Üst Düzey Güreş Antrenörlerinin İletişim Becerileri İle Öz Duyarlılık Düzeylerinin Bazı Değişkenler Açısından İncelenmesi

Abstract

Yapılan bu araştırma üst düzey güreş antrenörlerinin iletişim becerileri ve öz duyarlılık düzeylerinin bazı değişkenler açısından incelenmesine yöneliktir. Araştırma grubu 2020-2021 yılları arasında üst kademe güreş antrenörleri belgesi almakta olan 14’ü kadın 114’ü erkek olmak üzere güreş antrenörleri üzerinde gerçekleştirilmiştir. Yapılan çalışmada “İletişim Becerileri Envanteri” ile “Öz Duyarlılık Ölçeği” ve “Bilgi Formu” kullanılmıştır. Elde edilen verilerin incelenmesi Manova analizi, pearson korelasyon testi, frekans ve yüzde hesaplamaları yapılmıştır.Araştırma da elde edilen bulgulara göre, iletişim becerileri ile yaş ve eğitim değişkeni arasında anlamlı farklılıklar tespit edilmiştir ayrıca katılımcıların öz sevecenlik ve bilinçlilik alt boyutunda yaş değişkeni arasında anlamlı farklılıklar tespit edilmiştir. Öz duyarlılık düzeyleri ile cinsiyet ve eğitim değişkeni arasında istatistiksel olarak anlamlı bir farklılık tespit edilmemiştir. (p<0.05). Ayrıca uygulanan tanımlayıcı istatistikler sonucu iletişim becerileri ölçeği puanlarının hem ölçek ortalaması hem de alt boyutlarında yüksek düzeyde olduğu; öz duyarlılık ölçeğinde ise öz sevecenlik ve bilinçlilik puanlarının yüksek, öz yargılama, paylaşımlar, izolasyon, aşırı özdeşleşme ve ölçek ortalama puanlarının ise orta düzeyde olduğu görülmektedir.

Keywords

• Güreş
• İletişim Becerileri
• Öz Duyarlılık

Investigation of Communication Skills and Self-Compassion Levels of Senior Wrestling Trainers in Terms of Some Variables

Abstract

This research is aimed at examining the communication skills and self-sensitivity levels of senior wrestling coaches in terms of some variables. The research group was carried out on wrestling trainers, 14 of whom were women and 114 were men, who were receiving senior wrestling coaches certificate between 2020-2021. In the study, "Communication Skills Inventory", "Self-Compassion Scale" and "Information Form" were used. Analyzing the data obtained, Manova analysis, pearson correlation test, frequency and percentage calculations were made. According to the findings obtained in the research, significant differences were determined between communication skills, age and education variable. has been done. No statistically significant difference was found between self-sensitivity levels and gender and education variables. (p<0.05). In addition, as a result of the descriptive statistics applied, it was found that the communication skills scale scores were high in both the scale average and its sub-dimensions; In the self-sensitivity scale, it is seen that the scores of self-compassion and consciousness are high, while the mean scores of self-judgment, sharing, isolation, hyper-identification and the scale are moderate.

Keywords

• Wrestling
• Communication Skills
• Self Compassion.

References

1. Abakay, U, (2010). Futbolcu antrenör iletişiminin farklı statülerdeki futbolcuların başarı motivasyonuyla ilişkisi . Doktora tezi, Gazi Üniversitesi, Sağlık Bilimleri Enstitüsü, Beden Eğitimi ve Spor Ana Bilim Dalı, Ankara.
2. Afyon, Y. A., ve Işıkdemir, E. (2013). Futbol antrenörlerinin iletişim becerileri, tükenmişlik düzeyleri ve yaşam Tatminleri arasındaki ilişkinin incelenmesi. International Journal Of Human Sciences, 1(10), 1705-1716.
3. Akan, Y., ve Günek, A. (2021). Üniversite öğrencilerinin iletişim ve problem çözme beceri düzeyleri arasındaki ilişkinin incelenmesi: Muş Alparslan Üniversitesi örneği. Üniversite Araştırmaları Dergisi, 4(1), 44-52.
4. Akyol, P. (2019). Farklı fakültelerdeki öğrencilerin iletişim becerilerinin karşılaştırılması. Spor Eğitim Dergisi, 3(3), 71-77.
5. Antonini, P. R., ve Seiler, R. (2006). Closeness, co-orientation and complementarity in coach–athlete relationships: what male swimmers say about their male coaches. Psychology of Sport and Exercise, 7, 159-171.
6. Arıcan, H. Ö. B. (2021). Üniversite öğrencilerinin iletişim becerileri: sporcular ve sedanterler. Celal Bayar Üniversitesi Beden Eğitimi ve Spor Bilimleri Dergisi, 16(2), 70-78.
7. Bayrak, E., ve Nacar, E. (2015). Profesyonel takım sporlarında görev yapan antrenörlerin iletişim beceri düzeylerinin araştırılması. The Journal of Academic Social Science, 14(3), 391-405.
8. Bennett-Goleman, T. (2001), Emotional alchemy: How the mind can heal the heart . New York: Three Rivers Press.

9. Bratt, A., ve Fagerstrom, C. (2020). Self-compassion in old age: Confirmatory factor analysis of the 6-factor model and the internal consistency of the selfcompassion scale-short form. Aging & Mental Health, 24(4), 642-648.
10. Buğdaycı, S. (2018). Antrenörlerin iletişim becerileri ile öz yeterliliklerinin incelenmesi. Doktora tezi,. Selçuk Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü, Spor Yöneticiliği Ana Bilim Dalı, Konya.
11. Cevahircioğlu, B., Şenel, E. ve Karakuş, K. (2022). The determined of relationship between team cohesion and effective communication skill levels in volleyball players. Turkish Journal of Sport and Exercise, 24(2), 122-131.
12. Chen, G. M., ve Starosta, W. J. (1996). Intercultural communication competence: A synthesis. In B. R. Burleson Communication Thousand Oaks, CA: Sage.
13. Cüceloğlu, D. (2004). İnsan ve davranışı (7. Basım). İstanbul: Remzi Kitabevi.
14. Çavuşoğlu, S. B., ve Günay, G. (2014). İstanbul Üniversitesi Beden Eğitimi ve Spor Yüksekokulu (BESYO) öğrencilerinin iletişim becerileri algı düzeylerinin farklı değişkenler açısından değerlendirilmesi. Organizasyon ve Yönetim Bilimleri Dergisi, 6(1), 107-121.
15. Çiçek, G. (2018). Spor yapan ve yapmayan yetişkin bireylerin iletişim becerileri düzeylerinin karşılaştırılması. Turkish Studies, 13(19), 835-842.
16. Demir, F. B. (2022). Psikolojik danışmanların bilinçli farkındalıkları, psikolojik esneklikleri ve temel psikolojik ihtiyaçları ile öz-duyarlılıkları arasındaki ilişkilerin incelenmesi. Yüksek lisans tezi, Dicle Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Psikoloji Ana Bilim Dalı, Diyarbakır.
17. Eser Ektaş, E. (2017). Otizm tanısı almış çocukların annelerinin psikolojik dayanıklılık, öz duyarlılık ve psikolojik iyi oluşları arasındaki ilişkinin incelenmesi. Yüksek lisans tezi, Maltepe Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Psikoloji Ana Bilim Dalı, İstanbul.
18. Goleman, D. (1998). İşbaşında duygusal zekâ. Varlık Yayınları.
19. Gunaratana, V. H. (1993). Sati ın mindfulness in plain English. Somerville, MA: Wisdom Publications.
20. Gürkan, F. S. ve Öztürk, D. Ş. (2019). İlköğretim birinci kademe öğretmenlerinde öz anlayış ile işe bağlı gerginlik düzeyleri arasındaki ilişki. Educatıonal Scıences Proceedıng Book, 451-461.
21. Hacıoğlu, M. (2017). Üniversite öğrencilerinin beden imgesi hoşnutluğu ve iletişim becerilerinin incelenmesi. Gaziantep Üniversitesi Spor Bilimleri Dergisi, 2(2), 1-16.
22. Homan, K. (2016). Self-compassion and psychological well-being in older adults. Journal of Adult Development, 23(2), 111-119.
23. Hurşidi, S. (2019). The moderating role of gender role attitudes on the relationshıp between self-compassion and body dissatisfactıon. Yüksek lisans tezi, Orta Doğu Teknik Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Ankara.
24. Jowett, S., ve Cockerill I. (2002). Incompatibility in the coach–athlete relationship ın: cockerill (1.Baskı). Solutions in Sport Psychology. London: Thompson Learning.
25. Langer, E. J. (1989). Mindfulness. Reading, MA: Addison-Wesley.
26. Moen, F., ve Kvalsund, R. (2013). Subjective beliefs among sport coaches about communication during coach-athlete conversations. Athletic Insight, 5(3), 229.
27. Mutlu, O. T., Şentürk, H. E. ve Zorba, E. (2014). Üniversite öğrencisi tenisçilerde empatik eğilim ve iletişim becerisi. International Journal of Science Culture and Sport, 2(1), 129-137.
28. Neff, K. D. (2003). The development and validation of a scale to measure selfcompassion. Self and Identity, 2(3), 223-250.
29. Neff, K. D., ve Faso, D. J. (2015). Self-compassion and well-being in parents of children with autism. Mindfulness, 6, 938-947.
30. Özdenk, S., ve Kaya, K. (2019). Examination on communication and happiness levels of athletes. Turkish Journal of Sport and Exercise, 21(2), 305-310.
31. Rosenberg, M. B. (2000). Nonviolent communication: A language ofcompassion. Encinitas, CA: PuddleDancer Press.
32. Seiler, W. J., ve Beall, M. L. (2005). Communication: making connections. Pearson/Allyn and Bacon.
33. Sen, L. (2005). Communication skills. New Delhi: Prentice-Hall of India Private Limited.
34. Soyer, U. (2010). Özel eğitim öğretmen adaylarının öz duyarlık ve sürekli kaygı düzeylerinin belirlenmesi. Yüksek lisans tezi, Marmara Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Özel Eğitim Ana Bilim Dalı, İstanbul.
35. Taşdemir, D. Ş. ve Demirkan, E. (2022). Spor yapan ve yapmayan ortaokul öğrencilerinin saldırganlık düzeylerinin incelenmesi. Turkish Studies, 17(1), 145-161. https://dx.doi.org/10.7827/TurkishStudies.54174
36. Tutuk, A., Al, D., ve Doğan, S. (2002). Hemşirelik öğrencilerinin iletişim becerisi ve empati düzeylerinin belirlenmesi. Cumhuriyet Üniversitesi Hemşirelik Yüksek Okulu Dergisi, 6(2), 36-41.
37. Ulukan, H. (2012). İletişim becerilerinin takım ve bireysel sporculara olan etkisi. Yüksek lisans tezi, Karamanoğlu Mehmetbey Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Beden Eğitimi ve Spor Öğretmenliği Ana Bilim Dalı, Karaman.
38. Yarnell, L. M., Neff, K. D., Davidson, O.A. ve Mullarkey, M. (2019). Gender differences in self-compassion: Examining the role of gender role orientation. Mindfulness, 10, 1136–1152.
39. Yılmaz, Y., ve Cenkseven, F. (2020). Üniversite öğrencilerinde duygu düzenleme güçlüğünün yordayıcısı olarak öz-duyarlılık. Çukurova Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 29(4), 168-182.
40. Wispe, L. (1996). The distinction between sympathy and empathy: To call forth a concept, a word ıs needed”, Journal Of Personality and Social Psychology, 50(2), 12-13.