OKULÖNCESİ EĞİTİM KURUMLARINDA AİLE KATILIMININ ÖNEMİ: ÖĞRETMEN- AİLE - ÇOCUK ve KURUM
Abstract
Okulöncesi dönemde çocuklarımızın eğitim hedeflerini saptarken çocuğu tek başına düşünmek mümkün değildir, çocuk ailesi ile bir bütündür. Eğitimci olarak başarılı bir okulöncesi eğitimini amaçlıyorsak içine anne- babayı da alan, aile eğitimini kapsayan, önem veren hedefler oluşturmak zorundayız.
Okulöncesi eğitime anne-babanın katılabilmesi için, okul tarafından ailelerin program hakkında bilgilendirilmeleri hatta yazılı olarak programın verilmesi gerekmektedir. Program hakkında verilen yazılı bilgiler aile ve okul arasında iyi bir iletişim ve anlaşma için sağlam bir temel oluşturur. Okulda verilecek eğitimin yararlı olabilmesi için öncelikle aileleri önemseyerek onlarla olumlu iletişim içine girilmesi gerekmektedir. Ailelerle olumlu iletişim sağlama bir anda gerçekleşmeyip, her ailede farklı sürede gerçekleşebilir. Programda diğer ailelerle etkileşim ve iletişim içinde olmaları da veliler için destek ve teşvik oluşturabilir. Aile destek programları yoluyla anne-babaları bilgilendirmek, yeni beceriler kazandırmak ve sorunlarına danışmanlık yapmak, aile içi ilişki dinamiğini geliştirmekte ve çocuğun gelişimini hızlandırmaktadır.
Okulöncesi eğitim; planlı ve programlı yapıldığında bir eğitim sürecidir. Eğer verilen eğitimin evde de devam etmesi amaçlanıyor ise; okulöncesi eğitim programı hazırlanırken sadece çocuk değil, ailesi de program içinde düşünülmelidir.15. Milli Eğitim Şurası’nda alınan ““Aile Katılım Programları” ve “Ana-Baba Okulları” yaygınlaştırılmalı” kararı ile aileyi de hedef almanın gerekliliği belirtilmiştir. Ayrıca, MEB 2002 Okulöncesi Eğitim Programında, programın uygulanması ile ilgili ilkelerden ailenin çocuğun eğitimine katılımının sağlanması zorunlu hale getirilmiştir. Bu nedenle okul-aile işbirliğinin sağlanmasının çocukta istenen davranışların geliştirilmesi açısından önemli olduğu belirtilmiştir. Ailelerin planlama ve uygulamalara etkin katılımlarının sürekliliğinin sağlanması için, ailelerin okulda yapılanlar hakkında sürekli olarak bilgilendirilmelerinin gerekliliği de vurgulanmıştır.
Keywords
References
- Aral, Neriman, A. Kandır ve M. Can Yaşar. (2002) Okulöncesi Eğitim ve Okulöncesi Eğitim Programları, İstanbul: Ya-Pa Yayınları
- Dikmen, Betül. (1991) “Okul-Aile Etkileşimi”, Okulöncesi Eğitimciler İçin El Kitabı I, İstanbul: Ya-Pa Yayınları
- Ensari, Hoşcan ve R. Zenbat. (1999) “Yönetim Stillerinin Ailenin Okulöncesi Eğitim Programlarına Katılım Üzerindeki Etkileri”, Marmara Üniversitesi Anaokulu / Anasınıfı Öğretmeni El Kitabı, İstanbul: Ya- Pa Yayınları, İstanbul Eryorulmaz, Ani. (1993), “Kurumsal Okulöncesi Eğitimde Ailenin Rolü ”, 9. Ya-Pa Okulöncesi Eğitimi Yaygınlaştırma Semineri, İstanbul
- Gürşimşek, Işık. (2002) “Etkin Öğrenme ve Aile Katılımı”, Dokuz Eylül Üniversitesi Anaokulu / Anasınıfı Öğretmeni El Kitabı, İstanbul: Ya-Pa Yayınları
- M.E.B. (2002) 36-72 Aylık Çocuklar İçin Okulöncesi Eğitim Programı, M.E.B. Ankara
- Oğuzkan, Şükran ve G. Oral. (1997) Okulöncesi Eğitimi, İstanbul: M.E.B. Yayınları
- Oktay, Ayla (1993), “Okul Ortamı ve Veli Öğretmen İlişkisinin Okul Başarısına Etkisi” Yaşadıkça Eğitim. Sayı: 30,s:15-16
- Oktay, Ayla ve Özgül Polat Unutkan. (2003) “Aile Katılımı”, Erken Çocuklukta Gelişim ve Eğitimde Yeni Yaklaşımlar, İstanbul: Morpa Kültür Yayınları
- Ömeroğlu, E., Dere Hale ve Diğerleri. (2003) Erken Çocuklukta Gelişim ve Eğitimde Yeni Yaklaşımlar. İstanbul: Mopa Kültür Yayınları.
- Poyraz, Hatice ve Dere Hale. (2001) Okulöncesi Eğitimin İlke ve yöntemleri, Ankara: Anı Yayıncılık
