Review

Elektromanyetik Alanların Kemik Dokusu Üzerine Etkisi

Volume: 32 Number: 4 December 31, 2023
EN TR

Elektromanyetik Alanların Kemik Dokusu Üzerine Etkisi

Öz

Günlük yaşantımızda en önemli ve vazgeçilmez unsurların başında hiç şüphesiz teknolojik cihazların yaygın kullanımı gelmektedir. Özellikle son yıllarda iletişim çağının inanılmaz bir hızla gelişimine paralel olarak yaşamımıza giren bu cihazlar (cep telefonları, baz istasyonları, yerel alan ağları vs.) bir taraftan yaşantımıza kolaylıklar sağlarken diğer taraftan birtakım olumsuzlukları beraberinde getirmişlerdir. Elektromanyetik alan’ların (EMA) etkisini uzun süre sonra göstermesi ve muhtemel olumsuz etkilerinin kamuoyu tarafından yeteri kadar bilinmemesi giderek artan bir endişeye neden olmuştur. Kemikte piezoelektrik, pyroelektrik, biyofloresans ve ferroelektrik gibi biyoelektrik potansiyellerin keşfi ile birlikte, EMA’ların kemik hücrelerinin davranışlarını etkileyebileceği iddia edilmiştir. Bu doğrultuda, oldukça düşük frekanslı EMA’ların osteoklastik aktiviteyi baskılayarak veya bazı hormonal değişiklikler gerçekleştirerek, osteoblastik aktiviteyi arttırdığına dair çalışmalar mevcuttur. Adeta yapay elektromanyetik alanlar içinde yüzer halde bulunduğumuz günümüzde, çeşitli araştırmacılar tarafından hemen tüm ortamlarda bulunan ve kontrolsüz EMA kaynaklarına maruz kalma sonucu hücre ve dokularda sinyal iletimi, hücre zar yapısı, iyon kanalları, moleküler etkileşimler ve DNA hasarı gibi olumsuz etkilere neden olabileceği rapor edilmiştir. Diğer yandan, kontrollü elektromanyetik alanlara maruz kalmanın ise kemik ve kıkırdaktaki kırık/hasarların onarımını hızlandırdığı bildirilmiştir. Bu derlemede, insan ve deney hayvanlarının kemik dokularında EMA’ların; kemik mineral yoğunluğu, kemik dayanıklılığı, kemik hücreleri, kemik hacmi, kemik formasyonu ve kemik kırıkları üzerine ne tür etkileri olduğuna dair bilgiler derlenip sunulmuştur.

Anahtar Kelimeler

Radyofrekans , Elektromanyetik alanlar , Kemik dokusu

References

  1. 1. Verma GP. Fundamentals of Histology: 105-119. India, New Age International, 2001.
  2. 2. Junqueria LC, Carnerio J, Kelley RO. Basic Histology, 6 th ed (Published by Prentice-Hall International Inc): 136-153. Manchester, United Kingdom, İnternational Edition, 1989.
  3. 3. Abraham KL. Histoloji ve hücre biyolojisi patolojiye giriş, (ed Demir R ): 533-564. İstanbul, Palme Yayıncılık, 2006.
  4. 4. Buckwalter JA, Glimcher MJ, Cooper RR, Recker R. Bone biology. J Bone Joint Surg Am. 2010;77:1256-1275.
  5. 5. Ross M, Pawlina W. Histology a Text and Atlas with Correlated Cell and Molecular Biyology, 6th ed 218- 244. Philadelphia, Macmilan Company, 2011.
  6. 6. Lanyon LE. Osteocytes, strain detection, bone modeling and remodeling. Calcif Tissue Int. 1993;53:102-107.
  7. 7. Standring S. Gray’s anatomy: The anatomical basis of clinical practice. 41th ed. 81-123. London, Elsevier pres, 2016.
  8. 8. Reginato A, Wang W, Olsen B. Developmental biology of bone. In: Marcus R, Feldman DD, Kelsey J (Eds): Osteoporosis. San Diego, 2001;1:189-212.
  9. 9. Raisz LG. Physiology and pathophysiology of bone remodeling. Clin Chem. 1999;45(8):1353-1358.
  10. 10. Akay MT. Genel histoloji. 6.baskı 126–149. Ankara, Palme Yayıncılık, 2006.
AMA
1.Karamazı Y, Emre M. Elektromanyetik Alanların Kemik Dokusu Üzerine Etkisi. Arşiv Kaynak Tarama Dergisi. 2023;32(4):215-226. doi:10.17827/aktd.1343480