Ile de France IF X Akkaraman AK G 1 Erkek Kuzularına Ait Yapağı ları n Tekstil Sanayiinde Kullanım Yönünden Bazı Özellikleri

Öz

Bu araşt ı rma, Ile de France IF X Akkaraman AK G ı erkek kuzulardan elde edilen yapağı lar üzerinde gerçekleştirilmi ştir. Lif çap ı , hakiki, medullal ı ve kemp lif oran ı bakı m ı ndan omuz, son kaburga, but ve üç bölge ortalamas ı sı ras ı yla 28.8±0.81, 32.1±0.93, 35.7±1.01, 32.2±0.87 mikron ; %96.8±1.08, %96.2±1.27, %93.4±2.05, %95.5±1.43 ; %2.4±0.75, %2.5±0.68, %4.2±1.27, %3.0±0.88 ; %0.8±0.39, %1.3±0.69, %2.4±0.86, %0.6±0.54 olarak belirlenmi ştir. Araşt ı rma bulgular ı na göre, IFXAK G İ kuzular ı na ait yapağ' ı lar ı n strayhgran ve hali tipi iplik üretimine uygun olduklar ı ve yaln ı zca son kaburga bölgesinden örnek alman ı n incelik ve lif tipi oranlar ı bakı mı ndan tüm gömle ği temsil edebilece ğ i sonucuna var ı lm ışt ı r.

Anahtar Kelimeler

• Ile de France X Akkaraman G İ erkek kuzu
• yapağı özellikleri
• tekstil sanayii

Some Properties of Wools of Ile de France IF X Akkaraman AK Bi Male Lambs for Using in Textile Industry

Abstract

This research was carried out on wool from Ile de France IF X Akkaraman AK Bi male lambs. The means of shoulder, last rib, leg and three regions for fiber diameter, true, medullated and kempy f ı ber percentages were found as 28.8±0.81, 32.1±0.93, 35.7±1.01, 32.2±0.87 micron; 96.8±1.08%, 96.2±1.27%, 93.4±2.05%, 95.5±1.43%; 2.4±0.75, 2.5±0.68%, 4.2±1.27%, 3.0±0.88%; 0.8±0.39%, 1.3±0.69%, 2.4±0.86%, 0.6±0.54%, respectively. According to research fı ndings, It was concluded that the wools of IFXAK B i were suitable for the production strayhgarn and carpet yarn type and taking sample only from last rib section was represent all fleece for fiber diameter and type rates.

Keywords

• Ile de France X Akkaraman B i male lambs
• wool properties
• textile industry

References

1. Harmanc ı oğ lu, M. 1974. Yün ve Diğ er Deri Ürünleri. Lif Teknolojisi. İ zmir. Ege Üniv. Zir. Fak. S:227-285.
2. Başer, G. 1981. Kuzu yünü ve şetlant tipi iplikler. Atatürk'ün 100. Doğ um Yı l ı Uluslararas ı Tekstil Sempozyumu Kitab ı , İ zmir.S:235-242.
3. Harvey, W. R. 1987. User's Guide for LSMLMWPC —1 Version Mixed Model Least-Squares and Maximum Likelihood Computer Program. Ohio State Üniv. Columbus, Mimeo.
4. Alt ı n, T. 1992. Akkaraman Kuzular ı n ı n Yapağ ı Özeliklerinî Etkileyen Baz ı Çevre Faktörleri ve Bu Özellikler Bak ı m ı ndan Fenotipik Parametreleri. Yüz. Yı l. Üniv. Fen. Bil. Ens. Zootekni Anabilim Dal ı .(Doktora Tezi).
5. Özsoy, M. K., H. Emsen ve H. Hano ğ lu, 1989. Tuj koyunu yapağı lar ı n ı n hal ı tipi özelliklerine göre de ğ erlendirilmesi. Doğa Türk. Vet. ve Hay. Derg.13(3):294-310.
6. Özcan, H., T. Ak ı ve H. Sar ı gül, 1973. Kı v ı rc ı k ve (Texe! Koç x Kı vı rc ı k Koyun) Flmelezlerinde yapa ğı özellikleri. TOB İ TAK IV. Bilim Kongresi Kitab ı , Adana.
7. Yalç ı n, B. C ve S. Ayabakan, 1977. Da ğ l ı ç koyunlar ı n ı n verimlerinin geli ştirilmesinde rambouillet ı rklar ı ndan yararlanma olanaklar ı . 2. Canl ı ağı rl ı k, yapağı verimi ve yapa ğı özelikleri. Istanbul Only. Vet. Fak. Derg. 3 (1-2) 28-45.
8. Tellioğ lu, S. 1980. Alpaslan ve Iğd ı r Devlet Üretme Çiftlikleri Merinosları n ı n sanayide kullan ı l ı rl ı k yönünden yapağı özellikleri. TÜBİTAK VII. Bilim Kongresi, VHAG Tebliğleri, 453-469, Ankara.

9. Özsoy, M. K ve Y. Vanl ı , 1991. Türkiye'de Yetiştirilen Yerli Koyun Yapağı lar ı n ı n Hal ı Yapağı Tipi Özelliklerine Göre Değerlendirilmesi. Uluslar Aras ı Deri, Kı l ve Yapağı Sempozyumu Kitab ı , Çukurova Üniv. Zir. Fak. 6-9.
10. Utkanlar, N., F. İ meryüz., S. Müftüoğlu ve K. Öznacar, 1965. Merinos x Karakaya Melezlerinin önemli yapa ğı özellikleri ve benzen (benzol) metodu ile elyaf tiplerinin tespiti. Lal. Zoo. Araş. Ens. Der, (1-2) 5-18.
11. Düzgüneş, O ve P. Erdoğan, 1968. Orta Anadolu Şartlar ı nda Çeşitli Merinos x Akkaraman Melezlerinin Verimle Ilgili Özellikleri Üzerinde Mukayeseli Ara şt ı rmalar. Ankara Üniv. Zir. Fak. Yay. 312.