Yönetimde Sinerji için Kuantum Bakış Açısı

Öz

Günümüz küresel rekabet ortamında örgütlerin ayakta kalabilmeleri ve büyümeleri için, iktisadın temel amacı olan kıt kaynakların etkin kullanımı ifadesini kıt kaynakların birlikte ve sinerjik kullanımı olarak değiştirmek yerinde olacaktır. Ancak bu geleneksel ya da Newtoncu yaklaşımla mümkün değildir. Bunu başarmak takım çalışmasına dayalı, esnekliği benimsemiş, sinerjik bir yönetim tarzı ile olabilecektir. Neredeyse tüm disiplinlerde olduğu gibi yönetim disiplini de Newton tarafından geliştirilen mekanik dünya görüşü ile şekillenmiştir. Dolayısı ile örgütler neden sonuç ilişkileri ile tanımlanmıştır. Öngörülebilirlik, yönetim disiplininde yönetici çalışan gibi ikili durumları tanımlarken, ara durumlar göz ardı edilmiştir. Ancak Kuantum Yaklaşımı ara durumları göz ardı etmeden Newtoncu görüşe karşı çıkarak değişimi, dinamikliği ve bütüncül bakış açılarını desteklemiştir. Bu çalışmada sinerjik yönetim ve Kuantum yaklaşımı açıklanarak, bu iki kavramın birlikte örgüte işlenmesi sonucunda sinerjik bir etkinin oluşabileceği ifade edilmiştir.

Anahtar Kelimeler

• Sinerji,Sinerjik Yönetim,Newton Yaklaşımı,Kuantum Yaklaşımı

Kaynakça

1. Adler, N. J., & Gundersen, A. (2007). International dimensions of organizational behavior. Cengage Learning.
2. Aktan C. C. (1999), 2000’li Yıllarda Yönetim Teknikleri Sinerjik Yönetim, TÜGİAD Yayınları, İstanbul.
3. Aktan Can C. (2018), Yönetimde Yeni Konseptler ve Yeni Teknikler, https://docplayer.biz.tr/4665904-Yonetimde-yeni-konseptler-ve-yeni- teknikler.html, 1–13, 13.12.2018.
4. Baykal, C. (1998). Cumhuriyetin 75.yılında dtm’nin kobi’lere bakışı, ihracatta sektörel dış ticaret şirketi modeli ve devlet yardımları, Dış Ticaret Dergisi.
5. Burns, J. P. (2001). Complexity science and leadership in healthcare. JONA: The Journal of Nursing Administration, 31(10), 474-482.
6. Capra, F. (1991). Fiziğin Taosu (Çev: Kaan. H. Ökten). İstanbul: Arıtan Yayınevi.
7. Cramer, F. (1998). Kaos ve düzen. Trans. Veysel Atayman. Istanbul: Alan Yayıncılık.
8. Chadwick, M. M. (2010). Creating order out of chaos: a leadership approach. AORN journal, 91(1), 154-170.

9. Curtin, L. (2011). Quantum leadership: Succeeding in interesting times. Nurse Leader, 9(1), 35-38.
10. Dargahi, H. (2013). Quantum leadership: the implication for Iranian nursing leaders. Acta Medica Iranica, 411-417.
11. Değirmenci, M., & Utku, Ş. (2000). Yönetim ve örgüt yapısına kuantum mekaniği açısından bir bakış.
12. Demircan, N., & Ceylan, A. (2003). Örgütsel güven kavramı: Nedenleri ve sonuçları. Yönetim ve Ekonomi: Celal Bayar Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 10(2), 139-150.
13. Doctoroff, M. (1977). Synergistic management: creating the climate for superior performance. Amacom.
14. Ensign, P. C. (1998). Interrelationships and horizontal strategy to achieve synergy and competitive advantage in the diversified firm. Management Decision, 36(10), 657-668.
15. Eren, E. (2005). İşletmelerde stratejik yönetim ve işletme politikası. Beta.
16. Erkan, H., & Erkan, C. (2008). Bilgi bazlı yenilikçi gelişme stratejisi bağlamında türkiye’nin kurumsal dönüşüm ihtiyacı. Bilgi Ekonomisi ve Yönetimi Dergisi, 3(1), 53-66.
17. Fris, J., & Lazaridou, A. (2006). An additional way of thinking about organizational life and leadership: The quantum perspective. canadian Journal of Educational administration and policy, (48).
18. Genç, N. (2004). Yönetim ve Organizasyon: ÇağdaĢ Sistemler ve Yaklaşımlar. Ankara: Seçkin Yayıncılık.
19. Grossman, S. C., & Valiga, T. M. (2005). The new leadership challenge. The new world and new leadership, 27-37.
20. Gülcü A., Coşkun A., Yeşilyurt C., Coşkun S., Esener T. (2004). Cumhuriyet üniversitesi diş hekimliği fakültesi’nin veri zarflama analizi yöntemiyle göreceli etkinlik analizi. Çukurova Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Dergisi, 5(2), 87–103.
21. Kara, S. B. K. (2013). Yeni bilim ve liderlik. Akademik bakış dergisi, 34, 1-13.
22. Kavrakoğlu İbrahim (1989); “Sinerjik Yönetim”, Yöneylem Araştırması 12. Ulusal Kongresi, Bilkent Üniversitesi, Ankara.
23. Kilmann, R. H., & Kilmann, I. (1991). Making organizations competitive: Enhancing networks and relationships across traditional boundaries. Jossey-Bass.
24. Koç, U. (2004). Komplekslik Yaklaşımı ve Bilgi Yönetimi. Ulusal Bilgi, Ekonomi ve Yönetim Kongresi Bildiriler Kitabı. Eskişehir: Osmangazi Üniversitesi Yayınları, 419-432.
25. Koçel, T. (2003). İşletme Yöneticiliği, Genişletilmiş 9. Basım. İstanbul, Beta Basım Yayın.
26. Pınar, A. H. (2005). Bir rekabet stratejisi olarak sinerjik yönetimin endüstri işletmelerinde geliştirilmesi üzerine bir araştırma. Çukurova Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü İşletme Ana Bilim Dalı Basılmamış Doktora Tezi), Adana.
27. Trottier, R. M. (1998). How the Successful Acquirer Keys on Market Power. Mergers And Acquısıtıons-Phıladelphıa-, 32, 30-34.
28. Samur, M., & İntepeler, Ş. S. (2016). Karmaşıklık Bilimi Işığında Hemşireliğin Değişimi: Kuantum Teorisi ve Kompleks Adaptif Sistemler. Dokuz Eylül Üniversitesi Hemşirelik Fakültesi Elektronik Dergisi, 9(3).
29. Sitkin, S. B., & Stickel, D. (1996). The road to hell: The dynamics of distrust in an era of quality. Trust in organizations: Frontiers of theory and research, 196, 215.
30. Shelton, C. (1999). Quantum leaps: 7 skills for workplace recreation. Routledge.
31. Taşcı,, D. (2000). İnsan kaynakları yönetimi ve kurumsallaşma. Kurgu Dergisi, 17, 171-182.
32. Tutar, H. (2007). Örgütsel eylemsizliği açıklama aracı olarak öğrenilmiş çaresizlik. ISGUC The Journal of Industrial Relations and Human Resources, 9(4), 142-161.
33. Çağdaş Yönetim Anlayışı: Toplam Kalite, http://science.ankara.edu.tr/~ozdemirt/ isttatistikselkalitekontrolu/KAL%DDTE%20KONTROL/%C7a%F0da%FE %20Y%F6netim%20Anlay%FD%FE%FD.doc, S:1–15, 04.11.2007.
34. TDK, https://sozluk.gov.tr/?kelime=, 01.07.2019.
35. http://arsiv.ntv.com.tr/news/306929.asp, 28.01.2005.
36. https://www.turkcebilgi.com/%C3%BCretkenlik, 02.03.2019.