Dissertation

Kriz Mesaj Stratejileri ile İletilen Duygunun Tüketicilerin Affetme Niyeti ve Duygusal Affı Üzerindeki Etkisi

Number: 43 December 30, 2023
TR EN

Kriz Mesaj Stratejileri ile İletilen Duygunun Tüketicilerin Affetme Niyeti ve Duygusal Affı Üzerindeki Etkisi

Öz

Kriz iletişiminde paydaşların olumlu tepkilerini almada ne söylendiğinin yanı sıra nasıl söylendiği de önem kazanmıştır. Bununla birlikte kurumlara paydaşlarıyla uzun dönemli ilişkilerini sürdürmede temel oluşturan, kurumun kriz sonrası finansal performansını ve itibarını etkileyebilecek bir tepki olan affetme olgusu da son on yıldır kriz iletişimi alanında araştırılmaktadır. Bu çalışmanın amacı kriz tepki stratejileri ile iletilen duygunun tüketicilerin affetme niyeti ve duygusal affı üzerindeki etkisini araştırmaktır. Bu kapsamda özür ve gerekçelendirme kriz tepki stratejilerinin üzüntü duygusunu ilettiği ve iletmediği bir deney tasarlanmıştır. Araştırma gruplar-arası faktöryel desen benimsenerek yürütülmüştür. Araştırmaya ilişkin veriler çevrim içi anket aracılığıyla toplanmıştır (n=140). Araştırma sonucuna göre kriz sorumluluğunun kuruma atfedildiği krizlerde kriz tepki stratejisine göre zarar gören tüketicilerin affetme niyetinde anlamlı bir fark vardır. Özür mesajı alanların gerekçelendirme mesajı alanlara göre affetme niyetinin göstergelerinden biri olan toplum yanlısı niyeti daha fazladır. Araştırmanın diğer önemli bulgusu kriz mesajlarında “üzüntü” duygusunu iletip iletmemenin affetme niyeti ve duygusal affetme üzerinde etkisinin bulunmamasıdır. İletilen üzüntü duygusu kızgınlık gibi olumsuz duyguları etkilememekte, kuruma yönelik olumlu duygularında artışa neden olmamakta, intikam duygularında fark yaratmamakta, aralarındaki ilişkisel zararı iyileştirmek için toplum yanlısı bir davranışsal niyete yol açmamaktadır.

Anahtar Kelimeler

Kriz İletişimi , Özür , Gerekçelendirme , Üzüntü , Tüketicilerin Affetme Niyeti

References

  1. Avery, E. J., Lariscy, R. W., Kim, S., & Hocke, T. (2010). A quantitative review of crisis communication research in public relations from 1991 to 2009. Public Relations Review, 36(2), 190-192. https://doi.org/10.1016/j.pubrev.2010.01.001
  2. Brown, K. A., & White, C. L. (2010). Organization-public relationships and crisis response strategies: Impact on attribution of responsibility. Journal of Public Relations Research, 23(1), 75-92. https://doi.org/10.1080/1062726X.2010.504792
  3. Christensen, L. B., Johnson, R. B., & Turner, L. A. (2015). Researh Methods, Design, and Analysis (12. bs). Pearson.
  4. Cohen, J. (1988). Statistical Power Analysis for the Behavioral Sciences Second Edition.
  5. Coombs, W. T. (1995). Choosing the Right Words. Management Communication Quarterly, 8(4), 447-476. https://doi.org/10.1177/0893318995008004003
  6. Coombs, W. T. (2007a). Attribution Theory as a guide for post-crisis communication research. Public Relations Review, 33(2), 135-139. https://doi.org/10.1016/j.pubrev.2006.11.016
  7. Coombs, W. T. (2007b). Protecting Organization Reputations During a Crisis: The Development and Application of Situational Crisis Communication Theory. Corporate Reputation Review, 10(3), 163-176. https://doi.org/10.1057/palgrave.crr.1550049
  8. Coombs, W. T. (2015). Ongoing Crisis Communication: Planning, Managing, and Responding (W. T. Coombs, Ed.; 4. bs). Sage Publications .
  9. Coombs, W. T. (2016). Reflections on a meta-analysis: Crystallizing thinking about SCCT. Içinde Journal of Public Relations Research (C. 28, Sayı 2, ss. 120-122). Routledge. https://doi.org/10.1080/1062726X.2016.1167479
  10. Coombs, W. T., & Holladay, S. J. (1996). Communication and Attributions in a Crisis: An Experimental Study in Crisis Communication. İçinde Journal Of Public Relations Research (C. 8, Sayı 4).
APA
Meriç, D., & Ozturk, M. C. (2023). Kriz Mesaj Stratejileri ile İletilen Duygunun Tüketicilerin Affetme Niyeti ve Duygusal Affı Üzerindeki Etkisi. Akdeniz Üniversitesi İletişim Fakültesi Dergisi, 43, 94-116. https://doi.org/10.31123/akil.1369353