The Effect of Using Digital Stories in Primary School Language Lessons on 4th-Grade Students' Reading Comprehension Skills

Abstract

This study aims to determine the effect of digital story-based language lessons on primary school 4th-grade students' reading comprehension skills. The method used in the study is a pretest-posttest quasi-experimental design with a control group. The participants were comprised of 46 4th-grade students from the villages of Silvan district, Diyarbakır province. 23 students formed the control group and 23 the experimental group. The study was conducted in 10 weeks during the 2022-2023 academic year. The reading comprehension levels of the experimental and control group students were measured with the Reading Comprehension Test consisting of four reading passages and a total of twenty-four questions related to them. Within the scope of the research, eight reading passages including narrative and informative text types were prepared by the researchers in digital story format. Prepared digital stories and related activities for reading comprehension were employed in Turkish lessons with the students in the experimental group. The same text and activities were shared with the control group students and Turkish lessons were held simultaneously. After the applications ended, the reading comprehension skills of the students were measured again with the Reading Comprehension Test. An Independent Sample t-test was used to determine the significant differences between the experimental and control groups. The results indicated no significant difference between the groups' initial reading comprehension skill scores. On the other hand, a significant difference was found between the posttest scores in favor of the experimental group.

Keywords

• digital story
• reading
• Reading comprehension

Dijital Hikâye Kullanımının İlkokul 4. Sınıf Öğrencilerinin Okuduğunu Anlama Becerilerine Etkisi

Abstract

Bu araştırmanın amacı, dijital hikâye temelli Türkçe dersinin ilkokul 4. sınıf öğrencilerinin okuduğunu anlama becerilerine etkisini belirlemektir. Araştırmada yöntem olarak ön test son test kontrol gruplu yarı deneysel desen kullanılmıştır. Araştırmanın katılımcılarını Diyarbakır ili Silvan ilçesine bağlı köylerde öğrenim gören 46 dördüncü sınıf öğrencisi oluşturmuştur. Bu öğrencilerden 23 tanesi kontrol grubunu, 23 tanesi ise deney grubunu oluşturmuştur. Araştırma 2022-2023 eğitim-öğretim yılında 10 hafta süreyle gerçekleştirilmiştir. Deney ve kontrol grubu öğrencilerinin uygulama öncesi okuduğunu anlama düzeyleri, dört okuma parçası ve bunlara bağlı toplam yirmi dört sorudan oluşan Okuduğunu Anlama Testi ile ölçülmüştür. Araştırma kapsamında hikâye edici ve bilgi verici metin türlerinin yer aldığı sekiz adet okuma parçası, araştırmacılar tarafından dijital hikâye formatında hazırlanmıştır. Hazırlanan dijital hikayeler ve bunlara bağlı okuduğunu anlamaya yönelik etkinlikler deney grubu öğrencileri ile Türkçe derslerinde işe koşulmuştur. Aynı metin ve etkinlikler kontrol grubu öğrencileri ile paylaşılarak Türkçe dersleri eş zamanlı olarak gerçekleştirilmiştir. Uygulamalar son bulduktan sonra Okuduğunu Anlama Testi ile öğrencilerin okuduğunu anlama becerileri tekrar ölçülmüştür. Deney ve kontrol grupları arasında anlamlı bir fark olup olmadığını belirlemek için Bağımsız Örneklem t-testi kullanılmıştır. Elde edilen sonuçlara göre deney grubu ve kontrol grubu öğrencilerinin okuduğunu anlama becerisi ön test puanları arasında anlamlı farklılık bulunmazken, son test puanlarında deney grubu lehine anlamlı bir farklılık bulunmuştur.

Keywords

• Dijital hikaye
• Okuma
• Okuduğunu anlama

References

1. Al-Mansour, N.S. (2011). The effect of teacher’s storytelling aloud on the reading comprehension of Saudi elementary stage students. Journal of King Saud University-Languages and Translation, 23(2), 69-76.
2. Arıcı, A.F. (2012). Okuma egitimi [Education of reading]. Ankara: Pegem Akademi Yayınları.
3. Bull, G. & Kajder, S. (2004). Digital storytelling in the language arts classroom. Learning ve Leading with Technology, 32(4), 46-49.
4. Bumgarner, B.L. (2012). Digital storytelling in writing: A case study of student teacher attitudes toward teaching with technology. University of Missouri-Columbia.
5. Büyüköztürk, Ş., Kılıç-Çakmak, E., Akgün, Ö.E., Karadeniz, Ş. ve Demirel, F. (2008). Bilimsel araştırma yöntemleri. Ankara: Pegem Akademi Yayıncılık.
6. Collier, L. (2013). Changes in writing instruction-The challenge ve the promise, The Council Choronicle, 6-9.
7. Demirel, M. (2006). İlk okuma yazma öğretimindeki değişiklikler üzerine bir araştırma. Yayımlanmamış Doktora Tezi. Konya: Selçuk Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü.
8. Dogan, B. & Robin, B. (2008). Implementation of Digital Storytelling in the Classroom by TeachersTrained in a Digital Storytelling Workshop. In K. McFerrin et al. (Eds.), Proceedings of Society for Information Technology ve Teacher Education International Conference 2008 (pp. 902-907).

9. Dökmen, Ü. (1994). Okuma becerisi, ilgisi ve alışkanlığı üzerine psiko-sosyal bir araştırma. İstanbul: Millî Eğitim Bakanlığı Yayınları.
10. Duran, E. ve Topbaşoğlu, N. (2015). Dijital-etkileşimli öyküleyici metinler ve anlama. Electronic Turkish Studies, 10(11), 519-532.
11. Foley, M.L. (2013). Digital storytelling in primary-grade classrooms. Unpublished Doctoral Dissertation. Pheonix: Arizona State University.
12. Fox, L.C.C. (2014). Effects of technology on literacy skills and motivation to read and write. Education and Human Development Master's Theses.
13. Garrety, C.M. (2008). Digital storytelling: An emerging tool for student and teacher learning. Iowa State University.
14. Güneş, F. (2007). Türkçe öğretimi zihinsel yapılandırma. Ankara: Nobel Yayın Dağıtım.
15. Güneş, F. (2014). Türkçe öğretimi: Yaklaşımlar ve modeller. Ankara: Pegem A Akademi Yayınları.
16. Hamdy, M.F. (2017). Dijital hikâye anlatımı kullanımının öğrencilerin okuduğunu anlama ve dinlediğini anlama üzerine etkisi. İngiliz ve Arap Dili Öğretimi Dergisi, 8 (2), 112-123.
17. Hathorn, P.P. (2005). Using digital storytelling as a literacy tool for the inner city middle school youth. The Charter Schools Resource Journal, 1(1), 32-38.
18. Huang, H.L. (2006). The effects of storytelling on EFL young learners’ reading comprehension and word recall. English Teaching ve Learning, 30(3), 51-74.
19. Kalaycı, Ş. (2010). SPSS Uygulamalı çok değişkenli istatistik teknikleri. (5. Baskı). Ankara: Asil Yayın Dağıtım.
20. Kaman, Ş. (2018). Dijital ve geleneksel metin temelli okuma çalışmalarının okuduğunu anlama, okuma hataları ve tutumları açısından karşılaştırılması. Doktora Tezi. Ankara: Gazi Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü.
21. Kaya, D., Doğan, B. ve Yıldırım, K. (2018). Okuduğunu anlama testi derlemeleri: Geçerlik ve güvenirlik çalışması. Okuma Yazma Eğitimi Araştırmaları, 6 (2), 44-55.
22. Kulla-Abbott, M.T. (2006). Developing literacy practices through digital storytelling. Unpublished Doctoral Dissertation. The Universıty of Missouri, St. Louis, MO.
23. Maddin, E. (2012). Eğitim teknolojisindeki güncel sorunları araştırmak için TPCK'yı dijital hikâye anlatımıyla kullanmak. Öğretim Pedagojileri Dergisi, 7.
24. MEB, (2019). Türkçe dersi (1-8.Sınıflar) öğretim programı. T.C. Millî Eğitim Bakanlığı talim ve Terbiye Kurulu Başkanlığı. http://ttkb.meb.gov.tr/www/ogretimprogramlari/icerik/72 adresi. (Erişim tarihi: 10. 11. 2020).
25. Nakip, M. (2013). Pazarlama araştırma teknikleri. (3. Baskı). Ankara: Seçkin Yayıncılık.
26. Robin, B. (2006). The educational uses of digital storytelling. In C. Crawford vd. (Ed.).Proceedings of Society for Information Technology ve Teacher Education International Conference 2006, 709-716. Chesapeake, VA: AACE.
27. Robin, B.R. (2008). Digital storytelling: a powerful technology tool for the 21st century classroom. Theory Into Practice, 47(3), 220-228.
28. Sadik, A. (2008). Digital storytelling: a meaningful technology-integrated approach for engaged student learning. Educational Technology Research and Development, 56(4), 487-506.
29. Satterfield, B. (2007). Eight tips for telling your story digitally: advice on planning, building, and promoting digital stories. Digital Storytelling Cookbook, http://psdtech.pbworks.com/f/Eight+Tips+for+Telling+Your+Story+Digitally.pdf (Erişim tarihi: 03. 04. 2019).
30. Sekaran, U. (2003). Research methods for business: A skill building approach (4 th edition). New Jersey: John Wiley and Sons.
31. Sylvester, R. & Greenidge, W.L. (2009). Digital storytelling: Extending the potential for struggling writers. The Reading Teacher, 63(4), 284-295.
32. Şahin, A. (2009). Okuma-yazma becerisini cümle çözümleme ve ses temelli cümle yöntemleriyle öğrenmiş dördüncü sınıf öğrencilerinin okuduğunu anlama erişilerinin karşılaştırılması. Çağdaş Eğitim Dergisi, (365).
33. Şentürk Leylek, B. (2018). İlkokul üçüncü sınıf öğrencilerinin okuma becerilerinin gelişiminde ve okumaya yönelik tutumlarında dijital hikâyelerin etkisi. Doktora Tezi. Bursa: Uludağ Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü.
34. Tabachnick, B.G. & Fidel, L.S. (2013). Using multivariate statistics. USA: Pearson Education Limited.
35. Tatum, M. (2009). Digital storytelling as a cultural-historical activity: Effects on information text comprehension. Unpublished Doctoral Dissertation. Miami: University of Miami.
36. Thesen, A. ve Kara-Soteriou, J. (2011). Using digital storytelling to unlock student potential. New England Reading Association Journal, 46(2), 93.
37. Vasudevan, L., Schultz, K., & Bateman, J. (2010). Rethinking composing in a digital age: Authoring literate identities through multimodal storytelling. Written Communication, 27(4), 442–468.
38. Xu, Y., Park, H. & Baek, Y. (2011). A new approach toward digital storytelling: An activity focused on writing self-efficacy in virtual learning environment. Educational Tecnology ve Society, 14(4), 181-191.
39. Yıldız, C. (2003). Anadili öğretiminde çağdaş yaklaşımlar ve Türkçe öğretimi. Ankara: Pegem A Yayıncılık.