Kahramanmaraş İli Süt Sığırcılık İşletmelerinin Yapısal Özellikleri 4. İşletmecilerin Sosyal ve Kültürel Durumları

Öz

Bu çalışmada Kahramanmaraş ilindeki süt sığırcılığı işletmecilerinin sosyal ve kültürel durumları incelenmiştir. İl genelinde işletme başına büyükbaş hayvan sayısı 3.55, küçükbaş hayvan sayısı ise 8.61 olarak hesaplanmıştır. İşletme başına arazi genişliği hem bitkisel hem de hayvansal üretim yapan işletmelerde 50 dekar, tüm tarımsal sadece hayvancılık yapan işletmelerde ise 48 dekar olarak hesaplanmıştır. Ankete tabi tutulan işletmelerde ortalama büyüklük 9.09 BBHB’dir. İşletmelerde tutulan hayvanların %30’u yerli, %48’i melez ve %22’si kültür ırkı şeklindedir. Anket yapılan işletmecilerin %43’ü ilkokul mezunu, %9’u okur-yazar değil, %26’sı ortaokul, %21’i lise ve %1’i üniversite mezunudur. İşletmecilerin %97’ si radyoya, %100’ü TV’ye, %91’i cep telefonuna sahiptir. İşletmelerde traktöre sahip olma oranı %51, özel otomobile sahip olma oranı ise %49 olarak bulunmuştur. İşletmecilerin %25’i günlük gazeteye abonedir, %8’i hayvancılıkla ilgili bir okuma materyaline ulaşmaktadır. Tarım ile ilgili TV kanalı izleme oranı ise %48’dir.

Anahtar Kelimeler

• Kahramanmaraş, Süt Sığırcılığı İşletmeleri, Sosyal ve Kültürel Durum

References

1. Akbulut, Ö., Yılmaz, İ., Erzurum İline İthal Edilen ve Yurt İçinden Satın Alınan Kültür Irkı Gebe Düvelerin Halk Elinde Bazı Verim Özellikleri, 5. Ulusal Zootekni Kongresi, 21-24 Eylül 2007, Erzurum.
2. Anonim, 2007a. Kahramanmaraş Tarım İl Müdürlüğü. Tarımsal Yapı. http://www.kahramanmarastarim.gov.tr/
3. Anonim, 2007b. Türkiye İstatistik Kurumu. Tarım İstatistikleri. http://www.tuik.gov.tr
4. Çalış, E., 1999. Çanakkale İli Merkez İlçe Köylerinde Holstein Irkı İthal Damızlık Süt Sığırı Yetiştiriciliği Yapan İşletmelerin Mevcut Durum ve Olanakları. Trakya Üniv. Fen Bilimleri Enst., Zootekni Anabilim Dalı (Yüksek Lisans Tezi). 70s.
5. Dağ, R., İstanbulluoğlu, E., Avşar, İ., Söylemez, T., 2002. Gap Bölgesinde Hayvancılık, Gap Hedefleri ve Gelişme Koşulları. http://www.gap.gov.tr/Turkish/Tarim/Makale/mhv3. html
6. Demirtaş, M., 2006. Manavgat İlçesi Süt Sığırcılık İşletmelerinin Genel Profili Üzerine Bir Araştırma. Adnan Menderes Üniv. Sağlık Bilimleri Enst. Zootekni Anabilim Dalı (Yüksek Lisans Tezi). 41s.
7. Efe, E., 2000. İstatistiksel Örnek Büyüklüğü. Kahramanmaraş Sütçüimam Üniversitesi Rektörlüğü Yayın No: 74, Ders Kitapları Yayın No: 10. http://dondurma.ksu.edu.tr/ kisisel/eefe/ornek_buyuklugu.pdf
8. Köse, K., 2006. Uşak İli Damızlık Sığır Yetiştiriciler Birliğine Kayıtlı İşletmelerin Genel Yapısı. Trakya Üniv. Fen Bilimleri Ens. Zootekni Anabilim Dalı, (Yüksek Lisans Tezi), 84s.

9. Sarı, S., 1998. Çumra ve Altınekin İlçelerinde (Konya) Bazı Süt Sığırı İşletmelerinin Yapısal Durumu ve Sorunları. Selçuk Üniv. Fen Bilimleri Enst., Zootekni Anabilim Dalı, (Yüksek Lisans Tezi). 37s.
10. Soyak, A., Soysal, M.İ., Gürcan, E.K., 2007. Tekirdağ İli Süt Sığırcılığı İşletmelerinin Yapısal Özellikleri ve Bu İşletmelerdeki Siyah Alaca Süt Sığırlarının Çeşitli Morfolojik Özellikleri Üzerine Bir Araştırma. Namık Kemal Üniv. Tekirdağ Ziraat Fak. Derg., 4(3) : 297-305.
11. Şahin, O., 1994. Ayaş İlçesine Bağlı Köylerdeki Süt Sığırcılığının Yapısı. Ankara Üniversitesi Fen Bilimleri Enst., (Yüksek Lisans Tezi), 125s.
12. Şahin, O. 2000. Bolu İlinde Sığır Yetiştiriciliğinin Yapısı. Ankara Üniv. Fen Bilimleri Enst., Zootekni Anabilim Dalı, (Doktora Tezi), 114s.
13. Tugay, A., Bakır, G., 2009. Giresun Yöresindeki Süt Sığırcılığı İşletmelerinin Yapısal Özellikleri. Atatürk Üniversitesi Ziraat Fakültesi Dergisi, 40(1):37-47
14. Türkyılmaz M.K. , Bardakçıoğlu H.E. ,Nazlıgül A. 2003., Aydın İli Süt Sığırcılık İşletmelerinde Yeniliklerin Benimsenmesine Etkili Olan Sosyo-Ekonomik Faktörler. Türk Veterinerlik ve Hayvancılık Dergisi, 27 : 1269-1275.