Türk Cumhuriyetlerinden Gelen Öğrenci ve Velilerin Türkiye’deki Uzaktan Eğitime İlişkin Görüşleri

Öz

Türk Cumhuriyetlerinden Türkiye’ye gelen öğrenci ve velilerin salgın döneminde Türkiye’de uygulanan uzaktan eğitim uygulamalarına ilişkin görüşlerini belirlemek amacında olan bu çalışma, nitel araştırma yöntemlerinden olan durum çalışmasına göre modellenmiştir. Farklı tür ve düzeylerdeki eğitim kurumlarında öğrenim gören toplam 17 öğrenci ve 10 veli araştırmaya katılmıştır. Araştırmanın katılımcıları amaçlı örnekleme yöntemi ile belirlenmiştir. Araştırmanın verileri yarı yapılandırılmış görüşme formu ile toplanmış ve veriler içerik analizi ile değerlendirilmiştir. Türkiye’de yürütülen uzaktan eğitim uygulamalarına ilişkin öğrencilerin akademik ve sosyal/kültürel gelişim hedefleri bulunduğu tespit edilmiştir. Türkiye’de yürütülen uzaktan eğitim uygulamalarının niteliğine ilişkin öğrenci ve veliler; akademik durum, sosyal ilişkiler/iletişim, kültür/sanat/spor, teknik olanaklar, zaman/süre boyutlarında görüşlerini ve önerilerini belirtmişlerdir. Bu kapsamda Türk Cumhuriyetlerinden Türkiye’ye gelen öğrenci ve veliler; eğitimin anlaşılır olması, öğrencilerin derse katılımının yüksek olması, sosyal etkinliklerin devam etmesi, dijital içeriklerin zaman ve mekan sınırlaması olmaksızın erişilmesi ve eğitim zamanlamasının öğrencilere uygun olmasını olumlu değerlendirmişlerdir. Kaynak desteğinin yetersiz olması, ölçme-değerlendirme sisteminin anlaşılamaması, öğretmen-öğrenci iletişiminin yetersiz olması, kültürel aktivitelerin sayıca az olması, teknik erişimde sorunlar yaşanması ve ders süresinin yetersiz olmasını olumsuz olarak değerlendirmişlerdir. Bu tespitlere ilişkin öğrencilerin başka bir ülkeye, başka bir okula alışmaları için etkili uyum çalışmalarının yapılması, teknik destek sağlanması ve öğrencilerin gelişimine katkı sunabilecek farklı seçmeli derslerinin işlevsel hale gelmesi önerilmiştir.

Anahtar Kelimeler

• Uzaktan eğitim
• Öğrenci
• Veli
• Durum çalışması.

Views of Students and Parents from Turkic Republics on Distance Education in Turkey

Abstract

This study, which aims to determine the views of students and parents who came to Turkey from the Turkic Republics on the distance education practices applied in Turkey during the epidemic period, was modeled according to the case study, which is one of the qualitative research methods. A total of 17 students and ten parents studying in educational institutions of different types and levels participated in the research. The participants of the study were determined by the purposive sampling method. The research data were collected with a semi-structured interview form, and the data were evaluated with content analysis. It has been determined that students have academic and social-cultural development goals regarding the distance education practices carried out in Turkey. Regarding the quality of distance education practices carried out in Turkey, students and parents; They expressed their opinions and suggestions regarding academic status, social relations/communication, culture/art/sports, technical possibilities, and time/duration. In this context, students and parents coming to Turkey from the Turkic Republics; positively evaluated that the education is understandable, students' participation in the course is high, social activities continue, digital content is accessed without time and place restrictions, and the training timing is suitable for students. They negatively evaluated the lack of resource support, the inability to understand the assessment-evaluation system, poor teacher-student communication, low number of cultural activities, problems in technical access, and insufficient course duration. Regarding these determinations, it has been suggested that adequate adaptation studies should be carried out for students to get used to another country, another school, technical support should be provided, and different elective courses that could contribute to the development of students should become functional.

References

1. Allaberdiyev, P. (2007). Türk Cumhuriyetlerinden Türkiye`ye yükseköğrenim görmeye gelen öğrencilerin uyum düzeylerinin incelenmesi. Yayınlanmamış yüksek lisans tezi, Gazi Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Ankara.
2. Akyüz, Y. (2018). Türk eğitim tarihi M.Ö. 1000- M.S. 2018. Ankara: PegemA Yayıncılık.
3. Areepattamannil, S. ve Berinderjeet, K. (2013). Factors predicting science achievement of immigrant and non-immigrant students: A multi-level analysis. International Journal of Science & Mathematics Education, 11(5), 1183–1207. https://doi.org/10.1007/s10763-012-9369-5
4. Baltacı, A. (2019). Nitel araştırma süreci: Nitel bir araştırma nasıl yapılır?. Ahi Evran Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 5(2), 368-388. https://doi.org/10.31592/aeusbed.598299
5. Bayles, P. (2009). Assessing the intercultural sensitivity of elementary teachers in bilingual schools in a Texas school district. Doctoral dissertation, University of Minnesota, Minneapolis.
6. Bell, J. (2010). Doing Your Research Project: A guide for first-time researchers in education, health and social science (5. Ed.). U.K: Oxford University Press.
7. Can, N. (1996). Türkiye’de yükseköğrenim gören yabancı uyruklu öğrencilerin sorunları ve örgütsel yapı. Erciyes Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 7, 503-512.
8. Chen, L. ve Wang, N. (2010). Attitudes to distance education in China. In J. Baggaley & T. Belawati (Eds.), Distance education technologies in Asia (pp. 111–126). New Delhi: Sage Publications India.

9. Cohen, L., Manion, L. ve Morrison, K. (2000). Research methods in education (5th Ed.). USA: Routledge.
10. Cresswell, J. W. (2007). Qualitative inquiry & research design: Choosing among five approaches (2. Baskı). USA: SAGE Publications
11. Cresswell, J. W. ve PlanoClark, V. L. (2010). Designing and conducting mixed method research (2nd Ed.). Sage Publications. CA: ThousandOaks.
12. Çeltikçi, O. (2013). Türkiye-Azerbaycan eğitim sistemlerinin karşılaştırılması üzerine bir inceleme. Bilim ve Kültür, 2, 37-54.
13. Doğan, S. ve Özdemir, Ç. (2019). Sivas ilinde öğrenim gören yabancı uyruklu öğrencilerin okul iklimine etkisinin incelenmesi. Elektronik Sosyal Bilimler Dergisi, 18(69), 124-141. https://doi.org/10.17755/esosder.411180
14. Dündar, H. (2016). Türk dünyasında eğitim. Ankara: Pegem akademi.
15. Galusha, J. (1998). Barriers to learning in distance education. http://www.gseis.ucla.edu/ERIC/bibs/disted.htm adresinden erişildi.
16. Gibbons, P. (2003). Mediating language learning: Teacher interactions with ESL students in a content‐based classroom. Tesol Quarterly, 37(2), 247–273.
17. Grandzol, C. J. (2006). Best practices for online business education. The International Review of Research in Open and Distributed Learning, 7(1), 1-18.
18. Gül, Y. E. (2019). Günümüzde Türk Devletlerinde örgün eğitim. Ankara: Nobel Yayıncılık
19. Güven, İ. (2014). Türk eğitim tarihi. Ankara: Pegema Yayıncılık.
20. Hannay, M. ve Newvine, T. (2006). Perceptions of distance learning: A comparison of online and traditional learning. Journal of Online Learning and Teaching, 2(1), 1–11.
21. Hoepfl, M. C. (1997). Choosing Qualitative Research: a primer for technology education researchers. The Journal of Technology Education, 9(1), 47-63.
22. Karabayev, B. ve Tutkun, Ö. F. (2001). Türk Cumhuriyetlerinden gelen öğrencilerin Türkiye Cumhuriyeti vatandaşlarına karşı taşıdıkları kalıp yargılar. Bilig, 18, 1-24.
23. Kaya, F., Özkul, R. ve Kırbaç, M. (2021). Investigation of education faculty students' views on distance education: The example of Inonu University, Turkey. European Journal of Education Studies, 8(7), 131-147. http://dx.doi.org/10.46827/ejes.v8i7.3810
24. Kılıç, R. (2008). Türkiye ve Türk cumhuriyetlerinde eğitim ve kültür meseleleri. 6. Türk Dünyası Sosyal Bilimler Kongresi 24-30 Mayıs 2008 içinde (s. 99-108). Celalabat: Kırgızistan.
25. Kıroğlu, K., Kesten, A. ve Elma, C. (2010). Türkiye’de öğrenim gören yabancı uyruklu lisans öğrencilerinin sosyo- kültürel ve ekonomik sorunları. Mersin Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 6(2), 26-39.
26. Ladson-Billings, G. (2014). Culturally relevant pedagogy 2.0: a.k.a. The remix. Harvard Educational Review, 84(1), 74–84.
27. Liu, S. L. (2008). Student interaction experiences in distance learning courses a phenomenological study. Online Journal of Distance Learning Administration, 11(1), https://www.westga.edu/~distance/ojdla/spring111/Liu111.html adresinden erişildi.
28. Myers, M. D. (1997). Qualitative research in information systems. MIS Quarterly, 21(2), 241-242.
29. Palmer, C. ve Bolderston, A. (2018). A brief introduction to qualitative research. The Canadian Journal of Medical Radiation Technology, 37(1), 16-19. https://doi.org/10.1016/S0820-5930(09)60112-2
30. Patton, M. Q. (2002). Qualitative research and evaluation methods (3rd Ed.). Sage Publications; CA: Thousand Oaks.
31. Pottie, K., Dahal, G., Georgiades, K., Premji, K. ve Hassan, G. (2015). Do first generation immigrant adolescents face higher rates of bullying, violence and suicidal behaviours than do third generation and native born? Journal of Immigrant and Minority Health, 17(5), 1557–1566.
32. Ron-Balsera, M. (2015). Are schools promoting social and economic integration of migrant and ethnic minorities? The experiences of some young people of Ecuadorian background in Spain. Journal of Critical Education Policy Studies, 13(1), 148–172.
33. Sattin-Bajaj, C., Barbara, S., Boix-Mansilla, V. ve Strom, A. (2020). Supports for students in immigrant families. https://annenberg.brown.edu/sites/default/files/EdResearch_for_Recovery_Brief_9.pdf adresinden erişildi.
34. Spomer, M. L. ve Cowen, E. L. (2001). A comparison of the school mental health referral profiles of young ESL and English-speaking children. Journal of Community Psychology, 29(1), 69-82.
35. OECD (2019). Education at a glance 2019: OECD indicators. Paris: OECD Publishing. https://doi.org/10.1787/f8d7880d-en
36. Uzeirli, E. ve Kılıçoğlu, G. (2021). Investigation of primary teacher training process in Turkey and Azerbaijan. Education and Science, 46(207), 375-401.
37. Wang, A. ve Newlin, M. (2000). Characteristics of students who enroll and succeed in psychology web-based classes. Journal of Educational Psychology, 92(1), 137-143.
38. Williams, P. (2006). On-demand tutoring in distance education: Intrinsically-motivated, scalable interpersonal interaction to improve achievement, completion, and satisfaction. Dissertation abstracts international section A: Humanities and social sciences, 66, 11-A, 3933.
39. Valentine, D. (2002). Distance learning: Promises, problems, and possibilities. Online Journal of Distance Learning Administration, 5(3). https://www.learntechlib.org/p/94887/ adresinden erişildi.
40. Yıldırım, A. ve Şimşek, H. (2018). Sosyal bilimlerde nitel araştırma yöntemleri (11. bs.). Ankara: Seçkin Yayıncılık.