Siyasal Partilerde Kurumsal Kimlik Çalışmaları: Web Siteleri Üzerinden Bir Analiz
Öz
Kurumsal kimlikle ilgili çalışmaların uzunca bir geçmişi olmasına karşın özellikle
1980’li yıllardan sonra akademik alanda sıkça tartışılan bir kavram haline geldiği
görülmektedir. Bu tartışmaların geliştiği döneme kadar kurumsal kimlik, ağırlıklı olarak
kurumsal tasarım ve markalama boyutuyla ele alınırken günümüzde, tasarım yönüyle
birlikte kurum kültürü, kurum davranışı ve kurumsal iletişimi de içine alan geniş bir
alanı kapsamaktadır. Özel sektörde ya da kamu sektöründe olsun tüm kurumların
kurumsal kimliğe önem verme zorunluluğu hızla ortaya çıkmıştır. Demokrasinin önemli
unsurlarından biri olan siyasal partiler de seçmen kitlesine ulaşmak ve onları ikna
edebilmek için bu çalışmalara ağırlık vermeye başlamışlardır. Siyasal partiler kurum
kimliklerini, hedef kitleye geçmişte yalnızca geleneksel iletişim kanallarını kullanarak
ulaştırırken, günümüzde internet ortamında oluşturdukları web siteleri üzerinden daha
hızlı bir şekilde yansıtabilmektedirler. Çalışma buradan hareketle siyasal partilerin web
siteleri üzerinden kurumsal kimliklerini nasıl yansıttıklarını analiz etme amacındadır. Bu
kapsamda Türkiye Büyük Millet Meclisi’nde temsil edilen dört siyasal partinin kurumsal
kimlik öğeleri olarak kurumsal tasarım, kurumsal kültür, kurumsal iletişim ve kurumsal
davranış tarzlarının nasıl yansıtıldığı irdelenmektedir. Araştırmanın bulgularına
göre partilerin web sitelerinde kurumsal tasarım ve kurumsal iletişimi büyük oranda
önemseyerek kullandıkları ortaya konulurken, kurumsal kültür ve kurumsal davranış
tarzlarının yansıtılmasında yetersizliklerin olduğu tespit edilmiştir.
Anahtar Kelimeler
References
- Akıncı, Z. Beril (1998). Kurum Kültürü ve Örgütsel İletişim, İstanbul: İletişim Yayınları. Atak, Metin (2005). “Örgütlerde Resmi Olmayan İletişimin Yeri ve Önemi”, Havacılık ve Uzay Teknolojileri Dergisi, Cilt:2, Sayı:2: 59-67. Bakan, İsmail, Büyükbeşe, Tuba ve Bedestenci, H. Çetin (2004). Örgüt Sırlarının Çözümünde Örgüt Kültürü Teorik ve Ampirik Yaklaşım. Bursa: Aktüel Yayınları. Batu, Mikail (2014). “Benzer ve Farklı Yönleriyle Kurumsal İmaj ve Halkla İlişkiler”, Halkla İlişkiler Ne Değildir? Ayşen Temel Eğinli (der.) içinde. İstanbul: Say Yayınları: 373-400. Budak, Gönül ve Budak, Gülay (2014). İmaj Mühendisliği Vizyonundan Halkla İlişkiler, Ankara: Nobel Yayınları. Dinçer, Ömer (1998). Stratejik Yönetim ve İşletme Politikası.İstanbul: Beta Yayınları. Doğan, Binali (2012). Örgüt Kültürü. İstanbul: Beta Yayınları. Erkmen, Turhan (2010). İşletmelerin Başarısındaki En Temel Paradigma Örgüt Kültürü. İstanbul: Beta Yayınları. Fidan, Mehmet ve Gülsünler, M. Evrim (2003). “Kurum Kimliğinde Kriz Yönetiminin Yeri ve Önemi”. Selçuk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi. Sayı:10: 465-474. Güçlü, Nezahat (2003). “Örgüt Kültürü”. Kırgızistan Manas Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi. Sayı:6: 147-159. Hofstede, Geert (1994). Cultures and Organizations: InterculturalCooperationanditsImportanceforSurvival, Software of the Mind.London: Harper Collins Business. Jefkins, Frank (1995). “Kurum Kimliği”. Aydemir Okay (çev.). Marmara İletişim Dergisi. Sayı: 9: 33-40. Karcıoğlu, Fatih, Timuroğlu, Kürşat ve Çınar, Orhan (2009). “Örgütsel İletişim ve İş Tatmini İlişkisi - Bir Uygulama. Yönetim Dergisi. Yıl:20, Sayı: 63: 59-76. Lewis, Dianne (1998). “How Useful a Concept is OrganizationelCulture?” .Strategic Change, Vol:7. No:5: 251-260. Meech, Peter (2002). “Kurumsal Kimlik ve Kurumsal İmaj”. Halkla İlişkilerde Eleştirel Yaklaşımlar. Derya Tellan (çev.) içinde. Ankara: Vadi Yayınları:127-151. Melewar, TunkuChik (2003). “Kurumsal Kimlik İnşasını Belirleyen Faktörler: Bir Literatür Taraması”. Zeliha Hepkon (çev.), İstanbul Ticaret Üniversitesi Dergisi, Yıl:2, Sayı:4: 175.211. Melewar, TunkuChik, Hussey, GarethandSrivoravilai, Nopporn (2005). “Corporate Visual Identity: The Re-Brandingof FranceTélécom”.JournalofBrand Management Vol: 12. Issue:5: 379-394. Okay, Ayla (2013). Kurum Kimliği. İstanbul: Derin Yayınları. Oktay, Mahmut (1996). İletişimciler İçin Davranış Bilimlerine Giriş. İstanbul: Der Yayınları. Olins, Wally (1989).Corporate Identity: Making Business StrategyVisible Through Design. London: Thamesand Hudson. Schein, Edgar H. (1997). Organizationel Culture and Leadership, (2.Ed.). San Francisco: Jossey-Bass Publishers. Sriramesh, Krishnamurthy, Grunig, James E., ve Buffington, Jody (2005). “Kurumsal Kültür ve Halkla İlişkiler”. Halkla İlişkiler ve İletişim Yönetiminde Mükemmellik. James E. Grunig (der.). Elif Özsayar (çev.). içinde. İstanbul: Rota Yayınları. Tosun, Nurhan Babür (2003). “Kurumsal İletişim Sürecinde Reklamın ve İmaj Yönetiminin Bütünleşik Konumu”. Marmara Üniversitesi İİBF Dergisi. Cilt:WVIII. Sayı:1: . 173-191. Tuna, Muharrem ve Tuna, Ayşen Akbaş (2007). Kurumsal Kimlik Yönetimi, Ankara: Detay Yayıncılık. Uzoğlu, Sevil (2001). “Kurumsal Kimlik, Kurumsal Kültür ve Kurumsal İmaj”. Kurgu Dergisi. Sayı:18: 337-353. Uzunoğlu, Ebru, Onat, Ferah, Alikılıç, Özlem Aşman ve Çakır, Sinem Yeygel (2009). İnternet Çağında Kurumsal İletişim. İstanbul: Say Yayınları. Van Riel, Cees B. M. AndBalmer, John M.T. (1997). “Corporate Identity: TheConcept, ItsMeasurementand Management”.EuropeanJournalof Marketing. Vol.31. No.5-6: 340-355. Van Riel, Cees B.M. (1995). Principles of CorporateCommunication.London: PrenticeHall. Vural, Z. Beril Akıncı ve Bat, Mikail (2013). Teoriden Pratiğe Kurumsal İletişim. İstanbul: İletişim Yayınları. http://www.yargitaycb.gov.tr/belgeler/site/documents/SPartiler14032016.pdf(erişim tarihi: 10.04.2016) http://www.ysk.gov.tr/ysk/content/conn/YSKUCM/path/Contribution%20Folders/ SecmenIslemleri/Secimler/2015MVES/96-D.pdf(erişim tarihi: 10.04.2016). www.akparti.org.tr (erişim tarihi: 28.02.2016) www.chp.org.tr (erişim tarihi: 28.02.2016) www.hdp.org.tr (erişim tarihi: 28.02.2016 www.mhp.org.tr (erişim tarihi: 28.02.2016)