A Study on Validity and Reliability of the Motivation Scale for Amateur Instrument Training

Abstract

The aim of this study is to develop a motivation scale which can be used as a tool to determine motivation status and levels of individuals who take amateur instrument training. The study group of the study consists of 280 participants who have taken amateur instrument training in public and private non-formal education institutions in Canakkale and Balıkesir. During the scale development stage, 47 motivational items were created for the amateur instrument training. In order to determine the validity and reliability of the measurement tool, item analysis and exploratory factor analysis were used. In item analysis, items with low item-test correlation coefficients and as a result of exploratory factor analysis, items with overlapping factors were removed from the scale. According to the results of the reconstructive exploratory factor analysis, it was determined that the scale consisting of 25 items had a 5-factor structure and the factors explained % 54.305 of the total variance. The items loaded under the factors and the factors in the scale based on theoretical expectations; Happiness, reluctance, difficulty, interaction with the social environment and interest was named. The Cronbach's alpha reliability coefficient was found to be 0.877 for the 25 item scale under 5 factors. Considering the psychometric properties of amateur instrument training motivation scale, it is considered that a valid and reliable measurement tool has been developed to measure the motivation of individuals who have taken amateur instrument training.

Keywords

• Amateur Instrument Training,Motivation,Scale,Validity,Reliability

Özengen Çalgı Eğitimine Yönelik Güdülenme Ölçeğinin Geçerlik ve Güvenirlik Çalışması

Öz

Bu çalışmanın amacı, özengen çalgı eğitimi alan bireylerin, özengen çalgı eğitimine yönelik güdülenme durum ve düzeylerinin belirlenebilmesinde araç olarak kullanılabilecek bir güdülenme ölçeği geliştirmektir. Araştırmanın çalışma grubu, Çanakkale ve Balıkesir illerindeki resmi ve özel yaygın eğitim kurumlarında özengen çalgı eğitimi almakta olan 280 katılımcıdan oluşmaktadır. Ölçek geliştirme aşamasında özengen çalgı eğitimine yönelik 47 güdülenme maddesi oluşturulmuştur. Geliştirilmeye çalışılan ölçme aracının geçerlik ve güvenirliğini belirlemek amacıyla madde analizi ve açımlayıcı faktör analizinden yararlanılmıştır. Madde analizinde madde-test korelasyon katsayısı düşük olan ve açımlayıcı faktör analizi sonucunda birden fazla faktörde binişik yapıda olan maddeler ölçekten çıkarılmıştır. Yeniden yapılan açımlayıcı faktör analizi sonuçlarına göre, 25 maddeden oluşan ölçeğin 5 faktörlü bir yapıda olduğu ve faktörlerin toplam varyansın % 54.305’ini açıkladığı belirlenmiştir. Faktörler altına yüklenen maddeler ve kuramsal beklentiden yola çıkılarak ölçekteki faktörler; Mutluluk, isteksizlik, zorluk yaşama, sosyal çevreyle etkileşim ve ilgi olarak adlandırılmıştır. 5 faktör altında yer alan 25 maddelik ölçeğin tümü için Cronbach Alfa güvenirlik katsayısı 0.877 bulunmuştur. Özengen çalgı eğitimine yönelik güdülenme ölçeğinin psikometrik özellikleri dikkate alındığında, özengen çalgı eğitimi alan bireylerin bu eğitime yönelik güdülenmelerinin ölçülmesinde geçerli ve güvenilir bir şekilde kullanılabilecek bir ölçme aracının geliştirildiği düşünülmektedir.

Anahtar Kelimeler

• Özengen Çalgı Eğitimi,Güdülenme,Ölçek,Geçerlik,Güvenirlik

References

1. Bakırcıoğlu, R. (2012). Ansiklopedik eğitim ve psikoloji sözlüğü. Ankara: Anı Yayıncılık.
2. Bingöl, F. (2010). Özengen gitar eğitiminde parmak hazırlamalı öğretim yönteminin öğrencilerin gitar çalmadaki başarılarına etkisi (Özel Çağlar Müzik Kursu örneği) (Yüksek lisans tezi). YÖK tez veri tabanından erişildi (Tez No. 278169).
3. Büyüköztürk, Ş. (2008). Sosyal bilimler için veri analizi el kitabı (9. baskı). Ankara: Pegem Akademi.
4. Cope, P. (2002). Informal learning of musical instruments: the importance of social context. Music Education Research, 4(1), 93-104. doi: https://doi.org/10.1080/14613800220119796
5. Çağlar, E. (2017). Türkiye’de özengen (amatör) keman eğitimi alanında görev yapan eğitimcilerin keman derslerine ilişkin görüşlerinin değerlendirilmesi: Ankara ili örneği. Journal of Current Researches on Educational Studies, 7(2), 113-124. doi: https://doi.org/10.26579/jocures-7.2.8
6. Çoban, S., & Çalışkan, T. (2019). Bireysel çalgı eğitimi dersi güdülenme ölçeği (ÇDGÖ) geçerlik ve güvenirlik çalışması. Eğitim Kuram ve Uygulama Araştırmaları Dergisi, 5(1), 100-112. Erişim adresi: https://dergipark.org.tr/tr/download/article-file/705701
7. Çokluk, Ö., Şekercioğlu, G., & Büyüköztürk, Ş. (2010). Sosyal bilimler için çok değişkenli istatistik SPSS ve lisrel uygulamaları (1. baskı). Ankara: Pegem Akademi Yayınları.
8. Durmuş, B., Yurtkoru, S., & Çinko, M. (2016). Sosyal bilimlerde SPSS’le veri analizi (6. baskı). İstanbul: Beta Basım Yayın.

9. Evans, P. (2015). Self-determination theory: An approach to motivation in music education. Musicae Scientiae, 19(1), 65–83. doi: https://doi.org/10.1177/1029864914568044
10. Feng, S., & Tuan, H. (2005). Using ARCS Model to promote 11th graders’ motivation and achievement in learning about acids and bases. International Journal of Science and Mathematics Education, 3(3), 463–484. doi: https://doi.org/10.1007/s10763-004-6828-7
11. Gürbüz, S., & Şahin, F. (2016). Sosyal bilimlerde araştırma yöntemleri (3. baskı). Ankara: Seçkin Yayıncılık.
12. Kalaycı, Ş. (2016). SPSS uygulamalı çok değişkenli istatistik teknikleri (7. baskı). Ankara: Asil Yayıncılık.
13. Karan, M. (2011). Özengen müzik eğitimi veren kurumlarda çalgı eğitimi alan öğrencilerin mesleki yönelimlerinin incelenmesi (Yüksek lisans tezi). YÖK tez veri tabanından erişildi (Tez No. 290600).
14. Koçel, T. (2014). İşletme yöneticiliği (15. baskı). İstanbul: Beta Basım. Leung, B. W. (2008). Factors affecting the motivation of Hong Kong primary school students in composing music. International Journal of Music Education, 26(1), 47–62. doi: https://doi.org/10.1177/ 0255761407085649
15. Martin, A. J. (2004). School motivation of boys and girls: Differences of degree, differences of kind, or both?. Australian Journal of Psychology, 56(3), 133-146. doi: https://doi.org/10.1080/00049530412331283363
16. Özdek, A. (2006). Özengen müzik eğitimi veren kurumlarda klasik gitar eğitimi (Yüksek lisans tezi). YÖK tez veri tabanından erişildi (Tez No. 189394).
17. Ryan, R. M., & Deci, E. L. (2000). Intrinsic and extrinsic motivations classic definitions and new drections. Contamparary Educational Psychology, 25(1), 54-67. doi: https://doi.org/10.1006/ceps.1999.1020
18. Seah, W. T. & Bishop, A. J., (2000, April). Values in mathematics textbooks: A wiew throught the australasian regions. Paper Presented at the Annual Meeting of the American Educational Research Association, LA: New Orleans. Erişim adresi: http://citeseerx.ist.psu.edu/viewdoc/download?doi=10.1.1.539.6280&rep= rep1&type=pdf
19. Semerci, Ç. (2010). Başarı odaklı motivasyon (bom) ölçeği’nin geliştirilmesi. E-Journal of New World Sciences Academy, 5(4), 2123-2133. Erişim adresi: https://dergipark.org.tr/en/download/article-file/185759
20. Sichivitsa, V. O. (2007). The influences of parents, teachers, peers and other factors on students’ motivation in music. Research Studies in Music Education, 29, 55-68. Erişim adresi: https://pdfs.semanticscholar.org/ f692/63ad39e979b52def28fcd10c034afc5b59a7.pdf
21. Sungurtekin, M. (2010). Motivasyon ve çalgı eğitimindeki yeri. E-Journal of New World Sciences Academy, 5(1), 28-34. Erişim adresi: https://dergipark.org.tr/en/download/article-file/186621
22. Şen, E., & Çoban, S. (2018). Zihin haritası tekniğinin keman eğitimi derslerinde kullanımının öğrencilerin bilişsel, devinişsel becerilerine ve tutumlarına etkisi. Eğitim ve Bilim, 43(194), 285-310. doi: http://dx.doi.org/10.15390/EB.2018.7623
23. Tepeli, H. (2018). Ankara’daki özengen müzik eğitimi veren kurumların çok yönlü incelenmesi (Yüksek lisans tezi). YÖK tez veri tabanından erişildi (Tez No. 527769).
24. Uçan, A. (2005). Müzik eğitimi temel kavramlar-ilkeler-yaklaşımlar (3. baskı). Ankara: Evrensel Müzik Evi.
25. Yaşar, M. (2014). İstatistiğe yönelik tutum ölçeği: geçerlilik ve güvenirlik çalışması. Pamukkale Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 36(2), 59-75. doi: http://doi.org/10.9779/PUJE64c
26. Yurdugül, H. (2005, Eylül). Ölçek geliştirme çalışmalarında kapsam geçerliği için kapsam geçerlik indekslerinin kullanılması. Pamukkale Üniversitesi Eğitim Fakültesi XIV. Ulusal Eğitim Bilimleri Kongresine sunulan bildiri, Pamukkale Üniversitesi, Denizli. Erişim adresi: http://yunus.hacettepe.edu.tr/~yurdugul/3/indir/PamukkaleBildiri.pdf