Research Article

Türkiye’de Twitter’ın Kamusal Tartışmalardaki Rolü Üzerine Bir Araştırma

Number: 34 December 31, 2020
EN TR

Türkiye’de Twitter’ın Kamusal Tartışmalardaki Rolü Üzerine Bir Araştırma

Öz

Türkiye’de Twitter kullanıcıları her gün hashtagler aracılığıyla çeşitli konularda tartışmalar yapmaktadırlar. Bu tartışmalar hem Twitter’ın kamusal alan açısından rolünü görmek hem de Türkiye’deki kamusal tartışma kültürünü anlamak açısından büyük bir olanak sunmaktadır. Bu çalışma Twitter dolayımlı tartışmaları analiz ederek Twitter’ın kamusal alan açısından rolünü ve Türkiye’deki kamusal tartışma kültürünü anlamaya yarayacak anlamlı sonuçlar üretmeyi amaçlamaktadır. Çalışma, Dahlgren’in (1995) kuramına yaslanarak Twitter dolayımlı tartışmaları üç ayrı boyutta analiz etmektedir: yapısal, temsili ve etkileşimsel. Çalışmanın nicel verisi üç örnekolaya ilişkin altı hashtag ve bunların altında üretilen 18,500 tweetten oluşmaktadır. Tweetlerin analizinde iki farklı yöntem kullanılmıştır: niteliksel içerik analizi ve sosyal ağ analizi. Çalışma üç sonuç üretmiştir. Twitter’ın yapısal boyut açısından analizi bu platformun kamusal tartışmalarda dışlayıcı değil görece kapsayıcı olduğunu göstermiştir. Böyle olmakla birlikte, Twitter’ın temsili boyut açısından analizi kullanıcıların bu platformda kamusal tartışmalara katkı sağlayacak nitelikte içerik üretmediklerini ortaya çıkarmıştır. Twitter’ın etkileşimsel boyut açısından analizi ise bu platformun retweet özelliğinin kamusal tartışmaları genişletmekten çok kendi içine kapattığını göstermiştir.

Anahtar Kelimeler

Twitter , Kamusal Alan , Kamusal Tartışmalar , Katılım , Temsil , Etkileşim

References

  1. Anduiza, E., Cantijoch, M. ve Gallego, A. (2009). Political Participation and the Internet: A Field Essay. Information, Communication & Society, 12(6), 860-878. DOI: 10.1080/13691180802282720
  2. Ausserhofer, J. ve Maireder, A. (2013). National Politics on Twitter: Structures and Topics of a Networked Public Sphere. Information, Communication & Society, 16(3), 291-314. DOI: 10.1080/1369118X.2012.756050
  3. Barbera, P. ve Rivero, G. (2015). Understanding the Political Representativeness of Twitter Users. Social Science Computer Review, 33(6), 712-729. DOI: 10.1177/0894439314558836
  4. Batorski, D. ve Grzywińska, I. (2018). Three Dimensions of the Public Sphere on Facebook. Information, Communication & Society, 21(3), 356-374. DOI: 10.1080/1369118X.2017.1281329
  5. Bengtsson, M. (2016). How to Plan and Perform a Qualitative Study Using Content Analysis. NursingPlus Open, 2, 8-14. DOI: 10.1016/j.npls.2016.01.001
  6. Bertot, J. C., Jaeger, P. T. ve Grimes, J. M. (2012). Promoting Transparency and Accountability Through ICTs, Social Media, and Collaborative e-Government. Transforming Government: People, Process and Policy, 6(1), 78-91.
  7. Boulianne, S. (2015). Social Media Use and Participation: A Meta-Analysis of Current Research. Information, Communication & Society, 18(5), 524-538. DOI: 10.1080/1369118X.2015.1008542
  8. Boyd, D. ve Crawford, K. (2012). Critical Questions for Big Data. Information, Communication & Society, 15(5), 662-679. DOI: 10.1080/1369118X.2012.678878
  9. Boyd, D., Golder, S. ve Lotan, G. (2010, 5-8 Ocak). Tweet, Tweet, Retweet: Conversational Aspects of Retweeting on Twitter. 43. Hawaii International Conference on System Sciences’ta sunulan bildiri (s. 1-10), Kauai, ABD. Erişim adresi: https://ieeexplore.ieee.org/document/5428313
  10. Brandtzaeg, B. P. (2017). Facebook is No ‘Great Equalizer’: A Big Data Approach to Gender Differences in Civic Engagement Across Countries. Social Science Computer Review, 35(1), 103-125. DOI: 10.1177/0894439315605806