Fiziksel Aktivitenin Depremzede Çocuklar Üzerindeki Etkileri Hakkında Ebeveyn Görüşlerinin İncelenmesi

Abstract

Bu araştırmanın amacı, fiziksel aktivitenin depremzede çocuklar üzerindeki etkileri hakkında ebeveyn görüşlerinin incelenmesidir. Araştırma; deprem sebebiyle Bartın ilinde ikamet eden çocuklar ve ebeveynleri ile gerçekleştirilmiştir. Çocuklar, oyun terapisi ile harmanlanmış fiziksel aktivite ile haftada iki gün, günde bir saat, toplamda sekiz hafta etkinliklere katılmışlardır. Nitel araştırma yöntemlerinden fenomolojik çalışma kullanılarak ebeveynlerin görüşleri incelemeye alınmıştır. Katılımcıların seçiminde amaçlı örnekleme yöntemlerinden benzeşik örnekleme ve maksimum çeşitlilik örnekleme yöntemleri kullanılmıştır. Araştırmaya 11 erkek, 14 kadın toplamda 25 ebeveyn katılmıştır. Araştırma elde edilen veriler, görüşme yöntemi ile yarı yapılandırılmış soru formu kullanılarak elde edilmiştir. Elde edilen veriler içerik analizine tabi tutulmuş, nitel araştırmalarda ve spor bilimlerinde uzman 3 öğretim üyesi tarafından bağımsız kodlama yapılmış ve ardından uzmanların ortak görüşleri çerçevesinde kodlar ve temaları oluşturulmuştur. Araştırma bulguları göstermektedir ki, ebeveynlerin düşüncelerinin motor gelişim (hareketlilik ve esneklik), özerklik (fobi ve problem çözme), uyku (düzenli uyku ve korku) beslenme (düzenli beslenme ve iştah), fobiler (yalnızlık ve karanlık) ve sosyal gelişim (sosyalleşme, iletişim ve girişkenlik) temalarından oluştuğunu göstermektedir. Sonuç olarak, ebeveynlerin çocuklarının katıldığı etkinliler ilgili düşüncelerine göre çocuklarının düzenli fiziksel aktivite sonrasında fiziksel (hareketlilik, esneklik vb.) yönden birçok gelişme kaydettiği aynı zamanda psikolojik yönden (korku, yalnızlık, karanlık vb.) olumsuz duygu durumlarından uzaklaştığı ve gündelik hayata daha hızlı uyum sağlamaya başladığı söylenebilir.

Keywords

• Fiziksel Aktivite
• Depremzede Çocuklar
• Ebeveyn Görüşleri

Examination of Parents' Views on the Effects of Physical Activity on Earthquake-Stricken Children

Abstract

The purpose of this research is to examine parental opinions about the effects of physical activity on earthquake-affected children. Research; It was carried out with children and their parents residing in Bartın province due to the earthquake. Children participated in physical activity blended with play therapy, two days a week, one hour a day, for a total of eight weeks. Parents' opinions were examined using a phenomenological study, one of the qualitative research methods. In the selection of participants, homogeneous sampling and maximum diversity sampling methods, which are among the purposeful sampling methods, were used. A total of 25 parents, 11 male and 14 female, participated in the research. The data obtained from the research were obtained using the interview method and a semi-structured questionnaire. The obtained data were subjected to content analysis, independent coding was done by 3 faculty members who are experts in qualitative research and sports sciences, and then codes and themes were created within the framework of the common opinions of the experts. Research findings show that parents' thoughts include motor development (mobility and flexibility), autonomy (phobia and problem solving), sleep (regular sleep and fear), nutrition (regular nutrition and appetite), phobias (loneliness and darkness) and social development (socialization, It shows that it consists of themes (communication and initiative). As a result, according to parents' opinions about the activities their children participate in, their children make many improvements in physical terms (mobility, flexibility, etc.) after regular physical activity, and also get away from negative emotional states (fear, loneliness, darkness) psychologically and adapt to daily life faster. It can be said that it has started to provide.

Keywords

• Physical Activity
• Earthquake-Stricken Children
• Parents

References

1. Aker, A. T., ve Işık, E. (2017). Temel sağlık hizmetlerinde ruhsal travmaya yaklaşım. Akdeniz F, (Ed.), Aile Hekimleri İçin Psikiyatri’de (1. Baskı, ss. 179-203), Ankara, Türkiye Psikiyatri Derneği Yayınları.
2. Aker, T., Aydın, N., ve Beşiroğlu, L. (2014). Van-Erciş 2011 Depremleri Tpd Etkinlikleri ve Deneyimleri. Ankara, Türkiye Psikiyatri Derneği Yayınları.
3. Alipour, F., ve Ahmadi, S. (2020). Social support and posttraumatic stress disorder (PTSD) in earthquake survivors: a systematic review. Social Work in Mental Health, 18(5), 501-514.
4. Aral, N. (2023). Depremin çocuklar üzerindeki etkileri. Çocuk ve Gelişim Dergisi, 6(11), 93-105.
5. Ataç, M., ve Özsezer, G. (2021). Depremden etkilenen çocuk ve ergenlerin ruhsal durumu ve hemşirelik yaklaşımı. Acil Yardım ve Afet Bilimi Dergisi, 1(1), 22-27.
6. Bedriye, A. K. (2014). Determination and evaluation of effects of earthquake on school age children's (6-12 years old) behaviours. Procedia-Social and Behavioral Sciences, 152, 845-851.
7. Creswell, J. W. (2016). Beş yaklaşıma göre nitel araştırma ve araştırma deseni. (Bütün M. ve Demir S.B.), Nitel araştırma yöntemleri (3. Baskı), Ankara, Siyasal Kitabevi.
8. Çiçek, H., Ayhan, R., ve Şenol, M. R. (2023). Wushu-kungfu Türkiye şampiyonasına katılan depremzede sporcuların travma ve zihinsel dayanıklılık düzeyleri (1. Baskı). Ankara, Bilgin Kültür Sanat Yayınları.

9. Freud, S. (1961). The ego and the id. In J. Strachey (Ed. & Trans.), The standard edition of the complete psychological works of Sigmund Freud (Vol. 19, pp. 3-66), London, Hogarth Press.
10. Kaya, S., ve Türk, A. (2023). Afetlerde psikososyal destek profesyonellerinin travmaya müdahale becerilerinin incelenmesi. A. Bilgili ve B. Hanedan (Eds.), Sağlık Bilimlerinde Güncel Tartışmalar (1. Baskı, ss. 201-277),. Ankara, Bilgin Kültür Sanat Yayınları.
11. Lee, J. Y., Kim, S. W., ve Kim, J. M. (2020). The impact of community disaster trauma: A focus on emerging research of PTSD and other mental health outcomes. Chonnam Medicine Journal, 56(2), 99-107.
12. Mahmoudi-Gharaei, J., Bina, M., Yasami, M. T., Emami, A., ve Naderi, F. (2006). Group play therapy effect on Bam earthquake related emotional and behavioral symptoms in preschool children: a before-after trial. Iranian journal of Pediatrics, 16(2), 137-142.
13. Makwana, N. (2019). Disaster and its impact on mental health: A narrative review. Journal of Family Medicine and Primary Care, 8(10), 3090-3095.
14. Maxwell, J. A. (1992). Understanding and validity in qualitative research. Harvard Education Review, 62, 279-299.
15. Merriam, S. B. (2013). Nitel araştırma, desen ve uygulama için bir rehber (2. Baskı). Ankara, Nobel Yayıncılık.
16. Miles, M, B., ve Huberman, A. M. (1994). Qualitative data analysis: An expanded Sourcebook (2nd ed). Thousand Oaks, SAGE Publications Inc.
17. Okazaki, K., Suzuki, K., Sakamoto Y., ve Sasaki, K. (2015). Physical activity and sedentary behavior among children and adolescents living in an area affected by the 2011 Great East Japan earthquake and tsunami for 3 years. Preventive. Medicine Report, 2, 720-724.
18. Özkan, A., Türkmen, M., Bozkuş, T., Kul, M., Soslu, R., Yaşartürk, F., Aydin, R., ve Öz, U. (2018). Determination of the relationship between healthy life style behaviors, physical fitness, and risk factors of coronary heart diseases in university students. Education Sciences, 8, 51.
19. Özkan, A., Yaşartürk, F., ve Elçi, G. (2021). The relationship between leisure satisfaction, physical activity level and healthy life-style behaviors of sport science students during the COVID-19 pandemic. Physical Education of Students, 25(5), 257-264.
20. Öztürk, M., ve Kırca, M. (2023). Kahramanmaraş Merkezli Depremler Sonrası İçin Akademik Öneriler. Gaziantep, Özgür Yayınları
21. Patton,, M. Q. (2002). Qualitative research and evaluation methods (3rd ed.). Thousand Oaks, SAGE Publications Inc.
22. Sapriyanti, T. (2020). Development of earthquake disaster mitigation learning program for early childhood. KOLOKIUM Jurnal Pendidikan Luar Sekolah, 8(1), 37-45.
23. Smith, J.A., Flowers, P., ve Larking, M. (2009). Phenomenological analysis Theory method and research (2nd ed). SAGE Publications Inc.
24. Sönmez, M. B. (2022). Depremin psikolojik etkileri, psikolojik destek ve korkuyla baş etme. TOTBİD Dergisi, 21(3), 337-343.
25. Spodek, B., ve Saracho, O.N. (2003). On the shoulders of giants: Exploring the traditions of early childhood education. Early Childhood Education Journal, 31, 3-10.
26. Sungur, M. Z., ve Herbert, C. (2011). Deprem sonrası ortaya çıkan tepkiler ve kendi kendine yardım yöntemleri (Özel Baskı). İstanbul, Rekmay Yayıncılık
27. Tanhan, F., ve Mukba, G. (2015). Depreme ilişkin algının deprem yaşayan ilköğretim öğrencilerinin görüşlerine dayalı olarak incelenmesi. Journal of Human Sciences. 12(2), 1581-1601.
28. Tohet, M., El Iq Bali, M. M., Juni Astuti, D. P., Ulfa, A., Maisaroh, S., Ashidqiah, H., ... ve Erliana, C. I. (2021). Characters Education Based Audiovisual for Children in the Coastal Area. Turkish Online Journal of Qualitative Inquiry, 12(4), 1639-1644.
29. Valenti, M., Vinciguerra, M. G., Masedu, F., Tiberti, S., ve Sconci, S. (2012). A before and after study on personality assessment inadolescents exposed to the 2009 earthquake in L’Aquila, Italy: influence of sports practice. BMJ Open, 2(3), 1-8.
30. Xu, J., & He, Y. (2012). Psychological health and coping strategy among survivors in the year following the 2008 Wenchuan earthquake. Psychiatry and Clinical Neurosciences, 66(3), 210-219
31. Wang, D., ve You, X. (2021). Post-disaster trauma and cultural healing in children and adolescents: Evidence from the Wenchuan earthquake. The Arts in Psychotherapy. 77(6), 101878.
32. WHO (2010). Health guidelines for physical activity. Geneva.
33. Yıldırım, A. ve Şimşek, H. (2011). Sosyal bilimlerde nitel araştırma yöntemleri (8. Baskı). Ankara, Seçkin Yayıncılık.
34. Zhang, W., Liu, H., Jiang, X., Wu, D., ve Tian, Y. (2014). A longitudinal study of posttraumatic stress disorder symptoms and its relationship with coping skill and locus of control in adolescents after an earthquake in China. PLoS One, 9(2), e88263.