YENİLENEBİLİR ENERJİ YATIRIMLARININ FİNANSMAN MODELLERİ

Hamide Arslan

YENİLENEBİLİR ENERJİ YATIRIMLARININ FİNANSMAN MODELLERİ

Öz

Yenilenebilir enerji yatırımlarının finansmanı, çevre dostu ve sürdürülebilir enerji kaynaklarının kullanımını desteklemek amacıyla giderek daha fazla önem kazanmaktadır. Bu tür yatırımlar, fosil yakıtların neden olduğu çevresel etkileri azaltma, enerji güvenliğini artırma ve gelecekteki enerji ihtiyaçlarını karşılama hedeflerine hizmet etmektedir. Yenilenebilir enerji projeleri, güneş, rüzgar, hidroelektrik, jeotermal ve biyokütle gibi doğal kaynakların kullanımıyla gerçekleşir ve genellikle yatırım maliyetlerinin yüksek olması nedeniyle çeşitli finansman kaynaklarına ihtiyaç duyar. Yenilenebilir enerji yatırımlarının finansmanı, geleneksel banka kredileri, özel sermaye yatırımları, hükümet destekleri, yeşil tahviller ve uluslararası finans kuruluşları gibi çeşitli kaynakları içerir. Artan ilgi ve teknoloji gelişmeleri, bu yatırımların maliyetlerini düşürmekte ve yatırımcı güvenini artırmaktadır. Ayrıca, yeşil finansman yaklaşımları ve sürdürülebilir yatırımların popülaritesi, finansman kararlarını çevresel ve sosyal etkileri dikkate alacak şekilde yönlendirmektedir. Ancak, yenilenebilir enerji yatırımlarının finansmanıyla ilgili bazı zorluklar da mevcuttur. Özellikle gelişmekte olan ülkelerde finansman kaynakları sınırlı olabilirken, yatırım riskleri ve politika belirsizliği de projelerin gelişimini etkileyebilir. Bu nedenle, hükümetlerin istikrarlı teşvikler ve düzenlemeler oluşturması, uluslararası işbirliklerinin güçlendirilmesi ve özel sektörün aktif katılımı, yenilenebilir enerji yatırımlarının finansmanını desteklemek için önemlidir. Bu yolla, enerji dönüşümü hedeflerine ulaşmak ve sürdürülebilir bir enerji geleceği inşa etmek daha mümkün hale gelecektir.

Anahtar Kelimeler

Kaynakça

Andersson, S., & Prag, K. (2015). Green Bonds: Doing well by doing good. Master’s Program in Finance and Economics.
Barbir, F., Veziroğlu, T. N., & Plass Jr, H. J. (1990). Environmental damage due to fossil fuels use. International Journal Of Hydrogen Energy, 15(10), 739-749.
Bayraç, H. N. (2010). Enerji kullanımının küresel ısınmaya etkisi ve önleyici politikalar. Eskişehir Osmangazi Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 11 (2), 229-259.
Çağlar, M. T. (2019). Yeni Nesil Alternatif Finansman Yöntemi Olarak Kitlesel Fonlama: Dünya Ve Türkiye’deki Uygulamalarının Etkinliği. Uygulamalı Sosyal Bilimler Dergisi, 3(2), 18-34.
Çetin, M. ve Rahmani, A. (2020). Türkiye ekonomisinde yapısal kırılmalar, yenilenebilir enerji ve ekonomik büyüme (1970-2016). Mehmet Akif Ersoy Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 7(3), 589-610.
Ela M. (2019). Yeşil Sukuk ve Türkiye’de Uygulanabilirliği. Yonetim ve Ekonomi, 26(1), 221-237.
Ellis PIVA, (2017 ) “The Added Value of Green Bonds”, (Yüksek Lisans Tezi, Lund University School of Economics and Management), s.46-48.
Ertürk O., Ertürk E. A. (2018). Türkiye’de Yenilebilir Enerji Kaynaklarının Elektrik Üretimi Ve Cari Açık Üzerindeki Etkisi.Y. Bayar (Ed.), 4th SCF International Conferen- ce on “Economic and Social Nevsehir Impacts of Globalization” and “Future of Turkey- EU Relations”. Uşak Üniversitesi.

Johansson, B. (2013). Security aspects of future renewable energy systems: a short overview. Energy, 61(1) , 598-605.
Jones, P., & Comfort, D. (2020). Sustainability Bonds and Green Bonds in the Retail Sector. International Journal of Sales, Retailing and Marketing, 9(1), 37-43.
Kalaycı, İ. (2018). ENERJİ YATIRIMLARINDA KAMU-ÖZEL İŞBİRLİĞİ (KÖİ) MODELİ: KURAMSAL ÇERÇEVE . Avrasya Sosyal ve Ekonomi Araştırmaları Dergisi , 5 (4) , 48-61
Kandır, S. Y., & Yakar, S. (2017). Yeşil Tahvil Piyasaları: Türkiye’de Yeşil Tahvil Piyasasının Geliştirilebilmesi İçin Öneriler. Journal of the Cukurova University Institute of Social Sciences, 26(2).
Kayişoğlu, B. ve Diken, B. (2019). Türkiye'de Yenilenebilir Enerji Kullanımının Mevcut Durumu ve Sorunları. Tarım Makinaları Bilimi Dergisi, 15(2), 61-65.
Kocatepe, N. (2019). Enerji güvenliğinde Türkiye’nin rolü. akademik bakış. Uluslararası Hakemli Sosyal Bilimler Dergisi, 71(1) , 57-67.
Mathews, J. A. (2011). Naturalizing capitalism: the next great transformation. Futures, 43(8), 868-879.
Mucuk, M. ve Uysal, D. (2009). Türkiye ekonomisinde enerji tüketimi ve ekonomik büyüme. Maliye Dergisi, 157, 105-115.
Özkan, T. (2019). Yeşil Tahvil Piyasaları: Türkiye Örneği. PressAcademia Procedia, 10(1), 73-75.
Özcan, M. (2019). Kurumsal Yenilenebilir Enerji Tedarik Anlaşmaları ve Türkiye Elektrik Piyasasında Uygulanabilirliği, Elektrik Elektronik Mühendisliği Kongresi bildiriler kita- bı (s. 274-280). İstanbul: Harbiye Askeri Müze ve Kültür Sitesi.
Sakarya, Ş., & Bezirgan, E. (2018). Kitlesel Fonlama Platformları: Türkiye Ve Yurtdışı Karşılaştırması. Düzce Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 8(2), 18-33.
Salihoğlu, E. (2019). Sürdürülebilir Bir Gelecek İçin Yeşil Bankacılıkta Kilometre Taşları: Tür- kiye Uygulaması. 4.Uluslararası Sosyoloji Ve Ekonomi Kongresi, 21-22 Aralık 2019, Ankara.
Salman M. (2016). Güneş Enerjisi için Finansman Modelleri. Ankara: Günder Yayınları. Erişim Adresi: https://gunder.org.tr/wp-content/uploads/F%C4%B1nansman-modelleri. pdf
Tolliver, C., Keeley, A. R., & Managi, S. (2020). Policy targets behind green bonds for re- newable energy: Do climate commitments matter?. Technological Forecasting and Social Change, 157, 120051.
Turan, T. (2019). Yenilenebilir enerji ve ekonomik büyüme arasındaki ilişki Türkiye örneği 2005-2015 yılları arası. USE Uluslararası Sosyoloji ve Ekonomi Dergisi, 2, 1-8
Turguttopbaş, N. (2020). Sürdürülebilirlik, Yeşil Finans Ve İlk Türk Yeşil Tahvil İhracı. Journal of Financial Researches & Studies/Finansal Arastirmalar ve Calismalar Dergisi, 11(22).
Türköz, K. & Utkulu, U. (2021). Türkiye’de sektör ve kaynak bazlı enerji kullanımları yakınsıyor mu? Panel TAR ve Çoklu Kırılmalı Birim Kök Bulguları. Ekonomi Politika ve Finans Araştırmaları Dergisi, 6 (1) , 254- 274.
Üçgül, İ. ve Elibüyük, U. (2016). Yenilenebilir ve alternatif enerji çeşitleri. A. A. Kocaeren (Ed.). Çevre ve enerji içinde (222-308, ss.). Ankara: Nobel.
Yalçın, F. C. (2013). Proje finansmanı ihracat kredi kurumlarının proje finansmanındaki rolü. İstanbul Ticaret Üniversitesi Sosyal Bilimleri Dergisi Yıl:12 Sayı:23 Bahar 2013 s.237-261.
Yang, X. (2011). Trade credit versus bank credit: Evidence from corporate inventory finan- cing. The Quarterly Review of Economics and Finance, 51(4), 419-434.

Ayrıntılar

Birincil Dil

Türkçe

Konular

Finansal Kurumlar

Bölüm

Araştırma Makalesi

Yazarlar

Hamide Arslan ^*
Türkiye

Yayımlanma Tarihi

18 Ekim 2023

Gönderilme Tarihi

1 Eylül 2023

Kabul Tarihi

12 Ekim 2023

Yayımlandığı Sayı

Yıl 2023 Cilt: 10 Sayı: 4

IZ

https://izlik.org/JA53TY92SK

Kaynak Göster

RIS / Bibtex

APA

Arslan, H. (2023). YENİLENEBİLİR ENERJİ YATIRIMLARININ FİNANSMAN MODELLERİ. Avrasya Sosyal ve Ekonomi Araştırmaları Dergisi, 10(4), 833-846. https://izlik.org/JA53TY92SK