SOSYAL MEDYA ÇAĞINDA POPÜLİZM: GENEL BİR DEĞERLENDİRME

Salih Tiryaki

SOSYAL MEDYA ÇAĞINDA POPÜLİZM: GENEL BİR DEĞERLENDİRME

Öz

Popülizm, özellikle politik tartışmalarda sıkça üzerinde durulan konuların başında gelmektedir. Zamanın ruhu olarak tanımlanabilecek popülizm, sosyal medya ağlarının gündelik yaşamın önemli bir parçası haline gelmesiyle daha da tartışılır hale gelmiştir. Bu tartışmalar içerisinde popülizmi ideoloji olarak tanımlayan araştırmacılar olduğu gibi popülizmi bir iletişim tarzı olarak da değerlendiren araştırmacılar bulunmaktadır. Popülizmin tanımlanmasında ve yorumlanmasında yaşanan bu farklılıklar, araştırmaların belirli bir odak noktasına yerleştirilememesine yol açmaktadır. Genel olarak popülizmin sosyal medya ağlarıyla birlikte yükselişe geçtiğini ifade eden görüşler olduğu gibi bu görüşe karşı çıkan araştırmacılar da bulunmaktadır. Bu araştırmacılara göre sosyal medya ağları popülizmi yükselişe geçirmemekte ve popülizmin var olan gücünü yansıtmaktadır. Bu çalışmada, popülizm kavramı ve sosyal medya ağlarında popülizmin yükselişine dair genel bir değerlendirme sunulacaktır.

Anahtar Kelimeler

Kaynakça

Bartlett, J., Birdwell, J., & Littler, M. (2011). The new face of digital populism. Demos.
Berman, S. (2021). The causes of populism in the west. Annual Review of Political Science, 24, 71-88.
Boulianne, S., Koc-Michalska, K., and Bimber, B. (2020). Right-wing populism, social media and echo chambers in Western democracies. New Media & Society, 22(4), 683-699.
Deiwiks, C. (2009). Populism. Living Reviews in Democracy 1(1), 1-9.
Eatwell, R. and Goodwin, M. (2018). National Populism: The revolt against liberal democracy. Penguin.
Engesser, S., Ernst, N., Esser, F., & Büchel, F. (2017). Populism and social media: How politicians spread a fragmented ideology. Information, Communication & Society, 20(8), 1109-1126.
Engesser, S., Fawzi, N., & Larsson, A. O. (2017). Populist online communication: Introduction to the special issue. Information, Communication & Society, 20, 1279–1292.
Ernst, N., Blassnig, S., Engesser, S., Büchel, F., & Esser, F. (2019). Populists prefer social media over talk shows: An analysis of populist messages and stylistic elements across six countries. Social Media+ Society, 5(1), 2056305118823358.

Flew, T., and Iosifidis, P. (2020). Populism, globalisation and social media. International Communication Gazette, 82(1), 7-25.
Gerbaudo, P. (2014). Populism 2.0. In Social media, politics and the state: Protests, revolutions, riots, crime and policing in the age of Facebook, Twitter and YouTube (pp. 67–87), Routledge.
Gerbaudo, P. (2018). Social media and populism: an elective affinity?. Media, Culture & Society, 40(5), 745-753.
Gil de Zúñiga, H., Koc Michalska, K., and Römmele, A. (2020). Populism in the era of Twitter: How social media contextualized new insights into an old phenomenon. New Media & Society, 22(4), 585-594.
Guerrero-Solé, F., Suárez-Gonzalo, S., Rovira, C., and Codina, L. (2020). Social media, context collapse and the future of data-driven populism. Profesional De La información, 29(5). https://doi.org/10.3145/epi.2020.sep.06
Hameleers, M., Bos, L., and de Vreese, C. H. (2017). The appeal of media populism: The media preferences of citizens with populist attitudes. Mass Communication and Society, 20(4), 481-504.
Jutel, O. (2013). American populism and the new political economy of the media field. The Political Economy of Communication, 1(1), 26-42.
Krämer, B. (2018). Populism, media, and the form of society. Communication Theory, 28(4), 444-465.
Moffitt, B. (2018). Populism 2.0: Social media and the false allure of ‘unmediated’representation. In Populism and the Crisis of Democracy (pp. 30-46). Routledge.
Mudde, C. (2004). The populist Zeitgeist. Government and Opposition, 39(4), 542–563.
Mudde, C. and Kaltwasser, C. (2017). Populism: A very short introduction. Oxford University Press.
Postill, J. (2018). Populism and social media: a global perspective. Media, Culture & Society, 40(5),754-765.
Saf, H. H. (2023). Popülizm ve sosyal medyayla ilgili çalışmaların bibliyometrik analizi. Erciyes İletişim Dergisi, 10(1), 283-304.
Sinha, S. (2017). Fragile hegemony: Modi, social media and competitive electoral populism in India. International Journal of Communication, 11, 4158-4180.
Spruyt, B., Keppens, G., and Van Droogenbroeck, F. (2016). Who supports populism and what attracts people to it?. Political Research Quarterly, 69(2), 335-346.
Toprak, Z. (1992). Popülizm ve Türkiye’deki boyutları, içinde, Tarih ve demokrasi – Tarık Zafer Tunaya’ya armağan (ss.41-65). İstanbul: Cem Yayınları.
Yıldırım, Y. (2017). Liberal demokrasinin krizi bağlamında Avrupa’da sağ popülizm ve yükselen aşırı-sağ. Amme İdaresi Dergisi, 50(2), 51-72.
Yılmaz, Z. (2017). Popülizm, halk ve demokrasi: Temsili demokrasinin açmazları ve radikal demokratik bir popülizmin imkânları. Mülkiye Dergisi, 41(1), 33-65.

Ayrıntılar

Birincil Dil

Türkçe

Konular

İletişim Sosyolojisi

Bölüm

Derleme

Yazarlar

Salih Tiryaki ^*
0000-0002-0966-3359
Türkiye

Yayımlanma Tarihi

1 Ağustos 2023

Gönderilme Tarihi

23 Haziran 2023

Kabul Tarihi

29 Temmuz 2023

Yayımlandığı Sayı

Yıl 2023 Cilt: 10 Sayı: 3

IZ

https://izlik.org/JA82HP64GW

Kaynak Göster

RIS / Bibtex

APA

Tiryaki, S. (2023). SOSYAL MEDYA ÇAĞINDA POPÜLİZM: GENEL BİR DEĞERLENDİRME. Avrasya Sosyal ve Ekonomi Araştırmaları Dergisi, 10(3), 222-231. https://izlik.org/JA82HP64GW