Correction: Reconstructing an Existential Written Narrative as Visual Horror; Junji Ito’s Manga Adaptation of Osamu Dazai’s No Longer Human

The original article was published on September 15, 2026. https://dergipark.org.tr/en/pub/at/article/1874090

Erratum Note

Author Email Address Correction In Issue 11 (2026) of Art Time Journal, the email address of the author, Sevda KAÇTI, listed on page 91, was inadvertently provided incorrectly. The author’s email address should be corrected as follows: Sevda KAÇTI E-mail: [e-mail] Accordingly, the email address should be updated as indicated above in the relevant issue of the journal and in its digital records.

Abstract

This study examines the intermedial and generic transformation of Osamu Dazai’s novel No Longer Human (Ningen Shikkaku, 1948) in Junji Ito’s manga adaptation. It addresses the question of which narrative and generic interventions restructure an existential and confessional written work as a visual, sequential horror narrative, and to what extent this transformation enables the adaptation to become an autonomous creative work bearing the artistic signature of the manga artist. Accordingly, the study aims to demonstrate how Ito reinterprets Dazai’s source text through his own horror aesthetics and the expressive possibilities of graphic narrative. The research is based on a comparative analysis of the novel and its manga adaptation. The source text is examined within the sociocultural context of postwar Japan and in relation to Dazai’s life, the I-novel tradition, confession, memoir, and suicide narrative. The adaptation is then analyzed in terms of narrative and generic transformation through the approaches of Timothy Corrigan and Julie Sanders. Sequences added or altered by Ito are compared with their counterparts in the novel, while the changes arising from the transformation of written narrative into visual language are examined through manga-specific devices such as composition, viewpoint, shot scale, facial expression, and body language. The adaptation’s restructuring within the horror genre is analyzed through kaidan and yūrei elements, surreal interventions, a karmic plot structure, and body-horror aesthetics; this aesthetic is interpreted through Mikhail Bakhtin’s concept of “grotesque realism” and Julia Kristeva’s concept of “abjection.” The findings demonstrate that the shame, guilt, anxiety, and alienation constructed at a psychological level in the novel are transformed in the manga into a bodily and visual experience of horror. Ito expands the narrative’s internal tension through elements of ghosts, haunting, revenge, and karmic justice, while positioning the reader as a compulsory witness through grotesque bodily imagery, physical deformation, and graphic violence. The work thus becomes a new narrative grounded in body-horror aesthetics through Ito’s creative interventions. In conclusion, by explaining the originality of Ito’s adaptation through intermedial transformation, generic restructuring, and body-horror aesthetics, this study demonstrates how graphic narrative adaptations interpret and transform their source texts.

Keywords

• Junji Ito
• No Longer Human
• manga adaptation
• body horror
• grotesque realism
• abjection

Ethical Statement

This study is based solely on the analysis of published literary and visual works. It does not involve human participants, personal data, or animal experimentation; therefore, ethical committee approval was not required.

Correction: Varoluşçu Yazılı Anlatının Görsel Korkuya Yeniden İnşası; Osamu Dazai’nin İnsanlığımı Yitirirken Romanının Junji Ito Tarafından Manga Uyarlaması

The original article was published on September 15, 2026. https://dergipark.org.tr/en/pub/at/article/1874090

Erratum Note

Yazar E-posta Adresi Düzeltmesi Art Time Dergisi’nin 2026 yılı 11. sayısında, 91. sayfada yayımlanan makalenin yazarı Sevda KAÇTI’ya ait e-posta adresi sehven yanlış yazılmıştır. Yazarın e-posta adresinin aşağıdaki şekilde düzeltilmesi gerekmektedir: Sevda KAÇTI E-posta: [e-mail] Söz konusu e-posta adresinin derginin ilgili sayısında ve dijital kayıtlarında yukarıda belirtilen şekilde güncellenmesi gerekmektedir.

Abstract

Bu çalışma, Osamu Dazai’nin İnsanlığımı Yitirirken (Ningen Shikkaku, 1948) romanının Junji Ito tarafından mangaya uyarlanması sırasında geçirdiği mecralararası ve türsel dönüşümü incelemektedir. Araştırmanın çıkış noktasını varoluşsal ve itirafçı bir yazılı anlatının görsel ve ardışık bir korku anlatısına dönüşürken hangi anlatısal ve türsel müdahalelerle yeniden yapılandırıldığı ve uyarlamanın ne ölçüde mangakanın sanatsal imzasını taşıyan bağımsız bir yaratıcı yapıta dönüştüğü sorusu oluşturmaktadır. Bu doğrultuda çalışma, Ito’nun Dazai’nin kaynak metnini kendi korku estetiği ve grafik anlatım olanakları aracılığıyla nasıl yeniden yorumladığını ortaya koymayı amaçlamaktadır. Araştırma, roman ile manga uyarlamasının karşılaştırmalı incelenmesine dayanmaktadır. Kaynak metin, savaş sonrası Japonya’nın sosyokültürel ortamı, Dazai’nin yaşamı ve ben-romanı, itiraf, anı ve intihar anlatısı çerçevelerinde değerlendirilmiştir. Uyarlama ise Timothy Corrigan ve Julie Sanders’ın yaklaşımları doğrultusunda anlatısal ve türsel dönüşüm açısından ele alınmıştır. Ito’nun eklediği veya değiştirdiği sekanslar romandaki karşılıklarıyla karşılaştırılmış; yazılı anlatının görsel dile aktarılması sırasında oluşan değişimler kompozisyon, bakış açısı, plan kullanımı, mimik ve beden dili üzerinden çözümlenmiştir. Uyarlamanın korku türünde yeniden yapılanması, kaidan ve yūrei unsurları, sürreal müdahaleler, karmatik olay örgüsü ve bedensel dehşet estetiği üzerinden incelenmiş; bu estetik Mihail Bahtin’in “grotesk realizm” ve Julia Kristeva’nın “abjeksiyon” kavramlarıyla yorumlanmıştır. Bulgular, romanda psikolojik düzeyde kurulan utanç, suçluluk, kaygı ve yabancılaşmanın mangada bedensel ve görsel bir dehşet deneyimine dönüştüğünü göstermektedir. Ito, anlatının içsel gerilimini hayalet, musallat olma, intikam ve karmatik adalet unsurlarıyla genişletirken grotesk beden imgeleri, deformasyonlar ve grafik şiddet aracılığıyla okuru zorunlu tanık konumuna yerleştirmektedir. Böylece eser, Ito’nun yaratıcı müdahaleleriyle bedensel korku estetiğine dayalı yeni bir anlatıya dönüşmektedir. Sonuç olarak çalışma, Ito’nun uyarlamasının özgünlüğünü mecralararası dönüşüm, türsel yeniden yapılanma ve beden korkusu estetiği üzerinden açıklayarak grafik anlatı uyarlamalarının kaynak metni dönüştüren yorumlayıcı niteliğini ortaya koymaktadır.

Keywords

• unji Ito
• İnsanlığımı Yitirirken
• manga uyarlaması
• bedensel dehşet
• grotesk realizm
• abjeksiyon

Ethical Statement

Bu çalışma, insan veya hayvan denekleri içermemekte olup yayımlanmış edebi ve görsel eserlerin analizine dayanmaktadır. Bu nedenle etik kurul izni gerekmemektedir.

References

1. Bakhtin, M. (1968). Rabelais and his world. Indiana University Press.
2. BiliBili. (2023). The reading drama “No Longer Human: Red” Group A performance, Retrieved October 21, 2025, from https://www.bilibili.com/video/BV1ma4y167TQ/
3. British Museum Collection. (n.d.). Ichikawa Danjuro VIII as Kamiya Iemon and the ghost of Oiwa. Retrieved December 27, 2025, from https://www.britishmuseum.org/collection/object/A_2008- 3037-21330-
4. Bruss, E. W. (1976). Autobiographical acts: the changing situation of a literary genre. Johns Hopkins University Press.
5. Camus, A. (1997). Sisifos söyleni. Can Yayınları.
6. Carroll, N. (1990). The philosophy of horror or paradoxes of the heart. Routledge.
7. Corrigan, T. (2017). Defining adaptation. In T. Leitch (Ed.), The Oxford handbook of adaptation studies (pp. 23-35). Oxford University Press.
8. Davisson, Z. (2012, March 21). Yūrei-zu: A portrait of a yūrei, a Japanese ghost. Hyakumonogatari - The Digital One Hundred Tales (Kaidan) Resource. Retrieved December 25, 2025, from https://hyakumonogatari.com/2012/03/21/yurei-zu-a-portrait-of-a-yurei-a-japanese-ghost-2/

9. Davisson, Z. (2015). Yūrei: The Japanese ghost. Chin Music Press.
10. Dazai, O. (2023). İnsanlığımı yitirirken. İthaki Yayınları.
11. Franklin, R. (2020, July 17). Junji Ito’s No longer human review: A horror graphic novel adaptation of Osamu Dazai’s vast & uncompromising novel. Sublime Horror. Retrieved October 25, 2025, from https://www.sublimehorror.com/books/junji-itos-no-longer-human-review/
12. Gerekli Şeyler. (n.d.). No longer human complete edition (manga).Retrieved October 21, 2025, from https://www.gerekliseyler.com.tr/urun/no-longer-human-comp-manga
13. Getty Research . (2004). Muzan-e [Vocabulary Program]. Retrieved December 25, 2025, from https://www.getty.edu/vow/AATFullDisplay?subjectid=300458807
14. Gibeau, M. (2023). Sonsöz (E. Kılıç, Çev.). In O. Dazai, İnsanlığımı yitirirken (P. Ercan, Çev., pp. 116-128). İthaki Yayınları.
15. IMDb. (n.d.-a). Aoi Bungaku series (TV mini series 2009). Retrieved October 21, 2025, from https://www.imdb.com/title/tt1805647/
16. IMDb. (n.d.-b). Human lost (2019). Retrieved October 21, 2025, from https://www.imdb.com/title/tt10622220/
17. IMDb. (n.d.-c). No longer human (2019). Retrieved October 21, 2025, from https://www.imdb.com/title/tt10065976/
18. Ito, J. (2022). İnsanlığımı yitirirken. Gerekli Şeyler Yayıncılık.
19. Kadoya, A., & Yumiyama, T. (n.d.). Izanami. In Encyclopedia of Shinto. Kokugakuin University Digital Museum. Retrieved October 25, 2025, from https://d-museum.kokugakuin.ac.jp/eos/detail/? id=9384
20. Kishore, P. (2024). Existential angst and dehumanization in Osamu Dazai’s No Longer Human. Language in India, 24(5), 56-62. https://www.languageinindia.com/may2024/drkishoreangstnolongerhuman.html
21. Kristeva, J. (1982). Powers of horror: an essay on abjection. Columbia University Press.
22. Lyons, P. I. (1981). “Art is me”: Dazai Osamu’s narrative voice as a permeable self. Harvard Journal of Asiatic Studies, 41 (1), 93-110. https://www.jstor.org/stable/2719002
23. Mikkonen, K. (2017). The narratology of comic art. Routledge.
24. Ōta Memorial Museum of Art. (2020). Tsukioka Yoshitoshi: Blood and the bewitching. Retrieved December 25, 2025, from https://www.ukiyoe-ota-muse.jp/blood-and-the-bewitching-en/
25. Özerden, Z., Guliyev, A., & Arslan, S. (2022). Japon manga sanatına uyarlamalarda kronotopun dönüşümü: “Manga Shakespeare: Hamlet” örneği. Pamukkale Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 53 (2), 221-233. https://doi.org/10.30794/pausbed.1172945
26. Rabinowitz, C. (2021, December 9). Wildhorn, Miller & Green’s No longer human to make world premiere in Shanghai.
27. Retrieved October 25, 2025, from https://www.broadwayworld.com/article/Wildhorn-Miller-Greens-NO-LONGER-HUMAN-to-Make-World-Premiere-in-Shanghai-20211209
28. Reider, N. T. (2000). The appeal of “kaidan”, tales of the strange. Asian Folklore Studies, 59 (2), 265-283. https://doi.org/10.2307/1178918
29. Ressler, K. (2017, January 19). Horror manga artist Junji Ito to adapt Osamu Dazai’s No longer human. Anime News Network.
30. https://www.animenewsnetwork.com/news/2017-01-19/horror-manga-artist-junji-ito-to-adapt-osamu-dazai-no-longer-human/.111240
31. Ressler, K. (2018, April 6). Junji Ito’s No longer human manga ends on April 20, 2018. Anime News Network. Retrieved October 25, 2025, from https://www.animenewsnetwork.com/news/2018-04- 06/junji-ito-no-longer-human-manga-ends-on-april-20/.130029
32. Sanders, J. (2016). Adaptation and appropriation. Routledge.
33. Shogakukan. (2018). Ningen shikkaku. Retrieved October 25, 2025, from https://www.shogakukan.co.jp/search/site/人間失格
34. VIZ Media. (n.d.). No longer human. Retrieved October 25, 2025, from https://www.viz.com/read/manga/no-longer-human/product/6126
35. VIZ Media. (2019, December 17). Junji Ito interview: Adapting No Longer Human [Video]. YouTube. Retrieved October 25, 2025, from https://www.youtube.com/watch?v=ZpPIJC45RG8
36. Wicks, R. (2003). Modern French philosophy: From existentialism to postmodernism. Oneworld Publications.
37. Wolfe, A. (1990). Suicidal narrative in modern Japan. Princeton University Press.
38. Image References
39. Image 1. Ito, J. (2022). İnsanlığımı Yitirirken. (p. 32). Gerekli Şeyler Yayıncılık.
40. Image 2. Ito, J. (2022). İnsanlığımı Yitirirken. (p. 36). Gerekli Şeyler Yayıncılık.
41. Image 3. Ito, J. (2022). İnsanlığımı Yitirirken. (p. 66). Gerekli Şeyler Yayıncılık.
42. Image 4. Ito, J. (2022). İnsanlığımı Yitirirken. (p. 179). Gerekli Şeyler Yayıncılık.
43. Image 5. Ito, J. (2022). İnsanlığımı Yitirirken. (p. 334). Gerekli Şeyler Yayıncılık.
44. Image 6. Ito, J. (2022). İnsanlığımı Yitirirken. (p. 608). Gerekli Şeyler Yayıncılık.
45. Image 7. Ito, J. (2022). İnsanlığımı Yitirirken. (p. 151). Gerekli Şeyler Yayıncılık.
46. Image 8. Ichikawa Danjuro VIII as Kamiya Iemon and the ghost of Oiwa, Utagawa Kuniyoshi. (1848). British Museum Collection. Retrieved December 27, 2025, from https://www.britishmuseum.org/collection/object/A_2008-3037-21330
47. Image 9. Ito, J. (2022). İnsanlığımı Yitirirken. (p. 190). Gerekli Şeyler Yayıncılık.
48. Image 10. Ito, J. (2022). İnsanlığımı Yitirirken. (p. 353). Gerekli Şeyler Yayıncılık.