Research Article

FARKLI IŞIK KAYNAKLARININ RENKLİ KOMPOMERLERİN MİKROSERTLİĞİ ÜZERİNE ETKİSİ

Volume: 31 Number: 1 January 15, 2021
  • Münevver Kılıç
  • Gönül Yeter

FARKLI IŞIK KAYNAKLARININ RENKLİ KOMPOMERLERİN MİKROSERTLİĞİ ÜZERİNE ETKİSİ

Abstract

Amaç: Bu çalışmanın amacı üç farklı ışık cihazı ile polimerize edilen renkli kompomerlerin yüzey sertlik değerini karşılaştırmaktır. Gereç ve yöntem: A2 glossiosit (Voco Almanya) pembe Twinky Star (Voco, Almanya), mavi Twinky star (Voco Almanya) kullanılarak, 5mm-2mm kalınlığında 72 örnek hazırlanmıştır. Örnekler Valo Cordless (Ultradent – ABD), D-Light Pro (GC – Almanya) ve Woodpecker (Çin) ışık cihazları ile polimerize edilmiştir. Örneklerin yüzey sertlik değer ölçümleri Vickers mikrosertlik cihazı ile yapılmıştır. Bulgular: Yüzey sertliği değerlendirildiğinde kompomer rengi ve ışık cihazı arasında etkileşim bulunmamaktadır (p=0,104) (Univariate analysis, Two way anova). Kompomerlerin yüzey sertlik değerleri karşılaştırıldığında GC ışık cihazı Valo’dan istatistiksel olarak anlamlı derecede düşük bulunmuştur (p<0,001). Sonuçlar: Işık cihazları içerisinde en yüksek sertlik değerini Valo Cordless (Ultradent – ABD) cihazı gösterirken, mavi renk kompomer en düşük sertlik değerine sahiptir. Anahtar kelimeler: Twinky star, glossiosit, mikrosertlik, ışık cihazı The Effect of Different Light - Curing Units On The Microhardness of Colored Compomers Abstract Aim: The aim of this study was to compare the microhardness value of colored compomers polymerized by three light curing units. Material- Methods: A2 glossiosit (Voco Germany), pink Twinky Star (Voco Germany), blue Twinky star (Voco Germany) branded compomers with a thickness of 5mm-2mm 72 samples were prepared. Samples have been polymerized by light curing units by Valo Cordless (Ultradent – USA), D-Light Pro (GC – Germany) ve Woodpecker (China). The hardness values of the samples have been measured by the Vickers microhardness device. Results: When assessing microhardness, there is no interaction between the colored compomer and light curing unit (p=0,104) (Univariate analysis, Two way ANOVA). Comparing the microhardness values of the compomers, the GC light curing unit was found to be statistically significantly lower than Valo unit (p< 0.001). Conclusions: While Valo Cordless (Ultradent - USA) shows the highest microhardness value among light-curing units, the blue compomer has the lowest microhardness value. Key Words: Twinky Star, Glossiosit, Microhardness, Light curing unit

Keywords

References

  1. 1. Ehlers V, Gran K, Callaway A, Azrak B, Ernst C-P. One-year clinical performance of flowable bulk-fill composite vs. Conventional compomer restorations in primary molars. J Adhes Dent 2019; 21: 247-54.
  2. 2. Olegário IC, Hesse D, Mendes FM, Bonifácio CC, Raggio DP. Glass carbomer and compomer for art restorations: 3-year results of a randomized clinical trial. Clin Oral Invest 2019; 23: 1761-70.
  3. 3. Hugar SM, Kohli D, Badakar CM, Gokhale NS, Thakkar PJ, Mundada MV. An in vivo comparative evaluation of dental anxiety level and clinical success rate of composite and multicolored compomers in 6 to 12 years of children. International J Clin Pediatr Dent 2018, 11: 483.
  4. 4. Guler C, Keles A, Guler MS, Karagoz S, Cora ÖN, Keskin GJJOaB, Materials F. Thermal conductivity of different colored compomers. J Appl Biomater & Funct Mater 2017;15: e362-8.
  5. 5. Ruse ND. What is a" compomer"? J Canadian Dent Assoc 1999; 65: 500-4.
  6. 6. Hwang S-W, Kwon T-Y, Kim K-H, Kwon Y-H, Kim H, Lee J-B. Optical, mechanical and chemical properties of colored compomer. Biomed Res 2007, 11: 36-42.
  7. 7. Croll TP, Helpin ML, Donly KJ. Multi-colored dual-cured compomer. Pediatr Dent 2004, 26: 273-6.
  8. 8. Behnaz E, Hengameh S, Assila V. Hardness evaluation of composite resins cured with qth and led. J Dent Rese Dent Clin Dent Prosp 2014; 4; 8: 40-4

Details

Primary Language

Turkish

Subjects

Dentistry

Journal Section

Research Article

Authors

Münevver Kılıç This is me
Andorra

Gönül Yeter This is me
Andorra

Publication Date

January 15, 2021

Submission Date

June 26, 2020

Acceptance Date

October 6, 2020

Published in Issue

Year 2021 Volume: 31 Number: 1

APA
Kılıç, M., & Yeter, G. (2021). FARKLI IŞIK KAYNAKLARININ RENKLİ KOMPOMERLERİN MİKROSERTLİĞİ ÜZERİNE ETKİSİ. Atatürk Üniversitesi Diş Hekimliği Fakültesi Dergisi, 31(1), 22-26. https://doi.org/10.17567/ataunidfd.806638
AMA
1.Kılıç M, Yeter G. FARKLI IŞIK KAYNAKLARININ RENKLİ KOMPOMERLERİN MİKROSERTLİĞİ ÜZERİNE ETKİSİ. Atatürk Üniversitesi Diş Hekimliği Fakültesi Dergisi. 2021;31(1):22-26. doi:10.17567/ataunidfd.806638
Chicago
Kılıç, Münevver, and Gönül Yeter. 2021. “FARKLI IŞIK KAYNAKLARININ RENKLİ KOMPOMERLERİN MİKROSERTLİĞİ ÜZERİNE ETKİSİ”. Atatürk Üniversitesi Diş Hekimliği Fakültesi Dergisi 31 (1): 22-26. https://doi.org/10.17567/ataunidfd.806638.
EndNote
Kılıç M, Yeter G (January 1, 2021) FARKLI IŞIK KAYNAKLARININ RENKLİ KOMPOMERLERİN MİKROSERTLİĞİ ÜZERİNE ETKİSİ. Atatürk Üniversitesi Diş Hekimliği Fakültesi Dergisi 31 1 22–26.
IEEE
[1]M. Kılıç and G. Yeter, “FARKLI IŞIK KAYNAKLARININ RENKLİ KOMPOMERLERİN MİKROSERTLİĞİ ÜZERİNE ETKİSİ”, Atatürk Üniversitesi Diş Hekimliği Fakültesi Dergisi, vol. 31, no. 1, pp. 22–26, Jan. 2021, doi: 10.17567/ataunidfd.806638.
ISNAD
Kılıç, Münevver - Yeter, Gönül. “FARKLI IŞIK KAYNAKLARININ RENKLİ KOMPOMERLERİN MİKROSERTLİĞİ ÜZERİNE ETKİSİ”. Atatürk Üniversitesi Diş Hekimliği Fakültesi Dergisi 31/1 (January 1, 2021): 22-26. https://doi.org/10.17567/ataunidfd.806638.
JAMA
1.Kılıç M, Yeter G. FARKLI IŞIK KAYNAKLARININ RENKLİ KOMPOMERLERİN MİKROSERTLİĞİ ÜZERİNE ETKİSİ. Atatürk Üniversitesi Diş Hekimliği Fakültesi Dergisi. 2021;31:22–26.
MLA
Kılıç, Münevver, and Gönül Yeter. “FARKLI IŞIK KAYNAKLARININ RENKLİ KOMPOMERLERİN MİKROSERTLİĞİ ÜZERİNE ETKİSİ”. Atatürk Üniversitesi Diş Hekimliği Fakültesi Dergisi, vol. 31, no. 1, Jan. 2021, pp. 22-26, doi:10.17567/ataunidfd.806638.
Vancouver
1.Münevver Kılıç, Gönül Yeter. FARKLI IŞIK KAYNAKLARININ RENKLİ KOMPOMERLERİN MİKROSERTLİĞİ ÜZERİNE ETKİSİ. Atatürk Üniversitesi Diş Hekimliği Fakültesi Dergisi. 2021 Jan. 1;31(1):22-6. doi:10.17567/ataunidfd.806638