1962-1980 Arasında Anayasa Mahkemesi ve Siyasal Aktörlerin İlişkisi: Hegemonik Koruma Tezi’ne Eleştirel Bir Yaklaşım

Anayasa Mahkemesi kurulduğu 1962 yılından bu yana, sadece TBMM kararlarını iptal etmekle kalmayıp, aynı zamanda en tartışmalı siyasi konularda da konum alan önemli bir aktör olarak ortaya çıkmıştır. Bu nedenle, Mahkeme’nin rolünü ve diğer siyasi aktörlerle ilişkilerini açıklayan geniş bir literatür oluşmuştur. Bu makalenin iki temel amacı vardır: (i) 1962-1980 yılları arasında Mahkeme ile diğer siyasi aktörler arasındaki ilişkileri analiz etmek ve (ii) bu ilişkinin gelişimini ve doğasını açıklayan alternatif bir teorik çerçeve önermek. Makalede Ran Hirschl'ün Hegemonik Koruma Tezi aracılığıyla Anayasa Mahkemesinin rolünü açıklayan baskın görüş eleştirilecek ve Joel Migdal’ın Toplum-içinde-Devlet yaklaşımına dayanarak alternatif ve daha nüanslı bir açıklama önerilecektir.

The Constitutional Court of Turkey (CCT), since its establishment in 1962, emerged as a significant actor that not only overrules the decisions of the Parliament but also takes part in most divisive political issues. Hence, there has been a growing literature explaining its role and relations with other political actors. The primary purpose of this article is twofold: (i) analyzing the relations between the Court and other political actors between 1962 and 1980 and (ii) proposing an alternative theoretical framework to explain the development and the nature of this relationship. The article challenges the dominant view explaining the CCT's role through Ran Hirschl’s Hegemonic Preservation Thesis and proposes an alternative, more nuanced explanation based on Joel Migdal’s State-in-Society approach.