Gerilimin Çözümlenmesi: Paula Hawkins’in Psikolojik Gerilim Romanı Trendeki Kız’da Barthesçi Kodlara Bir İnceleme

Abstract

Bir psikolojik gerilim romanını sürükleyici hâle getiren nedir? Beklenmedik dönemeçler mi, gerilim mi, yoksa en derin korkularımızı yansıtma biçimi mi? Roland Barthes’ın anlatı kodları teorisi, bu soruları incelemek için güçlü bir mercek sunar. Bu çalışma, psikolojik gerilim türünün işleyişini çözümlemek amacıyla Barthes’ın beş anlatı kodunu -hermeneutik, proairetik, semantik, sembolik ve kültürel- kullanmaktadır. Dolaşık kurgularıyla tanınan psikolojik gerilimler, okurun aktif katılımını gerektirir. Ancak popülerliklerine rağmen, psikolojik gerilimlerin etkileyiciliğini çalışma Barthes’ın barthesçı göstergebilimle inceleyen sistematik araştırmalar sınırlıdır. Paula Hawkins’ in Trendeki Kız (2015) adlı romanının nitel bir analizi aracılığıyla, bu kodlarının gizem, tematik derinlik, sembolik alt tonlar ve sosyo-kültürel çağrışımlar açısından türü nasıl şekillendirdiğini araştırmaktadır. Psikolojik gerilimlerin okurları birden fazla düzeyde nasıl etkilediğini ve bu etkileşimin ardındaki anlatısal mekanizmaları ortaya koyarak, bu türün anlatısal yapısı ve evrensel çekiciliği üzerine yeni bir bakış açısı sunmaktadır. Türün yapıları ile okur etkileşimi arasındaki ilişki, bu metinlerin yalnızca eğlence amaçlı olmadığını; aksine, Barthes’ın kodlarının okurla açık bir diyalog kuran farklı sesler olarak işlev gördüğü çok katmanlı yapılar olduğunu ortaya koymaktadır.

Keywords

• Beş anlatı kodu
• Paula Hawkins
• Psikolojik gerilim
• Roland Barthes
• Göstergebilim

Decoding The Suspense: An Exploration of Barthesian Codes in Paula Hawkins’s Psychological Thriller, The Girl On The Train

Abstract

What makes a psychological thriller impossible to put down? Is it the twists, the suspense, or the way it mirrors our deepest fears? Roland Barthes’s theory of narrative codes offers a compelling lens to explore these questions. This study relies on his five codes-hermeneutic, proairetic, semantic, symbolic, and cultural-to unpack the workings of the psychological thriller genre. Renowned for their tangled plots, psychological thrillers demand active reader engagement. Yet, despite their popularity, systematic research applying Barthesian semiotics to explore their immersive qualities remains limited. Through a qualitative analysis of Paula Hawkins’ The Girl on the Train (2015), this study examines how Barthes’s codes shape the genre’s construction of mystery, thematic depth, symbolic undertones, and socio-cultural connotations. It uncovers the mechanisms through which psychological thrillers engage readers on multiple levels, offering a new perspective on their narrative caliber and universal appeal. The interplay between the genre’s structures and readers’ engagement with them reveals how these texts, far from mere entertainment, are multilayered, with Barthes’s codes acting as distinct voices in an open dialogue with the reader.

Keywords

• Five narrative codes
• Paula Hawkins
• Psychological thrillers
• Roland Barthes
• Semiotics

References

1. Barthes, R. (1967). Elements of semiology (A. Lavers & C. Smith, Trans.). Hill and Wang. (Original work published 1964).
2. Barthes, R. (1974). S/Z (R. Miller, Trans.; R. Howard, Pref.). Hill and Wang. (Original work published 1970).
3. Barthes, R. (1977). The death of the author (S. Heath, Trans.). In Image-Music-Text. Fontana Press, 142–148.
4. Barthes, R., & Duisit, L. (1975). An Introduction to the structural analysis of nar-rative. New Literary History, 6(2), 237–272. https://doi.org/10.2307/468419
5. Culler, J. (2002). Structuralist poetics: Structuralism, linguistics and the study of literature. Routledge Classics.
6. Drabelle, D. (2015, February 1). Mysteries review: Paula Hawkins’s The Girl on the Train and Harriet Lane’s Her. The Washington Post. https://www.washingtonpost.com/entertainment/books/mysteries-review-paula-hawkinss-the-girl-on-the-train-and-harriet-lanes-her/2015/02/01/97362332-a803-11e4-a7c2-03d37af98440_story.html
7. Edgar-Hunt, R., Marland, J., & Rawle, S. (2010). The language of film. AVA.
8. Giovanelli, M. (2018). ‘Something happened, something bad’: Blackouts, uncer-tainties and event construal in The Girl on the Train. Language and Literature, 27(1), 38–51. https://doi.org/10.1177/0963947017752807

9. González, C. R. (2017). Geographies of fear in the domestic noir: Paula Hawkins’s The Girl on the Train. Miscelánea: A Journal of English and American Stu-dies, 56, 109–127. https://doi.org/10.26754/ojs_misc/mj.20176791
10. Hawkins, P. (2015). The Girl on the Train. Riverhead Books.
11. Langacker, R. W. (2008). Cognitive grammar: A basic introduction. Oxford University Press. https://doi.org/10.1093/acprof:oso/9780195331967.001.0001
12. Olsen, G. (2003). Reconsidering unreliability: Fallible and untrustworthy narra-tors. Narrative, 11(1), 93–109. https://doi.org/10.1353/nar.2003.0001
13. Rice, D., & Schofer, P. (1982). S/Z: Rhetoric and open reading. L’Esprit Créa-teur, 22(1), 20–34. https://www.jstor.org/stable/26283928
14. Ripley, N. (2019). Psychological thrillers demand complex villains. CrimeReads. https://crimereads.com/psychological-thrillers-demand-complex-villains/
15. Saricks, J. G. (2009). The readers’ advisory guide to genre fiction (2nd ed.). American Library Association.
16. Whitehead, F. (1992). Roland Barthes’s narratology. The Cambridge Quarterly, 21(1), 41–64. https://doi.org/10.1093/camqtly/XXI.1.41