Approaches of Political Parties Against Injustice in Income Distribution in Turkey

Abstract

One of the factors determining the socio-economic level of societies is the fair distribution of the total income obtained in the relevant country. Many disciplines, especially economics, emphasize the importance of justice in the distribution of the material resources of the society to the members of that society. There is an intense relationship or interaction between politics and economy from past to present. Economic relations are at the beginning of the issues that political parties, which are one of the main elements of political power and therefore representative democracy, primarily focus on and raise. Injustice in the distribution of income in Turkey, mostly in electoral processes, is one of the prominent issues in shaping the relationship between power and opposition in Turkey. In this study, as a result of the 27th Term Deputy General Elections held in 2018, the policies and approaches of the five parties within groups in the Parliament towards the income distribution injustice in the country are discussed in different dimensions.

Keywords

• Income İnjustice
• Political Parties
• Income Distribution
• Gini Coefficient
• Lorenz Curve

Türkiye’de Gelir Dağılımındaki Adaletsizliğe Yönelik Siyasi Partilerin Yaklaşımları

Öz

Toplumların sosyo-ekonomik düzeyini belirleyen faktörlerden biri ilgili ülkede elde edilen toplam gelirin adil dağılımıdır. İktisat başta olmak üzere birçok bilim dalı, toplumun sahip olduğu maddi kaynakların o toplumun fertlerine dağılımında adaletin önemine vurgu yapmaktadır. Geçmişten günümüze siyaset ile ekonomi arasında yoğun bir ilişki ve etkileşim bulunmaktadır. Ekonomik ilişkiler, siyasal iktidarların dolayısıyla da temsili demokrasinin asli unsurlardan biri olan siyasi partilerin öncelikle odaklandığı ve gündeme aldığı konuların başında yer almaktadır. Türkiye’de iktidar ile muhalefet ilişkisinin şekillenmesinde, çoğunlukla seçim süreçlerinde olmak üzere, ülkedeki gelir dağılımındaki adaletsizlik öne çıkan konulardan birisidir. Bu çalışmada, 2018 yılında yapılan 27. Dönem Milletvekili Genel Seçimleri sonucunda, Parlamento’da grubu bulunan beş partinin, ülkedeki gelir dağılımı adaletsizliğine yönelik politikaları ve yaklaşımları farklı boyutlarıyla ele alınmaktadır.

Anahtar Kelimeler

• Gelir Adaletsizliği
• Siyasi Partiler
• Gelir Dağılımı
• Gini Katsayısı
• Lorenz Eğrisi

References

1. AK Parti. (2002). AK Parti 2002 Genel Seçimleri Seçim Beyannamesi: https://www.akparti.org.tr/media/318780/3-kasim-2002-genel-secimleri-secim-beyannamesi-sayfalar.pdf
2. AK Parti. (2007). AK Parti 2007 Genel Seçimleri Seçim Beyannamesi: https://www.akparti.org.tr/media/318777/22-temmuz-2007-genel-secimleri-secim-beyannamesi-sayfalar.pdf
3. AK Parti. (2011). AK Parti 2011 Genel Seçimleri Seçim Beyannamesi: https://www.akparti.org.tr/media/318778/12-haziran-2011-genel-secimleri-secim-beyannamesi-1.pdf
4. AK Parti. (2015). AK Parti 7 Haziran Genel Seçimleri Seçim Beyannamesi: https://www.akparti.org.tr/media/318795/7-haziran-2015-edited.pdf
5. AK Parti. (2018). AK Parti 2018 Genel Seçimleri Seçim Beyannamesi: https://www.akparti.org.tr/media/318779/24-haziran-2018-cumhurbaskanligi-secimleri-ve-genel-secimler-secim-beyannamesi-sayfalar.pdf
6. AK Parti. (2018). AK Parti Genel İcraatlar Kitabı: https://www.akparti.org.tr/media/252915/genel_icraat_kitabi_cift_sayfa_2018.pdf
7. AK Parti. (2020). AK Parti 2023 Siyasi Vizyon: https://www.akparti.org.tr/parti/2023-siyasi-vizyon/
8. AK Parti. (2020). AK Parti, Parti Programı: https://www.akparti.org.tr/parti/parti-programi/

9. Aksu, Ömer A.: Gelir ve Servet Dağılımı, İstanbul Üniversitesi Basımevi, İstanbul, İ.Ü. Yayın No: 3698, Fakülte Yayın No: 539, 1993.
10. Aktan, C.C. & Vural, İ.Y. (2002). “Makro Ekonomik Politikalar, Gelir Dağılımı ve Yoksulluk” Yoksullukla Mücadele Stratejileri, Ed. Coşkun Can Aktan, Ankara, Hak-İş Konfederasyonu Yayını.
11. Alkan, T. (1989). Siyasal Bilinç ve Toplumsal Değişim. Ankara: Gündoğan Basım Yayın Dağıtım.
12. Ball, A., & Peters, B. (2007). Çağdaş Siyaset ve Yönetim (1. b.). (N. Uzun, Çev.) İstanbul: Yayın Odası Yayınları.
13. Balseven, H. (2017). Refah Devleti ve Gelir Dağılımı: Karşılaştırmalı Bir Analiz. Cumhuriyet Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Dergisi, (18-1). s. 87-107.
14. Boratav, K. (1972). 100 Soruda Gelir Dağılımı. İstanbul: Gerçek Yayınevi.
15. Bükey, A.M. & Çetin, B.I. (2017). Türkiye’de Gelir Dağılımına Etki Eden Faktörlerin En Küçük Kareler Yöntemi ile Analizi. Maliye Araştırmaları Dergisi. (3-1). s.103-117.
16. CHP. (2011). CHP 2011 Genel Seçimleri Seçim Beyannamesi: https://chp.azureedge.net/2a443c86b19546e7b44a41bd05750242.pdf
17. CHP. (2015). CHP 7 Haziran Genel Seçimleri Seçim Beyannamesi: https://chp.azureedge.net/41d1fed67c144d45b4b3d5f770e3e243.pdf
18. CHP. (2018). CHP 2018 Genel Seçimleri Seçim Beyannamesi: http://secim2018.chp.org.tr/files/CHP-SecimBildirgesi-2018-icerik.pdf?v=3
19. CHP. (2020). CHP Parti Programı: https://chp.azureedge.net/1d48b01630ef43d9b2edf45d55842cae.pdf
20. Dursun, D. (2016). Siyaset Bilimi (8. b.). İstanbul: Beta Yayıncılık.
21. Duverger, M. (2017). Siyaset Sosyolojisi (11. b.). (Ş. Tekeli, Çev.) İstanbul: Varlık Yayınları.
22. HDP. (2015). HDP 7 Haziran Genel Seçimleri Seçim Beyannamesi: https://www.hdp.org.tr/tr/secim-arsivi/11963
23. HDP. (2020). HDP Parti Programı: https://www.hdp.org.tr/tr/parti-programi/8
24. Heywood, A. (2013). Siyaset (9. b.). (Z. Kopuzlu, Çev.) Ankara: Adres Yayınları.
25. Heywood, A. (2018). Siyasetin ve Uluslararası İlişkilerin Temel Kavramları (4. b.). (F. Bakırcı, Çev.) Ankara: BB101 Yayınları.
26. İYİ Parti. (2018). İYİ Parti Seçim Beyannamesi: https://iyiparti.org.tr/assets/pdf/secim_beyani.pdf
27. İYİ Parti. (2020). İYİ Parti Parti Programı: https://iyiparti.org.tr/Assets/pdf/iyi_parti_programi.pdf
28. Kapani, M. (2007). Politika Bilimine Giriş (19. b.). Ankara: Bilgi Yayınevi.
29. Kışlalı, A. (2000). Siyaset Bilimi (8. b.). Ankara: İmge Kitabevi.
30. Kışlalı, A. (2003). Siyasal Sistemler, Siyasal Çatışma ve Uzlaşma (6. b.). Ankara: İmge Kitabevi Yayınları.
31. Koytak, A. (2014). Türkiye'de Sosyal Yardım ve Sosyal Politikalardaki Dönüşüm: AK Parti Modeli. Hak İş Uluslararası Emek ve Toplum Dergisi, 3(5), s. 70-89.
32. Marx, K. (1979). Ekonomi Politiğin Eleştirisine Katkı (4. b.). (Çev: Sevim Belli). Ankara: Sol Yayınları.
33. Marx, K. (2003). Kapital 1. Cilt (3. b.). (Çev: Alaattin Bilgi). Ankara: Eriş Yayınları.
34. MHP. (2009). MHP Parti Programı: https://www.mhp.org.tr/usr_img/_mhp2007/kitaplar/mhp_parti_programi_2009_opt.pdf
35. Refah Partisi. (1985). RP Parti Tüzüğü. Ankara: TBMM Kütüphanesi.
36. Ricardo, D. (2008). Siyasal İktisadın ve Vergilendirmenin İlkeleri. (1. B.) (Çev: Barış Zeren). İstanbul: Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları.
37. Roskin, M., Cord, R., Medeiros, J., & Jones, W. (2015). Siyaset Bilimi (2. b.). (A. Yayla, Çev.) Ankara: Adres Yayınları.
38. Saadet Partisi. (2018). Saadet Partisi Seçim Beyannamesi: https://saadet.org.tr/wp-content/uploads/2018/12/1528900020beianname.pdf
39. Saadet Partisi. (2019). Saadet Partisi Parti Programı: http://saadet.org.tr/wp-content/uploads/2019/12/SAADET_Parti_Program%C4%B1_2019.pdf
40. Sartori, G. (1996). Demokrasi Teorisine Geri Dönüş. (T. Karamustafaoğlu, & M. Turhan, Çev.) Ankara: Yetkin Yayınları.
41. SBB, (2019). 2019 Yılı Merkezi Yönetim Bütçe Gerçekleşmeleri ve Beklentiler Raporu. http://www.sbb.gov.tr/wp-content/uploads/2020/02/MerkeziYonetimButceGerceklesmeleriveBeklentilerRaporu2019.pdf
42. SBB. (2020). Türkiye Cumhuriyeti Cumhurbaşkanlığı Strateji ve Bütçe Başkanlığı: http://www.sbb.gov.tr/sosyal-yardimlar/
43. Smith, A. (2016). Milletlerin Zenginliği (11. B.). (Çev: Haldun Derin). İstanbul: Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları.
44. Sönmez, M. (2001). Gelir Uçurumu. İstanbul: Om Yayınevi.
45. Teziç, E. (2014). Anayasa Hukuku (17. b.). İstanbul: Beta Yayıncılık.
46. Tuncel, G. (2015). Siyasal Partiler. A. Karadağ (Dü.) içinde, Osmanlı'dan Cumhuriyet'e Türkiye'de Siyasal Hayat (2. b., s. 169-250). İstanbul: Bilsam Yayınları.
47. Tuncel, G. (2020). Siyasal Ayrışma (1. b.). Malatya: Bilsam Yayınları.
48. Turan, İ. (1977). Siyasal Sistem ve Siyasal Davranış. İstanbul: İstanbul Üniversitesi İktisat Fakültesi Yayınları.
49. TÜİK. (2020). Türkiye İstatistik Kurumu: https://biruni.tuik.gov.tr/medas/?kn=65&locale=tr
50. Türköne, M. (2012). Siyaset. İstanbul: Etkileşim Yayınları.
51. TRT Haber, (2019). Bakan Selçuk: Sosyal yardım bütçesini 17 yılda 21 kat artırdık. https://www.trthaber.com/haber/ekonomi/bakan-selcuk-sosyal-yardim-butcesini-17-yilda-21-kat-artirdik-407016.html
52. UNDP (United Nations Development Programme) (2019). İnsani Gelişme Raporu 2019. https://www.tr.undp.org/content/turkey/tr/home/library/human_development/hdr2019.html
53. Vatan Partisi. (2015). Vatan Partisi Parti Programı: http://vatanpartisi.org.tr/genel-merkez/temel-belgeler/milli-hukumet-programi-4126
54. Yayla, A. (2017). Siyaset Bilimi (5. b.). Ankara: Adres Yayınları.