Investigations on Using Protected Protein in Ruminants Nutrition 1. The In Situ Rumen Degradability Characteristics of Protected Proteins

Abstract

This research was carried out to determine the in situ rumen degradability characteristics of protected proteins. Sunflower meal SFM , cottonseed meal CSM and soybean meal SBM were used as protein sources. SFM, CSM and SBM treated with formaldehyde at the level of 1.1, 0.9 and 0.6 % of crude protein contents. Three heads rumen cannulated Merino rams were used as animal material in the study. Both SFM, CSM, SBM and formaldehyde treated SFMf, CSMf, SBMfwere incubated in the rumen for 2, 4, 8, 12, 16, 24 and 48 hours. At the end of 48 hours of rumen incubation, degradability for dry matter of SFM, SFM r, CSM, CSMf, SBM and SBMf were found as 79.45, 49.51, 59.65, 44.53, 95.37 and 76.36 %; organic matters degradability as 78.15, 47.01, 55.43, 37.28, 93.07 and 73.68 %; crude protein degradability as 95.58, 39.14, 70.20, 55.41, 93.86 and 60.08 %, respectively. Effective ruminal degradability of dry matter for SFM, SFM,, CSM, CSM f, SBM and SBMf were 60.07, 26.89, 39.76, 31.55, 63.08 and 35.24 %; organic matters 57.61, 23.40, 35.03, 27.47, 62.70 and 34.04 %; crude protein 66.12, 30.74, 45.07, 38.40, 68.35 and 41.23 %, respectively. Results indicated that, formaldehyde treatment decreased ruminal dry matter, organic matters and crude protein degradabilities of SFM, CSM and SBM. This treatment also decreased in ruminal potential degradabilities, degradation rate constants and effective degradability of dry matter, organic matters and crude protein of the meals.

Keywords

• protected protein, In situ rumen degradability

Ruminantların Beslenmesinde Korunmuş Protein Kullanımı Üzerinde Araştırmalar 1. Korunmuş Proteinlerin In Situ Rumen Parçalanabilirlik Özellikleri

Abstract

Bu araştı rma, korunmuş proteinlerin in situ rumen parçalanabilirlik özelliklerinin saptanmas ı amac ı ile düzenlenmiştir. Ara şt ı rmada protein kayna ğı olarak ayçiçeğ i tohumu küspesi ATK , pamuk tohumu küspesi PTK ve soya küspesi SK kullan ı lmışt ı r. ATK, PTK ve SK ham protein içeriklerinin s ı ras ı yla % 1.1, 0.9 ve 0.6' s ı düzeyinde formaldehit ile i ş lenmiştir. Ara ştı rmada hayvan materyali olarak rumen kanülü tak ı l ı 3 baş Merinos koç kullan ı lm ışt ı r. Hem ATK, PTK, SK hem de formaldehit ile i şlenmiş ATKf, PTKf, SKf2, 4, 8, 12, 16, 24 ve 48 saat süre ile rumende inkübe edilmişlerdir. 48 saatlik rumen inkubasyonu sonucunda ATK, ATKf, PTK, PTK,, SK ve SKf' nin kuru madde parçalanabilirliğ i s ı ras ı yla % 79.45, 49.51, 59.65, 44.53, 95.37 ve 76.36; organik maddeler parçalanabilirli ğ i % 78.15, 47.01, 55.43, 37.28, 93.07 ve 73.68; ham protein parçalanabilirli ğ i % 95.58, 39.14, 70.20, 55.41, 93.86 ve 60.08 olarak saptanm ıştı r. Bununla birlikte ATK, ATKr, PTK, PTKf, SK ve SKf ' nin rumen etkin kuru madde parçalanabilirli ğ i s ı ras ı yla % 60.07, 26.89, 39.76, 31.55, 63.08 ve 35.24; etkin organik maddeler parçalanabilirli ğ i % 57.61, 23.40, 35.03, 27.47, 62.70 ve 34.04; etkin ham protein parçalanabilirliğ i % 66.12, 30.74, 45.07, 38.40, 68.35 ve 41.23 olarak belirlenmi ştir. Sonuç olarak formaldehit ile i şleme, ATK, PTK ve SK ' nin rumen kuru madde, organik maddeler ve ham protein parçalanabilirlikleri ile kuru madde, organik maddeler ve ham proteinlerinin rumendeki potansiyel parçalanabilirliklerini, parçalanma h ı z sabitlerini ve etkin parçalanabilirliklerini dü şürmüştür.

Keywords

• korunmuş protein, In situ rumen parçalanabilirliği

References

1. Aky ı ld ı z, A. R. 1984. Yemler Bilgisi Laboratuvar Klavuzu. Ankara Üniv. Ziraat Fak. Yay. No:895, Ankara.
2. Antoniewicz, A. M., A. M. van Vuuren, C. J. van der Koelen and I. Kosmala, 1992. Intestinal digestibility of rumen undegraded protein of formaldehyde-treated feedstuffs measured by mobile nylon bag and in vitro technique. Anim. Feed Sci. and Technol., 39, 111-124.
3. Bhargava, P. K. and E. R. Orskov, 1987. Manual for the use of nylon bag technique in the evaluation of feedstuffs. The Rowett Research Institue. Bucksburn, Aberdeen, Scotland. Broderick, G. A., R. J. Wallace, E. R. Orskov and L. Hansen, 1988. Comparison of estimates of ruminal protein degradation by in vitro and in situ methods. J. Anim. Sci., 66, 1739-1745.
4. Church, D. C and J. P. Fontenot, 1979. Nitrojen metabolism and requirements. In: D.0 Church (Editor), Digestive Physiology and Nutrition of Ruminants. Volume 2-Nutrition. Oxford Press, Portland, Oregon, pp. 25-55.
5. Deniz, S. ve Ş. D. Tuncer, 1995a. Bitkisel protein kaynaklar ı n ı n formaldehit ile muamele edilmesinin, rumende kuru madde ve ham protein ile affektif protein y ı kı l ı m ı üzerine etkisi. Tr. J. of Vet. and Anim. Sci., 19, 1-8.
6. Deniz, S. ve Ş. D. Tuncer, 1995b. Bitkisel protein kaynaklar ı n ı n formaldehit ile muamele edilmesinin, ham besin maddelerinin sindirilme dereceleri ile baz ı kan ve rumen s ı v ı s ı metabolitlerine etkisi. Tr. J. of Vet. and Anim. Sci., 19, 9-15.
7. Erasmus, L. J. and T. J. Grove, 1986. The determination of a rate constant for the outflow of chromium-mordanted protein particles from the rumen of lactating dairy cattle. S. Afr. J. of Anim. Sci., 16, 72-76.
8. Filya, İ ., A. Karabulut, Ö. Canbolat, T. De ğ irmencioğ lu ve H. Kalkan, 2001. Bursa bölgesinde yeti ştirilen yem hammaddelerinin besleme değeri ve hayvansal organizmada optimum değ erlendirilme ko ş ulları n ı n in vivo ve in vitro yöntemlerle saptanmas ı üzerine ara şt ı rmalar. Uludağ Üniversitesi Ara şt ı rma Fonu Projesi Kesin Raporu. Proje no: 96/17.

9. Freer, M. and H. Dove, 1984. Rumen degradation of protein in sunflower meal, rapeseed meal and lupin seed placed in nylon bags. Anim. Feed Sci. and Technol., 11, 87-101.
10. Mehrez, A. Z. and E. R. Orskov, 1977. A study of the artificial fibre bag technique for determining the digestibility of feeds in the rumen. J. Agric. Sci., 88, 645-650.
11. Orskov, E. R. and I. McDonald, 1979. The estimation of protein degradability in the rumen from ı ncubation measurements weighed according to rate of passage. J. Agric. Sci., 92, 499-503.
12. Orskov, E. R., M. Hughes-Jones and I. McDonald, 1981. Degradability of protein supplements and utilization of undegraded protein by high producing dairy cows. In W. Haresign and D. J. A. Cole, Recent Developments in Ruminant Nutrition. Eds. Butterworth , London. pp.17-30.
13. SAS. 1988. Statistical Analysis System®. User's Guide: Statistics, Version 6 Edition. SAS Inst., Inc., Gary, NC. Smith, R. H. and A. B. McAllan, 1974. Some factors influencing the chemical composition of mixed rumen bacteria. Br. J. Nutr., 31, 27-34.
14. Subuh, A. M. H., T. G. Rowan and T. L. J. Lawrence, 1996. Effect of heat or formaldehyde treatment on the rumen degradability and intestinal tract apparent digestibility of protein in soya-bean meal and in rapeseed meals of different glucosinolate content. Anim. Feed Sci. and Technol., 57, 257-265.
15. Thomas, E., A. Trentle and W. Burroughs, 1979. Evaluation of protective agents applied to soybean meal and fed to cattle. I. Laboratory measurements. J. Anim Sci., 49, 1337-1345.
16. Yalç ı n, S., A. Şehu ve F. Karakaş , 1998. Ayçiçeğ i küspesinin formaldehit ve kan ile muamelesinin rumende parçalanma özellikleri ve etkin y ı k ı labilirli ğ i üzerine etkisi. Tr. J. of Vet. and Anim. Sci., 22, 503-509.