Research Article

Türkiye’de Aile Süreçleri, Kadınların ve Çiftlerin Eğitim Durumu: 2018 TNSA’nın Analizi

Volume: 24 Number: 4 December 29, 2022
EN TR

Türkiye’de Aile Süreçleri, Kadınların ve Çiftlerin Eğitim Durumu: 2018 TNSA’nın Analizi

Abstract

Türkiye’de son on yıldır aile yapısında önemli değişikler gerçekleşmektedir. Türkiye İstatistik Kurumu’nun 2020 yılı için yayınladığı istatistiklere göre kadınlarda ilk evlenme yaşı 25,1’e, erkeklerde 27’ye çıkmıştır. Toplam doğurganlık hızı (doğurganlık çağında olan kadın başına düşen çocuk sayısı) da yenilenme seviyesinin çok altında kalarak 1,77’ye gerilemiştir. Elinizdeki çalışma ülke genelinde temsil kabiliyeti olan bir örneklem kullanan 2018 Türkiye Nüfus ve Sağlık Araştırması (TNSA) verilerine dayanarak bu değişimleri kadınların ve eşlerinin eğitim durumu üzerinden anlamaya çalışmaktadır. Çalışmanın bulgularına göre, yüksekokul veya üniversite mezunu kadınlar diğer kadınlardan hem evlenme yaşı hem de doğurganlık davranışları olarak çok önemli farklılıklar göstermektedir. Öte yandan hem kadın hem de kadının yükseköğretim mezunu olduğu evlilik tipinin geri kalan tüm evlilik tiplerinden farklı davranışlar gösterdiği bulgusuna ulaşılmıştır. Ayrışan kaderler (divergent destinies) yaklaşımına uygun olarak, bu bulgular kadınların aile süreçlerindeki rolü ve tercihleri eğitim durumları tarafından belirlendiğini göstermektedir. Üniversiteye kayıtlı öğrenci sayısının 8 milyonun üzerine çıktığı günümüzde, Türkiye’nin yakın gelecekte aile yapısı ve aile kurma süreçlerinde daha dramatik değişimler gerçekleşeceği beklenebilir. Yakın gelecekte, toplam doğurganlık hızında düşüşün ve ilk evlenme yaşının yükselişinin devam etmesinin yanı sıra, evlenmeyi tercih etmeyen kadın nüfusunun da artışı da beklenmelidir.

Keywords

Evlenme, doğurganlık, kadının eğitimi, toplumsal cinsiyet ideolojisi, aile süreçleri, 2018 TNSA

Supporting Institution

Boğaziçi Üniversitesi BAP

Project Number

BAP 14701 (19B08SUP1)

References

  1. Behrman, J. (2019). Contextual Declines in Educational Hypergamy and Intimate Partner Violence. Social Forces, 97(3), 1257–82.
  2. Buchmann, C., DiPrete, T. A., & McDaniel, A. (2008). Gender inequalities in education. Annual Review Sociology, 34, 319-337.
  3. Davis, S. N., & Greenstein, T. N. (2009). Gender ideology: Components, predictors, and consequences. Annual review of Sociology, 35, 87-105.
  4. Duben, A., & Behar, C. (1991). Istanbul households: marriage, family and fertility, 1880-1940. Cambridge University Press.
  5. Dünya Değerler Anketi [World Values Survey] (2020). Haerpfer, C., Inglehart, R., Moreno, A., Welzel, C., Kizilova, K., Diez-Medrano J., M. Lagos, P. Norris, E. Ponarin & B. Puranen et al. (eds.). 2020. World Values Survey: Round Seven - Country-Pooled Datafile. Madrid, Spain & Vienna, Austria: JD Systems Institute & WVSA Secretariat. DOI: doi.org/10.14281/18241.13
  6. DW Haber (2017). Üniversite mezunlarının dörtte biri işsiz. 12 Eylül. https://www.dw.com/tr/üniversite-mezunlarının-dörtte-biri-işsiz/a-40476732. (Erişim tarihi: 1 Kasım 2021).
  7. Esteve, A., García-Román, J., & Permanyer, I. (2012). The gender-gap reversal in education and its effect on union formation: The end of hypergamy? Population and Development Review, 38, 535–546.

  8. HÜNEE (Hacettepe Üniversitesi Nüfus Etütleri Enstitüsü). (2019). 2018 Türkiye Nüfus ve Sağlık Araştırması. Hacettepe Üniversitesi Nüfus Etütleri Enstitüsü, T.C. Cumhurbaşkanlığı Strateji ve Bütçe Başkanlığı ve TÜBİTAK, Ankara, Türkiye.
  9. Kavas, S., & Thornton, A. (2013). Adjustment and hybridity in Turkish family change: Perspectives from developmental idealism. Journal of Family History, 38(2), 223-241.
  10. Kuo, J. C. L., & Raley, R. K. (2016). Diverging patterns of union transition among cohabitors by race/ethnicity and education: Trends and marital intentions in the United States. Demography, 53(4), 921-935.
APA
Acar, T. (2022). Türkiye’de Aile Süreçleri, Kadınların ve Çiftlerin Eğitim Durumu: 2018 TNSA’nın Analizi. Afyon Kocatepe Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 24(4), 1544-1556. https://doi.org/10.32709/akusosbil.1023015
AMA
1.Acar T. Türkiye’de Aile Süreçleri, Kadınların ve Çiftlerin Eğitim Durumu: 2018 TNSA’nın Analizi. AKUSBD. 2022;24(4):1544-1556. doi:10.32709/akusosbil.1023015
Chicago
Acar, Taylan. 2022. “Türkiye’de Aile Süreçleri, Kadınların Ve Çiftlerin Eğitim Durumu: 2018 TNSA’nın Analizi”. Afyon Kocatepe Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi 24 (4): 1544-56. https://doi.org/10.32709/akusosbil.1023015.
EndNote
Acar T (December 1, 2022) Türkiye’de Aile Süreçleri, Kadınların ve Çiftlerin Eğitim Durumu: 2018 TNSA’nın Analizi. Afyon Kocatepe Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi 24 4 1544–1556.
IEEE
[1]T. Acar, “Türkiye’de Aile Süreçleri, Kadınların ve Çiftlerin Eğitim Durumu: 2018 TNSA’nın Analizi”, AKUSBD, vol. 24, no. 4, pp. 1544–1556, Dec. 2022, doi: 10.32709/akusosbil.1023015.
ISNAD
Acar, Taylan. “Türkiye’de Aile Süreçleri, Kadınların Ve Çiftlerin Eğitim Durumu: 2018 TNSA’nın Analizi”. Afyon Kocatepe Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi 24/4 (December 1, 2022): 1544-1556. https://doi.org/10.32709/akusosbil.1023015.
JAMA
1.Acar T. Türkiye’de Aile Süreçleri, Kadınların ve Çiftlerin Eğitim Durumu: 2018 TNSA’nın Analizi. AKUSBD. 2022;24:1544–1556.
MLA
Acar, Taylan. “Türkiye’de Aile Süreçleri, Kadınların Ve Çiftlerin Eğitim Durumu: 2018 TNSA’nın Analizi”. Afyon Kocatepe Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, vol. 24, no. 4, Dec. 2022, pp. 1544-56, doi:10.32709/akusosbil.1023015.
Vancouver
1.Taylan Acar. Türkiye’de Aile Süreçleri, Kadınların ve Çiftlerin Eğitim Durumu: 2018 TNSA’nın Analizi. AKUSBD. 2022 Dec. 1;24(4):1544-56. doi:10.32709/akusosbil.1023015