-

Abstract

This research was conducted to determine the effective control methods for the weeds of pastures formed through the destruction of maqui vegetations in the Çukurova region. The experiment was conducted on the rangeland in the Resul Village of Toroslar District of Mersin during the years of 2006-2009. The experiment was designed according to the randomized complete block design with three replications. In the research, six different weed control methods such as cutting, fertilization, application of 2.4-D, Picloram+2.4-D, Paraquat or Glyphosate were studied. Results of the research showed that application of fertilizer increased dry matter yield and digestible dry matter yield of pasture. The highest dry matter yield and digestible dry matter was obtained from fertilizer treatments. Dry matter yields in all treatments were greater as compared to the control. Picloram+2.4-D+fertilization treatment increased ratio of grasses in botanical composition while ratio of legumes decreased compared with the other treatments. Paraquat+fertilization treatment increased ratio of other families. Picloram+2.4-D+fertilization treatment increased NDF% content of the hay. From the results of the research, it was concluded that the weeds, generally from the families with broad leaves, on the pastures formed through degeneration of maqui vegetation in the Çukurova Region can be effectively controlled by the application of herbicide Picloram+2,4-D , and hay yield and quality of those pastures could be increased by the fertilization together with weed control

Keywords

• Pasture; Weed control; Botanical composition; Yield; Quality

Bazı Yabancı Ot Mücadele Yöntemlerinin Akdeniz Bölgesi Meralarında Ot Verimi, Botanik Kompozisyon ve Ot Kalitesi Üzerine Etkisi

Abstract

Araştırma, Çukurova Bölgesi’ndeki makiliklerin tahribi sonucu ortaya çıkan kıraç meralarda yabancı otlarla etkili mücadele yöntemlerinin belirlenmesi amacıyla 2006-2009 yılları arasında Mersin ili Toroslar ilçesi Resul köyü doğal merasında yürütülmüştür. Araştırma, tesadüf blokları deneme desenine göre 3 tekrarlamalı olarak yürütülmüştür. Denemede biçme, gübreleme, 2.4-D, Picloram+2.4-D, Paraquat ve Glyphosate uygulamaları incelenmiştir. Araştırma sonuçları, gübreleme uygulamasının meranın kuru madde ve sindirilebilir kuru madde verimlerini artırdığını göstermiştir. Tüm uygulama parsellerinde kuru madde verimi, kontrol parsellerindekine göre daha yüksek olmuştur. Picloram+2.4- D+gübreleme uygulaması buğdaygillerin botanik kompozisyondaki oranını artırırken baklagillerin oranını azaltmıştır. Paraquat+gübreleme uygulaması botanik kompozisyonda diğer familya bitkilerinin oranını artırmıştır. Picloram+2.4- D+gübreleme uygulaması otun NDF oranını artırmıştır. Araştırmadan elde edilen bulgulara dayanarak, Çukurova bölgesindeki makilerin tahribi sonucu ortaya çıkmış meralarda çoğunluğu geniş yapraklı bitkilerden oluşan yabancı otların Picloram+2,4-D uygulamasıyla etkin bir şekilde kontrol edilebileceği, bu tip meralarda yabancı ot kontrolü ile birlikte yapılacak gübre uygulamasının meranı ot verimi ve kalitesinde artışa neden olacağı sonucuna varılmıştır.

Keywords

• Mera, Yabancı Ot Mücadelesi, Botanik Kompozisyon, Verim, Kalite

References

1. Altın M (1992). Çayır Mera Islahı. Trakya Üniversitesi Tekirdağ Ziraat Fakültesi, Yayın No: 152, Ders Kitabı: 13, T.Ü. Tekirdağ Ziraat Fakültesi Basımevi, Tekirdağ
2. Altın M, Gökkuş A & Koç A (2005). Çayır Mera Islahı, TÜGEM, s.468, Ankara
3. Altın M, Gökkuş A & Koç A (2011). Çayır ve Mera Yönetimi 1. Cilt. Tarım ve Köyişleri Bakanlığı TÜGEM Çayır-Mera Yembitkileri ve Havza Geliştirme Daire Başkanlığı, Ankara
4. Ankom ( 2009). Method for determining acid detergent fiber and neutral detergent fiber. www.ankom.com (Erişim tarihi: 15 Ağustos 2009)
5. Aydın İ & Uzun F (2000). Ladik ilçesi salur köyü merasında farklı ıslah metodlarının ot verimi ve botanik kompozisyon üzerine etkileri. Turkish Journal of Agricultural Forestry 24: 301-307
6. Bakır O (1985). Çayır-Mer’a Islahı. Prensip ve Uygulamalar. Ankara Üniversitesi Ziraat Fakültesi Yayınları : 947, Ders Kitabı: 272, Ankara, s. 76-102
7. Baytekin H & Gül İ (2009). Yem bitkilerinde hasat, kuru ot verimi ve depolama yem bitkileri, (Ed: R Avcıoğlu, R Hatipoğlu , Y Karadağ), Cilt III, TÜGEM, Emre Basımevi, İzmir, s. 121-14
8. Bovey RW, Meyer RE & Morton HL (1972). Herbage Production Following Brush Control With Herbicides in Texas. Journal of Range Management 22(5): 315- 317

9. Bulgurlu Ş & Ergül M (1978). Yemlerin Fiziksel, Kimyasal ve Biyolojik Analiz Metotları. Ege Üniversitesi Ziraat Fakültesi Yayınları No: 127, Ege Üniversitesi Matbaası, Bornova, İzmir
10. Çınar S, Hatipoğlu R & Avcı M (2003). Adana ili Tufanbeyli ilçesi Hanyeri köyü merasında verim ve botanik kompozisyonun saptanması üzerine bir araştırma. Türkiye 5. Tarla Bitkileri Kongresi, 13-17 Ekim 2003, Diyarbakır, Cilt I, s. 352-356
11. Çınar S, Hatipoğlu R, Avcı M & İnal I (2009). 4342 Sayılı Mera Kanunu Kapsamında Çukurova Tarımsal Araştırma Enstitüsü Ve Ç.Ü. Ziraat Fakültesi Koordinatörlüğünde Yürütülen Mera Islahı ve Amenajman Uygulama Projeleri. Türkiye VIII. Tarla Bitkileri Kongresi, 19-22 Ekim 2009, Hatay, Cilt I: s. 579-5583
12. Çınar S, Hatipoğlu R, Avcı M, İnal İ, Aydemir S K & Yücel H (2011). Çukurova’nın Geçit Kesimi Meralarında Yabancı Ot Mücadelesi Üzerine Bir Araştırma. IX. Türkiye Tarla Bitkileri kongresi, 12-15 Eylül 2011, Bursa, Cilt III, s. 1674-1679
13. Darrell L D & Leon W (2005). Weed control in pasture&range, College of Agriculture & Biological Sciences. Cooperative Extension Service. South Dakota State University
14. Düzgüneş O, Kesici T, Kavuncu O & Gürbüz F (1987). Araştırma ve Deneme Metodları, Ankara Üniversitesi Ziraat Fakültesi Yayınları, No: 295, Ankara
15. Gonzalez R, Medrano C, Gutierrez W, Esparza D, Anez D, Montiel M & Orono J (1997). Facultad de Ciencias Veterinarias, Universidad del Zulia, Aspartado 526 Maracaibo, Estado Zulia, Venezuela
16. Gokkuş A (1991). Doğu ve Güney Doğu Anadolu Bölgeleri Çayır Mera ve Yem Bitkileri ve Hayvancılığı Geliştirme Projesi Eğitim Semineri. 20-22 Şubat 1991, Erzurum
17. Gökkuş A & Koç A (1996). Farklı zamanlarda uygulanan değişik herbisitlerin çayırların verim ve botanik kompozisyonlarına etkileri, Journal of Agriculture and Forestry 20: 305-308
18. Gökkuş A & Koç A (2001). Mera ve Çayır Yönetimi. Atatürk Üniversitesi Ziraat Fakültesi Ders Yayınları No: 228
19. Hatipoğlu R, Avci M, Kilicalp N, Tukel T, Kokten K & Çınar S (2001). Çukurova Bölgesindeki Taban Bir Merada Fosforlu Gübreleme Ve Farklı Azot Dozlarının Ot Verimi Ve Kalitesi İle Botanik Kompozisyona Etkileri Üzerinde Bir Araştırma, Türkiye IV. Tarla Bitkileri Kongresi, 17-21 Eylül 2001, Tekirdağ, Cilt III, s. 1-6
20. İnal I, Avcı M, Çınar S, Yücel C, Hatipoğlu R & Avag (2011). Çukurova Bölgesi Sahil Meralarının Vejetasyon Yapısı Üzerine Bir Araştırma. IX. Türkiye Tarla Bitkileri Kongresi, 12-15 Eylül 2011, Bursa, Cilt III, s.1664-1667
21. Jacobs J S & Sheley R L (1999). Spotted knapweed, forbs and grass response to 2.4-D and N-fertilizer. Journal of Range Management 52: 482-488
22. MDM (2009). Meteorological data for Mersin, www. wunderground.com (Acces date: 2010)
23. Nichols J T & Mc Murphy W E (1969). Range Recovery and Production as İnfluenced by Nitrogen and 2.4-D Treatments. Journal of Range Management 1: 116- 119
24. Özaslan A (1996). The effects of ripping, nitrogen and herbicide applications on improvement of vegetation in Erzurum pastures. Ataturk University, Department of Field Crops, Master Thesis (Unpublished), Erzurum, pp. 1- 54
25. Pearson C J & Ison P L (1987). Agronomy of Grassland Systems. CAmbridge University Press, Cambridge
26. Rodney G L (2000). Leafy Spurge (Euphorbia esula) Control With Glyphosate Plus 2.4-D. Journal of Range Management 53:68-72
27. Roger L S, Celestine A D, Mary B H & James S J (2000). Spotted knapweed and grass response to herbicide treatments. Journal of Range Management.Society for Range Management. Volume 53: 176-182
28. Sheaffer C C, Peterson M A, McCalın M, Volene J J, Cherney J H, Johnson K D, Woodward W T & Viands D R (1995). Acid Detergent Fiber, Neutral Detergent Fiber Concentration and Relative Feed Value, North American Alfalfa İmprovement Conference, Minneapolis
29. TAN (1995). The determination of nitrogen according to kjeldahl using block digestion and steam distilation. Tecator Application Note AN 300, Tecator AB Sweden, pp. 1-11
30. TBLK (2007). Ç.Ü. Ziraat Fakültesi Toprak Bölümü Laboratuarı kayıtları, Adana
31. Thilenius J F, Smith D R & Brown G R (1974). Effect of 2.4-D on Composition and Production of an Alpine Plant Community in Wyoming. Journal of Range Management 27(2): 140-142
32. Tükel T, Hatipoğlu R, Hasar E, Çeliktaş N & Can E (1996). Azot ve Fosfor Gübrelemesinin Çukurova Bölgesinde Tüylü Sakalotu’nun (Hyparrhenia hirta (L.) Stapf) Dominant Olduğu Bir Mer’anın Verim ve Botanik Kompozisyonuna Etkisi Üzerinde Bir Araştırma. Türkiye 3. Çayır-Mer’a Yem Bitkileri Kongresi, 17-19 Haziran 1996, Erzurum, s. 59-65
33. Van Soest P J (1985). Composition, fiber quality, and nutritive value of forages. (E. Heath, F. Barnes, S. Metcalfe eds.). Forages, Iowa State University Press, Iowa, s. 412-421
34. Vallentine J F (1989). Range Development and Improvements, Academic Pres Inc. New York, s. 523