BİRİNCİ BASAMAK SAĞLIK HİZMETLERİNDE ÇALIŞAN EBE VE HEMŞİRELERİN DANIŞMANLIK BECERİLERİNİN İNCELENMESİ

Abstract

Araştırma birinci basamak sağlık hizmetlerinde çalışan ebe ve hemşirelerin danışmanlık becerilerinin incelenmesi amacıyla 1.04.2003 / 30.05.2003 tarihleri arasında Denizli il merkezine bağlı altı merkez sağlık ocağında tanımlayıcı olarak yapılmıştır. Veriler sosyodemografik veri formu ve araştırmacılar tarafından ilgili literatür incelenerek oluşturulan danış- manlık beceri formu ile toplanmıştır. Araştırmanın bağımsız değişkenini ebe/hem- şirelerin sosyodemografik özellikleri, bağımlı değişkenlerini ise danışmanlık becerilerini gerçekleştirme sıklıkları ve danışmanlık becerilerini kendilerine uygun bulma durumları oluşturmaktadır. Araştırmada; ebe/hemşirelerin danışmanlık becerilerini gerçekleştirme sıklıkları genel puan ortalaması 55.0±0.72 (Min/Max: 21/63) ve danışmanlık becerilerini kendilerine uygun bulma durumlarının genel puan ortalaması 54.3±0.64 (Min/Max: 21/63) olarak saptanmıştır. Ebe/hemşirelerin her iki puan ortalamaları yaş ve eğitim değişkenlerinden etkilenmemektedir. Araştırma sonuçları, hemşirelerin danışmanlık becerilerini geliştirmeye gereksinim duyduklarını ortaya koymaktadır.

Keywords

• Ebe ve hemşire, danışmanlık becerileri

References

1. Aksayan S, Bahar Z, Bayık A ve ark. (1998). Halk Sağlığı Hemşireliği El Kitabı. Erefe İ (Ed), Vehbi Koç yayınları, No. 14: 19-26.
2. Alpar ŞE, Tekin N, Bahçecik N ve ark. (1997). Marmara Üniversitesi Hemşirelik Yüksekokulu lisans öğrencilerinin hemşirelik rollerini eğitimde kazanabilme durumunun incelenmesi, IV. Ulusal Hemşirelik Eğitimi Sempozyumu “Uluslar arası Katılımlı”, 10-12 Eylül, Kıbrıs, 329- 334.
3. Arranz P, Ulla S, Ramos LJ et al. (2005). Evaluation of counseling training program for nursing staff. Patient Education and Counseling 56: 233-239.
4. Aslantürk GA (1996). Hemşirelik ve yardım etme üzerine. Hacettepe Üniversitesi Hemşirelik Yüksekokulu Dergisi 3(1): 37- 43.
5. Aybey A (1998). Hemşirelerin hemşirelik işlevlerini yerine getirip getirmeme durumları ve nedenlerinin incelenmesi. Ege Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü Hemşirelik Programı Yüksek Lisans Tezi, İzmir
6. Bertan M, Güler Ç (1995). Halk Sağlığında Temel Bilgiler, Güneş Kitapevi, Ankara: 423-432.
7. Berragan L (1998) Consultancy in nursing: roles and opportunities. Journal of Clinical Nursing 7: 139-143
8. Ergüney S, Tan M, Sivrikaya S (2001) Hemşirelerin karşılaştıkları mesleki riskleri. Atatürk Üniversitesi Hemşirelik Yüksekokulu Dergisi 4 (1): 63-72.

9. Ever BD (2002). The pediatric nurse’s role as health consultant to child care center. Pediatric Nursing 28(3): 231-236.
10. Gürhan N (2003). İnfertilite hemşireliğinde iletişim ve danışmanlık, 3.Uluslar arası Üreme Sağlığı ve Aile Planlaması Kongresi, 20-23 Nisan, Ankara: 121-122.
11. Hanoğlu UZ (1999). Koruyucu sağlık hizmetlerinde çalışan hemşirelerin görevlerini algılamaları ve gerçekleştirebilme durumlarını etkileyen etmenlerin incelenmesi. E.Ü Sağlık Bilimleri Enstitüsü Yayınlanmış Yüksek Lisans Tezi, İzmir.
12. Haste FH, Macdonald LD (1992). The role of the specialist in community nursing; perceptions of specialist and district nurses. Journal of Nursing Studies 29 (1): 37-47.
13. Hastings A, Lennon M, Redsell S et al. (2003). Evaluation of consultation skills workshop using the consultation assessment and ımprovement ınstrument for nurses. Learning in Health and Sociel Care 2 (4): 202-212.
14. Hekkink CF, Wigersma L, Yzermans J et al. (2005). HIV nursing consultants: patients’ preferences and experiences about the quality of care. Journal of Clinical Nursing 14: 327-333.
15. Kömürcü N, Yılmaz C, Habibe A ve ark. (2001). Aile planlamasına yönelik danışmanlık basamaklarının uygulanmasındaki sorunlar çözüm önerileri. Hemşirelik Forumu 4(2): 26-27.
16. Marita P, Leena L, Tarja (1999) Nurses’ self reflection via videotaping to improve communication skills in health counseling. Patient Education and Counseling 36: 3-11.
17. McDugall T (2003). Nurse Consultants: children’s champions. Mental Health Practice 6 (9): 34-36.
18. McEwan A (2004). Consultation and nursing skills: models of consultation. Practice Nurse 27: 26-28.
19. Özsoy AS (1997). Ebe/Hemşireler İçin Anne Sütü ve Emzirme Danışmanlığı. Saray Kitapevleri, İzmir, 31-35
20. Özyurda F (1997). Danışmanlık, Aile Planlamasında Temel Bilgiler. İnsan Kaynağını Geliştirme Vakfı, İstanbul: 49- 56.
21. Saygılı P (2003). Üreme sağlığı hizmetlerinde hemşirenin danışman rolü, Uluslar arası Üreme Sağlığı ve Aile Planlaması Kongresi, 20-23 Nisan, Ankara, 136-138.
22. Sebastian JG, Stanhope M (2000). Public and community health nurse manager and consultant, Community&Public Health Nursing , Stanhope M.Lancester J (Ed.), The C.V Mosby Company, Fifth edition, United States of America: 877-907.
23. Şimşek A (2001) Aile planlamasında etkin danışmanlık. Hemşirelik Forumu 4 (2): 32- 35.
24. T.C. Sağlık Bakanlığı AÇS ve AP Genel Müdürlüğü (2000). Ulusal Aile Planlaması Hizmet Rehberi. Aile Planlaması ve Üreme Sağlığı Cilt:1, Ankara: 67-81.
25. Terzioğlu F (1998). Yardımcı üreme tekniklerine başvuran çiftlerin danışmanlık hizmetlerinin etkinliğinin incelenmesi. Hacettepe Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü Yayınlanmış Doktora Tezi, Ankara.
26. Tutuk A, Al D, Doğan S (2002). Hemşirelik öğrencilerinin iletişim becerisi ve empati düzeylerinin belirlenmesi. Cumhuriyet Üniversitesi Hemşirelik Yüksekokulu Dergisi 6(2): 36-41.
27. Yurttaş A, Yetkin A (2003). Sağlık yüksekokulu öğrencilerinin empatik becerileri ile problem çözme becerilerinin karşılaştırılması. Atatürk Üniversitesi Hemşirelik Yüksekokulu Dergisi 6 (1): 1-13.