COMPARISON OF THE PRINCIPLES AND PRACTICES OF AKHISM SYSTEM WITH PSYCHOLOGICAL CAPITAL: THE CASE OF TURKEY

Abstract

Today, organizations implement strategies for human development and integrate them with business life. The positive development of human beings, which is an integral part of organizations, contributes to businesses and indirectly to society. In this respect, positive psychology is one of the important building blocks applied to the development of human resources and businesses. Akhism System is traditionally known for many years in Turkey, business-oriented, positive psychology, and philosophy of life. Akhism, which has deep roots from the past, integrates business life and personal life with its typical philosophy. Akhism system is a structure that aims to develop and mature the individual by referring to the belief system and thus social change with both his life and his business life. The concept of psychological capital, arising from the positive psychology school, is a positive and human-oriented approach in organizations. In this study, the content, principles, and practices of the Akhism system were compared with the main elements of psychological capital that self-efficacy, optimism, hope, and resilience. In addition, in-depth interviews were carried out in Turkey's Sivas province with eight small business managers who declared that they knew and implemented the Akhism system. The findings were analyzed by the interpretive phenomenological analysis method and it was concluded that the Akhism System is similar to the psychological capital elements in terms of content, teaching, and practices and is still practiced traditionally today. The principles and practices of the Akhism System, which have continued from the past to the present, constitute a great resource in terms of psychological capital. It is thought that the principles and practical experience of Akhism System will contribute to organizations in terms of psychological capital.

Keywords

• Psychological capital
• Akhism
• Organizational Behavior
• Positive Psychology
• Enterprise

TÜRKİYE’DE AHİLİK SİSTEMİNİN İLKELERİ VE UYGULAMALARININ PSİKOLOJİK SERMAYE İLE KARŞILAŞTIRILMASI: TÜRKİYE ÖRNEĞİ

Abstract

Günümüzde kuruluşlar insani kalkınma için stratejiler uygular ve bunları iş hayatına entegre eder. Örgütlerin ayrılmaz bir parçası olan insanların olumlu gelişimi işletmelere ve dolaylı olarak topluma katkıda bulunur. Bu bağlamda, pozitif psikoloji insan kaynaklarının ve işletmelerin gelişimine uygulanan önemli yapı taşlarından biridir. Ahilik Sistemi geleneksel olarak Türkiye'de uzun yıllardır, iş odaklı, pozitif psikoloji ve yaşam felsefesi olarak bilinmektedir. Geçmişten derin köklere sahip olan Ahilik, iş hayatını ve kişisel hayatı kendine özgü felsefesi ile bütünleştirir. Ahilik sistemi, inanç sistemine ve dolayısıyla hem yaşamı hem de iş yaşamı ile toplumsal değişimi ifade ederek bireyi geliştirmeyi ve olgunlaştırmayı amaçlayan bir yapıdır. Pozitif psikoloji okulundan doğan psikolojik sermaye kavramı, örgütlerde olumlu ve insan odaklı bir yaklaşımdır. Bu çalışmada, Ahilik sisteminin içeriği, ilkeleri ve uygulamaları, öz-yeterlik, iyimserlik, umut ve dayanıklılık gibi psikolojik sermayenin ana unsurları ile karşılaştırılmıştır. Ayrıca Türkiye'nin Sivas ilinde Ahilik sistemini bildiğini ve uyguladığını söyleyen 8 küçük işletme yöneticisi ile derinlemesine görüşmeler yapılmıştır. Bulgular yorumlayıcı fenomenolojik analiz yöntemi ile analiz edilmiş ve Ahilik Sisteminin içerik, öğretim ve uygulamalar açısından psikolojik sermaye öğelerine benzediği ve günümüzde hala geleneksel olarak uygulandığı sonucuna varılmıştır. Geçmişten günümüze devam eden Ahilik Sisteminin ilke ve uygulamaları, psikolojik sermaye açısından büyük bir kaynak oluşturmaktadır. Ahilik Sisteminin ilkelerinin ve pratik deneyiminin, örgütlere psikolojik sermaye açısından katkıda bulunabileceği düşünülmektedir.

Keywords

• Psikolojik Sermaye
• Ahilik
• Organizasyonel Davranış
• Pozitif Psikoloji
• İşletme

References

1. Akçay, V.H. (2011) “Pozitif Psikolojik Sermaye Kavramı ve İşletmelerde Sürdürülebilir Rekabet Üstünlüğünü Sağlamadaki Rolü”, İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 13.1: 73-98.
2. Bandura, A. R., and In, S. E. VS. (1994). Encyclopedia of Human Behavior, 4, 71-81.
3. Creswell, J. W., Hanson, W. E., Clark Plano, V. L., and Morales, A. (2007) “Qualitative Research Designs: Selection and Implementation”, The Counseling Psychologist, 35(2), 236-264.
4. Creswell, J.W. (2013). Nitel Araştırma Yöntemleri: Beş Yaklaşıma Göre Nitel Araştırma ve Araştırma Deseni, (3. Baskı), Çev. Ed., M. Bütün ve SB Demir. Ankara: Siyasal Kitabevi.
5. Çetin, F., ve Basım, H. N. (2012) “Örgütsel Psikolojik Sermaye: Bir Ölçek Uyarlama Çalışması”, Amme İdaresi Dergisi, 45(1), 121-137.
6. Demirbilek, S. (2004). Ahilik Kelimesinin Kökenine Dair, I. Ahi Evran-ı Veli ve Ahilik Araştırmaları Sempozyumu Bildiri Kitabı, GÜ Ahilik Kültürünü Araştırma Merkezi, C, 1, 277-283.
7. Köksal, M.F. (2008) “Erkân-adâb Boyutlarıyla Ahilik-Bektaşilik İlişkisi ve Bir Bektaşi Fütüvvetnamesi”, Ahi Evran Üniversitesi: 15-17.
8. Kutanis Ö.R, ve Yıldız, E. (2014) “Pozitif Psikoloji ile Pozitif Örgütsel Davranış Ilişkisi ve Pozitif Örgütsel Davranış Boyutları Üzerine Bir Değerleme”, Visionary E-Journal/Vizyoner Dergisi, 5.11.

9. Luthans, F. (2002) “The Need for and Meaning of Positive Organizational Behavior”, Journal of Organizational Behavior, 695-706.
10. Luthans, F., and Youssef, C.M. (2004) “Human, Social, and Now Positive Psychological Capital Management: Investing in People for Competitive Advantage”, Management Department Faculty Publications, 154.
11. Luthans, F. (2005). Organizational Behavior, 10.Ed., McGraw-Hill, New York.
12. Luthans, Fred, Carolyn M. Youssef, and Bruce J. Avolio. (2007). Psychological Capital: Developing the Human Competitive Edge, Vol. 198. Oxford: Oxford University Press.
13. Mahmud, K. (1995). Divan-ı Lügati’t-Türk (Cilt 1). Ankara: Türk Dil Kurumu Yayınları.
14. Mahiroğulları, A. (2008) “Selçuklu/Osmanlı Döneminde Kurumsal Bir Yapı: Ahilik/Gedik Teşkilatı ve Sosyo-Ekonomik İşlevleri”, Sosyal Siyaset Konferansları Dergisi, 54: 139-154.
15. Moustakas, Clark. (1994). Phenomenological Research Methods, Sage.
16. Peterson, C. (2000). “The Future of Optimism”, American Psychologist 55.1: 44.
17. Peterson, Suzanne J., and Fred Luthans. (2003) “The Positive Impact and Development of Hopeful Leaders”, Leadership & Organization Development Journal, 24.1: 26-31.
18. Seligman, M. E., and Csikszentmihalyi, M. (2000) “Positive Psychology: An Introduction”, American Psychological Association, Vol. 55, No. 1, p. 5.
19. Seligman, M. E., Steen, T. A., Park, N., and Peterson, C. (2005) “Positive Psychology Progress: Empirical Validation of Interventions”, American psychologist, 60(5), 410.
20. Smith, J.A, and Osborn, M. (2004) “Interpretative Phenomenological Analysis”, Doing Social Psychology Research, 229-254.
21. Snyder, Charles Richard. (1994). The Psychology of Hope: You Can Get There From Here, Simon and Schuster.
22. Snyder, C.R. (2002) “Hope Theory: Rainbows in the Mind”, Psychological Inquiry, 13.4: 249-275.
23. Stajkovic, A.D, and Luthans, F. (1998) “Self-efficacy and Work-related Performance: A Meta-Analysis”, Psychological Bulletin, 124.2: 240.
24. Stewar,t M., Reid, G., Mangham, C. (1997) “Fostering Children's Resilience”, Journal of Pediatric Nursing, 12.1: 21-31.
25. Ülger B., and Ülger, G. (2005) “Akhism as a Non-governmental Association Model in the History of the Turkish Nation and an Assessment of Today’s Business Ethics: A Relationship or a Contradiction?”, Journal of Human Values, 11(1), 49-61.
26. Wright, Thomas A. (2003) “Positive Organizational Behavior: An Idea Whose Time Has Truly Come”, Journal of Organizational Behavior: The International Journal of Industrial, Occupational and Organizational Psychology and Behavior, 24.4: 437-442.