Halk Oyuncuların Serbest Zaman Doyum ve Mutluluk Düzeylerinin İncelenmesi

Abstract

Halk oyuncular ile gerçekleştirilen bu araştırmanın amacı halk oyuncuların serbest zaman doyum ve mutluluk düzeylerinin incelenmesidir. Bu kapsamda ilgili araştırmanın evren örneklem gurubu Alanya ilinde halk oyuncu olan 75 halk oyuncu katılım sağlanmıştır. Bu kapsamda ilgili veriler halk oyunculardan Google formlar ile toplanmıştır. Araştırmada veri toplanma aracılı olarak kısa Oxford mutluluk ve serbest zaman tatmin ölçeği kullanılmıştır. Çalışma kapsamında elde edilen verilerin analizinde SPSS 26.0 programından yararlanılmıştır. Araştırmada analizlere geçilmeden önce verilerin normalliği, çarpıklık ve basıklık değerlerine bakılarak incelenmiştir. Halk oyunculardan elde edilen verilerin çarpıklık ve basıklık değerleri -1,5 + 1,5 referans değerleri arasında yer aldığı için normal dağılım kabul edilmiştir (Tabachnick ve Fidell, 2013). Dolayısıyla araştırmada parametrik testlerden bağımsız örneklem t testi, tek yönlü varyans analizi ve Pearson korelasyon analizi yapılmıştır. Halk oyuncuların serbest zaman ve mutluluk düzeylerinin incelenmesi amacıyla gerçekleştirilen bu araştırmada sonuç olarak; erkek halk oyuncuların serbest zaman doyum düzeylerinin kadın halk oyuncularına oranla daha yüksek olduğu, eğitim durumu düştükçe buna bağlı olarak mutluluğunda etkilendiği tespit edilmiştir.

Keywords

• Halk Oyunları
• Serbest Zaman
• Doyum
• Mutluluk

Examination of the Leisure Time Satisfaction and Happiness Levels of Folk Dancers

Abstract

The aim of this research conducted with folk dancers is to examine the leisure time, satisfaction and happiness levels of folk dancers. In this context, the universe sample group of the relevant research was 75 folk dancers in Alanya. The relevant data was collected from folk dancers through Google forms. In the study, short Oxford happiness and leisure time satisfaction scale was used as a data collection medium. SPSS 26.0 program was used in the analysis of the data obtained within the scope of the study. In the study, the normality of the data was examined by looking at the skewness and kurtosis values before the analysis. Since the skewness and kurtosis values of the data obtained from folk dancers are between -1.5 + 1.5 reference values, the normal distribution is accepted (Tabachnick and Fidell, 2013). Therefore, sample t test, one-way analysis of variance and Pearson correlation analysis independent of parametric tests were performed in the study. As a result of this research, which was carried out to examine the leisure time and happiness levels of folk dancers, it was found that the leisure time satisfaction levels of male folk dancers were higher than female folk dancers, and as the education level decreased, happiness was affected accordingly.

Keywords

• Folk Dances
• Leisure Time
• Satisfaction
• Happiness

References

1. Ağaoğlu, Y.S., & Boyacı, M. (2013). Serbest zaman eğitimi. Spor Yönetimi ve Bilgi Teknolojileri Dergisi, 8(1), 1306-4371.
2. , N., J. R., Garcia, J. R., & Jimeno, J. F. (2004). The impact of unemployment on ındividual well-being in the EU”. Europen Network of Economic Policy Research Institutes, Working Paper, No 29.
3. Aıalhennaw, M. (2023). Gençlik merkezlerinde sunulan rekreasyonel faaliyetlerin serbest zaman okuryazarlığı açısından incelenmesi. Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi, İstanbul Aydın Üniversitesi, Lisansüstü Eğitim Enstitüsü, Beden Eğitimi ve Spor Anabilim Dalı, İstanbul.
4. Akay, B. (2021). Beden eğitimi ve spor öğretmenlerinin serbest zaman doyumu ile öz yeterlik inançları arasındaki ilişkinin incelenmesi. Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi. Bartın Üniversitesi Lisansüstü Eğitim Enstitüsü Beden Eğitimi ve Spor Anabilim Dalı, Bartın.
5. Altuntaş, S. B. (2023). Halk eğitim kursiyerlerinin rekreasyon farkındalık, serbest zaman doyum ve mental iyi oluş düzeylerinin incelenmesi. Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Kocaeli Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Spor Yöneticiliği Anabilim Dalı, Kocaeli.
6. Altuntaş, S. B., Başaran, Z., & Çakmak, G. (2022). Rekreatif aktivitelerin kadınlarda serbest zaman doyum ve öz güven düzeylerine etkisi. The Online Journal of Recreation and Sports, 11(2), 29-38.
7. Ardahan, F., & Yerlisu-Lapa, T. (2010). Üniversite öğrencilerinin serbest zaman tatmin düzeylerinin cinsiyete ve gelire göre incelenmesi. Spor Bilimleri Dergisi, 21(4), 129–136.
8. Aslan, O. (2023). Doğu anadolu bölgesi’nde görev yapan akademisyenlerin boş zaman aktivitelerine katılımlarına engel olan faktörler ile mutluluk ve yaşam tatminlerinin incelenmesi. Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Muş Alparaslan Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Beden Eğitimi ve Spor Anabilim Dalı, Muş.

9. Ayhan, B., & Özel, B. (2020). Examining the relationship between leisure attitude and life satisfaction levels of university students. International Journal of Sport Culture and Science, 8(3), 154- 166.
10. Beard, J.G., & Ragheb, M.G. (1980). Measuring leisure satisfaction. Journal of LeisureResearch, 12(1): 20–33 Büyüköztürk, Ş., Kılıç-Çakmak, E., Akgün, Ö., Karadeniz, Ş., & Demirel, F. (2008). Bilimsel araştırma yöntemleri (14. Baskı). Ankara: Pegem Yayınları.
11. Cumalıoğlu, Y. (2020). Müthiş psikoloji/Sevme kusurları (1. Basım). Destek Yayınları.
12. Demiral, S. (2018). Açık alan rekreasyonuna katılan bireylerin serbest zaman tatmin düzeylerinin incelenmesi: Şavşat -karagöl örneği. Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Batman Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Batman.
13. Diener, E. (1984). Subjective well-being. Pyschological Bulletin, 3(95), 542- 575.
14. Dikici, İ. (2020). Serbest zamanlarını gençlik merkezlerinde değerlendiren üniversite öğrencilerinin serbest zaman doyum, yaşam doyumu ve mutluluk düzeylerinin incelenmesi. Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi. Muğla Sıtkı Kocaman Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Rekreasyon Anabilim Dalı, Muğla.
15. Doğan, T., & Çötok, N. A. (2011). Oxford mutluluk ölçeği kısa formunun Türkçe uyarlaması: Geçerlik ve güvenirlik çalışması [Adaptation of the short form of the Oxford happiness questionnaire into Turkish: A validity and reliability study]. Türk Psikolojik Danışma ve Rehberlik Dergisi, 4(36), 165-172.
16. Du Cap, M. C. (2002). The perceived ımpact of the acadia advantage program on the leisure lifestyle and leisure satisfaction of the students at Acadia University. Unpublished master thesis, Arcadia University, Wolfville.
17. Fraenkel, J. R., & Wallen, N. E. (2009). How to design and evaluate research in education (Seventh edition). New York: McGraw-Hill Higher Education.
18. Froom, E. (1995). Erdem ve mutluluk. A. Yörükan (çev.). İstanbul: Türkiye İş Bankası Yayınları.
19. Gençoğlu, C., & M. Yılmaz (2014). The effect of emotional awareness education, based on emotion focused therapy, on young adults, levels of optimism, The Journal of Happiness & Well-Being, 2(1), 51-62.
20. Gümüş, H., Işık, Ö., Karakullukçu, Ö., & Yıldırım, İ. (2014). Ortaöğretim kurumlarında serbest zaman fiziksel aktivite kısıtlayıcıları. International Journal of Sport Culture and Science, 2(Special Issue 1), 814-825.
21. Güvendi, E. B. (2023). Devlet ve özel öğretim kurumlarında çalışan öğretmenlerin serbest zaman doyumu ve rekreatif etkinliklere katılım engellerinin incelenmesi. Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Selçuk Üniversitesi, Sağlık Bilimleri Enstitüsü, Rekreasyon Anabilim Dalı, Konya.
22. Hall, C. M., & Page, S. J. (2014). The geography of tourism and recreation: Environment, place and space. Routledge.
23. Hefferon, K. I., & Boniwell, I. (2018). Pozitif psikoloji; kuram, araştırma ve uygulamalar. T. Doğan, (çev.). Ankara: Nobel Akademik Yayıncılık.
24. Hills, P., & Argyle, M. (2002). The Oxford Happiness Questionnaire: A compact scale for the measurement of psychological well-being. Personality and Individual Differences, 33(7), 1073-1082.
25. İşleroğlu, S. (2012). Lise öğrencilerinde öznel iyi oluşun benlik saygısı, sosyal yetkinlik beklentisi ve duyguları ifade etme eğilimine göre yordanması. Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi. Ege Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, İzmir.
26. Kalyoncu, H., & Erboğa, Ç. (2012). Mutluluk için duygu eğitimi. Ebook Collection At Ebscohost, 23– 24.
27. Kangal, A. (2013). Mutluluk üzerine kavramsal bir değerlendirme ve türk hanehalki için bazı sonuçlar. Elektronik Sosyal Bilimler Dergisi, 12(44), 214-233.
28. Karaküçük, S. (2014). Rekreasyon: Boş zamanları değerlendirme. (Geliştirilmiş 7. Baskı) Ankara: Gazi Kitabevi
29. Karasar, N. (2010). Bilimsel araştırma yöntemi. Ankara: Nobel Yayın Dağıtım.
30. Karlı, Ü., Polat, E., Yilmaz, B., & Koçak, M. S. (2008). Serbest Zaman Tatmin Ölçeği Nin Sztö uzun versiyon geçerlilik ve güvenilirlik çalışması. Spor Bilimleri Dergisi, 19(2) ,80–91.
31. Lu, L., & Shih, J. B. (1997). Sources of happiness: A qualitative approach. The Journal of Social Psychology, 137(2), 181-187.
32. Önder, Ö. K., & Bilgin, Ü. (2022). Covid-19 pandemi sürecinde spor bilimleri öğrencilerinin serbest zaman doyumlarının sosyo-demografik değişkenlere göre incelenmesi. Anatolia Sport Research, 3(1), 33-46
33. Örteş, G. (2010). Gençlik ve spor il müdürlüklerine bağlı gençlik merkezlerinin 15-26 yaş arasındaki gençler tarafından bilinirlik düzeyi (Kocaeli İli Uygulanması). Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Marmara Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü, İstanbul.
34. Stebbins, R. A. (2009). Leisure and its Relationship to Library and: Information Science: Bridging the Gap. Library Trends, 4 (57), 618-631.
35. Stebbins, R. A. (2016). Dumazedier, the serious leisure perspective, and leisure in Brazil. World Leisure Journal, 58(3), 151-162.
36. TDK (2022). Mutluluk kavramı. Retrieved from https://sozluk.gov.tr.
37. Tezcan, M. (1993). Boş zamanlar sosyolojisi. Ankara: Ankara Üniversitesi.
38. Veenhoven, R. (1991). Is happiness relative? Social indicators research, 24, 1-34.
39. Yaman, B. (2016). Gençlik merkezi faaliyetlerine katılan bireylerin serbest zaman tatmin düzeylerinin incelenmesi. Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Gazi Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Beden Eğitimi ve Spor Anabilim Dalı, Ankara.