Examination of the Self-Leadership Level of Health Workers in Terms of Socio-Demographic Variables

Abstract

The aim of this study is to determine whether the self-leadership levels of health workers differ according to socio-demographic characteristics. The research was carried out with health workers working in a training and research hospital in Ankara and 357 health workers were reached within the scope of the research. The significance test (standard t test) and one-way variance analysis (F test-ANOVA) were used for the difference between the two means in the study. In the case of significant differences between the groups, the Tukey HSD test, one of the post hoc tests, was used to find out which group resulted in meaningfulness. As a result of the analyzes, averages of the sub-dimensions of the self-leadership differ statistically according to the employees 'gender, age, marital status, the duties in the hospital, the income situation, the total working time in the sector and the employees' leadership education. As a result, it has been determined that self-leadership levels differ according to socio-demographic characteristics of health workers.

Keywords

• Hospital,Health Workers,Self-leadership

Sağlık Çalışanlarının Öz Liderlik Düzeylerinin Sosyo-Demografik Değişkenler Açısından İncelenmesi

Öz

Bu çalışmanın amacı, sağlık çalışanlarının öz liderlik düzeylerinin sosyo-demografik özelliklerine göre farklılaşıp farklılaşmadığı belirlemektir. Araştırma, Ankara’daki bir eğitim ve araştırma hastanesinde görev yapan sağlık çalışanlarına yönelik gerçekleştirilmiştir. Anketler yoluyla, araştırma kapsamında 357 sağlık çalışanına ulaşılmış ve bu kişilerden elde edilen veriler değerlendirilmiştir. Sağlık çalışanlarının öz liderlik alt boyutlarıyla ilgili değerlendirmelerinin sosyo-demografik özelliklere göre farklılaşıp farklılaşmadığını ortaya koymak amacıyla iki ortalama arasındaki farkın önemlilik testi (standart t testi) ve tek yönlü varyans analizi (F testi-ANOVA) kullanılmıştır. Gruplar arasında anlamlı farklılıklar bulunması durumunda anlamlılığın hangi gruptan kaynaklandığını bulmak amacıyla Post-hoc testlerinden biri olan Tukey HSD testinden faydalanılmıştır. Analizler sonucunda, öz liderliğin alt boyutlarına ilişkin ortalamalar, çalışanların, cinsiyet, yaş, medeni durum, hastanedeki görev, gelir durumu, sektördeki toplam çalışma süresi ve çalışanların liderlik eğitimi alıp almama durumlarına göre istatistiksel olarak anlamlı bir şekilde farklılaşmaktadır. Sonuç olarak, sağlık çalışanlarının sosyo-demografik özelliklerine göre öz liderlik düzeylerinin farklılaştığı tespit edilmiştir.

Anahtar Kelimeler

• Health,Sağlık Çalışanları,Öz Liderlik

References

1. Alves, J. C., Lovelace, K. J., Manz, C. C., Matsypura, D., Toyasaki, F. & Ke, K. (2006). A Cross-Cultural Perspective of Self-Leadership. Journal of Managerial Pyschology, 21 (4), 338-359.
2. Anderson, J. S., & Prussia, G. E. (1997). The self-leadership questionnaire: Preliminary assessment of construct validity. Journal of Leadership and Organizational Studies, 4(2), 119-143. DOI: 10.1177/107179199700400212
3. Arlı, Ö. (2011). Bazı Öncül ve Ardıllarıyla Öz Liderlik: İlköğretim Öğretmenleri Üzerine Bir Araştırma. Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Kara Harp Okulu: Ankara.
4. Bakan, İ. (2008). “Örgüt Kültürü” ve “Liderlik” Türlerine İlişkin Algılamalar İle Yöneticilerin Demografik Özellikleri Arasındaki İlişki: Bir Alan Araştırması. KMÜ İİBF Dergisi , 10 (14), 13-40.
5. Bligh, M. C., Pearce, C. L. & Kohles, J. C. (2006). The Importance of Self-and Shared Leadership in Team Based Knowledge Work: A Meso-Level Model of Leadership Dynamics. Journal of Managerial Psychology, 21 (4), 296-318.
6. Byrant, A. & Kazan, A. L. (2013). Self-Leadership How to Become a More Successful, Efficient, and Effective Leader from the Inside Out. NewYork: McGrawhill.
7. Carmelie, A., Meitar, R. & Weisberg, J. (2006). Self-Leadership Skills and Innovative Behaviour at Work. International Journal of Manpower , 27 (1), 75-90.
8. Deci, E. L. & Ryan, R. M. (1985). The Support of Autonomy and the Control of Behavior. Journal of Personality and Social Psychology , 53 (6), 1024-1037

9. D'Intino, R. S., Goldsby, M. G., Houghton, J. D. & Neck, C. P. (2007). Self-Leadership: A Process for Entrepreneurial Success. Journal of Leadership and Organizational Studies , 13 (4), 105-120.
10. DiLiello, T. C. & Houghton, J. D. (2006). Maximizing Organizational Leadership Capacity for the Future: Toward A Model of Self-Leadership, Inovation and Creativity. Journal of Managerial Pyscology , 21 (4), 319-337.
11. Doğan, S. & Şahin, F. (2008). Kendi Kendine Liderlik Ölçeğinin Türkçe Uyarlaması, Geçerlik ve Güvenirlik Çalışması. H.Ü. İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 26 (1), 139-164.
12. Dolbier, C.L., Soderstrom, M. & Steinhart, M.A. (2001). The Relationship Between Self- Leadership and Enhanced Pyschological, Health, and Work Outcomes. Journal of Psychology, 135(5).469-485.
13. Furtner, M. R., Rauthmann, J. F. & Sachse, P. (2015). Unique Self-leadership: A Bifactor Model Approach. Leadership , 11 (1), 105-125.
14. Göksoy, S., Emen, E. & Yenipınar, Ş. (2014). Öğretmenlerin Öz Liderlik Rolleri ile Örgütsel Vatandaşlık Arasındaki İlişkinin İncelenmesi. KSÜ Sosyal Bilimler Dergisi, 11 (1), 103-116.
15. Griffith J.R. (1998). Designing 21st Century Healthcare: Leadership in Hospitals and Healthcare Systems. Chicago, Ill: Health Administration Press.
16. Houghton, J. D. & Jinkerson, D. L. (2007). Constructive Thought Strategies and Job Satisfaction: A Preliminary Examination. Journal of Business Psycology , 2007 (22), 45–53.
17. Houghton, J. D. & Neck, C. P. (2002). The Revised Self-Leadership Questionnaire: Testing a Hierarchical Factor Structure for Self-Leadership. Journal of Managerial Pschology, 17 (8), 672-691.
18. Houghton, J. D., Dawley, D. & DiLiello, T. C. (2012). The Abbreviated Self- Leadership Questionnaire (ASLQ): A More Concise Measure of Self- Leadership. International Journal of Leadership Studies , 7 (2), 216-232.
19. Houghton, J. D., Neck, C. P. & Manz, C. C. (2003). Self-Leadership and Superleadership: The Heart and Art of Creating Shared Leadership in Teams. C. L. Pearce, ve J. A. Conger içinde, Shared Leadership: Reframing The Hows and Whys of Leadership (s. 123-140). Thousand Oaks, CA: Sage.
20. Kayral, İ. H. (2015). Öz liderlik Becerilerinin, Sağlık Çalışanlarının İş Tatminleri ve İş Performanslarına Etkisi. H.Ü Sağlık İdaresi Dergisi , 18 (2), 143-159.
21. Kazan, A. L. (1999). Exploring the Concept of Self-Leadership: Factors Impacting Self-Leadership of Ohio Americorps Members. Doktora Tezi, Ohio State Üniversity.Ohio.
22. Kurman, J. (2001). Self-Regulation Strategies in Achievement Setting: Culture and Gender Differences. Journal of Cross-Cultural Psychology, 32(4), 491-503.
23. Lovelace, K. J., Manz, C. C. & Alves, J. C. (2007). Work Stress and Leadership Development: The Role of Self-Leadership, Shared Leadership, Physical Fitness and Flow in Managing Demands and Increasing Job Control. Human Resource Management Review , 17 (2007), 374-387.
24. Manz, C. C. & Sims, H. P. (2001). The New Superleadership Leading Others To Lead Themselves. San Francisco, California: Berrett-Koehler Publishers.
25. Manz, C. C. & Sims, H. P. (1991). SuperLeadership: Beyond the Myth of Heroic Leadership. Organizational Dynamics, 19 (4), 18-35.
26. Manz, C. C. (1986). Self-Leadeship: Toward an Expanded Theory of Self Influence Process in Organization. Academy of Management Review, 11 (3), 585-600.
27. Manz, C. C. (1992). Mastering Self-Leadership: Empowering Yourself for Personal Excellence. Prentice-Hall, Englewood Clifl"s, NJ
28. Manz, C. C., Houghton, J. D., Neck, C. P., Fugate, M. & Pearce, C. (2016). Whistle While You Work: Toward Model of Emotional Self-Leadership. Journal ol Leadership and Organizational Studies, 23 (4), 374-386.
29. Nam Young, Yang & Sun Young, Moon. (2001). Relationship of Self-leadership, Stress and Satisfaction in Clinical Practice of Nursing Students. J Korean Acad Nurs Admin, 17(2). 216-225
30. Neck, C. P. & Houghton, J. D. (2006). Two Decades of Self-Leadership Theory and Research. Past Developments, Present Trends, and Future Possibilities. Journal of Managerial Psychology, 21(4), 270-295.
31. Neck, C. P. & Milliman, J. F. (1994). Thought Self‐leadership: Finding Spiritual Fulfilment in Organizational Life. Journal of Managerial Psychology, 9(6). 9-16. https://doi.org/10.1108/02683949410070151
32. Neubert, M. J. & Ju-Chien, C. W. (2006). An Investigation of the Generalizability of the Houghton and Neck Revised Self-Leadership Questionnaire To A Chinese Context. Journal of Managerial Psychology, 21 (4), 360-373.
33. Orhan, R. (2012). Oryantiring Sporcuların Kendi Kendine Liderlik Algıları. (Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Kırıkkale Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü, Kırıkkale.
34. Özsoy, İ. (2012). Örgüt İklimi, Öz liderlik ve İş Tatmininin Ar-Ge Performansına Etkisi. (Yayınlanmamış Doktora Tezi).Kara Harp Okulu Savunma Bilimleri Enstitüsü, Ankara.
35. Pearce, C. L. & Manz, C. C. (2005). The New Silver Bullets of Leadership: The importance of Self- and Shared Leadersih in Knowledge Work. Organizational Dynamics, 34(2), 130-140.
36. Prussia, G. E., Anderson, J. S. & Manz, C. C. (1988). Self-Leadership and Performance Outcomes: The Mediating Influence of Self-Efficacy. Journal of Organizational Behavior, 19 (1988), 523-538.
37. Seunghye, Choi., Insun, Jang., Seungmi, Park. & Haeyoung, Lee. (2014). Effects of Organizational Culture, Self-Leadership and Empowerment on Job Satisfaction and Turnover Intention in General Hospital Nurses. J Korean Acad Nurs Adm, 20(2). 206-2014.
38. Solà, Glòria Jodar i; Badia, Joan Gené i; Hito, Pilar Delgado; Osaba, M. Antonia Campo. & García, Jose Luís Del Val. (2016). Self-Perception of Leadership Styles and Behaviour in Primary Health Care. BMC Health Services Research, 16(572).1-9. DOI 10.1186/s12913-016-1819-2
39. Tabak, A. Sığrı, Ü. & Türköz, T. (2013). Öz Liderlik Ölçeğinin Türkçeye Uyarlanması Çalışması. Bilig (67), 213-246.
40. Türköz, T. (2010). Çalışanların Öz Liderlik Algısının İzlenim Yönetimi Taktiklerini Kullanımlarına Olan Etkileri: Savunma Sanayinde Uygulamalı Bir Araştırma. (Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Kara Harp Okulu Savunma Bilimleri Enstitüsü, Ankara.
41. Uğurluoğlu, Ö. (2010). Kendi Kendine Liderlik Stratejileri Üzerine Bir Araştırma. Atatürk Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Dergisi, 24(1).175-191.
42. Uğurluoğlu, Ö., Saygılı, M., Özer, Ö. & Şantaş, F. (2015). Exploring The Impacts of Personal Factors on Self Leadership in A Hospital Setting. International Journal of Health Planning and Management, 30 (1), 3-13.
43. Uhl-Bien, M., Marion, R. & McKelvey, B. (2007). Complexity Leadership Theory: Shifting leadership from the Industrial Age to the Knowledge Era. The Leadership Quarterly, 18 (4), 298-318.
44. Unsworth, K. L. & Mason, C. M. (2012). Help Yourself: The Mechanisms Through Which A Self-Leadership Intervention Influences Strain. Journal of Occupational Health Psychology, 17(2), 235-245.
45. Watson, L. (2004). Self-Leadership: Becoming an Exceptional Leader. Radiol. Technol.75(6).457-67.
46. Yonghee, H. & Youngrye, P. (2013). Effects of Self-leadership and Job Involvement on Clinical Competence in General Hospital Nurses. J Korean Acad Nurs Adm 19(4). 462-469.
47. Yun, S., Cox, J. & Sims, H. P. (2006). The Forgotten Follower: A Contingency Model of Leadership and Follower Self-Leadership. Journal of Managerial Psychology, 21 (4), 374-388.