Taekwondo Antrenörlerinin İletişim Becerileri ile Liderlik Yönelimleri Arasındaki İlişkinin İncelenmesi

Öz

Bu çalışmanın amacı taekwondo antrenörlerinin iletişim becerileri ile liderlik yönelimleri arasındaki ilişkinin incelenmesidir. Nicel araştırma modelinin benimsendiği bu çalışmaya 71 erkek 39 kadın olmak üzere toplam 110 antrenör adayı katılmıştır. Çalışmada veri toplama aracı olarak antrenörlerin iletişim becerilerini ölçmek için geçerliliği ve güvenirliliği Korkut (1996) tarafından yapılmış olan “İletişim Becerilerini Değerlendirme Ölçeği” kullanılmıştır. Antrenörlerin liderlik yönelimlerini belirlemek için ise Bolman ve Deal (1990) tarafından geliştirilen, Türkçe uyarlama ve geçerlik güvenirliği Dereli’nin (2003) yaptığı “Liderlik Yönelim Ölçeği” ölçeği kullanılmıştır. Verilerin istatistiksel analizlerinde, bağımsız grupların karşılaştırılması için parametrik testlerden t testi ve ANOVA kullanılmıştır. İletişim Becerileri Ölçeği ile Liderlik Yönelimleri Ölçeği arasındaki ilişki için pearson korelasyon analizi yapılmıştır. Yapılan tüm analizlerde anlamlılık düzeyi 0,05 olarak alınmıştır. Sonuç olarak; cinsiyet değişkeni ile iletişim becerileri arasında istatistiksel olarak anlamlı fark tespit edilirken yaş aralığı, katılacağınız kademe, eğitim düzeyi, çalışma durumu ve meslek kategorilerinde istatistiksel olarak anlamlı bir sonuç bulunmamaktadır. Son olarak İletişim Becerileri Ölçeği ile Liderlik Yönelimleri Ölçeği alt boyutları arasında pozitif yönde orta düzeyde anlamlı ilişki olduğu tespit edilmiştir. Sonuç olarak, Taekwondo antrenör adaylarının iletişim becerileri arttıkça liderlik davranışlarında da pozitif yönde bir artış olduğu ve kadın antrenör adaylarının iletişim becerilerinin erkek adaylara göre daha yüksek olduğu söylenebilir. Katılımcı sayısı arttırılarak farklı spor branşlarında antrenörlerin iletişim becerilerinin ve liderlik yönelimleri incelenebilir. Benzer çalışmalar yapılması önerilebilir.

Anahtar Kelimeler

• Taekwondo antrenörü
• Liderlik yönelimleri
• İletişim becerileri

Investigation of the Relationship Between Communication Skills and Leadership Orientations of Taekwondo Coaches

Abstract

The aim of this study is the study of the relationship between the communication skills and leadership orientations of taekwondo coaches. A total of 110 coach candidates, including 71 men and 39 women, participated in this study, in which the quantitative research model was adopted. In the study, the "Communication Skills Assessment Scale", whose validity and reliability was conducted by Korkut (1996), was used to measure the communication skills of the coaches as a data collection tool. The “Leadership Orientation Scale” developed by Bolman and Deal (1990) and the Turkish adaptation and validity reliability of Dereli (2003) was used to determine the leadership orientations of the coaches. In the statistical analysis of the data, t-test and ANOVA, which are parametric tests, were used to compare independent groups. Pearson correlation analysis was performed for the relationship between Communication Skills Scale and Leadership Orientations Scale. The significance level was taken as 0.05 in all analyses made. As a result, while a statistically significant difference was found between the gender variable and communication skills, there was no statistically significant result in the age range, level of participation, education level, employment status and occupation categories. Finally, it was determined that there was a moderately significant positive correlation between the Communication Skills Scale and the Leadership Orientations Scale sub-dimensions. As a result, it can be said that as the communication skills of Taekwondo coach candidates increase, there is a positive increase in their leadership behaviors and the communication skills of female coach candidates are higher than male candidates. By increasing the number of participants, communication skills and leadership orientations of coaches in different sports branches can be examined. Similar studies can be recommended.

Keywords

• Taekwondo antrenörü
• Liderlik yönelimleri
• İletişim becerileri

References

1. Akyüz, H. (2020). Antrenör adaylarının genel öz yeterlilik ve iletişim düzeyleri arasındaki ilişkinin incelenmesi. Turkish Studies-Social Sciences, 15(8), 3371-3386.
2. Altıntaş, A., Çetinkalp, Z. K., ve Aşçi, F. H. (2012). Antrenör-Sporcu İlişkisinin Değerlendirilmesi: Geçerlik Ve Güvenirlik Çalışması. Spor Bilimleri Dergisi, 23(3), 119-128.
3. Amorose, A. J., & Anderson-Butcher, D. (2015). Exploring the independent and interactive effects of autonomy-supportive and controlling coaching behaviors on adolescent athletes’ motivation for sport. Sport, Exercise, and Performance Psychology, 4(3), 206.
4. Aspegren, K. (1999). Teaching and learning communication skills in medicine-a review with quality grading of articles. Medical Teacher, 21(6), 563-570.
5. Baker, J., Côté, J., ve Hawes, R. (2000). The relationship between coaching behaviours and sport anxiety in athletes. Journal of Science and Medicine in Sport, 3(2), 110-119.
6. Bayrak, E., ve Nacar, E. (2015). Profesyonel takım sporlarında görev yapan antrenörlerin iletişim beceri düzeylerinin araştırılması. Akademik Sosyal Araştırmalar Dergisi, 3(14), 391-405.
7. Behan, C. M. (2016). A comprehensive understanding of the coach-athlete relationship: a post- secondary. Canadian team sport perspective. Doctoral Dissertation.
8. Biçer, T. (2006). Şampiyonluğun psikolojisi. Beyaz Yayınları, İstanbul, s.6.

9. Bilir, F. P., Şahin, N., ve Sangün, L. (2019). Antrenör yetiştirme kurslarına katılan bireylerin liderlik davranış algılarının incelenmesi. Spormetre Beden Eğitimi ve Spor Bilimleri Dergisi, 17(2), 218-230.
10. Chelladurai, P., Saleh, S.D. (1980). Dimensions of leader behavior in sport: Development of a leadership scale. Journal of Sport Psychology, 2, 34-45. https://doi.org/10.1123/jsp.2.1.34.
11. Culver D. M., ve Trudel P. (2000). Coach-athlete communication within elite alpine ski team. Journal of Excellence, 3, 28-50.
12. Cynarski, W. J. (2019). General canon of the philosophy of karate and taekwondo. Ido Movement for Culture. Journal of Martial Arts Anthropology, 19(3), 24-32.
13. Dereli, M. (2003). A survey research of leadership styles of elementary school principles. Yüksek Lisans Tezi, Orta Doğu Teknik Üniversitesi Eğitim Fakültesi, Ankara.
14. Durukan, E., Can, S., ve Gök, A. (2007). Bir rekreasyon faaliyeti olarak üniversiteler arası müsabakalara katılan sporcu öğrencilerin liderlik davranışlarının (Anlayış Gösterme Boyutunda) karşılaştırılması. Spor Yönetimi ve Bilgi Teknolojileri Dergisi, 2(1), 23-30.
15. Durukan, E., Göktepe, M., ve Bozkuş, T. (2018). İlk öğretim ve ortaöğretim öğrencilerinin sosyalleşmeleri ve iletişim becerilerini geliştirmelerinde türk halk oyunlarının rolü (Balikesir Örneği). 3. Uluslararası Avrasya Spor Eğitim ve Toplum Kongresi, Tam metin Bildiri Kitabı, 15-15 Kasım 2018, Mardin,404-414.
16. Ersanlı, K., ve Balcı, S. (1998). İletişim becerileri envanterinin geliştirilmesi: Geçerli ve güvenirlik çalışması. Türk Psikolojik Danışma ve Rehberlik Dergisi, 2(10), 7-13.
17. Görür, D. (2001). Lise öğrencilerinin iletişim becerilerini değerlendirmelerinin bazı değişkenler açısından incelenmesi. Çukurova Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Yüksek Lisans Tezi, Adana.
18. Güder, F., Canbolat, B., ve Gunay, M. (2022). 12-14 Yaş Taekwondocularda Vücut Kompoziyonu Kuvvet ve Esneklik İlişkisinin İncelenmesi. Akdeniz Spor Bilimleri Dergisi, 5(1), 166- 175.
19. Gülbahçe, Ö. (2010). KK Eğitim Fakültesi öğrencilerinin iletişim becerilerinin incelenmesi. Atatürk Üniversitesi Beden Eğitimi ve Spor Bilimleri Dergisi, 12(2), 12-22.
20. Jones, W. H., Freemon J. H., ve Goswick, R. A. (1981). The persistence of loneliness: self and other determinent. Journal of Personality, 49(1), 27-48, 1981).
21. Jowett, S. (2007). Interdependence analysis and the 3 + 1Cs in the coach-athlete relationship. In S. Jowett & D. Lavallee (Eds.), Social psychology in sport (pp. 15-27). Champaign, IL: Human Kinetics.
22. Jowett., S. (2005). On repairing and enhancing the coach-athlete relationship. In S. Jowett &
23. Karasar, N. (2015). Bilimsel araştırma yöntemleri (28. basım). Ankara: Nobel Akademik Yayıncılık.
24. Kassing, J. W. ve Infate, D. A. (1999). Aggressive communication in the coach-athlete relationship. Communication Research Reports, 16(2), 110-120.
25. Kırkbir, F., Zengin, S., ve Aydemir, B. (2021). Elit seviyedeki taekwondo sporcularına göre antrenör davranışlarının incelenmesi. Spor Eğitim Dergisi, 5(2), 66-73. Retrieved from https://dergipark.org.tr/en/pub/seder/issue/62382/937130.
26. Konter, E. (2008). Futbolcuların ulusal takımlarda oynama sayılarına göre liderlik gücü algıları. Spormetre Beden Eğitimi ve Spor Bilimleri Dergisi, 6(2), 81-86.
27. Konter, E. (2009). Antrenörlerin ve sporcuların yaş gruplarına göre liderlik gücü algıları. Türk Psikolojik Danışma ve Rehberlik Dergisi, 4(31), 61-68.
28. Korkut, F. (1996): İletisim Becerilerini Değerlendirme Ölçeği’nin geliştirilmesi: güvenirlik ve geçerlik çalışmaları. Psikolojik Danısma ve Rehberlik Dergisi, 2(7), 18-23.
29. Korkut, F. (1997). Üniversite öğrencilerinin iletişim becerilerini değerlendirmeleri. [Transl. Evaluating communication skills of university students]. IV International Educational Sciences Congress, 4: 208- 218. 10-12 September 1997, Anadolu University, Eskişehir.
30. Korkut, F. (2005). Communication skills training program for adults. Hacettepe University Journal of Education, 28, 143-149. M. Jones (Eds.), Thepsychology of coaching (pp. 14-26). Sport and Exercise Psychology Division. Leicester: The British Psychological Society.
31. Mutlu, O., Akoğlu, E., Şentürk, E., Ağılönü, A., ve Özbey, Ö. (2019). Antrenör adaylarının iletişim ve liderlik becerilerinin incelenmesi. Spormetre Beden Eğitimi ve Spor Bilimleri Dergisi, 17(1), 167-177.
32. Newman, M. (1994). Stepfamily realities: How To overcome difficulties and have a happy family. New Harbinger Publications, Inc., 5674 Shattuck Avenue, Oakland, CA 94609 (Hardcover: ISBN-879237-70-9; paperback: ISBN-879237-69-5, US: $13.95; Canada: $20.95).
33. Özbey, Ö., ve Yılmaz, B. (2021). Türkiye olimpik hazırlık merkezlerinde görev yapan antrenörlerin liderlik ve iletişim beceri düzeylerinin sporcular tarafından değerlendirilmesi. Spormetre Beden Eğitimi ve Spor Bilimleri Dergisi, 19(3), 96-106. DOI: 10.33689/spormetre.868469.
34. Reinboth, M., Duda, J. L. ve Ntoumanis, N. (2004). Dimensions of coaching behavior, need satisfaction, and the psychological and physical welfare of young athletes. Motivation and Emotion, 28(3), 297-313.
35. Reinboth, M., Duda, J. L., ve Ntoumanis, N. (2004). Dimensions of coaching behavior, need satisfaction, and the psychological and physical welfare of young athletes. Motivation and emotion, 28(3), 297-313.
36. Rhind, D. J. A., Jowett, S., ve Yang, S. X. (2012). A comparison of athletes' perceptions of the coach-athlete relationship in team and ındividual sports. Journal of Sport Behavior, 35(4).
37. Rocchi, M. A., Pelletier, L. G., ve Couture, A. L. (2013). Determinants of coach motivation and autonomy supportive coaching behaviours. Psychology of Sport and Exercise, 14(6), 852-859.
38. Sarı, İ., Soyer, F., ve Yiğiter, K. (2012). The relationship among sports coaches'perceived leadership behaviours, athletes'communication skills and satisfaction of the basic psychological needs: a study on athletes. International Journal of Academic Research, 4(1).
39. Selağzı, S., ve Çepikkurt, F. (2014). Antrenör ve sporcu iletişim beceri düzeylerinin belirlenmesi. CBÜ Beden Eğitimi ve Spor Bilimleri Dergisi, 9(1), 11-18.
40. Sevinç, D. (2021). Taekwondo’nun Olimpik Branşı Olan Gyorugi Dalının Özellikleri ve Yenilikleri Üzerine Bir İnceleme. Anatolia Sport Research, 2(2).
41. Sunay, H. (2017). Spor yönetimi (3. Bs.). Ankara: Gazi Kitabevi.
42. Tapşın, F. O., Bayazıt, B., Aydemir, A., ve Tapşın, F. O. (2020). Bireysel ve takım sporlarındaki antrenörlerin liderlik davranışları yönelimlerinin bazı değişkenlere göre belirlenmesi (Sakarya İli Adapazarı İlçesi Örneği). Electronic Turkish Studies, 15(5).
43. Tekin, N., Kepceoğlu, İ., İpekoğlu, A., ve Bülbül, A. (2021). Analysis of the mathematical thinking levels of individual and team athletes in terms of different variables. International Journal of Psychology and Educational Studies, 8(2), 148-157.
44. Ural, A., ve Kılıç, İ. (2006). Bilimsel araştırma süreci ve SPSS ile veri analizi. Ankara: Detay Yayıncılık.
45. Yılmaz, İ., Çimen, Z., ve Bektaş, F. (2009). Sporcu algılamalarına göre bireysel ve takım sporu antrenörlerinin iletişim beceri düzeylerinin karşılaştırılması. Atatürk Üniversitesi Beden Eğitimi ve Spor Bilimleri Dergisi, 11(4), 52-57.