The Relationship Between Public Service Motivations and Organizational Identification Levels: A Study on Sports Federation Employees

Abstract

The aim of this research is to examine the public service motivation level and organizational identification levels of the personnel working in Sports Federations. The universe of the research consists of personnel working in sports federations in 2021 and 2022. The sample consisted of 229 personnel determined by convenience sampling method. For the purpose of the research, the Public Service Motivation Scale, the Organizational Identification Scale and the Personal Information Form created by the researcher were used. The consistency of the responses obtained through the scales was evaluated with Cronbach Alpha coefficient. The normality evaluations of the data obtained in the study were made with the Skewness and Kurtosis values. Independent Groups t-test and ANOVA were applied in line with the normal distribution of the data. Pearson Correlation coefficient was calculated to evaluate the relationships between the variables. In all analyzes, the level of significance was accepted as p<0.05. As a result of, a significant difference was found in the public service motivation sub-dimensions of the sports federation employees participating in the research, according to their education level, in public sensitivity and responsibility towards society. It has been determined that as the level of education increases, the mean scores of public awareness and responsibility towards society increase significantly. On the other hand, it has been determined that there is a moderate and significant relationship between the sub-dimensions of public service motivation and organizational identification.

Keywords

• Public Service
• Sports Federation
• Organizational Identification

Kamu Hizmeti Motivasyonları ile Örgütsel Özdeşleşme Düzeyleri Arasındaki İlişki: Spor Federasyonu Çalışanları Üzerinde Bir Araştırma

Öz

Bu araştırmanın amacı, spor federasyonlarında görevli personelin kamu hizmeti motivasyonu ile örgütsel özdeşleşme düzeyleri arasındaki ilişkinin incelenmesidir. Araştırmanın evrenini 2021 ve 2022 yıllarında spor federasyonlarında personeller oluşturmaktadır. Örneklem ise kolay ulaşılabilir örneklem yöntemiyle belirlenmiş 229 personelden oluşmuştur. Veri toplamak adına Kamu Hizmeti Motivasyonu Ölçeği, Örgütsel Özdeşleşme Ölçeği ve araştırmacı tarafından oluşturulan Kişisel Bilgi Formu kullanılmıştır. Ölçekler aracılığıyla elde edilen yanıtların tutarlılığı Cronbach Alpha katsayısı ile değerlendirilmiştir. Çalışmada elde edilen verilerin normallik değerlendirmeleri ise Skewness ve Kurtosis değerleri ile yapılmıştır. Verilerin normal dağılım göstermesi doğrultusunda Bağımsız Gruplar t-testi ve Tek Yönlü Varyans analizi (ANOVA) uygulanmıştır. Değişkenler arasındaki ilişkilerin değerlendirilmesi için ise Pearson Korelasyon katsayısı hesaplanmıştır. Yapılan tüm analizlerde anlamlılık düzeyi p<0.05 olarak kabul edilmiştir. Çalışma sonucunda araştırmaya katılan spor federasyonu çalışanlarının kamu hizmeti motivasyonu alt boyutlarından kamusal duyarlılık ve topluma karşı sorumlulukta eğitim durumuna göre anlamlı bir fark tespit edilmiştir. Eğitim düzeyi yükseldikçe kamusal duyarlılık ve topluma karşı sorumluluk puan ortalamalarının anlamlı olarak yükseldiği belirlenmiştir. Ayrıca çalışma durumuna göre sözleşmeli federasyon personellerin örgütsel özdeşleşme puanlarının anlamlı olarak daha yüksek olduğu belirlenmiştir. Öte yandan kamu hizmeti motivasyonu alt boyutları ile örgütsel özdeşleşme arasında orta düzeyde ve anlamlı bir ilişki olduğu tespit edilmiştir.

Anahtar Kelimeler

• Kamu Hizmeti
• Spor Federasyonu
• Örgütsel Özdeşleşme

References

1. Alkaya, A., ve Taştekin, İ. (2021). Kamu hizmeti motivasyonuna örgütsel bağlılığın etkisi: Nevşehir ili lise öğretmenleri uygulaması. Elektronik Sosyal Bilimler Dergisi, 20(79), 1385-1404.
2. Alp, A. G. (2015). sağlık çalışanlarında örgütsel özdeşleşme, örgütsel vatandaşlık ve örgütsel çatışma iletişimi algıları arasındaki farklılıklar: Bir alan araştırması. Sosyal Bilimler Enstitüsü, İşletme Yönetimi Anabilim Dalı, Yüksek lisans tezi, İstanbul: Beykent Üniversitesi.
3. Avcı, M. (2012). Spor federasyonlarının hukukî niteliği, idarî teşkilat içindeki konumu ve bağımsızlığı sorunu, İstanbul Üniversitesi Hukuk Fakültesi Mecmuası, 70, 2.
4. Aydın, İ., Demirkasımoğlu, N., Güner Demir, T., ve Erdemli, Ö. (2022). Öğretmen ve okul yöneticilerinin kamu hizmet motivasyonları ve çalışma etiği tutumları arasındaki ilişki, Eğitim ve Bilim, 47, 209.
5. Aydın, İ., Demirkasımoğlu, N., Güner Demir T., ve Erdemli, Ö. (2017). Kamu hizmeti motivasyonu ölçeğinin geliştirilmesi, Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Fakültesi Dergisi, 50, 105-125.
6. Barutçu, K. (2015). Kamu personelinde algılanan örgütsel desteğin örgütsel bağlılık ve örgütsel özdeşleşme düzeyleri ile ilişkisini belirlemeye yönelik bir araştırma. Sosyal Bilimler Enstitüsü, İşletme Anabilim Dalı, Yüksek lisans tezi, Eskişehir: Eskişehir Osmangazi Üniversitesi.
7. Bright, L. (2005). Public employees with high levels of public service motivation, Review of Public Personnel Administration, 25(2), 138- 154.
8. Camilleri, E. (2007). Antecedents affecting public service motivation, Personnel Review, 36(3):356–377.

9. Creswell, J. W. (2017). Araştırma deseni nitel, nicel ve karma yöntem yaklaşımları. (S. B. Demir Çev.). Ankara: Eğiten Kitap.
10. Crewson, P. E. (1997). Public-service motivation: building empirical evidence of incidence and effect, Journal Of Public Administration Research And Theory, 7(4), 499-518.
11. Fidan, T. (2021). Üniversite idari personelinin psikolojik sözleşme algısının iş doyumlarına etkisi: kamu hizmeti güdüsünün aracı rolü, Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Fakültesi Dergisi (JFES), 54(1), 175-203.
12. George, D., ve Mallery, M. (2010). SPSS for Windows Step by Step: A Simple Guide and Referance, 17.0 Update (10a ed.) Boston: Pearson.
13. Gürbüz, S. (2021). Sosyal bilimlerde aracı ve düzenleyici etki analizleri. Ankara: Seçkin Yayıncılık.
14. Giauque, D., Ritz, A., Varone, F., ve Anderfuhren‐Biget, S. (2012). Resigned but satisfied: the negative impact of public service motivation and red tape on work satisfaction, Public Administration, 90(1), 175-193.
15. Günbek, K. (2007). Örgütsel özdeşleşme ve kamu kesim personeli üzerine bir uygulama. Sosyal Bilimler Enstitüsü, İşletme Anabilim Dalı, Yönetim ve Organizasyon Bilim Dalı, Yüksek lisans tezi, Malatya: İnönü Üniversitesi.
16. İşcan, Ö. F. (2006). Dönüştürücü/Etkileşimci liderlik algısı ve örgütsel özdeşleşme ilişkisinde bireysel farklılıkların rolü, Akdeniz İ.İ.B.F. Dergisi, 11, 160-177.
17. Kanbur, E. (2017). Psikolojik güçlendirme ve örgütsel özdeşleşme arasında birey-örgüt uyumunun aracı rolü, Uluslararası Sosyal ve Eğitim Bilimleri Dergisi, 4(7), 63-82.
18. Karabulut, M. (2019). Türkiye yerel yönetimlerinde örgütsel güven, örgütsel özdeşleşme ve iş tatmini ilişiği: Elazığ belediyesi. Sosyal Bilimler Enstitüsü, Siyaset Bilimi ve Kamu Yönetimi Anabilim Dalı, Yüksek lisans tezi, Ardahan: Ardahan Üniversitesi.
19. Karayiğit, K. Y. (2008). Örgütsel özdeşleşme ve örgütsel bağlılık arasındaki ilişkiler üzerine bir araştırma. Sosyal Bilimler Enstitüsü, Yüksek lisans tezi, İzmir: Dokuz Eylül Üniversitesi.
20. Karslı, E. (2019). Dönüşümcü liderliğin motivasyon ve örgütsel özdeşleşmeye etkisi. Sosyal Bilimler Enstitüsü, Sosyoloji Anabilim Dalı, Yüksek lisans tezi, Sakarya: Sakarya Üniversitesi.
21. Kjeldsen, A. M., ve Jacobsen, C. B. (2012). Public service motivation and employment sector: Attraction or socialization?, Journal of Public Administration Research and Theory, 23(4), 899-926.
22. Mael, F., ve Ashforth, B. E. (1992). Alumni and their alma mater: a partial test of the reformulated model of organizational identification, Journal of Organizational Behavior, 13(2), 103-123.
23. Naff, K. C., ve Crum, J. (1999). Working for america: does public service motivation make a difference, Review of Public Personnel Administration, 19(4):5-16.
24. Ökmen, M., ve Demir, F. (2010). Kamu hizmetinin felsefi temelleri ve yeni kamu yönetiminde geçirdiği dönüşüm, Süleyman Demirel Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakütesi Dergisi, 15(3), 19-42.
25. Özdemir, A. (2010). Örgütsel özdeşleşmenin algılanan örgütsel destek, cinsiyet ve kıdem değişkenlerine göre incelenmesi, Türkiye Sosyal Araştırmalar Dergisi, , :237-250.
26. Öztürk, H. (2021). İl özel idarelerinde kamu hizmeti motivasyonu: Burdur ili örneği. Alanya Akademik Bakış, 5(3), 1231-1248.
27. Park, S. M., ve Rainey, H. G. (2007). Antecedents, mediators, and consequences of affective, normative, and continuance commitment empirical tests of commitment effects in federal agencies, Review of Public Personnel Administration, 27, 197-216.
28. Perry, J. L. (1996). Measuring public service motivation: an assessment of construct reliability and validity, Journal Of Public Administration Research And Theory, 6(1): 197-226.
29. Richardson, P. W., ve Watt, H. M. G. (2006). Who chooses teaching and why? Profiling characteristics and motivations across three Australian universities, Asia‐ Pacific Journal of Teacher Education, 34(1), 27-56.
30. Avci, S. B., ve Karataş, A. (2022). Yükseköğretim kurumlarında kurumsal sosyal sorumluluk ve örgütsel adalet algısının örgütsel bağlılığa etkisinde kamu hizmetleri motivasyonunun aracı rolü üzerine bir araştırma. Journal of Economy Culture and Society, (66), 29-54.
31. Şahin, F. (2019). emniyet çalışanlarının iş tatmin düzeylerinin örgütsel özdeşleşmelerine etkisi: Aksaray Örneği. Sosyal Bilimler Enstitüsü, Kamu Yönetimi Anabilim Dalı, Yüksek lisans tezi, Karaman: Karamanoğlu Mehmetbey Üniversitesi.
32. Taylor, J. (2008). Organizational ınfluences, public service motivation and work outcomes: an Australian study, International Public Management Journal, 11(1), 67-88
33. Tetik, S. (2019). Kamu örgütlerinde örgütsel sosyalleşmenin iş motivasyonu üzerindeki etkisi: İhsaniye ilçesinde bir araştırma, İşletme Araştırmaları Dergisi, 11(3), 1779-1791.
34. Tolukan, E., Şahin, M. Y., ve Koç, M. (2016). Cimnastik antrenörlerinin örgütsel özdeşleşme düzeyleri ve işten ayrılma niyeti ilişkisi, Electronic Turkish Studies, 11(8), 377-398.
35. Turunç, Ö., ve Çelik, M. (2010). Algılanan örgütsel desteğin çalışanların iş-aile, aile-iş çatışması, örgütsel özdeşleşme ve işten ayrılma niyetine etkisi: savunma sektöründe bir araştırma, Atatürk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 14(1), 209 – 232.
36. Tüzün, İ. K., ve Çağlar, İ. (2008). Örgütsel özdeşleşme kavramı ve iletişim etkinliği ilişkisi. Journal of Yaşar University, 3(9), 1011–1027.
37. Van Dick, R., ve Wagner, U. (2002). Okul öğretmenleri arasında sosyal özdeşleşme: boyutlar, odaklar ve bağıntılar, Avrupa Çalışma ve Örgüt Psikolojisi Dergisi, 11, 129-149.
38. Yetim, A. (1996). Spor yönetiminde liderlik, Gazi Üniversitesi Beden Eğitimi ve Spor Bilimleri Dergisi, 3, 85-94.
39. Zeynel, E., ve Çarıkçı, İ. H. (2015). Mesleki motivasyonun, iş tatmini ve örgütsel bağlılık üzerine etkisi: Akademisyenler üzerine görgül bir araştırma, Süleyman Demirel Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Dergisi, 20(3), 217- 48.
40. Zeynel, E., ve Kırel, Ç. (2021). Lider üye etkileşiminin örgütsel özdeşleşme üzerindeki etkisinde mesleki motivasyonun aracı değişken rolüne yönelik araştırma, Alanya Akademik Bakış, 5(3), 1533-1552.