TVI’den Netflix’e : Pandemi’de Netflix’i Twitter Üzerinden Anlamak
Öz
Tüm dünyayla birlikte Türkiyeyi de etkisi altına alan Corona virüs salgınından korunmak ve yayılmasını önlemek için T.C. Sağlık Bakanlığı’nın başlattığı “hayat eve sığar”, “evde kal” sloganlarıyla yurttaşların evde kalması çağrısı yapılmaktadır. Zaman zaman tatillerde ve hafta sonlarında da sokağa çıkma yasakları getirilmektedir. Bu süreç içerisinde canlı etkinliklerin hemen hemen hepsi ertelenmiş, insanların bir araya gelmelerini sağlayan birçok mekân ve alan kapatılmıştır. Söz konusu bu uygulamalar kişilerin evde kaldığı süre içinde oyalanmalarını sağlayacak alternatif arayışlarını arttırmıştır. Bu durum, Netflix’i önemli bir aktör olarak karşımıza çıkartmaktadır. Ancak Netflix vakit geçirmek için kullanılan bir araç olmanın ötesinde kullandığı yayın teknolojisi, sunduğu à la carte televizyon izleme deneyimi, toplumsal ve kültürel açıdan neden olduğu değişiklikler vb. yüzünden televizyon tarihi içerisinde yeni bir dönem başlattığı konusunda literatürde birçok tartışmaya konu olmaktadır. Bu çalışmada da öncelikle Netflix’in televizyon tarihinde yeni bir dönem açıp açmadığı kavramsal olarak tartışılmıştır. İncelenen kavramsal yapı içindeki unsurlar dikkate alınarak, Netflix kullanıcılarının Twitter paylaşımları üzerinden Netflix’i nasıl değerlendirdikleri ve bu değerlendirmenin tartışılan kavramsal yapıya katkı sağlayıp sağlamayacağı incelenmiştir. Yapılan veri analizi sonucunda literatürde Netflix’in yeni bir dönem başlattığı iddia edilen teknolojisi, izleme deneyimi, kataloglaması, geliştirdiği algoritmalar vb. hakkında herhangi bir paylaşımda bulunulmadığı gözlemlenmiştir. Yapılan paylaşımlar içerisinde ekseriyetle canlı yayında yapılacak programlara ilişkin duyuruların bu çalışma kapsamında belirlenen etiketlerle paylaşıldığı tespit edilmiştir.
Anahtar Kelimeler
References
- Ateşalp, S. T. & Başlar, G. (2020). İnternette dizi izleme pratiklerinin dönüşümü: Aşırı izleme (binge- watching) üzerine bir araştırma. Galatasaray Üniversitesi İletişim Dergisi, (32), 108-136 . https://doi.org/10.16878/gsuilet.560832
- Bolter, J.D. & Grusin, R.A. (1999). Remediation: Understanding New Media. Cambridge, MA: MIT Press.
- Burroughs, B. (2019). House of Netflix: Streaming media and digital lore. Popular Communication, 17(1), 1-17. https://doi.org/ 10.1080/15405702.2017.1343948.
- Burroughs, B., & Rugg, A. (2014). Extending the broadcast: streaming culture and the problems of digital geographies. Journal of Broadcasting & Electronic Media, 58(3), 365–380. https://doi.org/10.1080/ 08838151.2014.935854.
- Caldwell, J. T. (2008). Production Culture: Industrial Reflexivity And Critical Practice in Film And Television. Durham, NC: Duke University Press.
- Curtin, M. (2009). Matrix media. J. Tay & G. Turner (Der.). Television Studies after TV: Understanding Television in the Post-Broadcast Era içinde (s. 9 – 19). London: Routledge.
- Dias, M.O. (2020). Netflix: from Apollo 13 to the Coronavirus Pandemic. Global Scientifi Journals. 8 (8), 21 – 35. https://doi.org/10.11216/gsj.2020.08.42678.
- Dixon, W. W. (2013). Streaming: Movies, Media, And İnstant Access. Lexington and Kentucky: The University Press of Kentucky.
- Elo, S., & Kyngas, H. (2007). The qualitative content analysis process. JAN Research Methodology, 107-115. https://doi.org/10.1111/j.1365-2648.2007.04569.x.
- Gómez, E. F. & Quevedo, J. M. (2018). Connecting with audiences in new markets: Netflix´s Twitter strategy in Spain. Journal of Media Business Studies, 15 (2), 127-146. https://doi.org/10.1080/16522354.2018.1481711. Feuer, J. (2007). HBO and the concept of quality TV. J. McCabe, ve K. Akass (Der.). Quality TV: Contemporary American Television and Beyond (s. 139 -153). New York, NY: Palgrave Macmillan.