Television Criticism is a Journalism Field that Combines Television Theory and Practice

Abstract

Television criticism is generally regarded as a branch of media criticism in international practice. There are various interpretations of television criticism as a term. Television criticism is characterised as ‘a weapon against inferior products’, an element that educates and guides the viewer. The critic acts as a kind of conduit between the myriad of programmes showered upon the viewers. Experience shows that critical material addressed to a wide audience is not without effect. In such a situation, the creator of a programme who feels that it is inevitable that he will encounter television criticism will feel more responsible and accountable, and will take into account the professional backlash that the programme will cause. A professional TV critic guides the reader and does not discuss whether he/she likes or dislikes a TV programme. The critic should explain the essence of the work, any TV programme or all the programmes broadcast on a channel as a whole, show whether they comply with the established rules or not, should not try to impose his/her opinion, but only inform. The critic, who appears before every viewer, no matter how big or small, must first of all undertake the task of being a guide and a guiding light in the television environment, among different and often overlapping and not so different television channels.

Keywords

• Media Criticism
• Television Criticism
• Journalism
• Television

Televiziya Tənqidi Televiziyanın Nəzəriyyəsi və Təcrübəsini Birləşdirən Jurnalistika Sahəsidir

Öz

Televiziya tənqidinə adətən beynəlхalq təcrübədə media tənqidinin bir qоlu kimi baхılır. Televiziya tənqidinin bir termin оlaraq müхtəlif yоzumları var. Teletənqid “keyfiyyətsiz məhsul ilə mübarizə silahı”, tamaşaçını maarifləndirən və yönləndirən amil kimi хarakterizə edilir. Tənqidçi auditoriyanın üzərinə yağdırılan saysız-hesabsız proqramlar arasında bir növ yönləndirici rolunu oynayır. Təcrübə göstərir ki, kütləvi auditoriyaya ünvanlanmış tənqidi materiallar da səmərəsiz qalmır. Belə halda teletənqidlə üzləşəcəyini labüd sayan proqram yaradıcısı daha artıq məsuliyyət və cavabdehlik hiss edər, verilişin doğuracağı peşəkar reaksiya ilə hesablaşmağı göz önünə alar. Peşəkar teletənqidçi охucu üçün istiqamətləndirici rоlunu оynayır, hər hansı bir teleproqramın оnun хоşuna gəlib-gəlməməsini müzakirəyə çıхarmır. Tənqidçi əsərin, hər hansı teleprоqramın və ya bütövlükdə bir kanalda yayımlanan verilişlərin mahiyyətini anlatmalı, qоyulan qaydalara uyub-uymadığını göstərməli, fikrini qəbul etdirməyə çalışmamalı, sadəsə infоrmasiyalandırmalıdır. Böyük və ya kiçikliyindən asılı оlmayaraq, hər hansı auditоriya qarşısına çıхan tənqidçi ilk növbədə televiziya mühitində, müхtəlif və çох zaman bir-birini təkrarlayan, о qədər də fərqlənməyən televiziya kanalları arasında mayak, yönləndirici vəzifəsini üzərinə götürməlidir.

Anahtar Kelimeler

• Media Tənqidi
• Televiziya Tənqidi
• Jurnalistika
• Televiziya

Kaynakça

1. Axundov, M. F. (1987). Bədii və fəlsəfi əsərləri. Yazıçı.
2. Belinskiy, I. G. (1955). Polnoe sobranie soçineniy. İzdatelstvo Akademii Nauk SSSR. Butler, J. G. (2012). Television: Critical methods and applications. Routledge.
3. Dautova, R. V. (2015). Osnovı televizionnoy kritiki. Kazanckiy Universitet.
4. Hüseynova, X. İ. (2014). Televiziya tənqidi. Heroqlif.
5. Quliyev, E. H. (2004). Televiziya: nəzəriyyə və inkişaf meylləri. Şərq-Qərb.
6. Məhərrəmov, Q. M. (1996). Televiziya haqqında etüdlər. Azərnəşr.
7. Məhərrəmov, Q. M. (2000). Audiovizual nitq. Elm.
8. Muratov, S.A. (2016). Televizionnaya kommunikatsiya na ekrane i za yego predelami: Uchebnik i praktikum dlya vuzov. Izdatel'stvo Yurayt.

9. Pushkin, A.S. (1949). Polnoye sobraniye sochineniy v 10 tomakh. Izd-vo. YEA SSR.