Kendoku Oyununun Ortaokul Matematik Öğretim Programındaki Kazanımlar Açısından Öğretmen Görüşlerine Dayalı Olarak İncelenmesi

Öz

Zekâ oyunları dersi öğretim programındaki akıl yürütme ve işlem oyunları ünitesinden bir oyun çeşidi olan Kendoku Oyununun ortaokul matematik öğretim programındaki kazanımlar bakımından öğretmen görüşlerine dayalı olarak incelenmesi amaçlanmıştır. Bu sebeple sadece ilköğretim matematik öğretmenlerinin görüşleri incelenmiştir. Çalışma grubunu Ankara ve Kırıkkale illerindeki 6 devlet okulunda çalışan 12 ilköğretim matematik öğretmeni oluşturmaktadır. Çalışmada nitel araştırma yöntemlerinden durum çalışmasından faydalanılmıştır. Zekâ Oyunları Öğretim Programında basamaklı öğretim programı uygulandığı için oyunlar üç seviyede toplam altı oyun şeklinde oluşturulmuştur. Kendoku Oyununun kuralları anlatılarak öğretmenlere oynatıldıktan sonra hazırlanan görüşme soruları ile Kendoku Oyununun hangi kazanımlarla bağlantılı olduğuna dair öğretmenlerin görüşleri alınmıştır. Öğretmenler ile yapılan görüşmeler sonrası veriler nitel tekniklerle çözümlenmiştir. Görüşmelerin ses kayıtları dinlenerek yazılı metinler haline getirilmiştir. Öğretmenlerin ifadelerinde tekrar eden kod ve temaları belirlemek için nitel analiz yaklaşımlarından “içerik analizi” tekniği kullanılmıştır. Araştırmada öğretmenlerin kendoku oyununu eğlenceli buldukları ve derslerinde oynatmak istedikleri belirlenmiştir. Öğretmenler kendoku oyununun öğrenciler için dört işlem becerisini akıcı bir şekilde kullanabilecekleri bir oyun olduğunu ifade etmişlerdir.

Anahtar Kelimeler

• Kendoku oyunu
• Zekâ oyunları
• Matematik öğretim programı

Investigation of KenKen Game in Terms of Learning Outcome in Middle School Mathematics Curriculum Based on Teachers' Views

Abstract

In this study, it is aimed to examine the kenken game, which is a game type from the reasoning and operation games unit in the mind games lesson curriculum, in terms of the learning outcomes in the middle school mathematics curriculum, based on teachers' opinions. For this reason, only the opinions of primary school mathematics teachers were analyzed. The study group consists of 12 primary school mathematics teachers working in 6 public schools in Ankara and Kırıkkale provinces. Case study from qualitative research methods is used in this research. Since a layered curriculum is applied in the Intelligence Games Curriculum, the games are prepared at three levels. 6 Kenken Games suitable for the three levels specified are prepared from easy to difficult. The teachers played the game after the rules were explained and the opinions of the teachers were taken with the interview questions prepared regarding the achievements of the Kenken Game. After the interviews with the teachers, the data were analyzed with qualitative techniques. The audio recordings of the interviews were listened to and converted into written texts. The "content analysis" technique, one of the qualitative analysis approaches, was used to determine the repeating codes and themes in teachers' expressions. As a result of the study, it was determined that the teachers found the kenken game entertaining and wanted to play it in their lessons. Teachers stated that the kenken game is a game in which students can use for processing skills fluently.

Keywords

• Kenken games
• Mind games
• Mathematics curriculum

References

1. Aksakal, K. (2020). 7. Sınıf Öğrencilerinin Zekâ Oyunları Dersinde Sayı Duyusu Stratejilerinin İncelenmesi.Yüksek Lisans Tezi.Hacettepe Üniversitesi.Eğitim Bilimleri Enstitüsü.
2. Alkaş Ulusoy, Ç., Saygı, E. & Umay, A. (2017). İlköğretim Matematik Öğretmenlerinin Zekâ Oyunları Dersi ile İlgili Görüşleri. Views of Elementary Mathematics Teachers about Mental Games Course. Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi (H. U. Journal of Education) 32(2): 280-294 [2017] doi: 10.16986/HUJE.2016018494.
3. Aslan, M. (2019). Zekâ Oyunları Dersine Giren Öğretmenlerin Derste Yaşadıkları Problemlerin İncelenmesi. Scientific Educational Studies, 3 (1), 56-73. DOI: 10.31798/ses.493223
4. Aydın, G. (2014). Çocuk oyunları el kitabı oynuyorum eğleniyorum. Ankara: Eğiten Kitap Yayınları.
5. Bottino, R.M. & Ott, M. (2006). Mind games, reasoning skills, and the primary school curriculum: hints from a field experiment. Learning Media & Technology, 31(4), 359-375. doi: 10.1080 /17439880601022981.
6. Bottino, R. M., Ott, M. & Tavella, M. (2013). Investigating the Relationship Between School Performance and the Abilities to Play Mind Games. European Conference on Games Based Learning, 62-71.
7. Çalapkulu, F. (2017, Mayıs). Düşünme Kulesi. Bilim ve Teknik.
8. Çoban, B. & Nacar, E. (2006). Okul öncesi eğitimde eğitsel oyunlar. Ankara: Nobel Akademik Yayıncılık.

9. Davis, T. (2010, June). Kenken For Teachers. http://www.geometer.org/mathcircles, 1-34.
10. Demirel, T. & Yılmaz, T.K.(2016). Akıl oyunlarının Matematik ve Türkçe derslerinde kullanılması: geliştirme süreci ve öğretmen-öğrenci görüşleri. Kazım Karabekir Eğitim Fakültesi Dergisi.
11. Dempsey J. V., Haynes L. L., Lucassen B. A. & Casey M. S. (2002) Forty simple computer games and what they could mean to educators. Simulation and Gaming, 33(2), 157-168.
12. Devecioğlu, Y. & Karadağ, Z. (2014). Amaç, Beklenti ve Öneriler Bağlamında Zekâ Oyunları Dersinin Değerl Endirilmesi. Bayburt Eğitim Fakültesi Dergisi, 9 (1), 41- 61. Retrieved from https://dergipark. org.tr/en/pub/ befdergi/issue/ 23139/247172
13. Dokumacı Sütçü, N. (2018). Geometrik- Mekanik Zekâ Oyunlarının Öğretmen Adaylarının Geometrik Düşünme Düzeylerinin Gelişimine Etkisi. Electronic Journal of Education Sciences, 7(14), 154-163. Retrieved from https://dergipark.org.tr/tr/pub/ejedus/issue/40720/469043.
14. Fraenkel, J.R., Wallen, N.E. (2012): How to design and evaluate research in education. (8.Baskı). New York: McGraw-Hill İnternational Edition.
15. Gençay, Ö., Gür, E., Gençay, S., Gür, Y., Tan, M. & Gençay, E. (2019). Zekâ Oyunlarının 12-15 Yaş Aralığındaki Çocukların Saldırganlık Davranışlarına Etkisi. Spor Eğitim Dergisi, 3(1), 36-43. Retrieved from https://dergipark.org.tr /tr/pub/seder/issue/42512/515270
16. Gerlach, J.R. (2010). Solving Kenken Puzzles – By Not Playing.
17. Johanna, O., Lukas, S. & Saputra, K.V.I. (2012). Solving and Modeling Ken-ken Puzzle by Using Hybrid Genetics Algorithm. Faculty od Engineering and Faculty of Computer Science, 98-102.
18. Kama Yılmaz, Ş. (2019). Seçmeli Zekâ Oyunlari Dersine İlişkin Öğretmen Görüşleri. (Yüksek Lisans Tezi). Balıkesir Üniversitesi.Fen Bilimleri Üniversitesi.
19. MEB (2013). Ortaokul ve İmam Hatip Ortaokulu Zekâ Oyunları Dersi (5., 6., 7., 8. Sınıflar) Öğretim Programı.
20. MEB (2018). Matematik Dersi Öğretim Programı (İlkokul ve Ortaokul 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7 ve 8. Sınıflar). Ankara: Milli Eğitim Basımevi.
21. Min, P.(2012). On the Choice of Browser and Numerical Intelligence. Chrome Users are Smartest, then Firefox Users, then IE Users.
22. Patton, M. Q. (2002). Two decades of developments in qualitative inquiry: A personal, experiential perspective. Qualitative social work, 1(3), 261-283.
23. Reiter, H.B., Thornton, J. & Vennebush, G.P. (2014). Using KenKen to Build Reasoning Skills. Mathematics Teacher,107(5), 341-347.
24. Sadıkoğlu, A. (2017). Zekâ ve akıl oyunları dersinin değerler eğitimindeki rolünün öğretmen görüşlerine göre değerlendirilmesi. (Yüksek Lisans Tezi). İstanbul Sabahattin Zaim Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü.
25. Şimşek, H. & Yıldırım, A. (2016). Sosyal Bilimlerde Nitel Araştırma Yöntemleri. Ankara: Seçkin Yayıncılık.
26. Taş, İ. & Yöndemli, E. (2018). Zekâ Oyunlarının Ortaokul Düzeyindeki Öğrencilerde Matematiksel Muhakeme Yeteneğine Olan Etkisi. Turkish Journal of Primary Education, 3 (2), 46-62. Retrieved from https://dergipark.org.tr/tr /pub/tujped/issue/ 42070/497233.
27. Umay, A. (2002). Öteki matematik. Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 23(1), 275-281.
28. Yin, R.K. (2003). Case study research design and methods (3rded.). Thousand Oaks, CA: Sage.
29. Zeybek, N. & Saygı, E. (2018). Apartmanlar Oyununun Ortaokul Matematik Öğretmen Adaylarının Uzamsal Görselleştirme Yeteneklerine Olan Etkisi. Abant İzzet Baysal Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 18 (4), 2541-2559. DOI: 10.17240/aibuefd.2018.18.41844-504903.