PERFORMANS MANAGEMENT IN SPORTS CLUBS

Abstract

It is observed and examined that athlete should be enough both technics-tactıcs and physical fitness to be able to success ın sports and sustain it. Further more physicologic, social and environment condititons also is critical point to effect the performans. The aim of this research is to fınd the top performans factors to success fort he professional footballer. This research has been examined in accordance with a qualitative research method and descriptive aproach as a model of researh. In this resarch, data were collected by interview technique.

There are two main factors to be able to reach to the maximum performance. One of them is insight factors finding in human being nature as a genetic but it is hard or impossibe to change easily. The other one is outside factors outsite of human so we can effect these factor easily by change the form of things. It means that if we organize some factors effecting sports performance in a positive way we can be succesful to the reach of top performans.

Keywords

• Physicolghy,Physical,Sociable,Environment,Factor

SPOR KULÜPLERİNDE PERFORMANS YÖNETİMİ

Abstract

Sportif başarıda sürekliliği sağlamak maksadıyla, sporcunun teknik-taktik ve kondisyonel açıdan yeterli olmasının yanında son yıllarda sporcunun performansını etkileyen psikolojik-sosyal ve çevre şartlarının da olumlu etkisi gözlenmiş ve incelenmektedir. Bu çalışmanın amacı, Spor Kulüplerinin en önemli bileşeni olan futbolcuların üstün performansa ulaşabilmelerini sağlayacak iç ve dış faktörlerin incelenmesidir. Bu araştırma, nitel araştırma yöntemleri içinde betimsel yaklaşım ve olgubilim desenine uygun olarak  yapılmıştır.

Sportif performansı  içsel faktörlerin genelde insanda genetik olarak mevcut bulunan fakat zamanla küçük değişikliklerle farklılaşabilen ve dışarıdan etki etmede sınırlı olan veya hiç etki etmeyen faktörler olduğu için, performans üzerindeki etkilerini saptayarak, yapılması gereken değişikliklerin tümünü öngörebilmek  imkansızdır. Bunun yanında, dışsal faktörlerin; insanın fizyolojik yapısından değil de, dışarıdan gelen ve dolaylı olarak sportif performansı fiziksel veya psişik bileşenler üzerinden etkileyen faktörler olduğu dışsal faktörlere etki etmemiz, içsel faktörlere oranla daha fazladır. Bu faktörlerden çoğu uygun şartlar hazırlanarak veya müdahelelerde bulununarak değiştirilebilir veya onları geliştirmek mümkün hale gelebilir. Öyleyse, sportif performansı artırmak için, dış faktörlerde olumlu değişiklikler yapmak, kolay olacağı gibi, daha etkin sonuçlarada götürecektir.

Keywords

• Psikoloji,Fiziksel,Sosyal,Çevre,Faktör

References

1. Arseven, A., Güven, Ö. (1992). Sporcuların müsabaka ortamındaki anksiyete düzeyleri. Ankara: H.Ü. Spor Bilimleri II. Ulusal Kongresi.
2. Aydemir, Ö., Köroğlu, E. (2000). Psikiyatride kullanılan klinik ölçekler. Ankara: Hekimler Yayın Birliği.
3. Alisinanoğlu, F., Ulutaş, İ. (2003). Çocukların kaygı düzeyleri ile annelerinin kaygı düzeyleri arasındaki ilişkinin incelenmesi. Eğitim Ve Bilim, 28 (128), 65-71.
4. Aktop, A., Erman, K.A. (2002). Takım ve bireysel sporcuların başarı motivasyonu, benlik kaygısı ve sürekli kaygı düzeylerinin karşılaştırılması. 7. Uluslar arası Spor bilimleri Kongresi, Antalya.
5. Aşçı, H., Kin, A. (1998). Bayan futbolcularda kaygı ve kendini fiziksel algılama düzeyi. Ankara: H.Ü. 5. Uluslararası Spor Bilimleri Kongresi, 5-7 Kasım, 247.
6. Başaran, M.H., Taşğın, Ö., Sanioğlu, A. ve Taşkın, A.K. (2009). Sporcularda durumluk ve sürekli kaygı düzeylerinin bazı değişkenlere göre incelenmesi. S.Ü.Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 21.
7. Başer, E. (1998). Uygulamaları spor psikolojisi. Ankara:BağırganYayımevi.
8. Beck, A. T., Emery, G. (2005). Anksiyete bozuklukları ve fobiler bilişsel bir bakış açısı. Çev. Veysel Öztürk. İstanbul: Litera Yayıncılık. Coşkun, Y., Günbey, A. (2009). Engelli çocuğu olan annelerin sürekli kaygı düzeyleri ile sosyal destek algıları arasındaki ilişki. Ahi Evran Üniversitesi Kırşehir Eğitim Fakültesi Dergisi (KEFAD), 10 (1), 2009).

9. Engür, M. (2002). Elit sporcularda başarı motivasyonun, durumluk kaygı düzeyleri üzerine etkisi. Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi. Ege Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü. İzmir.
10. Erkan, U. (1998). Sporcular için zihinsel antrenör rehberi. Ankara: Bagırgan Yayınevi,205.
11. Civan, A., Arı, R., Görücü, A., Özdemir, M., (2010), Bireysel ve takım sporcularının müsabaka öncesi ve sonrası durumluluk ve sürekli kaygı düzeylerinin karşılaştırılması. Uluslararası İnsan Bilimleri Dergisi [Bağlantıda]. 7:1. Erişim: http://www.insanbilimleri.com
12. Eberspaecher, H.J. (1979). Pschoregutives training, praxisder psychologicim leistungsport, (H.S.H., Goblem), Vlg Botels and Wernitz. Berlin p. 225, 298.
13. Gürün, O.A. (1991). Psikoloji sözlüğü. İstanbul: İnkilap Kitapevi. 14.İkizler, C. (1993). Sporda başarıyı etkileyen psikolojik faktörler ve psikolojik antrenman. Yayımlanmamış Doktora Tezi. M.Ü. Sağlık Bilimleri Enstitüsü. İstanbul.
14. Konter, E. (1996). Profesyonel futbolcuların bazı kişisel değişkenlerinin durumluk kaygı üzerine etkileri ve durumluk kaygının takım içi ilişkilerine etkisinin araştırılması. Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Ç.Ü. Sosyal Bilimler Enstitüsü. Adana.
15. Kuru, E. (2000). Sporda psikoloji. Ankara: G. Ü. İletişim Fakültesi Basımevi.
16. Koç, H. (2004). Profesyonel futbolcularda durumluk kaygı düzeylerini etkileyen faktörlerin değerlendirilmesi. Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi. Dumlupınar Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü. Kütahya.
17. Konter, E. (1998). Sporda psikolojik hazırlığın teori ve pratiği. Ankara: Bağırgan Yayımevi, 19.Morgan, T.C. (2000). Psikolojiye giriş. Çev. H.Ü. Psikoloji Bölümü Öğretim Elemanları. Ankara: H. Ü. Psikolji Bölümü Yayınları.
18. Nar, E. (2005). Beni anlayın. 3. Baskı, İstanbul: Babıali Kültür Yayıncılığı.
19. Özgüven, İ.E. (2000). Psikoljik testler. Ankara: Pdrem Yayınları.
20. Öner, N., Le Compte, A. (1983). Süreksiz durumluk sürekli kaygı envanteri el kitabı. İstanbul: Boğaziçi Üniversitesi Yayınevi.
21. Öncül, R. (2000). Eğitim ve eğitim bilimleri sözlüğü. Ankara: M.E.B. Yayınları.
22. Özbekçi, F. (1989). Farklı spor dallarında yaşanan müsabaka stres düzeylerinin araştırılması. Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi. M.Ü. Sosyal Bilimler Enstitüsü. İstanbul.
23. Selya, H. (1998). Stress without distress. (ed. Barbara Woods) Applying psychology to sport. Hodder & Stoughton. 98-109.
24. Şahin, N.H., Batıgün, A.D. Uğurtaş, S. (2002). Kısa semptom envanteri (KSE): ergenler için kullanımının geçerlik, güvenirlik ve faktör yapısı. Türk Psikiyatri Dergisi,13 (2). 206
25. Civan, A., Arı, R., Görücü, A., Özdemir, M., (2010), Bireysel ve takım sporcularının müsabaka öncesi ve sonrası durumluluk ve sürekli kaygı düzeylerinin karşılaştırılması. Uluslararası İnsan Bilimleri Dergisi [Bağlantıda]. 7:1. Erişim: http://www.insanbilimleri.com
26. Tavacıoğlu, L. (1999). Spor psikolojisi-bilişsel değerlendirmeler. Ankara: Bağırgan Yayımevi.
27. Yücel, E.O. (2003). Taekwondocuların durumluk ve sürekli kaygı düzeyleri ve müsabakalardaki başarılarına etkisi. Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi. G. Ü. Sağlık Bilimleri Enstitüsü. Ankara.