EXAMINING THE VIEWS OF TEACHERS WORKING IN PRIMARY SCHOOL ON MEASUREMENT AND EVALUATION

Abstract

The purpose of this research; is to examine the opinions of teachers working in primary school about measurement and evaluation. Answers to research questions created for this purpose are sought. The research was conducted within the framework of qualitative research and was designed in accordance with the "phenomenology" pattern. The working group of the research consists of nine teachers working in primary school in Sivas city center in 2019-2020 academic year. In order to collect data in the research, a “semi-structured interview form” consisting of five open-ended questions developed by the researcher was used. The study group was determined by the "easily accessible" sampling method. The data collection tool prepared was delivered to the teachers in the study group and information was given about how to fill the form. Participants were selected on a voluntary basis and statements were given to guide the participants while giving information about the interview form. The collected data were evaluated by the researcher and an expert in the field of educational sciences, and as a result of the evaluation, it was concluded that the data saturation was achieved. As a result of the research, it was determined that teachers mostly use measurement and evaluation for grading and determining missing learning.. In addition, it was concluded that some of the teachers consider themselves sufficient in measuring and evaluating, while others do not see enough. According to another result, it has been determined that among the measurement and evaluation methods that teachers use the most are performance evaluation and project evaluation. In addition, it was revealed that the difficulties faced by teachers when using measurement and evaluation methods were crowded classes and lack of time.

Keywords

• Evaluation
• Measurement
• Measurement and Evaluation
• Primary School
• Teachers

İLKOKULDA GÖREV YAPAN ÖĞRETMENLERİN ÖLÇME VE DEĞERLENDİRMEYE YÖNELİK GÖRÜŞLERİNİN İNCELENMESİ

Abstract

Bu araştırmanın amacı; ilkokulda görev yapan öğretmenlerin ölçme ve değerlendirmeye yönelik görüşlerinin incelenmesidir. Bu amaç doğrultusunda oluşturulan araştırma sorularına yanıt aranmaktadır. Araştırma, nitel araştırma çerçevesinde yürütülmüştür ve “olgubilim” desenine uygun olarak tasarlanmıştır. Araştırmanın çalışma grubunu, 2019-2020 eğitim öğretim yılında Sivas ili Merkez ilçedeki ilkokullarda görev yapan dokuz öğretmen oluşturmaktadır. Araştırmada veri toplamak amacıyla, araştırmacı tarafından geliştirilen ve beş açık uçlu sorudan oluşan “yarı yapılandırılmış görüşme formu” kullanılmıştır. Çalışma grubu “kolay ulaşılabilir” örnekleme yöntemi ile belirlenmiştir. Hazırlanan veri toplama aracı çalışma grubunda bulunan öğretmenlere ulaştırılmış ve formun nasıl doldurulacağı hakkında bilgiler verilmiştir. Katılımcılar gönüllülük esasına uygun olarak seçilmiş ve görüşme formu hakkında bilgi verilirken katılımcıları yönlendirebilecek ifadelerden kaçınılmıştır. Toplanan veriler, araştırmacı ve eğitim bilimleri alanında uzman bir kişi tarafından değerlendirilmiş ve değerlendirme sonucunda veri doygunluğunun sağlandığı kanısına ulaşılmıştır. Araştırma sonucunda öğretmenlerin ölçme ve değerlendirmeyi daha çok not verme ve eksik öğrenmeleri belirleme amacıyla yaptıkları tespit edilmiştir. Ayrıca öğretmenlerin bir kısmının kendisini ölçme ve değerlendirme konusunda yeterli görürken bir kısmının ise yeterli görmediği sonucuna ulaşılmıştır. Diğer bir sonuca göre öğretmenlerin en çok kullandıkları ölçme ve değerlendirme yöntemleri arasında performans değerlendirme ve proje değerlendirme olduğu tespit edilmiştir. Ayrıca öğretmenlerin ölçme ve değerlendirme yöntemlerini kullanırken en fazla karşılaştıkları zorlukların sınıfların kalabalık olması ve zaman yetersizliği olduğu ortaya çıkmıştır.

Keywords

• Değerlendirme
• İlkokul
• Öğretmenler
• Ölçme
• Ölçme ve Değerlendirme

References

1. Acar, M. (2016). Fen Bilimleri Öğretmenlerinin Ölçme ve Değerlendirme Uygulamaları ve Uygulamalarını Etkileyen Faktörler, (Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi), (Danışman: Yrd. Doç. Dr. Serkan Buldur), Sivas: Cumhuriyet Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü.
2. Akdağ, G. (2011). Fen ve Teknoloji Öğretmenlerinin Ölçme – Değerlendirmeye İlişkin Yeterlilik Algıları ve Görüşleri (Adıyaman İli Örneği), (Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi), (Danışman: Prof. Dr. Servet Ekmekçi), Adıyaman: Adıyaman Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü.
3. Aktaş, M. C. (2008). Öğretmenlerin Yeni Ortaöğretim Matematik Öğretim Programının Ölçme Değerlendirme Boyutuna Bakışlarının İncelenmesi (Yayınlanmamış Doktora Tezi), (Danışmnan: Prof. Dr. Adnan Baki), Trabzon: Karadeniz Teknik Üniversitesi, Fen Bilimleri Enstitüsü.
4. Alçın, Ö. C. (2019). Müzik Öğretmenlerinin Ölçme ve Değerlendirme Sürecine İlişkin Görüşlerinin İncelenmesi (Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi), (Danışman: Dr. Öğr. Üyesi Murat Kamil İnancı), Erzurum: Atatürk Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü.
5. Altınışık, D. (2014). Fen ve Teknoloji Öğretmenlerinin Alternatif Ölçme ve Değerlendirme Etkinliklerini Gerçekleştirme Düzeyleri (Kırıkkale İli Örneği), (Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi), (Danışman: Yrd. Doç. Dr. Hasan İnaç), Kırıkkale: Kırıkkale Üniversitesi, Fen Bilimleri Enstitüsü.
6. Atılgan, H.; Kan, A. ve Doğan, N. (2009). Eğitimde Ölçme ve Değerlendirme. Ankara: Anı Yayıncılık.
7. Balcı, E. ve Tekkaya, C. (2000). Ölçme ve Değerlendirme Tekniklerine Yönelik Bir Ölçeğin Geliştirilmesi. Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 18, 42–50.
8. Başkonuş, T. (2018). Beden Eğitimi ve Spor Öğretmenlerinin Ölçme Değerlendirmeye İlişkin Tutum ve Yeterliklerinin İncelenmesi (Yayınlanmamış Doktora Tezi), (Danışman: Doç. Dr. Fikret Soyer), Sakarya: Sakarya Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü.

9. Baykul, Y. (2015). Eğitimde ve Psikolojide Ölçme: Klasik Test Teorisi ve Uygulaması. Ankara: Pegem Akademi.
10. Black, P. and Wiliam, D. (1998). Assessment and Classroom Learning. Assessment in Education: Principles, Policy & Practice, 5(1), 7-74.
11. Büyüköztürk, Ş. (2007). Sosyal Bilimler İçin Veri Analizi El Kitabı. Ankara: Pegem A Yayıncılık.
12. Cizek, G. J. (2007). Formative Classroom Assessment and Large-Scale Assessment: Implications for Future Research and Development. (Ed. J. A. McMillan), Formative Classroom Assessment (s. 99-115). New York: Teachers College Press.
13. Creswell, J. W. (2013). Nitel Araştırma Yöntemleri (Çeviren: M. Bütün, S. B. Demir). Ankara: Siyasal Kitabevi.
14. Dikmen, F. (2008). Sosyal Bilgiler Dersi 2005 Öğretim Programının Değerlendirme Boyutuna Dair 4. ve 5. Sınıf Öğretmen Görüşleri, (Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi), (Danışman: Doç. Dr. Seval Fer ), İstanbul: Yıldız Teknik Üniversitesi.
15. Eskicumalı, A. ve İşman, A. (2003). Eğitimde Planlama ve Değerlendirme (4. Baskı). İstanbul: Değişim Yayınları.
16. Genç, Ö. (2019). İngilizce Öğretim Elemanlarının Ölçme ve Değerlendirme Okuryazarlık Yeterliliği Açısından Değerlendirilmesi, (Erciyes Üniversitesi Ölçeği) (Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi) (Danışman: Doç. Dr. Mustafa Güçlü), Kayseri: Erciyes Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü.
17. Gültekin, M. (2002). Eğitim Fakülteleri Öğretmen Yetiştirme Programlarının Yeniden Düzenlenmesi Kapsamında İlköğretime Öğretmen Yetiştirme. Anadolu Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 12(1-2), 49-65.
18. İşman, A. (2005). Türk Eğitim Sisteminde Ölçme ve Değerlendirme. Ankara: Pegem A Yayıncılık.
19. Karaşahin, Ç. (2011). Sınıf Öğretmenlerinin Ölçme Değerlendirmeye İlişkin Görüşlerinin Değerlendirilmesi, (Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi), (Danışman: Yrd. Doç. Dr. Çiğdem Şahin Taşkın), Çanakkale: Çanakkale Onsekiz Mart Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü.
20. Karbeyaz, P. (2018). İlkokul ve Ortaokul Din Kültürü ve Ahlak Bilgisi Öğretmenlerinin Alternatif Ölçme ve Değerlendirme Tekniklerini Kullanma Düzeyleri ve Karşılaştıkları Sorunlar (Osmaniye İli Örneği) (Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi) (Danışman: Doç. Dr. Halil Aldemir), Kilis: Kilis 7 Aralık Üniversitesi Sosyal Bilimleri Enstitüsü.
21. Kılıç, R. (2014). İlköğretim I. Kademe Öğretmenlerinin Otantik Ölçme ve Değerlendirme Yöntemleri İle İlgili Bilgi, Tutum ve Görüşlerinin Değerlendirilmesi, (Yayınlanmamış Doktora Tezi), (Danışman: Yrd. Doç. Dr. Oktay Aydın), İstanbul: Marmara Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü.
22. LeCompte, M. D. and Goetz, J. P. (1982). Problems of Reliability and Validity in Ethnographic Research. Review of Educational Research, 52(1), 31-60.
23. Linn, R. L. and Gronlund, N. E. (1995). Measurement and Assesment in Teaching, (7. Baskı). Upper Saddle River: Printice-Hall Inc.
24. McHugh, M. L. (2012). Interrater reliability: The Kappa Statistic. Biochemia Medica, 22(3), 276-282.
25. Orsmond, P.; Merry, S. and Reiling, K. (2000). The Use of Student Derived Marking Criteria in Peer and Self-Assessment. Assessment & Evaluation in Higher Education, 25(1), 23-38.
26. Özçelik, D. A. (2010). Okullarda Ölçme ve Değerlendirme: Öğretmen El Kitabı; Yeni Öğretim Programlarına Göre. Ankara: Pegem A Yayıncılık.
27. Özenç, M.; Doğan, C. ve Çakır, M. (2017). Sınıf Öğretmenlerinin Alternatif Ölçme ve Değerlendirme Hakkındaki Görüşlerinin Belirlenmesi. Dicle Üniversitesi Ziya Gökalp Eğitim Fakültesi Dergisi, 30, 588-607.
28. Öztürk, Y. A. (2014). Beşinci Sınıf Matematik Dersinde Uygulanan Alternatif Ölçme Değerlendirme Yöntemlerinin Akademik Başarı, Kalıcılık, Özyeterlilik Algısı ve Tutum Üzerine Etkisi, (Yayınlanmamış Doktora Tezi), (Danışman: Doç. Dr. Çavuş Şahin), Çanakkale: Çanakkale Onsekiz Mart Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü.
29. Patton, M. Q. (2005). Qualitative Research. New York: John Wiley & Sons, Ltd.
30. Plake, B. S. and Impara, J. C. (1993). Teacher Assessment Literacy Questionnaire. University of Nebraska-Lincoln. In Cooperation with the National Council on Measurement in Education and the WK Kellogg Foundation.
31. Rees, C. E. and Sheard, C. E. (2004). The Reliability of Assessment Criteria for Undergraduate Medical Students' Communication Skills Portfolios: the Nottingham Experience. Medical Education, 38(2), 138-144.
32. Seferoğlu, S. S. (2004). Öğretmen Adaylarının Öğretmen Yeterlilikleri Açısından Kendilerini Değerlendirmeleri. Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 26, 131-140.
33. Singleton, R.A. and Straits, B.C. (2005) Approaches to Social Research, (4. Baskı). New York: Oxford University Press.
34. Stiggins, R.J. (2000). Classroom Assessment: A History of Neglect, a Future of Immense Potential, New Orleans: Paper Presented at The Annual Meeting of American Educational Association.
35. Stiggins, R. J. (2001). Student-Involved Classroom Assesment, (3. Baskı). New Jersey: Prentice Hall.
36. Stiggins, R.J.; Conklin, N.F. and Bridgeford, N.J. (1986). Classroom Assessment: A Key to Educational Excellence. Educational Measurement: Issues and Practice, 5(2), 5-17.
37. Tekin, H. (1994). Eğitimde Ölçme ve Değerlendirme, (8.Baskı). Ankara: Yargı Yayınları.
38. Turgut, M. F. (1997). Eğitimde Ölçme ve Değerlendirme Metotları. Ankara: Yargıcı Matbaası.
39. Yıldırım, A. (1999). Nitel Araştırma Yöntemlerinin Temel Özellikleri ve Eğitim Araştırmalarındaki Yeri ve Önemi. Eğitim ve Bilim, 23(112), 7-17.
40. Yıldırım, A. ve Şimşek, H. (2016). Sosyal Bilimlerde Nitel Araştırma Yöntemleri. Ankara: Seçkin Yayıncılık.
41. Yıldız, M. (2015). Ortaokul Din Kültürü ve Ahlak Bilgisi Öğretmenlerinin Alternatif Ölçme ve Değerlendirme Tekniklerini Kullanma Düzeyleri ve Karşılaştıkları Sorunlar (Sivas İli Örneği), (Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi), (Danışman: Doç. Dr. Fatih Genç), Sivas: Cumhuriyet Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü.
42. Yiğit, F. (2013). İlköğretim 6, 7 ve 8. Sınıf Türkçe Dersi Öğretim Programı’ndaki Alternatif Ölçme-Değerlendirme Yöntemlerine Yönelik Öğretmen Görüşlerinin Değerlendirilmesi, (Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi), (Danışman: Doç. Dr. Bilal Kırımlı), Trabzon: Karadeniz Teknik Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü.