Akademisyenlerin İnformal Ortamlarda Fen Öğretimine Bakış Açıları
Öz
Üniversitelerin eğitim fakültelerinde informal ortamların kullanım durumunu ve bu ortamlardaki fen öğretimi sürecine etki eden kriterleri akademisyenlerin görüşleriyle ortaya koymak bu araştırmanın temel amacıdır. Araştırmanın çalışma grubunu Eğitim Fakültesi Fen Bilgisi Öğretmenliği Lisans Programı’nda bulunan fen grubu alan derslerini veren 34 akademisyen oluşturmaktadır. Araştırmada veri toplama aracı olarak araştırmacılar tarafından hazırlanan bir anket kullanılmıştır. Akademisyenlerin verdikleri cevaplar SPSS 25.0 istatistik paket programı ile çözümlenmiş, betimsel istatistiklerden frekans (f) ve yüzde (%) dağılımları şeklinde verilmiştir. Sonuç olarak, akademisyenlerin kullandıkları informal ortamların frekanslarının yeterli düzeyde olmadığı, kullanmak istedikleri ortamlar sorulduğunda genel olarak frekansın arttığı görülmüştür. Akademisyenlerin, informal ortamlarda fen öğretimi sürecinin güvenli, düşük maliyetli, kolay ulaşılabilir ve informal ortamların fiziksel özelliklerinin ve uzman bulundurup bulundurmamasının önemsediği sonucuna varılmıştır.
Anahtar Kelimeler
informal öğrenme ortamları,fen eğitimi,akademisyen görüşleri
References
- Bozdoğan, A. E. (2012). Eğitim Amaçlı Gezilerin Planlanmasına İlişkin Fen Bilgisi Öğretmen Adaylarının Uygulamaları: Altı Farklı Alan Gezisinin Değerlendirilmesi, Kuram ve Uygulamada Eğitim Bilimleri, 12(2), 1049 – 1072.
- Büyüköztürk, Ş., Kılıç, E., Akgün, Ö., Karadeniz, ve Ş., Demirel, F. (2016). Bilimsel Araştırma Yöntemleri, Ankara: Pegem Yayıncılık.
- Demircioğlu G. ve Aslan A. (2018). A review on Turkish graduate studies performed on out-of-school learning environments. Karadeniz Teknik Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Sosyal Bilimler Dergisi, 8(16), 379-402.
- Diamond, J. (1986). The behaviour of family groups in science museums. Curator: The Museum Journal, 29 (2), 139 – 154.
- Hannu, S. (1993). Science centre education. motivation and learning in ınformal education. Yayımlanmamış Doktora Tezi, Helsinki Üniversitesi, Öğretmen Eğitimi Anabilim Dalı, Helsinki: Finlandiya.
- Kaptan, F. (1999). İlköğretimde fen bilgisi öğretimi öğretmen el kitabı. Modül 7, 9. Ankara: MEB.
- Karademir, E. (2013). Öğretmen ve Öğretmen Adaylarının Fen ve Teknoloji Dersi Kapsamında Okul Dışı Öğrenme Etkinliklerini Gerçekleştirme Amaçlarının Planlanmış Davranış Teorisi Yoluyla Belirlenmesi (Doktora Tezi, Hacettepe Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Ankara), 174, 339042
- MEB. (1973). Milli Eğitim Temel Kanunu, Ankara.
- MEB. (2005). İlköğretim fen ve teknoloji dersi öğretim programı, Ankara: MEB Yayınları.
- Orion, N. ve Hofstein, A. (1994). Factors that influence learning during a scientific field trip in a natural environment. Journal of Research in Science Teaching, 29, 1097–1119.