İçmimarlık ve Sürdürülebilirlik İlişkisi: Ekolojik, Ekonomik ve Sosyal/Kültürel Açıdan İnceleme
Abstract
Toplumsal yaşamda insanları sosyal medya kullanımına yönelten birçok neden bulunmaktadır. Bu iletişim ortamında kullanıcı, kendi kişisel sayfası üzerinden ilgilerini ortaya koyabilmekte, e-maile benzeyen mesaj bölümü gibi çeşitli uygulamalar sayesinde karşılıklı iletişim kurabilmekte, enformasyon elde etmekte, arkadaşlıklar kurabilmekte, insanların iletişim bilgisine ulaşabilmekte, fotoğraf ve görüntülerini diğer insanlarla paylaşabilmekte ya da kişisel bilgileri hakkında insanlara veri sunabilmektedir. Sosyal medya farklı kimliklerle kullanıcıların kendilerini ifade edebildikleri bir mecradır. Öyle ki sosyal görünürlük kaygısı yaşayan ve kendini gizleme duygusuna sahip insanlar için, sosyal medya çeşitli imkânlar sunmaktadır. Sosyal medyanın sağlamış olduğu bu olumlu ya da olumsuz olanak, aynı zamanda kullanıcıların yaşam doyumları ile ilişkilendirilmeye başlanmıştır. İşte bu araştırma üniversite öğrencileri örneğinde, gençlerin sosyal medya kullanım örüntüleri ile kendini gizleme ve yaşam doyumu arasındaki ilişkiyi ortaya koymak amacıyla yürütülmüştür. Saha araştırması yöntemi ile 333 katılımcıdan veriler toplanmıştır. Araştırma sonucunda sosyal medya kullanım süresi ile kendini gizleme ve yaşam doyumu arasında bir ilişki tespit edilememiştir. Kendini gizleme yönündeki eğilimler, sosyal medyada farklı isimle hesap açma ve kendini farklı tanıtma ya da yansıtma isteğini artırmaktadır. Yine sosyal medyada farklı isimle hesap açmayanların yaşam doyum düzeyleri daha yüksektir.
Keywords
References
- Aktaş, G. G. (2013). “Design Parameters and Initiatives for Ecological and Green Design in Interior Architecture”, WSEAS Transactions on Environment and Development, 2(9):57-67.
- Bergman, D. (2011). Sustainable Design: A critical guide for architects and interior, lighting and environmental designers. New York: Princeton Architectural Press
- Cajias, M. ve Piazolo, D. (2013). “Green performs better: energy efficiency and financial return on buildings”, Journal of Corporate Real Estate, 15(1):53-72
- Chiu, R. L. (2004). “Socio cultural sustainability of housing: a conceptual exploration”, Housing, Theory and Society, 21(2):65-76 doi: 10.1080/14036090410014999
- Council for Interior Design Qualification (2004). “Definition of Interior Design”, https://www.cidq.org/definition-of-interior-design, (Erişim tarihi: 25.05.2018)
- Feige, A., McAllister, P. ve Wallbaum, H. (2013). “Rental price and sustainability raitings: which sustainability criteria are really paying back?”, Construction Management and Economics, 31(4):322-334 doi: 10.1080/01446193.2013.769686
- Fuerst, F., McAllister, P., Nanda, A. ve Wyatt, P. (2016). “Energy performance ratings and house prices in Wales: AN emprical study”, Energy Policy, 92: 20-33
- Grobler, A. (2006). The Relation Between Spatial Definition and Place-Making: architectural and urban interiors. University of Pretoria, Master of Interior Architecture, Pretoria.
- Han, H., Hsu, L-T., ve Sheu, C. (2010). “Application of the theory of planned behaviour to green hotel choice: Testing the effect of environmental friendly activities”, Tourism Management, 31(3):325–334. doi:10.1016/j.tourman.2009.03.013.
- Hawkes, J. (2001). The Fourth Pillar of Sustainability: Culture’s essential role in public planning. Cultural Development Network (Vic)