Perceptions of Tourism Students on The Value of The Cultural Heritage of Hatay Province: The Case of İskenderun Technical University

Abstract

This research aims to measure the perceptions of Iskenderun Technical University Tourism Management and Hotel Management School undergraduate students regarding the tangible cultural assets of Hatay. In the research, 338 questionnaire data were reached by using questionnaire technique. In the research, the degree of importance given to the cultural assets of Hatay and the relationships between the scales were tried to be determined. As a result of the study, it is seen that the students are not able to participate in cultural activities in line with various constraints, and the knowledge level of students in the last year and the perception levels of the students in the 4th grade are higher than the students in the lower grades.

Keywords

• Tangible Cultural Heritage,Hatay,İskenderun Technical University

Turizm Öğrencilerinin Hatay İli Somut Kültürel Miras Değerine Yönelik Algıları: İskenderun Teknik Üniversitesi Örneği

Abstract

Bu araştırma, 2017 yılında İskenderun Teknik Üniversitesi Turizm işletmeciliği ve Otelcilik Yüksekokulu lisans öğrencilerinin Hatay’ın somut kültürel varlıklarına dair algılarının ölçülmesini amaçlamaktadır. Araştırmada, anket tekniği kullanılarak 338 adet anket verisine ulaşılmıştır. Araştırma da öğrencilerin Hatay’ın kültürel varlıklarına verdikleri önem derecesi ve ölçekler arasındaki ilişkiler tespit edilmeye çalışılmıştır. Çalışma sonucunda öğrencilerin çeşitli kısıtlar doğrultusunda kültürel aktivitelere katılım gösteremedikleri ve son sınıfta öğrenim gören öğrencilerin bilgi birikim düzeylerinin ve 4. Sınıftaki öğrencilerin algı düzeylerinin alt sınıflardaki öğrencilere oranla daha yüksek olduğu görülmektedir.

Keywords

• Somut kültürel miras,Hatay,İskenderun Teknik Üniversitesi

References

1. (Erişim 25.10.2018), http://www.tdk.gov.tr/index.php?option=com_gts&kelime=K%C3%9CLT%C3%9CR (Erişim Tarihi: 01.02.2018), https://www.coe.int/en/web/portal/home
2. (Erişim: 11.12.2018). http://teftis.kulturturizm.gov.tr/TR,14269/dunya-kulturel-ve-dogal-mirasin-korunmasi-sozlesmesi.html
3. (Erişim: 15.11.2018), http://www.iste.edu.tr/
4. (Erişim:12.11.2018), http://www.hatay.gov.tr/tarih Erişim:15.12.2017
5. (Erişim:18.12.2018), http://www.kulturvarliklari.gov.tr/TR-199568/2018-yili-duyurulari.html
6. Aas, C., Ladkġn, A. & Fletcher, J. (2005). Stakeholder Collaboration and Heritage Management. Annals of Tourism Research, 32(1), 28-48.
7. Ablak, S., Dikmenli, Y. Ve Çetin, T. (2014). “Üniversite Öğrencilerinin Kırşehir’in Tarihi Ve Kültürel Turizm Değerlerine Yönelik Farkındalıkları”, Uşak Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 7 (2), 171-186.
8. Ahunbay, Z. (2007). Tarihi Çevre Koruma ve Restorasyon. İstanbul: YEM.

9. Akipek, S. (2001). Dünya Kültürel Ve Doğal Mirasının Korunmasına Dair Sözleşmenin Değerlendirilmesi. AÜ Hukuk Fakültesi Dergisi, 50(4), 13-40.
10. Aliağaoğlu, A. (2004). Sosyo-Kültürel Miras Turizmi ve Türkiye’den Örnekler. Ankara Üniversitesi Türkiye Coğrafyası Araştırma ve Uygulama Merkezi Coğrafi Bilimler Dergisi, 2 (2), 54-64.
11. Altunişik, R., Coşkun, R., Bayraktaroğlu, S., & Yildirim, E. (2007). Sosyal bilimlerde araştırma yöntemleri. Sakarya: Sakarya Yayıncılık.
12. Alzahranı, D., A. (2013). The Adoption of a Standard Definition of Cultural Heritage. International Journal Of Social Science And Humanity, 3(1), 9-12.
13. Can M. (2009). Kültürel Miras Ve Müzecilik. Kültür Ve Turizm Bakanlığı.
14. Demirbulat, Ö. G., Saatcı, G. & Avcıkurt, C. (2015). Bursa’nın Somut Kültürel Varlıklarına Yönelik Öğrencilerin Algıları: Harmancık MYO Örneği. Gümüshane Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Elektronik Dergisi, 6 (12).
15. Demirbulat, Ö. G., Saatcı, G. Ve Avcıkurt, C. (2015). “Bursa’nın Somut Kültürel Varlıklarına Yönelik Öğrencilerin Algıları: Harmancık MYO Örneği”. Gümüshane University Electronic Journal Of The Institute Of Social Science/Gümüshane Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Elektronik Dergisi, 6 (12), 62-86.
16. Doğaner, S. (2001). Türkiye Turizm Coğrafyası. İstanbul: Çantay.
17. Giritlioğlu, İ., Armutcu, B., & Düzgün, M. (2016). Geleneksel Gaziantep Mutfağının Kuşaklararası Bilinirliğine Yönelik Bir Araştırma. Mehmet Akif Ersoy Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 8(17), 126-138.
18. Golzardi, F., Sarvaramini, S., & Sarvaramini, M. (2012). Residents Attitudes Towards Tourism Development: A Case Study Of Niasar, Iran. Research Journal Of Applied Sciences, Engineering And Technology, 4(8), 863-868.
19. Gökçe, Ö. G. F., Cihangir, Ö. G. İ. S., Sunar, B. U. H., & Summak, M. E. Kreatif Turizm Ve Hatay’da Var Olan Potansiyeli Üzerine Bir Araştırma. Socıal Scıences Studıes Journal. 3(7), 1470-1479
20. Günal, V., Alaeddinoğlu, F., & Şahinalp, M. S. (2009). Türkiye’ye Yönelik Kültürel Turizm Turları Ve Başlıca Güzergâhlar. Gaziantep University Journal Of Social Sciences, 8(1), 275-298.
21. Hacıoğlu, Necdet & Avcıkurt, Cevdet (2008). Turistik Ürün Çeşitlendirmesi. Ankara: Nobel.
22. Hughes, H. L. (2002). Culture and tourism: a framework for further analysis. Managing Leisure, 7(3), 164-175.
23. Karaca, Ş., Akkuş, G., Şahbudak, E. & Işkın, M. (2017). “Kültürel Miras Farkındalığı: Cumhuriyet Üniversitesi Öğrencilerine Yönelik Bir Uygulama Çalışması. Akademik Araştırmalar ve Çalışmalar Dergisi, 9 (16), 86-100.
24. Kiper, T. (2006). Safranbolu Yörük Köyü Peyzaj Potansiyelinin Kırsal Turizm Açısından Değerlendirilmesi. Doktora Tezi. Ankara: Ankara Üniversitesi.
25. Kozak, N., Tören, E., & Demiral, G. N. (2012). Eskişehir’in Kültürel Miras Varlıklarının Korunmasında Kamu Kurumlarının Rolü. Aksaray Üniversitesi İktisadi İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 4(2), 69-88.
26. Kurgun, H., & Yumuk, Y. (2013). Yöresel El Sanatlarının Kültürel Turizmin Gelişimindeki Rolü: Görece (Boncukköy) ve Nazarköy Örnekleri. Uluslararası Sosyal Ve Ekonomik Bilimler Dergisi, (1), 27-32.
27. Kutlu, M. M. (2009). Somut Olmayan Kültürel Mirasın Korunmasında Eğitime Yönelik İlk Adım: Halk Kültürü Dersi. Milli Folklor, 21(82), 13-18.
28. Küçükaltan, D., (2011). Kültürel Miras Yönetimi. İçinde: Mustafa Çakır (Ed.), Destinasyon (s. 50-72). Eskişehir: Eskişehir Anadolu Üniversitesi Yayınları.
29. Külcü, Ö., T. (2015). Kültürel Miras Kavramının Eğitim Açısından Önemi. Akademia Disiplinlerarası Bilimsel Araştırmalar Dergisi, 1(1), 27-32.
30. McKercher, B., Ho, P. S., & Du Cros, H. (2005). Relationship between tourism and cultural heritage management: evidence from Hong Kong. Tourism management, 26(4), 539-548.
31. Mckercher, B., Ho, P.S. & Cros, H. (2005). Relationship Between Tourism And Cultural Heritage Management: Evidence From Hong Kong. Tourism Management, 26(4), 539-548.
32. Özdamar, K. (2011). Paket Programlar İle İstatistiksel Veri Analizi-1. Eskişehir: Kaan Kitabevi.
33. Özdemir, M. Z. D. (2005). Türkiye’de Kültürel Mirasın Korunmasına Kısa Bir Bakış. Planlama, TMMOB Şehir Plancıları Odası Yayını, 31, 20-25. Özdemir, Ü. (2011). Safranbolu’nun Kültürel Miras Kaynakları Ve Korunması. Doğu Coğrafya Dergisi, 16(26),129-141.
34. Selanik Ay, T., & Kurtdede Fidan, N. (2013). Öğretmen Adaylarının" Kültürel Miras" Kavramına İlişkin Metaforları. Electronic Turkish Studies, 8(12), 1135-1152.
35. Shackley, M. (1997). Saving Cultural Information:The Potential Role of Digital Databases In Developing Cultural Tourism. Journal of Sustainable Tourism, 5 (3), 244-249.
36. Shankar, B. & Swamy, C. (2013). Creating Awareness For Heritage Conservation in the City of Mysore. İssues and Policies. International Journal of Modern Engineering Research, 3(2), 698-703.
37. Tankut, G. (2005). Doğal Ve Tarihi Çevrenin Korunması: Sorunlar Ve Olası Çözümler. Planlama, TMMOB Türliye Şehir Plancıları Odası Yayını, 31, 9-12.
38. Taylor, K. (2007). Cultural Heritage Management: A Possible Role For Charters and Principles in Asia. International Journal of Heritage Studies, 10(5), 417-433.
39. Teo, P. ve Huang, S. (1995). Tourism and Heritage Conservation in Singapore, Annals of Tourism Research, 22(3), 589-615.
40. Tosun, C. Ve Bilim, Y. (2004). Hatay’ın Turistik Bir Şehir Olarak Pazarlanması, I. Balıkesir Ulusal Turizm Kongresi, 15-16 Nisan 2004, 269-288. Ural, A. & Kılıç, İ. (2013). Bilimsel Araştırma Süreci Ve SPSS İle Veri Analizi. Ankara: Detay Yayıncılık.
41. Usta, N. (2012). İnanç Turizminden Kültür Turizmine: Midilli Adası’nın Agiasos Dağ Köyü Örneği. KMÜ Sosyal ve Ekonomik Araştırmalar Dergisi, 14(22), 163-168.
42. Uygur, S. M. & Baykan, E. (2007). Kültür Turizmi ve Turizmin Kültürel Varlıklar Üzerindeki Etkileri. Ticaret ve Turizm Eğitim Fakültesi Dergisi, 2 (1), 30-49.
43. Üsküdar, M. Çakır & Temizkan. S, P. (2014). Yerli Turistlerin Eskişehir’in Kültür Turizmine İlişkin Algıları. Journal of Tourism and Gastronomy Studies, 2 (2), 67-76.
44. Üsküdar, Ş., Çakır, M., & Temizkan, S. P. (2014). Yerli turistlerin Eskişehir’in Kültür Turizmine İlişkin Algıları. Journal of Tourism and Gastronomy Studies, 2(2), 67-76.4
45. Vecco, M. (2010). A Definition of Cultural Heritage: From The Tangible To The İntangible. Journal of Cultural Heritage, 11(1), 321-324.
46. Wang, S., Fu, Y. Y., Cecıl, A. & Avgoustġs, S. H. (2006). Residents’ Perceptions of Cultural Tourism and Quality of Life- A Longitudinal Approach. Tourism Today, 6, 47-61.