REASONS FOR ATTENDİNG COURSES IN PUBLIC EDUCATION CENTERS AND PERCEPTION OF COURSE SATISFACTION: EXAMPLE OF ERZIN

Abstract

In this study, "reasons for attending the course" and "satisfaction scale questionnaires" were applied in order to determine the opinions and observations of the trainees who attended the courses held in the Public Education Center of Erzin District of Hatay Province in the 2020-2021 academic year. Demographic information was obtained with these scales.These data were encoded and analyzed with the help of SPSS.25 package program.Reliability tests were performed and it was found to be reliable at a good level.Normality tests were performed, and it was found that the data entered into the scales were not normally distributed. Nonparametric tests, Mann-Whitney test and Kruskal Wallis test, Spearman Rho Correlation and Multiple Regression tests were applied. 372 trainees participated in the research.In the correlation test, it was found that the relationship between the reasons for participation scale and the satisfaction scale was positively significant at the medium level "** 0.465" level at 99% confidence level. In the regression analysis, it is estimated that the reason for participation and satisfaction explained 21.7% (t= 10.114) and affected it in a positive and statistically significant way. As a result of the study, it was seen that the reasons for participating in the course affect the course satisfaction of the trainees.Although there are examples of the study in the literature, no studies were found in which the reason for participation and trainee satisfaction were investigated together.While analysis studies generally used frequency analysis chi-square tests in other studies, more in-depth hypothesis tests were conducted in this study.It is aimed to contribute to the literature by adapting the research results according to today's conditions and making suggestions in order to improve course satisfaction and the reasons for attending the course. It is thought that the course centers will benefit from increasing the satisfaction of the trainees.

Keywords

• Non-formal Education
• Life-long learning
• Adult Education

HALK EĞİTİMİ MERKEZLERİNDE UYGULANAN KURSLARA KURSİYERLERİN KATILMA NEDENLERİ VE MEMNUNİYET ALGISI: ERZİN İLÇESİ ÖRNEĞİ

Öz

Bu çalışmada, 2020-2021 Eğitim-Öğretim yılı içerisinde, Hatay İli Erzin İlçesi Halk Eğitimi Merkezi’nde düzenlenen kurslara devam eden kursiyerlerin, aldıkları eğitimlere yönelik görüş ve gözlemlerini belirlemek amacıyla “kursa katılma sebepleri” ve “memnuniyet ölçek anketleri”uygulanmıştır. Bu ölçeklerle demografik bilgiler elde edilmiştir. Veriler kodlanarak SPSS.25 paket programı yardımıyla çözümlenmiştir. Güvenilirlik testleri yapılmış, testlerin iyi derecede güvenilir olduğu görülmüştür. Normallik testleri yapılmış, ölçeklere girilen verilerin normal dağılmadığı saptanmıştır. Nonparametrik testler olan Mann-Whitney testi ve Kruskal Wallis testi, Spearman Rho Korelasyon ve Çoklu Regresyon testleri uygulanmıştır. Araştırmaya 372 kursiyer katılmıştır. Yapılan korelasyon testinde katılma nedenleri ölçeği ile memnuniyet ölçeği arasındaki ilişki, pozitif yönde orta seviyeli “**0,465” seviyede, %99 güven düzeyinde anlamlı bulunmuştur. Regresyon analizinde katılma nedeni ve memnuniyetin %21,7’sini açıkladığı (t= 10.114) pozitif ve istatistiksel olarak anlamlı bir şekilde etkilediği tahmin edilmektedir. Çalışma sonucunda kursiyerlerin kursa katılma nedenlerinin kurs memnuniyetini etkilediği görülmüştür. Çalışmanın alan yazında örnekleri olmasına karşın katılma nedeni ve kursiyer memnuniyetinin birlikte araştırıldığı çalışmalara rastlanılmamıştır. Yapılan diğer çalışmalarda analiz çalışmaları genelde frekans analizi ki kare testleri kullanılırken bu çalışmada daha derinlemesine hipotez testleri yapılmıştır. Araştırma sonuçları günümüz şartlarına göre uyarlanıp kurs memnuniyeti ve kursa katılma nedenlerini iyileştirme adına öneriler yapılıp literatüre katkı yapılması amaçlanmıştır. Kurs merkezlerinin, kursiyerlerin memnuniyetini artırma yönüyle faydalanacağı düşünülmektedir. 

Anahtar Kelimeler

• Yaygın Eğitimi
• Hayat Boyu Öğrenme
• Yetişkin Eğitimi

References

1. Abay, C., ve Atış, E. V. (1999). İzmir’de Kırsal Kadına Yönelik Eğitimin İstihdama Etkisi,. T.C. Başbakanlık Kadının Statüsü Ve Sorunları Genel Müdürlüğü, Cem Web Ofset Yayınları, Ankara., 60-72.
2. Akkiraz, K. (1987). Ankara Şehrinde Açılmış Olan Meslek Ve Beceri Kurslarına Katılan Kursiyerlerle İlgili Bir Araştırma. Lisans Tezi, Hacettepe Üniversitesi., 35-45.
3. Ayçiçek, K. (2012). Belediyelerin Yaygın Eğitim Çalışmalarına Bir Örnek Olarak Şişli Belediyesi,. Aydın Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, İşletme Anabilim Dalı, Mahalli İdareler, 45-64.
4. Ayhan, S. (1990). Halk Eğitiminde Katılma Ve Ankara’daki Halk Eğitimi Merkezlerinde Açılan Kurslara Katılanların Demografik Özellikleri, Katılmalarını Güdüleyen Etmenler Ve Programa İlişkin Görüşleri. Doktora Tezi, Ankara Üniversitesi., 34-45.
5. Coşkun, A. (2012). “Halk Eğitimi Merkezlerinde Açılan Kurslara Katılan Yetişkinlerin Beklentilerinin Ve Memnuniyetlerinin Değerlendirilmesi”. Yayınlanmış Yüksek Lisans Tezi, Yeditepe Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü.
6. Diğrak, E. (N.D.). Meslek ve Hobi Edindirme Kursuna Katılan Ve Katılmayan Kadınların Ruh Sağlığı Durumlarının Karşılaştırılması. Psikiyatri Hemşireliği Dergisi - Journal Of Psychiatric Nursing 2015;6(3):120-129, 121-125.
7. Dpt. (2001). Hayat Boyu Eğitim Veya Örgün Olmayan Eğitim Özel İhtisas Komisyonu Raporu Sekizinci Beş Yıllık Kalkınma Planı, Ankara: Dpt Yayım no. 2268,, Öik: 584, 2001, S. 9.
8. Güleç, İ., Çelik, S., ve Demirhan, B. (2012). Yaşam Boyu Öğrenme Nedir? Kavram Ve Kapsamı Üzerine Bir Değerlendirme . Sakarya University Journal Of Education, 2/3 (Aralık /December 2012) Ss. 34-48., 37.

9. İçli, T.; Akhun, İ.; Kavak, Y. ve Senemoğlu, N. . (1999). İşgücü Yetiştirme Kurslarının Kadın İstihdamına Katkısı, Başbakanlık Kadının Statüsü Ve Sorunları Genel Müdürlüğü, Cem Web Ofset Yayınları, Ankara, 55- 63.
10. Karabacak Aşır, S. (2011). Mamak Halk Eğitimi Merkezinde Açılan Kurslara Katılan Kadınların Katılma Ve Terk Nedenleri. Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü Doktora Tezi, .
11. Karasar, N. (2006). Bilimsel Araştırma Yöntemleri. . Ankara: Nobel Yayın Dağıtım.
12. Kaya, H. (2015). Public Education Centers In Turkey 1. International Journal Of Sport Culture And Science , Volume 3 (Special Issue 1) , 268-277 . Doi: 10.14486/Ijscs289. 268-277.
13. Koç, M. H., ve Fidan, T. (2019). Yerel Yönetimlerin Yaygın Eğitim Etkinliklerine İlişkin Kursiyer Görüşleri: İsmek Dil Kursları Örneği. Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Fakültesi Dergisi, Cilt: 52, Sayı: 1, 51-81.
14. Ökten, C. E., ve Acar, S. (2015). Yükseköğretim Ve Yaygın Eğitim İşbirliği: Annemin Masalı. Sakarya University Journal Of Education, 5(2), 21-35.
15. Özengi̇, M., (2017). Halk Eğitimi Merkezlerinin Kursiyer Görüşlerine Göre Durum Değerlendirilmesi: Amasra Örneği . Uşak Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi , Cilt:10 Sayı: Erte Özel Sayısı , 345-361 .
16. Sağlam, M. (2019). Yaygın Eğitim Kurumlarında Verilen Meslek Edindirme Kurslarının Kadın İstihdamına Katkısı: Muğla Menteşe Belediyesi Örneği. Süleyman Demirel Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Çalışma Ekonomisi Ve Endüstri İlişkileri Yüksek Lisans Tezi , 54. Sedat, M., ve Hiperlink (Firm). (2009). Dünden Bugüne İstanbul’da Yaygın Eğitim. Vol. 1. Bs. İstanbul: Hiperlink. Http://Search.Ebscohost.Com/Login.Aspx?Direct=True&Db=Nlebk&An=681545&Lang=Tr&Site=Eds-Live.
17. Şahoğlu, B. (2010). Halk Eğitim Merkezlerinde Düzenlenen Kurslara Devam Eden yetişkinlerin Katılım Amaçları Ve Kurslara İlişkin Görüşleri. Yayınlanmış Yüksek Lisans Tezi, Hacettepe Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü.
18. Taşpınar, M. (2013). Kadın İşgücünün Mesleki Eğitimi, Milli Eğitim Bakanlığı, Uluslararası. Milli Eğitim Bakanlığı, Uluslararası Konferans Makaleleri.
19. Temiz, M. (2009). Halk Eğitimi Merkezlerinde Görevli Mesleki- Teknik Ve Sosyal-Kültürel Kursları Öğretmenlerinin Öz Yeterlilik Düzeylerinin İncelenmesi, Marmara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü Eğitim Bilimleri Ana Bilim Dalı, Halk Eğitimi Bilim Dalı, Yüksek Lisans Tezi, İstanbul., 50-65.
20. Tezcan, F. (2014). Yetişkin Öğrenenlerin Güdüsel Yönelimleri Üzerine Nitel Bir Araştırma. Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Fakültesi Dergisi, Cilt: 47, Sayı: 2, 307-326, 307-326.
21. Tırınoğlu, Ş. (2006). Aile Yaşam Merkezlerindeki Kadınların Kurslara Katılma Nedenleri Ve Memnuniyetlerinin Araştırılması . Gazi Üniversitesi Yayımlanmış Yüksek Lisans Tezi.
22. Ural, O. (2007). Türkiye'de Yetişkin Eğitiminin Bugünkü Durumu Ve Geleceği, . Yetişkin Eğitimi Sempozyumu, 11.
23. Yancar, M. (2014). Halk Eğitimi Merkezlerinde Düzenlenen Mesleki Ve Teknik Kurslara Devam Eden Yetişkinlerin Bu Kursları Tercih Etme Nedenleri ve Kursa İlişkin Beklentileri (Menemen Örneği) . Okan Üniversitesi / Sosyal Bilimler Enstitüsü / İşletme Anabilim Dalı / İşletme Bilim Dalı Yayımlanmış Yüksek Lisans Tezi, 10.
24. Yayla. (2009). Türk Yetişkin Eğitim Sisteminin Düzenlenmesi . Ankara: Milli Eğitim Bakanlığı.
25. Yaylacı, F., Yaylacı, S., ve Serpil, H. (2017). Paydaşların Gözünden Mülteci Ve Sığınmacılarda Eğitim: Karadeniz Eğitim Araştırmaları Dergisi, Sayı 22, Yıl 2017, Ss.101-117.
26. Yıldırım, G. (2017). Çocuklar İçin Yaygın Eğitim Kapsamında Yürütülen Ekonomi Eğitimi Çalışmalarının İncelenmesi. Uşak Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi , 10 (-Erte Özel Sayısı) ,, 103-124.
27. Yıldırım, M. (2009). Hayat Boyu Öğrenme Kapsamında Yaygın Eğitim Ve Halk Eğitim Merkezleri (1. Ed.). Ankara: Gazi Kitapevi.
28. Yıldız, A. (2004). Türkiye Deki Yetişkin Eğitim ve Araştırmalarına Toplu Bakış. Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Fakültesi Dergisi 37 (1), 79 -97.
29. Yılmaz, M. (2012). Bilişim Teknolojileri Kurslarına Katılan Yetişkinlerin Kurs Bırakma Durumlarının Farklı Değişkenlere Göre İncelenmesi:. Iv. Uluslararası Türkiye Eğitim Araştırmaları Kongresi , 2322.