2019). Türkçe dersi öğretim programı (ilkokul ve ortaokul 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7 ve 8. sınıflar). Ankara: Millî Eğitim Bakanlığı.
29. Martınet, A. (1998). İşlevsel genel dilbilim. B. Vardar (Çev.). İstanbul: Multilingual Yayınları.
30. Miles, M. B., & Huberman, A. M. (1994). Qualitative data analysis: An expanded sourcebook (2nd edition). Thousand Oaks, CA: Sage.
31. Neuman, W. L. (2007). Basics of social research qualitative and quantitative approaches. Boston: Pearson Education.
32. Oğuz, F. (2012). İlköğretim 8. sınıf öğrencilerinin yazım kurallarını uygulamadaki sorunları ve bunların nedenleri üzerine bir araştırma (Afyonkarahisar ili Bolvadin ilçesi örneği). [Yüksek lisans tezi]. Afyon Kocatepe Üniversitesi.
33. Sağ, F. (2019). 7. sınıf öğrencilerinin yazım ve noktalama kurallarını kullanım düzeylerinin belirlenmesi [Doktora tezi]. Necmettin Erbakan Üniversitesi.
34. Schaaik, G. V. (1998). İşlevsel dilbilgisi nedir? Dilbilim Araştırmaları Dergisi, 9, 9-25.
35. Süğümlü, Ü. (2020). Ortaokul öğrencilerinin yazma çalışmalarındaki yazım ve noktalama hatalarının belirlenmesi. Ana Dili Eğitimi Dergisi, 8(2), 528-542. https://doi.org/10.16916/aded.706748
36. Uludağ, E. (2002). İlköğretim ikinci kademe öğrencilerinin yazım ve noktalama kurallarını uygulama beceri düzeyleri. Erzincan Eğitim Fakültesi Dergisi, 4(1), 97-114.
37. Uludağ, E. ve Yıldırım, D. (2016). Ortaokul öğrencilerinin bazı noktalama işaretlerini ve yazım kurallarını uygulayabilme düzeyleri (istanbul örneği) . Erzincan Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi , 18 (1) , 319-342 . DOI: 10.17556/jef.72765
38. Vardar, B. (2007). Açıklamalı dilbilim terimleri sözlüğü (2. baskı). İstanbul: Multilingual Yayınları.
39. Webster, J. (2009). Introduction. Continuum companion to systemic functional linguistics. M. A. K. Halliday and Jonathan J. Webster (Eds.). Londra: Continuum International Publishing Group.
40. Wilson, A, R. & Keil, F. C. (1999). The MIT encyclopedia of the cognitive sciences. Cambridge-London: MIT Press.
41. Yıldırım, A. ve Şimşek, H. (2008). Sosyal bilimlerde nitel araştırma yöntemleri (7. Baskı). Ankara: Seçkin Yayıncılık.
42. Yıldız, Z.(2002). Değişik öğretim kademelerindeki öğrencilerin yazım ve noktalama kurallarını uygulama düzeyleri [Yüksek lisans tezi]. Süleyman Demirel Üniversitesi.
43. Yozgat, U. (2018). Dilbilimde biçimci ve işlevci düzlem. (154-212). Ö. Can (Ed.), Dilbilim Kuramları İki Düzlem Beş Kuram (154-212). İstanbul: İthaki Yayınları.