Seyid Vakkas Romanında Şeyh Cüneyt ve Şiiliğe Bakış

Historical novel, which emerged as a normal result of the relationship between history and novel, has been a popular genre since the 19th century for reasons such as being didactic, revitalizing the national spirit and developing the sense of belonging. Many novels of this genre have been written in Turkish literature. Şahabeddin Uzunkaya, one of the important journalists and writers, contributed greatly to the national press. As a prominent name especially in the Giresun and Samsun press, he did not neglect his interest in literature. Uzunkaya, who works in the genres of novel, story and poetry, has four novels. Seyid Vakkas, one of these novels, is a work written by the author to shed light on the history of Giresun. Historical events that took place during the Turkification process of Giresun have an important place in the novel. One of these events is the activities of Sheikh Cüneyt and his Shiite army in Anatolia. In this study, we will focus on how the author reflects Sheikh Cüneyt and the Shiite army and what style he uses in his statements about them. It is seen that Şahabettin Uzunkaya has a biased attitude towards the Ottoman Empire in the novel. This attitude is also related to the view of the weakness. The data obtained in the novel will be tried to be illustrated with examples.

Tarih ve roman ilişkisinin olağan bir sonucu olarak ortaya çıkan tarihî roman 19. yüzyıldan beri öğreticiliği, millî ruhu yeniden canlandırması ve aidiyet duygusunu geliştirmesi gibi sebeplerle rağbet gören bir tür olmuştur. Türk edebiyatında bu türde pek çok roman kaleme alınmıştır. Önemli gazeteci ve yazarlarından biri olan Şahabeddin Uzunkaya ulusal basına büyük emek vermiştir. Özellikle Giresun ve Samsun basınında ön plana çıkan bir isim olarak edebiyatla ilgilenmeyi de ihmal etmemiştir. Roman, hikâye ve şiir türlerinde varlık gösteren Uzunkaya’nın dört romanı bulunmaktadır. Bu romanlardan biri olan Seyid Vakkas, yazarın Giresun tarihine ışık tutmak amacıyla kaleme aldığı bir eserdir. Romanda Giresun’un Türkleşme sürecinde yaşanan tarihî olaylar önemli bir yer tutmaktadır. Bu olaylardan biri de Şeyh Cüneyt ve Şiî ordusunun Anadolu’daki faaliyetleridir. Bu çalışmada yazarın Şeyh Cüneyt ve Şiî ordusunu nasıl yansıttığı ve onlarla ilgili ifadelerinde nasıl bir üslup kullandığı üzerinde durulacaktır. Şahabettin Uzunkaya’nın romanda Osmanlı’dan tarafa yanlı bir tavır takındığı görülmektedir. Bu tavır zayıf olana bakışla da ilgilidir. Romanda elde edilen veriler örneklerle gösterilmeye çalışılacaktır.