Examining the Relationship Between Family Belonging and Sense of Coherence in the Family Among University Students in Emerging Adulthood

Öz

This study aimed to examine the relationship between university students’ levels of family belonging and their levels of sense of coherence (consistency) within the family. A total of 346 university students participated in the study. The levels of family belonging and sense of coherence were analyzed using the Mann-Whitney U and Kruskal-Wallis tests. The relationship between students’ levels of family belonging and their family sense of coherence was determined using the Spearman-Brown correlation coefficient. The results revealed a significant positive correlation between students’ levels of family belonging and their sense of coherence within the family. A significant difference was found between the scores on the subscale of family belonging and the number of siblings. Specifically, students with one sibling reported higher levels of family belonging compared to those with two siblings. Additionally, scores on the comprehensibility dimension significantly differed by gender, with female participants scoring higher than male participants.

Anahtar Kelimeler

• Family belonging
• sense of integrity (consistency) in the family
• family
• university students.

Beliren Yetişkinlik Dönemindeki Üniversite Öğrencilerinde Aile Aidiyeti ile Ailede Bütünlük (Tutarlılık) Duygusu Arasındaki İlişkinin İncelenmesi

Öz

Bu araştırmada üniversite öğrencilerinin aile aidiyeti düzeyleri ile ailede bütünlük (tutarlılık) duygusu düzeyleri arasındaki ilişkinin incelenmesi amaçlanmıştır. Çalışmaya 346 üniversite öğrencisi katılmıştır. Öğrencilerin aile aidiyeti düzeyleri ile ailede bütünlük duygusu düzeyleri Mann Whitney U ve Kruskal Wallis testleri ile incelenmiştir. Öğrencilerin aile aidiyeti ile ailede bütünlük (tutarlılık) duygusu düzeyleri arasındaki ilişki ise Spearman Brown Korelasyon Katsayısı ile belirlenmiştir. Araştırma sonucunda öğrencilerin aile aidiyeti düzeyleri ile ailede bütünlük (tutarlık) duygusu düzeyleri arasında pozitif yönde anlamlı ilişki bulunmuştur. Katılımcıların aile aidiyeti alt ölçeğinden aldıkları puanlar ile kardeş sayısı arasında anlamlı bir farklılık tespit edilmiştir. Buna göre katılımcılardan bir kardeşi olanların, 2 kardeşi olanlara göre aile aidiyeti düzeyleri daha yüksek bulunmuştur. Ayrıca katılımcıların anlaşılabilirlik puanları cinsiyete göre anlamlı bir farklılık göstermekte ve kadın katılımcıların erkeklere göre anlaşılabilirlik puanları daha yüksek bulunmuştur.

Anahtar Kelimeler

• Aile aidiyeti
• ailede bütünlük (tutarlılık) duygusu
• aile
• üniversite öğrencileri.

Kaynakça

1. Akın, G., & Soydan, M. (2015). Ailede bütünlük ve gençlerin psikososyal gelişimi. Türk Psikoloji Dergisi, 30(4), 223–234.
2. Anant, S. S. (1967). Belongingness and mental health: Some research findings. Acta Psychologica, 26, 391-396.
3. Antonovsky, A. (1979). Health,stres and coping. Jossey-Bass.
4. Antonovsky, A. (1987). Unraveling mystery of health. San Francisco: Jossey-Bass.
5. Antonovsky, A. (1988). Unravelling the mystery of health: How people manage stress and stay well. San Francisco: Jossey-Bass.
6. Antonovsky, A., & Sourani, T. (1988). Family sense of coherence and family adaptation. Journal of Marriage and the Family, 79-92.
7. Arı, E., & Güler, Y. (2019). Ergenlerde öznel iyi oluş, kimlik statüleri ve aile bütünlük duygusu arasındaki ilişkinin incelenmesi (Yüksek lisans tezi). İstanbul Ticaret Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü.
8. Arnett, J. J. (2000). Emerging adulthood: A theory of development from the late teens through the twenties. American Psychologist, 55(5), 469–480. https://doi.org/10.1037/0003-066X.55.5.469

9. Arnett, J. J. (2005). The developmental context of substance use in emerging adulthood. Journal of Drug Issues, 35, 235–254. https://doi.org/10.1177/002204260503500202
10. Arnett, J. J. (2007). Emerging adulthood: What is it, and what is it good for? Child Development Perspectives, 1(2), 68–73. https://doi.org/10.1111/j.1750-8606.2007.00016.x
11. Arnett, J. J. (2011). Emerging adulthood(s): The cultural psychology of a new life stage. In L. A. Jensen (Ed.), Bridging cultural and developmental approaches to psychology: New syntheses in theory, research, and policy (pp. 255–275). Oxford University Press. https://doi.org/10.1093/acprof:oso/9780195383430.003.0012
12. Aslantürk, H., Kesen, N. F., & Daşbaş, S. (2020). Üniversite Öğrencilerinin Aile Aidiyetinin Aile İlişkileri Açısından İncelenmesi. Toplum ve Sosyal Hizmet, 31(4), 1579-1598. https://doi.org/10.33417/tsh.739505
13. Atak, H. (2011). Beliren yetişkinlik: Yeni bir yaşam döneminin Türkiye'de incelenmesi. Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Ankara Üniversitesi.
14. Atak, H., & Çok, F. (2010). İnsan yaşamında yeni bir dönem: Beliren yetişkinlik. Çocuk ve Gençlik Ruh Saǧlıǧı Dergisi, 17(1), 39-50.
15. Aydın, A., & Gürcan, M. (2017). Beliren yetişkinliğin boyutları ve ebeveyn tutumlarının kimlik gelişimine etkisi (Yayımlanmamış yüksek lisans tezi). Ankara Üniversitesi, Ankara.
16. Aydın, A., & Özyürek, A. (2024). Yetişkinlerin çocuklukta ebeveynleştirilme düzeyleri ile aile bütünlük duyguları arasındaki ilişki ve etkileyen faktörler. Fırat Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 34(1), 351-367. https://doi.org/10.18069/firatsbed.1318229
17. Bryant, C. M., & Conger, R. D. (2002). The family context in adolescent development: Advances in research and theory. Journal of Adolescence, 25(1), 31–50. https://doi.org/10.1006/jado.2001.0451
18. Can, A. (2024). SPSS ile bilimsel araştırma sürecinde nicel veri analizi. Pegem Akademi.
19. Cohen, J. (1988). Statistical power analysis for the behavioral sciences (2nd ed.). Hillsdale, NJ: Lawrence Erlbaum Associates.
20. Çeçen, A. R. (2007). Aile Bütünlük (Tutarlılık) Duygusu Ölçeği (Abdö-K) kısa formunun Türkçeye uyarlanması: geçerlik ve güvenirlik çalışmaları. Kuram ve Uygulamada Eğitim Bilimleri, 7(3), 1199-1220.
21. Çeçen, A. R. (2008). Üniversite öğrencilerinde yaşam doyumunu yordamada bireysel bütünlük (tutarlılık) duygusu, aile bütünlük duygusu ve benlik saygısı. Journal of Theory & Practice in Education (JTPE)/Eğitimde Kuram ve Uygulama, 4(1).
22. Çeçen, A. R., & Mert, M. A. (2023). Sense of coherence, family sense of coherence and psychological distress: The mediating role of self satisfaction. International Journal of Mental Health and Addiction, (2), 1579–1593. https://doi.org/10.1007/s11469-023-01185-w
23. Çok, F., & Atak, H. (2015). Emerging adulthood in Turkey: Does it (yet) exist?. Online Journal of Counseling & Education, 4(3).
24. De Leeuw, F., Kalmijn, M., & Van Gaalen, R. (2021). Family size and parental investment: Effects on sibling relationships and child outcomes. European Journal of Population, 37(2), 423–447.
25. Fuligni, A. J., Tseng, V., & Lam, M. (1999). Attitudes toward family obligations among American adolescents with Asian, Latin American, and European backgrounds. Child Development, 70(4), 1030–1044. https://doi.org/10.1111/1467-8624.00075
26. Gök, E., & Kocayörük, E. (2019). Temel psikolojik ihtiyaçlar, aile aidiyeti ve ebeveyn algısı değişkenlerinin öznel iyi oluş üzerindeki etkisi. Aile Psikolojik Danışmanlığı Dergisi, 2(2), 21-51.
27. Güler, M. (2019). Ergenlerde öznel iyi oluş, kimlik statüleri ve aile bütünlük duygusu arasındaki ilişki. İstanbul Ticaret Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 18(35), 1-20.
28. Güner, F., Cömert, E., & Öztorun, M. (2023). Öğretmenlerin Aile Aidiyeti ile İlgili Düşüncelerinin İncelenmesi. ESAR Journal, 4(1), 18-31. https://doi.org/10.5281/zenodo.13294673
29. Hagerty, B. M., & Patusky, K. (1995). Developing a measure of sense of belonging. Nursing Research, 44(1), 9-13. https://doi.org/10.1097/00006199-199501000-00003
30. Hair, J. F., Black, W. C., Babin, B. J., & Anderson, R. E. (2014). Multivariate data analysis (7th ed.). Harlow: Pearson Education Limited.
31. Kınıklı, E. N. (2021). Genç yetişkinlerde sosyal medya bağımlılığının aile bütünlük duygusu ve saldırganlık davranışı ile ilişkisinin incelenmesi (Yayımlanmamış Yüksek lisans tezi, İstanbul Gelişim Üniversitesi Lisansüstü Eğitim Enstitüsü).
32. King, V., & Boyd, L. M. (2016). Factors associated with perceptions of family belonging among adolescents. Journal of Marriage and Family, 78(4), 1114-1130. https://doi.org/10.1111/jomf.12322
33. Korkut, G., & Gençtürk, Z. (2020). Üniversite öğrencilerinin yalnızlık düzeyleri ile aile aidiyeti arasındaki ilişkinin incelenmesi. Avrasya Uluslararası Araştırmalar Dergisi, 8(24), 209-231. https://doi.org/10.33692/avrasyad.831622
34. Köse, F., & Şahin, N. (2018). Aile aidiyeti duygusunun Türk üniversite öğrencileri üzerindeki etkisi. Aile ve Toplum Araştırmaları Dergisi, 6(1), 15–29.
35. Küçükşen, K., Toptaş, T., & Çetin, S. N. (2023). Yetişkin bireylerde aile bütünlük duygusunun yaşam doyumu üzerindeki etkisi. Nevşehir Hacı Bektaş Veli Üniversitesi SBE Dergisi, 13(1), 119-130. https://doi.org/10.30783/nevsosbilen.1123493
36. Lindström,B. & Eriksson, M. (2011) From health education to healthy learning: Implementing salutogenesis in educational science. Scandinavian Journal of Public Health, 39(Suppl 6): 85–92. https://doi.org/10.1177/1403494810393560
37. Maslow, A. H. (1970). New introduction: Religions, values, and peak-experiences. Journal of Transpersonal Psychology, 2(2), 83-90.
38. Mavili, A., Kesen, Ö. G. D. N. F., & Daşbaş, Ö. G. D. S. (2014). Aile aidiyeti ölçeği: Bir ölçek geliştirme çalışması. Sosyal Politika Çalışmaları Dergisi, 33, 29–45. https://doi.org/10.21560/spcd.19507
39. Neuman, W. L. (2019). Toplumsal araştırma yöntemleri: Nicel ve nitel yaklaşımlar (Cilt I) (Ö. Akkaya, Çev.). Siyasal Kitabevi.
40. Olson, D. (2011). FACES IV and the Circumplex Model: Validation study. Journal of Marital and Family Therapy, 37(1), 64–80. https://doi.org/10.1111/j.1752-0606.2009.00175.x
41. Öztürk, A., & Yılmaz, D. (2017). Aile yapısının genç yetişkin psikolojisindeki yeri. Journal of Family Studies, 12(2), 45–60.
42. Roman, N. V., Balogun, T. V., Butler-Kruger, L., Danga, S. D., de Lange, J. T., Human-Hendricks, A., Khaile, F. T., October, K. R., & Olabiyi, O. J. (2025). Strengthening family bonds: A systematic review of factors and interventions that enhance family cohesion. Social Sciences, 14(6), Article 371. https://doi.org/10.3390/socsci14060371
43. Semerci, M., Bayram, M. N., & Koçak, O. (2023). Genç yetişkinlerin aile aidiyeti ve sosyal medya bağımlılığı ilişkisinde yalnızlığın aracı rolü. Sosyolojik Bağlam Dergisi, 4(3), 273–288. https://doi.org/10.52108/2757-5942.4.3.4
44. Smith, A. L., & Jones, R. M. (2018). Understanding gendered perceptions of family coherence: A cross-sectional analysis. Family Relations, 67(3), 341–354. https://doi.org/10.1111/fare.12291
45. Steelman, L. C., Powell, B., Werum, R., & Carter, S. (2002). Reconsidering the effects of sibling configuration: Recent advances and challenges. Annual Review of Sociology, 28, 243–269.
46. Taber, K. S. (2018). The use of Cronbach’s alpha when developing and reporting research instruments in science education. Research in Science Education, 48(6), 1273–1296. https://doi.org/10.1007/s11165-016-9602-2
47. Tariq, M., & Shams, T. (2020). Gender differences in family communication patterns and meaning-making in South Asian families. Journal of Family Studies, 26(4), 556–570. https://doi.org/10.1080/13229400.2019.1573894
48. TÜİK (2024). Yaş grubuna göre nüfus, https://nip.tuik.gov.tr/?value=YasGrubunaGoreNufus
49. Usta, M. (2019). Aile işlevselliğinin psikolojik ihtiyaçları karşılamadaki rolü. Aile Psikolojik Danışmanlığı Dergisi, 2(2), 1-20.
50. Yeter, S. İ. (2019). Üniversite öğrencilerinin mutluluk düzeylerinin aile aidiyeti ve manevi yönelimlerine göre yordanması (Yayımlanmamış Yüksek lisans tezi, Marmara Üniversitesi).