AİHM Ve Danıştay Kararları Işığında Radyo Ve Televizyon Yayınlarının Önceden Durdurulması Suretiyle İfade Özgürlüğünün Sınırlandırılması

Günümüzde radyo ve televizyon yayıncılığının toplumun bilgilendirilmesi konusunda vazgeçilmez bir rolü olduğu bilinmektedir. Bu nedenle radyo ve televizyon yayınları alanında ifade özgürlüğünün egemen kılınması oldukça önemlidir. Tüm özgürlükler gibi ifade özgürlüğünün de sınırsızlığı kabul edilemez. Bir özgürlüğün layıkıyla yaşanabilmesi için hakkın sınırlarının açıkça düzenlenmesi, bu sınırların aşılmasının ve kötüye kullanılmasının önüne geçmek adına gerekli tedbirlerin alınması ve sınırlamaların demokratik toplumun gereklerine uygun ve ölçülü olması gereklidir. Bu bağlamda hem Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi (AİHS), hem de Anayasa bir yandan bu hakkı korurken diğer yandan bu hakkın nasıl sınırlanması gerektiğini düzenlemiştir. Radyo ve televizyon yayınlarının önceden durdurulması ifade özgürlüğüne getirilen ciddi bir kayıttır. Bu nedenle bu uygulamanın yasa ile düzenlenmesi, düzenlemede sınırlamanın meşru nedene dayanması ve bu sınırlamanın demokratik toplum açısından gerekli olması önemlidir. Bunun yanında yayınların önceden durdurulmasının anılan kriterlere uygunluğu noktasında titiz bir yargısal denetim ise vezgeçilmezdir. Bu çalışmayla AİHS ve uygulaması da dikkate alınarak Türk hukukunda bu konudaki yasal düzenlemelerin ve Danıştay içtihatlarının değerlendirilmesi amaçlanmıştır.

Today it is acknowledged that broadcasting has an indispensable role in informing the community. For this reason, making freedom of expression sovereign in the field of broadcasting is quite important. As for all freedoms, limitlessness of freedom of expression is unacceptable. To hava a freedom properly, the limits of the right should be clearly regulated, necessary measures should be taken in order to prevent exceeding and abusing these limits and these limits should be in accordance with the requirements of a democratic society and should be balanced. Both the European Convention on Human Rights (ECHR) and Constitution are protecting this right while, on the other hand regulating how this right should be restricted. Suspension of the broadcasting in advance is a severe restriction regarding the freedom of expression. Therefore, it is important that the regulation of this suspension being codified, that the regulation of the limits being legitimatised and that limitation being necessary for a democratic society. Besides, rigorous judicial control of suspension of broadcasting in advance is crucial for compliance to the aforementioned criterias. This paper aims at assessment of regulation in Turkish law and jurisprudence of the Council of State, with taking practice of ECHR into consideration.