SAĞLIK YÜKSEKOKULU BİRİNCİ SINIF ÖĞRENCİLERİNİN KLİNİK UYGULAMAYA İLİŞKİN KAYGI DÜZEYLERİNİN BELİRLENMESİ

Abstract

Bu araştırma Atatürk Üniversitesi Erzincan Sağlık Yüksekokulu birinci sınıf öğrencilerinin, klinik uygulama öncesi, ortası ve sonundaki durumluk-sürekli kaygı düzeylerini belirlemek amacıyla tanımlayıcı, kesitsel olarak yapılmıştır. Araştırmanın evrenini 2004–2005 eğitim-öğretim yılında Atatürk Üniversitesi Erzincan Sağlık Yüksek Okulu birinci sınıfta okuyan ve Hemşirelik Esasları dersini ilk kez alan 54 öğrenci oluşturmuştur. Araştırmanın verileri 21.02.2005/26.05.2005 tarihleri arasında toplanmıştır. Veriler, öğrencilerin tanıtıcı özelliklerini içeren ve klinik uygulama süresince yaşadıkları duygu durumlarını ifade eden sorulardan oluşan anket formu ve kaygı düzeylerini ölçen DurumlukSürekli Kaygı Envanteri kullanılarak toplanmıştır. Öğrencilerin klinik uygulama öncesi, ortası ve sonrası durumluk kaygı düzeyleri sırasıyla 44.38, 38.09, 35.62, sürekli kaygı düzeyleri 43.81, 42.87, 43.29 olarak belirlenmiştir. Öğrencilerin durumluk kaygı düzeyleri klinik uygulamanın ilerlemesiyle azalırken; sürekli kaygı düzeylerinde önemli bir değişme belirlenmemiştir. Araştırmaya katılan öğrencilerin klinik uygulama öncesiortası ve öncesi-sonrası durumluk kaygı düzeyleri arasında p < 0.001 düzeyinde anlamlı fark saptanmıştır. Klinik uygulama boyunca sürekli kaygı düzeyleri arasında ise (p > 0.05) anlamlı fark belirlenmemiştir.

Keywords

• Kaygı, öğrenci, klinik uygulama

References

1. Audet MC (1995). Caring in nursing education: reducing anxiety in the clinical setting. Nursingconnections 8(3); 21-28.
2. Atalay M, Tel H, Altun E ve ark. (1994). Hemşirelik birinci sınıf öğrencilerinin klinik uygulamada yaşadıkları güçlükler ve yaşam beklentileri. Hacettepe Üniversitesi Hemşirelik Yüksekokulu Dergisi 1(1):19-25.
3. Batmaz M, Özhan F, Soydan M ve ark. (2005). İntravenöz enjeksiyon uygulaması yapan öğrencilerin anksiyete düzeylerinin belirlenmesi. İstanbul Üniversitesi Florence Nightingale Hemşirelik Yüksekokulu Hemşirelik Dergisi 54(13):117-131.
4. Erbil N, Kahraman AN, Bostan Ö (2006). Hemşirelik öğrencilerinin ilk klinik deneyim öncesi anksiyete düzeylerinin belirlenmesi. Atatürk Üniversitesi Hemşirelik Yüksekokulu Dergisi 9(1):10-16.
5. Locken T, Norberg H (2006). Reduced Anxiety Improves Learning Abilty of Nursing Students Through Utilization of Mentoring Triads. http://www.ncur.wlu.edu/orals.pdf (Erişim tarihi/21.04.2006).
6. Öner N, Le Compte A (1983). DurumlukSürekli Kaygı Envanteri El Kitabı, Boğaziçi Üniversitesi Yayınları, İstanbul. Öz F (2004). Sağlık Alanında Temel Kavramlar. İmaj İç ve Dış Ticaret AŞ. Ankara.
7. Sabuncu N (1994). İlk defa kas içi enjeksiyon yapacak öğrenci hemşirelerde anksiyete düzeyi. Hemşirelik Bülteni Dergisi 8(32):1-7.
8. Şirin A, Kavak O, Ertem G (2003). Doğumhane stajına çıkan öğrencilerin durumluk-sürekli kaygı düzeylerinin belirlenmesi. Cumhuriyet Üniversitesi Hemşirelik Yüksekokulu Dergisi 7(1): 27-32 Tel H, Tel H, Sabancıoğulları S (2004). Hemşirelik birinci sınıf öğrencilerinin laboratuar uygulamasında birbirlerine IM enjeksiyon uygularken ve klinik uygulamanın ilk gününde anksiyete durumları. Atatürk Üniversitesi Hemşirelik Yüksekokulu Dergisi 7(1):27-32

9. Thompson JM, Mc Farland GK, Hirsch JE et al. (1993). Mosby’s Clinical Nursing.Third Edition.Mosby-Year Book.St.Lois. Ulusoy MF (1998). Nitelikli hemşirelik eğitimi için nitelikli uygulama ortamı. Hemşirelik-Ebelik Eğitim ve Uygulamalarında Kalite Sempozyumu. Kayseri.
10. Yetkin A, Özer H (1997). Atatürk Üniversitesi Hemşirelik Yüksekokulu birinci sınıf öğrencilerinin klinik uygulamaya ilişkin kaygı düzeylerinin incelenmesi. 6.Anadolu Psikiyatri Kongresi Bilimsel Çalışmalar Kitabı, s.215-220.
11. Yüksel N (2001). Ruhsal Hastalıklar. Çizgi Tıp Yayınevi San.ve Tic. Ltd. Şti. Ankara.