Examining of Nurses' Approaches to Artificial Organ Transplantation and Individual Innovativeness Situations

Abstract

Objective: To determine the nurses' approach to artificial organ transplantation and whether they are open to innovativeness.
Methods: A total of 149 nurses working in a State Hospital were included in this analytical cross-sectional study. The data were collected using the Nurses Introductory Information Form, the Nurses' Approach to Artificial Organ Transplantation Questionnaire and the Individual Innovativeness Scale. Ethics committee approval was obtained before the study. 3 sub-dimensions were obtained by determining the factor loads of the items of the Artificial Organ Transplantation Approach Questionnaire. A total of 149 nurses working in a State Hospital were included in this analytical cross-sectional study. The data were collected using the Nurses Introductory Information Form, the Nurses' Approach to Artificial Organ Transplantation Questionnaire and the Individual Innovativeness Scale. Ethics committee approval was obtained before the study. 3 sub-dimensions were obtained by determining the factor loads of the items of the Artificial Organ Transplantation Approach Questionnaire. Used descriptive statistical analysis, student t test, one way anova (ANOVA), and pearson's correlation analysis.
Results: The nurses in the study, 83.9% were women, 80.5% were undergraduate, and 57% were working in surgical units. Their mean age was 38.25±7.69 and working year was 16.97±8.83. the average of questionnaire of nurses' Approach to Artificial Organ Transplantation is 73.03±8.39. Since 53% of the nurses are below the average, their approach can be said to be medium. The average in surgical units (72.62±8.34) is lower than the nurses working in internal diseases units (73.56±8.49). The total score average of the nurses' Individual Innovativeness Scale is 61.75±6.95. The average of female nurses' Individual Innovativeness Scale (69.34±8.00) was found to be significantly higher than male nurses (64.50±7.52) (t=2.74, p=.007).
Conclusion: Nurses' approach to artificial organ transplantation is moderate and individual innovativeness characteristics are also in the "questioning" category. Nurses' knowledge and skills should be constantly updated as medical and surgical practices are constantly changing. They must quickly adapt to new technology and master.

Keywords

• Changing nurses
• artificial organs transplantation
• individual ınnovativeness

Hemşirelerin Yapay Organ Nakline Yaklaşımlarının ve Bireysel Yenilikçilik Durumlarının İncelenmesi

Abstract

Amaç: Hemşirelerin yapay organ nakline yaklaşımını ve yeniliklere açık olup olmadıklarını belirlemektir.
Yöntem: Analitik kesitsel türdeki bu çalışmaya bir Devlet Hastanesinde çalışan toplam 149 hemşire dahil edildi. Veriler Hemşire Tanıtıcı Bilgi Formu, Hemşirelerin Yapay Organ Nakli Yaklaşımı Anketi ve Bireysel Yenilikçilik Ölçeği kullanılarak toplandı. Çalışma öncesinde etik kurul onayı alındı. Yapay Organ Nakli Yaklaşımı Anketi maddelerinin faktör yükleri tespit edilerek 3 alt boyut elde edildi. Verilerin analizinde tanımlayıcı istatistikler, Student t testi, tek yönlü varyans analizi (ANOVA) ve Pearson korelasyon analizi kullanıldı.
Bulgular: Araştırmadaki hemşirelerin %83.9'u kadın, %80.5'i lisans ve %57'si cerrahi birimlerde çalışıyordu. Ortalama yaş 38.25±7.69 yıl ve çalışma yılı 16.97±8.83 idi. Hemşirelerin Yapay Organ Nakline Yaklaşım Anketi’nin ortalaması 73.03±8.39'dur. Hemşirelerin %53'ü ortalamanın altında olduğu için yaklaşımlarının orta düzeyde olduğu söylenebilir. Cerrahi birimlerde ortalama (72.62±8.34), dahili birimlerde çalışan hemşirelerden (73.56±8.49) düşüktür. Hemşirelerin Bireysel Yenilikçilik Ölçeği toplam puan ortalaması 61.75±6.95'tir. Kadın hemşirelerin Bireysel Yenilikçilik Ölçeği ortalaması (69.34±8.00), erkek hemşirelerden (64.50±7.52) anlamlı düzeyde yüksek bulundu (t = 2.74, p=.007).
Sonuç: Hemşirelerin yapay organ nakline yaklaşımları orta seviyede ve bireysel yenilikçilik özellikleri de “sorgulayıcı” kategorisindedir. Tıbbi ve cerrahi uygulamalar sürekli değiştiği için hemşirelerin bilgi ve becerileri sürekli güncellenmeli ve yeni teknolojiye hızlı bir şekilde uyum sağlayarak ustalaşmaları gerekir.  

Keywords

• Hemşirelikte değişim;
• Yapay organ nakli;
• Bireysel yenilikçilik;

References

1. 1. Tarhan, U. (2019). Gelecek tahmin edilemez, tasarlanır ve yaşanır. Geleceğin başarılı insan modeli T-İnsan. In Destek Yayınları.
2. 2. Akkuş, H., Günaydın, B., & Ustundag, C. (2020). Doku mühendi̇sli̇ği̇nde 3 boyutlu bi̇yo-baskı içi̇n bi̇yofonksi̇yonel mürekkepler. International Journal of 3D Printing Technologies and Digital Industry, 4(3), 285–294.
3. 3. Çırak, Z. D., & Yakıncı, D. B. (2020). Tıbbi uygulamalarda kullanılan bi̇youyumlu bi̇yomalzemeler. İnönü Üniversitesi Sağlık Hizmetleri Meslek Yüksek Okulu Dergisi, 8(2), 515–526.
4. 4. Hacıoglu, A., Yılmazer, H., & Ustundag, C. B. (2018). 3D Printing for tissue engineering applications. Journal of Polytechnic, 0900(1), 221–227.
5. 5. Matai, I., Kaur, G., Seyedsalehi, A., McClinton, A., & Laurencin, C. T. (2020). Progress in 3D bioprinting technology for tissue/organ regenerative engineering. Biomaterials, 226(June 2019), 119536.
6. 6. Taştekin Aksu, F. (2020). 3 Boyutlu yazıcılar, 3D yazıcılar, doku ve organ üretimi, sonsuz yaşam mümkün mü? Akademik akil. (Electronic Journal) https://www.akademikakil.com/3d-uc-boyutlu-yazicilar-ve-gelecegimiz-doku-ve-organ-uretimi-ile-gelecekte-sonsuz-yasam-mumkun-olabilir-mi/fundatastekinaksu/Aralık,3, 2020 (Erişim tarihi:23 Ocak 2021).
7. 7. Naito, N., Cook, K., Toyoda, Y., & Shigemura, N. (2018). Artificial lungs for lung failure: JACC technology corner. Journal of the American College of Cardiology, 72(14), 1640–1652.
8. 8. Öner, Ç. (2019). Genç yetişkin erkek sporcuların bireysel yenilikçiliklerinin bireysel gelişim inisiyatifleri bağlamında incelenmesi. Ulusal Spor Bilimleri Dergisi, 3(1), 25–40.

9. 9. Kiliçer, K., & Odabaşi, H. F. (2010). Bi̇reysel Yeni̇li̇kçi̇li̇k Ölçegi̇ (BYÖ): Türkçeye uyarlama, geçerli̇k ve güveni̇rli̇k çalişmasi. Hacettepe Egitim Dergisi, 38, 150–164.
10. 10. Ertuğ, N., & Kaya, H. (2017). Investigating the individual innovativeness profiles and barriers to innovativeness in undergraduate nursing students. Hemşirelikte Eğitim ve Araştırma Dergisi, 14(3), 192–197.
11. 11. Whall, A. L. (2013). Nursing knowledge and theory innovation: Advancing the science of practice. Nursing Philosophy, 14(2), 148–149.
12. 12. Çetin, B., & Eroğlu, N. (2020). The value of technology in nursıng care and innovatıon. Kocaeli Üniversitesi Acta Medica Nicomedia, 3(3), 120–126.
13. 13. Enil, G. (2019). Fizik, kimya ve biyoloji öğretmen adaylarının nanoteknoloji ilgi ve farkındalık algılarının araştırılması.(Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Süleyman Demirel Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü Matematik ve Fen Bilimleri Eğitimi Anabilim Dalı, Isparta.
14. 14. Köseoğlu, P., & Mercan, G. (2018). Investigation of biology teacher candidates’ perceptions about nanotechnology. Erzincan Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 20(3), 687–706.
15. 15. Arslan, S., Taylan, S., Gözüyeşil, E., Küçükakça, G., Akıl, Y., & İnce, S. (2018). Hemşirelerin çatışma ve şiddete yönelik farkındalık düzeylerinin belirlenmesi. Sağlık Akademisi Kastamonu, 3(1), 1–20.
16. 16. Ateş, İ., & Üce, M. (2017). Lise öğrencilerinin nanobilim ve nanoteknoloji nanoscience and nanotechnology awareness of high- school students. GUJGEF, 37(2), 685–710.
17. 17. Sarıoğlu Kemer, A., & Altuntaş, S. (2017). Adaptation of the individual innovativeness scale in nursing profesion: Turkish validity - reliability study. Hemşirelikte Eğitim ve Araştırma Dergisi, 14(1), 52–61.
18. 18. Bodur, G. (2018). Hemşirelik öğrencilerinin bireysel yenilikçilik (inovasyon) düzeyleri ile girişimcilik eğilimleri arasındaki ilişki. Sağlık Bilimleri ve Meslekleri Dergisi, 5(2), 139– 148.
19. 19. Shalev, I., & Prodan, A. (2018). Limiting terms of office for directors of nursing – an innovatıon in healthcare management. Sociology and Social Work, Tom(XI), 64–80.
20. 20. Eren, U., Anıl, G., Afşin Emre, K., & Semih, K. (2020). Organ transplantation in Turkey: Experience of organ transportation by Airway. International Journal of Transplantation Research and Medicine, 6(2), 4–7.
21. 21. Soylu, D., & Tuna, A. (2020). Nursing care in kadavra organ transplantation processes. Turkiye Klinikleri Journal of Internal Medicine, 5(2), 62–69.
22. 22. Sweeney, P. (2010). The effects of information technology on perioperative nursing. AORN Journal, 92(5), 528–543.
23. 23. Karabulut, N., & Yaman, Y. (2012). Karaci̇ğer transplantasyonu sonrasi hastalarin yaşadiği sorunlar ve hemşi̇reli̇k gi̇ri̇şi̇mleri̇. Balikesir Saglik Bil Derg, 1, 37–42.
24. 24. Özşaker, E. (2014). Transplantation and quality of life. Balıkesir Health Sciences Journal, 3(3), 166–173.
25. 25. Russell, T. R. (2011). That was then, this is now. Journal of the American College of Surgeons, 213(2), 205–211.
26. 26. Abou Malham, S., Breton, M., Touati, N., Maillet, L., Duhoux, A., & Gaboury, I. (2020). Changing nursing practice within primary health care innovations: the case of advanced access model. BMC Nursing, 19(1), 1–17.
27. 27. Erol, Ö., Yacan, L., Hayta, R., Şahin, İ., & Yağcı, M. (2018). Innovation characteristics of nursing students and the affecting factors. Journal of Education and Research in Nursing, 15(3), 142–146.
28. 28. Adigüzel, A. (2012). The relation between candidate teachers’ moral maturity levels and their individual innovativeness characteristics: A case study of Harran University Education Faculty. Educational Research and Reviews, 7(25), 543–547.
29. 29. Baksi, A., Arda Sürücü, H., & Kurt, G. (2020). Hemşirelerin bireysel yenilikçilik davranışları ve bu davranışları etkileyen faktörlerin incelenmesi. Acibadem Universitesi Saglik Bilimleri Dergisi, 11(2), 0–0.
30. 30. Zengin, H., Tiryaki, Ö., & Çınar, N. (2019). Innovation in nursing and related factors. Sağlık ve Hemşirelik Yönetimi Dergisi, 207–217.
31. 31. Gök Uğur, H., Aksu, D., & Hakyemez, A. (2020). Hemşirelerin inovasyona bakış açıları ile bireysel yenilikçilik durumları arasındaki ilişkinin incelenmesi. Samsun Sağ Bil Der, 5(2), 128–134.
32. 32. Yigit, S., & Aksay, K. (2015). A Comparison between generation X and generation Y in terms of individual innovativeness behavior: The case of Turkish health professionals. International Journal of Business Administration, 6(2).
33. 33. Başoğlu, M., & Edeer, A. D. (2017). X ve Y kuşağındaki hemşirelerin ve hemşirelik öğrencilerinin bireysel yenilikçilik farkındalıklarının karşılaştırılması. Gümüşhane Üniversitesi Sağlık Bilimleri Dergisi, 6(4), 77–84.
34. 34. Çetin, Y., & Yayan, E. H. (2019). The impact of innovative behavior of manager nurses on organizational. Sağlık ve Hemşirelik Yönetimi Dergisi, 90–100.
35. 35. Clement-O’Brien, K., Polit, D. F., & Fitzpatrick, J. J. (2011). Innovativeness of nurse leaders. Journal of Nursing Management, 19(4), 431–438.
36. 36. Stilgenbauer, D. J., & Fitzpatrick, J. J. (2019). Levels of innovativeness among nurse leaders in acute care hospitals. Journal of Nursing Administration, 49(3), 150–155. https://doi.org/10.1097/NNA.0000000000000729
37. 37. Sonmez, B., & Yildirim, A. (2014). Determination of nurses’ innovative behaviour and their views about the factors affecting their innovative behaviour: A qualitative study in a University Hospital. Sağlık ve Hemşirelik Yönetimi Dergisi, 1(2), 49–59.