EĞİTİM MÜFETTİŞLERİNE GÖRE MESLEKTAŞ İZLENİMİ

Abstract

Bireyler bulundukları ortamda etkileşimde bulundukları kişilerin kendileri hakkında sahip oldukları izlenimleri merak ederler ve öğrenmek isterler. Bu izlenimlerin kendi arzularıyla paralel olması halinde mutlu olmaktalar, aksi takdirde ise çoğunlukla üzülmektedirler. Görünmek istedikleri gibi bir izlenim bırakmak isteyen bireyler bunun için çeşitli girişimlerde bulunurlar ve çaba gösterirler. Milli Eğitim Bakanlığı’nda görev yapmakta olan eğitim müfettişi ve yardımcılarının görüşlerine göre, meslektaşlarının izlenim yönetimi taktiklerinden hangilerine ve ne düzeyde başvurduklarının belirlenmesini amaçlayan bu araştırma, tarama modelindedir. Araştırmanın örneklemi, tesadüfî örnekleme yöntemi ile belirlenen 100 eğitim müfettişi ve yardımcısından oluşmaktadır. Araştırmada veri toplama aracı olarak anket kullanılmıştır. Literatür analizinden elde edilen bilgiler ışığında daha önce yapılan bir çalışmada geliştirilmiş ve uygulanmış olan anket formu üzerinde değişiklikler yapılmış ve izlenim yönetimi taktikleri 4 faktör boyutu açısından ele alınarak kullanılmıştır. Elde edilen veriler SPSS (Statistical Package for the Social Sciences) programında çözümlenmiş, verilerin çözümlenmesinde, sınıflama türündeki sorular için frekans ve yüzde kullanılmıştır. Yöneticilerin izlenim taktiklerini kullanma düzeylerini betimlemek amacıyla aritmetik ortalama, standart sapma; gruplar arası karşılaştırmalar yapmak amacıyla da ilişkisiz örneklemler için tek yönlü varyans analizi kullanılmıştır. Ortalamalara bakıldığında müfettişlerin baskın olarak belli bir taktiği çok sık kullanmadıkları görülmüştür. En çok kullanılan taktiğin “Niteliklerini Tanıtma” olduğu saptanmıştır. Bunu “Açıklama Yapma”, “Yıldırma” ve “Övgü” taktikleri izlemiştir. Müfettişlerin meslektaşlarının kullandıkları izlenim yönetimi taktiklerine ilişkin görüşleri ile demografik özellikleri arasında anlamlı bir ilişki bulunamamıştır.

Keywords

• izlenim modelleri, izlenim taktikleri, izlenim yönetimi.

References

1. Akdoğan, A. A. ve Aykan, E. (2008). İzlenim Yönetimi Taktikleri: Erciyes Üniversitesi’nde Görev Yapan Akademisyenlerin İzlenim Yönetimi Taktiklerini Belirlemeye Yönelik Bir Uygulama. Yönetim. Yıl:19, Sayı: 60 (Haziran).
2. Akgün, T. (2009). İzlenim Yönetimi Taktikleri İle İş Performansı Değerleme Puanları Arasındaki İlişki: Bir Uygulama. İstanbul: Marmara Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Yüksek Lisans Tezi.
3. Bolino, M. C. ve Turnley, W. H. (1999). Measuring İmpression Management In Organizations: A Scale Development Based On The Jones And Pittman Taxonomy. Organizational Research Methods. (2):187-206.
4. Bozeman, D. P. ve Kacmar, M. K. (1997). A Cybernetic Model of Impression Management Processes in Organizations. Organizational Behavior and Human Decision Processes. Vol:69, No:1, March, pp:9-30.
5. Crane, E. ve Crane F. G. (2002). Usage and Effectiveness of Impression Management Strategies in Organizational Settings. Journal of Group Psychotherapy Psychodrama and Sociometry. 25-34.
6. Demir, K. (2002). Türkiye’deki resmi ve özel lise öğretmenlerinin izlenim yönetimi, Ankara Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Doktora Tezi, Ankara.
7. Gardner, W. L. ve Martinko, M. J. (1988). Impression Management in Organizations. Journal of Management, 14, 321-338.
8. Goffman, E. (1959). The presentation of Self in Everyday Life. Anchor Books. A Division of Random House, Inc. New York.

9. Google (2013).Wikipedia, The Free Encyclopedia. http://en.wikipedia.org/wiki/Google_ Groups. Erişim Tarihi: 15.05.2013.
10. Jones, E. E. (1990). Interpersonal perception. New York: W. H. Freeman and Company.
11. Kacmar, K. M. ve Carlson, D. S. (1994). Using Impression Management in Women’s Job Search Processes. American Behavioural Scientist. 37(5): 682-697.
12. Karasar, N. (2003). Bilimsel Araştırma Yöntemi. 12. Baskı, Ankara: Nobel Yayıncılık.
13. Karasar, N. (1998). Bilimsel Araştırma Yöntemi. Ankara: Nobel Yayıncılık.
14. Leary, M. R. (1996). Self-presentation, Impression Management and Interpersonal Behavior. Oxford: Westview Press.
15. Leary, M. R. ve Kowalsky, R. M. (1990). Impression Management: A Literature Review and Two-component Model, Psychological Bulletin, 107(1):34-37.
16. MEB, Talim ve Terbiye Kurulu Başkanlığı. (1992). Öğretmen Yetiştirmede Koordinasyon. Ankara.
17. Rosenfeld, P., Giacalone, R. A. ve Riordan, C. A. (1995). Impression Management in Organizations. New York: Routledge.
18. Schlenker, B. R. (1980). Impression Management: The Self-concept, Social Identity, and Interpersonal Relations. Brooks/Cole Pub. Co. (Monterey, Calif.).
19. Schutz, A. (1998). Assertive, Offensive, Protective, And Defensive Styles Of Self- Presentation: A Taxonomy. The Journal of Psychology. 132(6):611-628.
20. Tabak, A., Basım, H. N., Tatar, İ. ve Çetin, F. (2010). İzlenim Yönetimi Taktiklerinde Beş Faktör Kişilik Özelliklerinin Rolü: Savunma Sanayiinde Bir Araştırma. Ege Akademik Bakış/Ege Academic Review. 10 (2), 539-557.
21. Tedeschi, J. T. ve Norman, N. (1985). Social Power, Self-Presentation, And The Self. In B. R. Shlenker (Ed.), The self and social life (pp. 293-322). New York, NY: McGraw-Hill.
22. Ünaldı, S. (2005). Emniyet Örgütü Yöneticilerinin İzlenim Yönetimi. Ankara: Ankara Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Yüksek Lisans Tezi.
23. Yıldırım, K. ve Bozdoğan, A. E. (2009). Öğretmen Adaylarının Kendini Ayarlama Psikolojilerinin Belirlenmesine Yönelik Bir Durum Çalışması. Ahi Evran Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi. Cilt:10, Sayı:3. (Aralık).ss.129-134.