ARICILIK İŞLETMELERİNİN BİLGİ TRANSFER KAYNAKLARI: İZMİR İLİ ÖRNEĞİ

Öz

Bu çalışmada arıcılık işletmecilerinin arıcılıkla ilgili bilgi transfer kaynaklarının ortaya konulması amaçlanmıştır. Çalışmada esas olarak arıcılık işletmecilerinin sektörel yeniliklerden haberdar olmalarını sağlayacak sistem ve teknolojik kanalların belirlenmesi hedeflenmiştir. Bu kapsamda; arıcılık işletmelerinin bilgiye erişim için kullandıkları sosyal iletişim kanalları ve arıcılıkla ilgili bilgi transfer kaynakları ortaya konulmuş ve bazı somut öneriler getirilmiştir. Çalışmanın verileri İzmir ilinde 99 arıcılık işletmecisiyle yüz yüze gerçekleştirilen anket yöntemiyle sağlanmıştır. Bu çalışmanın bulgularına göre, yeni teknolojilerin transferinde arıcılar için televizyon, internet, diğer arıcılar ile görüşmeler ve cep telefonlarının diğer bilgi transfer kaynaklarına göre daha faydalı olduğu saptanmıştır. Arıcılık işletmelerinin bilgiye erişim için kullandıkları sosyal iletişim kanallarının kullanımının işletme ölçeğinin büyümesi ile arttığı tespit edilmiştir. Ayrıca, genç arıcıların sosyal iletişim kanallarını daha fazla kullandığı belirlenmiştir. Arıcılık faaliyetlerinde güncel tekniklerin uygulanabilmesi için iletişim araçlarının aktif kullanılması gerekmektedir. Sektörde olumlu gelişmelerin gerçekleşmesi için özellikle gençlerin arıcılığa teşvik edilerek, arıcılığı esas iş olarak benimsemeleri ve bu alanda uzmanlaşmaları sağlanmalıdır.

Anahtar Kelimeler

• Arıcılık,Bilgi

Kaynakça

1. ALBAYRAK, T. (2019). Sinop ili arıcılık sektörünün ekonomik yapısı üzerine araştırma (Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Maltepe Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, İstanbul. AL MUSAWI, H. (2014). Information provision and retrieval in the farming industry in Western Australia. Retrieved from https://ro.ecu.edu.au/theses/866 ARSLAN, E. (2016). Sivas Ili Arı Yetiştiriciliğinin Genel Yapısı Ve Arıcılık Faaliyetleri. Firat Üniversitesi Sağlik Bilimleri Enstitüsü Zootekni Anabilim Dalı Yüksek Lisans Tezi BAKI, F, SANER, G, GÜLER, D. (2014). İzmir İlinde Tüketicilerin Arı Ürünlerine Yönelik Tercihleri ve Tüketim Durumları,4.Uluslararası Muğla Arıcılık ve Çam Balı Kongresi,5-9 Kasım, Ölüdeniz-Fethiye. BÖLÜKTEPE, F, YILMAZ, S. (2008). Arı Ürünlerinin Bilinirliği Ve Satın Alınma Sıklığı. Uludag Bee Journal May 8 (2): 53-62. ÇELIK, Y, TURHAN, İ. (2014). Konya İlinde Arıcılık İşletmelerinin Yapısal Özellikleri. U. Arı Drg. Mayıs, 14 (1): 15 -25. ÇEVRIMLI, M B, SAKARYA, E. (2018). Arıcılık işletmelerinin yapısal özellikleri ve sorunları; Ege Bölgesi örneği. Eurasian Journal of Veterinary Science, 34(2), 83-91. EMIR, M. (2015). Türkiye’de arıcıların sosyo-ekonomik yapısı ve üretim etkinliği. Doktora Tezi, Ondokuz Mayıs Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü, Samsun. ENGINDENIZ, S, UÇAR, K, BAŞARAN, C. (2014). İzmir İlinde Ariciliğin Ekonomik Yönleri Ve Sorunlari. Tarım Ekonomisi Dergisi, 20(1 Ve 2), 113-120. ILGAR, R. 2018. Çanakkale İlinde Arıcılık Faaliyetleri. Electronic Turkish Studies, 13(26). KEKEÇOĞLU, M, RASGELE, P G. (2013). Düzce İli Yığılca İlçesindeki Arıcılık Faaliyetleri Üzerine Bir Çalışma. U. Bee J. February 2013, 13 (1): 23-32. KÖSOĞLU, M, KARACAOĞLU, M, GENCER, V. (2000). Aydın İli Karpuzlu İlçesi Arıcıların Sosyo-Ekonomik Nitelikleri ve Temel Sorunları (Poster Bildiri), Türkiye III. Arıcılık Kongresi.1-3 Kasım , Adana. LICHT, M. A, MARTIN, R. A. (2006). Iowa corn and soybean producers‘ use of communication channels. Journal of Applied Communications, 90(4), 19-38. MERDAN, K. (2018). Tüketicilerin Arı Ürünleri Tercihlerinde Marka Algısı Ölçeğinin Tespiti (Gümüşhane-Bayburt Örneklemi). Uluslararası Sosyal Bilimler Dergisi, 2(11), 45-62. ÖZBAKIR, G. Ö, DOĞAN, Z, ÖZTOKMAK, A. (2016). Adıyaman ili arıcılık faaliyetlerinin incelenmesi. Harran Tarım ve Gıda Bilimleri Dergisi, 20(2), 119-126. ÖZSAYIN, D, TAN, S, EVEREST, Ö. Ü. B. (2018). Gökçeada İlçesinde Organik Arıcılık Yapan İşletmelerin Sosyo-Ekonomik Yapısı ve Pazarlama Olanakları. IX. IBANESS Kongreler Serisi. Sayfa: 236-245. Edirne. 29-30 Eylül POPA, A A, MĂRGHITAŞ, L A, ARION, F H, POCOL, C. B. (2012). Entrepreneurial behavior in the beekeeping sector as determinant of sustainable development. Ecotoxicologie, Zootehnie şi Tehnologii de Industrie Alimentară. RAO, N. H. (2007). A framework for implementing information and communication technologies in agricultural development in India. Technological Forecasting and Social Change, 74(4), 491-518. SANDAL, E K, KAN, C. (2013). Bingöl ilinde arıcılık faaliyetleri. Türk Coğrafya Dergisi. Sayı: 60:1-12 SAYILI, M. (2013). Tokat İlinde Tüketicilerin Arı Ürünleri Tüketim Durumları Ve Alışkanlıkları. U. Bee J. February 13 (1): 16-22. SURABHI, M, MAMTA, M. (2013). Agricultural information networks, information needs and risk management strategies: a survey of farmers in Indo-Gangetic Plains of India. Socio-Economics Working Paper-CIMMYT, (10). Mexico, D.F.: CIMMYT. SOYSAL, M A, GÜRCAN, E K. (2005). Tekirdağ İli Arı yetiştiriciliği Üzerine Bir araştırma. Tekirdağ Ziraat Fakültesi Dergisi. 2(2):161-165. SÖĞÜT, B, ŞEVIŞ, H E., KARAKAYA, E, İNCI, H. (2019). Aricilik İşletmelerinde Mevcut Durum, Temel Sorunlar Ve Çözüm Önerileri Üzerine Bir Araştirma (Bingöl İli Örneği). Uludag Bee Journal, 19(1);50-60. ŞAHINLER, N, ŞAHINLER, S, GÜL, A, GÖRGÜLÜ, Ö. (2004). Arı Ürünleri Tüketici Özelliklerinin Belirlenmesi Üzerine Bir Çalışma, 4.Ulusal Zootekni Bilim Kongresi, 1-3 Eylül, Isparta. ŞAHINLER, N, ŞAHINLER, S. (1996). Hatay İlinde Arıcılığın Genel Durumu Sorunları Ve Çözüm Yolları Üzerine Bir Araştırıma. MKÜ Ziraat Fakültesi Dergisi.1(1): 17-28. WOODGATE, R. G. DOOK, J. (2002). The Internet as a possible tool to support sheep worm control extension to farmers. Paper presented at the Adelaide Conference Proceedings, 6-10 May, Adelaide.