TÜRKİYE’DE ÜÇÜNCÜ YAŞ TURİZM POTANSİYELİ VE KAYNAK KULLANIMI

Dünya genelinde yaşanan demografik dönüşüme bağlı olarak, üçüncü yaş turizmi giderek önem kazanmaktadır. Genel olarak günümüzdeki emekli veya emeklilik çağındakiler, geçmiştekilere kıyasla daha sağlıklı ve daha fazla ekonomik birikime sahiptirler. Bu imkânlara sahip yaşlılar, boş zamanlarını turizm için harcamaya da isteklidirler. Bu sebeple turizm sektörü için yeni fırsatlar ortaya çıkarmaktadırlar. Kendine has bir pazar oluşturan bu turizmi şekli için ülkelerin çeşitli uygulama ve politikalar geliştirdiği görülür. Türkiye’de ise son yıllarda bu olayın önemi fark edildiğinden uygulama ve planlamalarda yetersizlikler görülmektedir. Bu turist tipinin talep ve ihtiyaçlarına yönelik arz sunumunda da eksiklikler bulunmaktadır. Türkiye’de sadece sağlık turizmi ve iklime bağlı kaynak sunulduğu, dolayısıyla onların asıl seyahat motivasyonlarının dikkate alınmadığı anlaşılmaktadır. Çalışmada işte bu yaş grubunun; motivasyonları, talep ve ihtiyaçları literatüre bağlı olarak irdelenmiş ve uygun kaynak kullanımına dair öneriler geliştirilmiştir. Ayrıca üçüncü yaş turist potansiyeli üzerinde de bir değerlendirme yapılarak gelecekteki muhtemel pazar hakkında fikir elde edilmeye çalışılmıştır.

Çalışmada nitel araştırmalarda yaygın kullanılan doküman analizi tekniğinden faydalanılarak değerlendirmeler yapılmıştır. Yapılan değerlendirmede; bu yaş grubunun, yaş ve bilinç düzeylerine uygun; fazla aktivite istemeyen daha çok; kültürel, tarihi ve doğal turizm kaynaklarına yönelik ilgilerinin baskın olduğu görülmüştür. Türkiye bu talebe yönelik güçlü bir arza sahiptir. Ancak, bu çekicilikler üzerine çalışmaların eksiklikleri dikkat çekmektedir. Ülke potansiyelinin bölge, alt bölgeler ve iller düzeyindeki durumu ise henüz belirlenmiş değildir. Üçüncü yaş turizmine katılanlarının kaynak kullanımına ilaveten ulaşım ve konaklama istekleri de göz önüne alındığında belli destinasyonların belirlenmesinin daha uygun olacağı düşünülerek, “cazibe şehirler” ve “turizm koridorları” önerisi geliştirilmiştir. Bu destinasyonlarda uygulanacak organizasyonlar üzerine de öneriler sunulmuştur. Son olarak, bu yaş grubu için kaynak kullanımının tamamlayıcıları olarak erişilebilirlik ve yaşlı dostu konaklama tesislerine dair fikirler öne sürülmüştür. Çalışmanın Türkiye’de üçüncü yaş turizmini konu alan yayınlardaki turistik kaynak sunumu ve turist potansiyeli üzerine kısıtlı olan literatüre katkı sağlaması ve sektörün karar vericilerine öngörü sunması umulmaktadır.